Regeling preventie, bestrijding en monitoring van besmettelijke dierziekten en zoönosen en TSE’s

Artikel 1

1. In deze regeling wordt verstaan onder:
AI-gevoelige dieren: gehouden dieren van een soort behorende tot de orde van de hoenderachtigen (Galliformes), tot de familie van de eenden, ganzen en zwanen (Anatidae), tot de families van de struisvogels (Struthionidae), emoes (Dromaiidae) en nandoes (Rheidae) en voor consumptie gehouden duiven (Columba Livia);
assistent: door de NVWA met werkzaamheden belaste persoon, niet zijnde een dierenarts;
beschikking 93/152/EEG: beschikking 93/152/EEG van de Commissie van 8 februari 1993 houdende vaststelling van de eisen waaraan in het kader van de programma's inzake routinevaccinatie tegen Newcastle disease te gebruiken vaccins moeten voldoen (PbEG 1993, L 59);
beslag: op een verzamelcentrum in een afzonderlijke epidemiologische eenheid gehouden varkens of groep varkens, onderscheidenlijk rund of groep runderen, onderscheidenlijk paardachtige of groep paardachtigen met eenzelfde gezondheidsstatus;
blokperiode: tijdseenheid, die begint vanaf het tijdstip van eerste verzameling, van: 1. ten hoogste 120 uur op een schapen- en geitenverzamelcentrum;
2. ten hoogste 144 uur op een runderverzamelcentrum, ingeval de runderen die worden verzameld fokrunderen zijn die zijn bestemd voor de afvoer naar een lidstaat;
3. ten hoogste 35 dagen op een runderverzamelcentrum, in geval de runderen die worden verzameld fokrunderen zijn die zijn bestemd voor de afvoer naar een derde land;
3a. ten hoogste 30 uur op een runderverzamelcentrum, in geval de runderen die worden verzameld jonger dan 12 weken zijn;
4. ten hoogste 48 uur op een varkensverzamelcentrum, in geval de varkens die worden verzameld slachtvarkens zijn;
5. ten hoogste 24 uur op een: – varkensverzamelcentrum, in geval de varkens die worden verzameld geen slachtvarkens zijn,
– runderverzamelcentrum, ingeval de runderen die worden verzameld geen fokrunderen of runderen, jonger dan twaalf weken zijn;
– varkensverzamelcentrum, in geval de varkens die worden verzameld geen slachtvarkens zijn,
– runderverzamelcentrum, ingeval de runderen die worden verzameld geen fokrunderen of runderen, jonger dan twaalf weken zijn;
6. ten hoogste 72 uur op een erkend paardenverzamelcentrum, ingeval de paardachtigen die worden verzameld bestemd zijn voor een in Nederland of in een andere lidstaat gelegen bestemming;
7. ten hoogste 35 dagen op een erkend paardenverzamelcentrum, ingeval de paardachtigen die worden verzameld bestemd zijn voor een in een derde land gelegen bestemming.
1. ten hoogste 120 uur op een schapen- en geitenverzamelcentrum;
2. ten hoogste 144 uur op een runderverzamelcentrum, ingeval de runderen die worden verzameld fokrunderen zijn die zijn bestemd voor de afvoer naar een lidstaat;
3. ten hoogste 35 dagen op een runderverzamelcentrum, in geval de runderen die worden verzameld fokrunderen zijn die zijn bestemd voor de afvoer naar een derde land;
3a. ten hoogste 30 uur op een runderverzamelcentrum, in geval de runderen die worden verzameld jonger dan 12 weken zijn;
4. ten hoogste 48 uur op een varkensverzamelcentrum, in geval de varkens die worden verzameld slachtvarkens zijn;
5. ten hoogste 24 uur op een: – varkensverzamelcentrum, in geval de varkens die worden verzameld geen slachtvarkens zijn,
– runderverzamelcentrum, ingeval de runderen die worden verzameld geen fokrunderen of runderen, jonger dan twaalf weken zijn;
– varkensverzamelcentrum, in geval de varkens die worden verzameld geen slachtvarkens zijn,
– runderverzamelcentrum, ingeval de runderen die worden verzameld geen fokrunderen of runderen, jonger dan twaalf weken zijn;
6. ten hoogste 72 uur op een erkend paardenverzamelcentrum, ingeval de paardachtigen die worden verzameld bestemd zijn voor een in Nederland of in een andere lidstaat gelegen bestemming;
7. ten hoogste 35 dagen op een erkend paardenverzamelcentrum, ingeval de paardachtigen die worden verzameld bestemd zijn voor een in een derde land gelegen bestemming.
compartiment: compartiment als bedoeld in bijlage I, onderdeel a, van richtlijn nr. 2006/88/EG;
derde land: land, niet zijnde Nederland en niet zijnde een lidstaat;
dierenarts: dierenarts als bedoeld in artikel 1.1, eerste lid, van de Wet dieren;
dierenartsassistent paraveterinair: dierenartsassistent paraveterinair als bedoeld in artikel 3.1, eerste lid, van het Besluit diergeneeskundigen;
eendagskuikens: dieren die nog geen 72 uur oud zijn en die nog niet zijn gevoerd;
eenden: dieren van de soort Anas platyrhynchos;
eerste verzameling: eerste aanvoer van varkens, runderen, schapen, of geiten op onderscheidenlijk een varkensverzamelcentrum, een runderverzamelcentrum, een schapenverzamelcentrum of een geitenverzamelcentrum, nadat dit is ontvolkt, gereinigd en ontsmet. Ingeval op een runderverzamelcentrum met meer dan een epidemiologische eenheden fokrunderen worden aangevoerd: eerste aanvoer van fokrunderen op een epidemiologische eenheid nadat deze is ontvolkt, gereinigd en ontsmet;
epidemiologische eenheid: fysiek volledig afgescheiden stalruimte op een runderverzamelcentrum of erkend paardenverzamelcentrum voor de huisvesting van een afzonderlijk beslag zodat geen contact met de overige op het verzamelcentrum aanwezige beslagen mogelijk is en die alleen via een eigen hygiënesluis te betreden is. Ingeval er meerdere epidemiologische eenheden op een runderverzamelcentrum of erkend paardenverzamelcentrum zijn ondergebracht is elke epidemiologische eenheid ook fysiek volledig van de overige epidemiologische eenheden afgescheiden;
evenhoevigen: varkens, runderen, schapen, geiten of herten;
fokgeiten: geiten die zijn bestemd voor fok- en gebruiksdoeleinden;
fokrunderen: runderen, ouder dan 2 maanden, die kennelijk bestemd zijn voor de fokkerij in een lidstaat of een derde land;
fokschapen: schapen die zijn bestemd voor fok- en gebruiksdoeleinden;
ganzen: dieren van de familie anseridae;
geaccrediteerde keuringsinstantie: keuringsinstantie, ten aanzien waarvan: 1°. door de Nederlandse Raad voor Accreditatie of een gelijkwaardige buitenlandse instantie is verklaard dat de keuringsinstantie voldoet aan de criteria van EN 45004 en ISO 17020 en de relevante criteria van ISO 9001/9002, voorzover deze verklaring betrekking heeft op het bedrijfsrapport, bedoeld in artikel 79, tweede lid, onderdeel m.
2°. door de Nederlandse Raad voor Accreditatie of een gelijkwaardige buitenlandse instantie is verklaard dat de keuringsinstantie voldoet aan de criteria van EN 45004 en ISO 17020 en de relevante criteria van ISO 9001/9002, voorzover deze verklaring betrekking heeft op verrichtingen in de veehouderij, en de keuringsinstantie aan de Nederlandse Raad voor Accreditatie of een gelijkwaardige buitenlandse instantie heeft verzocht te verklaren dat de keuringsinstantie aan genoemde criteria voldoet met betrekking tot het bedrijfsrapport, bedoeld in artikel 79, tweede lid, onderdeel m.
1°. door de Nederlandse Raad voor Accreditatie of een gelijkwaardige buitenlandse instantie is verklaard dat de keuringsinstantie voldoet aan de criteria van EN 45004 en ISO 17020 en de relevante criteria van ISO 9001/9002, voorzover deze verklaring betrekking heeft op het bedrijfsrapport, bedoeld in artikel 79, tweede lid, onderdeel m.
2°. door de Nederlandse Raad voor Accreditatie of een gelijkwaardige buitenlandse instantie is verklaard dat de keuringsinstantie voldoet aan de criteria van EN 45004 en ISO 17020 en de relevante criteria van ISO 9001/9002, voorzover deze verklaring betrekking heeft op verrichtingen in de veehouderij, en de keuringsinstantie aan de Nederlandse Raad voor Accreditatie of een gelijkwaardige buitenlandse instantie heeft verzocht te verklaren dat de keuringsinstantie aan genoemde criteria voldoet met betrekking tot het bedrijfsrapport, bedoeld in artikel 79, tweede lid, onderdeel m.
gebied: gebied als bedoeld in bijlage I, onderdeel p, van richtlijn nr. 2006/88/EG;
geitenverzamelcentrum: plaats in Nederland ten behoeve van de verzameling van geiten;
geringe capaciteit: het aantal behandelde grootvee-eenheden bedraagt per week ten hoogste 30 en per jaar ten hoogste 1.500, waarbij het aantal grootvee-eenheden als volgt wordt berekend: 1°. runderen en gedomesticeerde wilde soortgenoten: – volwassen runderen: 1;
– andere runderen alsmede gedomesticeerde edelherten: 0,5;
– volwassen runderen: 1;
– andere runderen alsmede gedomesticeerde edelherten: 0,5;
2°. andere diersoorten en gedomesticeerde soortgenoten: – een schaap, een geit of een gedomesticeerd damhert: 0,10;
– een lam, een jonge geit, een big, van minder dan 15 kg levend gewicht: 0,05;
– een schaap, een geit of een gedomesticeerd damhert: 0,10;
– een lam, een jonge geit, een big, van minder dan 15 kg levend gewicht: 0,05;
1°. runderen en gedomesticeerde wilde soortgenoten: – volwassen runderen: 1;
– andere runderen alsmede gedomesticeerde edelherten: 0,5;
– volwassen runderen: 1;
– andere runderen alsmede gedomesticeerde edelherten: 0,5;
2°. andere diersoorten en gedomesticeerde soortgenoten: – een schaap, een geit of een gedomesticeerd damhert: 0,10;
– een lam, een jonge geit, een big, van minder dan 15 kg levend gewicht: 0,05;
– een schaap, een geit of een gedomesticeerd damhert: 0,10;
– een lam, een jonge geit, een big, van minder dan 15 kg levend gewicht: 0,05;
gevoelige soort: gevoelige soort als bedoeld in bijlage I, onderdeel n, van richtlijn nr. 2006/88/EG;
grootouderdier: vermeerderingsdier dat wordt gehouden voor de productie van andere vermeerderingsdieren;
hygiënesluis: ruimte die zodanig gesitueerd is dat zij gepasseerd moet worden voordat een epidemiologische eenheid op een runderverzamelcentrum of erkend paardenverzamelcentrum betreden kan worden;
kalkoenen: dieren van de soort Meleagris gallopavo;
keuringsdierenarts: bevoegde, door de NVWA met werkzaamheden belaste dierenarts;
kippen: dieren van de soort Gallus gallus;
koppel: groep dieren met dezelfde gezondheids- en immuniteitsstatus en van dezelfde leeftijd, die in eenzelfde lokaal of een zelfde uitloopruimte wordt opgefokt of gehouden en die een epizoötiologische eenheid vormen;
kwartels: dieren van het geslacht Cortunix;
kweekgebied van weekdieren: kweekgebied van weekdieren als bedoeld in artikel 3, eerste lid, onderdeel j, van richtlijn nr. 2006/88/EG;
kwekerij: kwekerij als bedoeld in artikel 3, eerste lid, onderdeel h, van richtlijn nr. 2006/88/EG;
leghennen: dieren bestemd voor productie van consumptie-eieren;
lidstaat: lidstaat van de Europese Unie, niet zijnde Nederland;
loopvogels: dieren van de orde Struthioniformes;
mesterij: bedrijf of onderdeel van een bedrijf waar uitsluitend runderen, schapen of geiten worden gehouden die zijn bestemd om rechtstreeks of via een erkend verzamelcentrum te worden afgevoerd naar een al dan niet in Nederland gelegen slachthuis of naar een niet in Nederland gelegen bestemming;
mestgeiten: geiten die zijn bestemd om te worden afgevoerd naar een mesterij of een niet in Nederland gelegen bedrijf om te worden gemest voor de slacht;
mestrunderen: runderen die zijn bestemd om te worden afgevoerd naar een mesterij of een niet in Nederland gelegen bedrijf om te worden gemest voor de slacht;
mestschapen: schapen die zijn bestemd om te worden afgevoerd naar een mesterij of een niet in Nederland gelegen bedrijf om te worden gemest voor de slacht;
minister: Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit;
NVWA: Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit;
paardachtigen: als huisdier gehouden of in het wild levende paarden, zebra’s, ezels of kruisingen daarvan;
paardenverzamelcentrum: plaats in Nederland ten behoeve van de verzameling van paardachtigen die kennelijk zijn bestemd om te worden verhandeld;
parelhoenders: dieren van het geslacht Numididae;
pluimveebedrijf: inrichting die wordt gebruikt voor het anders dan voor recreatieve of educatieve doeleinden fokken, opfokken of houden van fokdieren, vleesdieren of legdieren;
reinigings- en ontsmettingsplaats voor vervoermiddelen: geheel aan installaties en voorzieningen nodig voor het reinigen en ontsmetten van vervoermiddelen;
richtlijn 2005/94/EG: richtlijn 2005/94/EG van de Raad van 20 december 2005 betreffende communautaire maatregelen ter bestrijding van aviaire influenza en tot intrekking van Richtlijn 92/40/EG, bijlage I (PbEU 2006, L10);
richtlijn 92/119/EEG: richtlijn nr. 92/119/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 17 december 1992 tot vaststelling van algemene communautaire maatregelen voor de bestrijding van bepaalde dierziekten en van specifieke maatregelen ten aanzien van de vesculaire varkensziekte (PbEG 1993, L 62);
richtlijn nr. 2003/99/EG: richtlijn nr. 2003/99/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 17 november 2003 inzake de bewaking van zoönoses en zoönoseverwekkers en houdende wijziging van Beschikking 90/424/EEG van de Raad van de Europese Unie en intrekking van richtlijn nr. 92/117/EEG van de Raad van de Europese Unie (PbEG L 325);
richtlijn nr. 2006/88/EG: richtlijn nr. 2006/88/EG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 24 oktober 2006, betreffende veterinairrechtelijke voorschriften voor aquacultuurdieren en de producten daarvan en betreffende de preventie en bestrijding van bepaalde ziekten bij waterdieren (PbEG L 328);
richtlijn nr. 64/432/EEG: richtlijn nr. 64/432/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 26 juni 1964 inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in runderen en varkens (PbEG L 121);
richtlijn nr. 91/68/EEG: richtlijn nr. 91/68/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 28 januari 1991 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in schapen en geiten (PbEG L 46);
richtlijn nr. 92/117/EEG: richtlijn nr. 92/117/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 17 december 1992 inzake maatregelen voor de bescherming tegen bepaalde zoönoses en bepaalde zoönoseverwekkers bij dieren en in producten van dierlijke oorsprong teneinde door voedsel overgedragen infecties en vergiftigingen te voorkomen (PbEG 1993 L 62);
richtlijn nr. 92/65/EEG: richtlijn nr. 92/65/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 13 juli 1992 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften voor het handelsverkeer en de invoer in de Gemeenschap van dieren, sperma, eicellen en embryo’s waarvoor ten aanzien van de veterinairrechtelijke voorschriften geen specifieke communautaire regelgeving als bedoeld in bijlage A, onder I, van richtlijn nr. 90/425/EEG geldt (PbEG L 268);
richtlijn nr. 92/66/EEG: richtlijn nr. 92/66/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 14 juli 1992 tot vaststelling van communautaire maatregelen voor de bestrijding van de ziekte van Newcastle (PbEG L 260);
ronde: periode waarbinnen vogels vanaf het uitkomen of aanvoeren op een bedrijf worden opgefokt of gehouden tot het moment waarop zij slachtrijp zijn;
runderverzamelcentrum: plaats in Nederland ten behoeve van de verzameling van runderen;
schapenverzamelcentrum: plaats in Nederland ten behoeve van de verzameling van schapen;
slachtgeiten: geiten die kennelijk zijn bestemd voor de slacht;
slachtrunderen: runderen die kennelijk zijn bestemd voor de slacht;
slachtschapen: schapen die kennelijk zijn bestemd voor de slacht;
slachtvarkens: varkens die kennelijk zijn bestemd voor de slacht;
UBN: UBN als bedoeld in de Regeling identificatie en registratie van dieren;
varkensverzamelcentrum: plaats in Nederland ten behoeve van de verzameling van varkens;
vermeerderingsdieren: vogels bestemd voor productie van broedeieren;
verordening (EG) nr. 1/2005: verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad van de Europese Unie van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten en tot wijziging van de Richtlijnen 64/432/EEG en 93/119/EG en van Verordening (EG) nr. 1255/97 (PbEU L 3);
verordening (EG) nr. 1069/2009: verordening (EG) nr. 1069/2009 van het Europese Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten en afgeleide producten en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1774/2002 (PbEU L 300);
verordening (EG) nr. 175/2010: verordening (EG) nr. 175/2010 van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 2 maart 2010 ter uitvoering van Richtlijn 2006/88/EG van de Raad wat betreft maatregelen ter bestrijding van de verhoogde mortaliteit bij oesters van de soort Crassostrea gigas in samenhang met de detectie van het Ostreid herpesvirus 1 µvar (OsHV-1 µvar);
verordening (EG) nr. 178/2002: verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (PbEG L 31);
verordening (EG) nr. 2160/2003: verordening (EG) nr. 2160/2003 van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 17 november 2003 inzake de bestrijding van salmonella en andere specifieke door voedsel overgedragen zoönoseverwekkers (PbEG L 325);
verordening (EG) nr. 589/2008: verordening (EG) nr. 589/2008 van de Commissie van 23 juni 2008 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat betreft de handelsnormen voor eieren (PbEU 2008, L 163);
verordening (EG) nr. 599/2004: verordening (EG) nr. 599/2004 van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 30 maart 2004 tot vaststelling van een geharmoniseerd model voor een certificaat en inspectieverslag voor het intracommunautaire handelsverkeer in dieren en producten van dierlijke oorsprong (Pb L EU 94);
verordening (EG) nr. 616/2009: verordening (EG) nr. 616/2009 van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 13 juli 2009 houdende uitvoeringsbepalingen van Richtlijn 2005/94/EG wat betreft de goedkeuring van compartimenten voor pluimvee en compartimenten voor andere in gevangenschap levende vogels ten aanzien van aviaire influenza en aanvullende voorzorgsmaatregelen op het gebied van de bioveiligheid in dergelijke compartimenten (PbEU L 181);
verordening (EG) nr. 999/2001: verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (PbEU L 147);
Verordening (EU) nr. 576/2013: Verordening (EU) nr. 576/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 12 juni 2013 betreffende het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 998/2003 (PbEU L 178);
verordening nr. (EG) 1760/2000: verordening (EG) nr. 1760/2000 van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 17 juli 2000 tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor runderen en inzake de etikettering van rundvlees en rundvleesproducten en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad van de Europese Unie (PbEG L 204);
verordening (EU) 2019/627: uitvoeringsverordening (EU) 2019/627 van de commissie van 15 maart 2019 tot vaststelling van eenvormige praktische regelingen voor de uitvoering van officiële controles van voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong overeenkomstig Verordening (EU) 2017/625 van het Europees Parlement en de Raad en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2074/2005 van de Commissie wat officiële controles betreft (PbEU L 131).
vervoeren van een vervoermiddel: het voortbewegen of doen voortbewegen van een vervoermiddel;
vervoermiddel: voertuig, waaronder mede begrepen een combinatie van een voertuig met één of meer door dat voertuig voortbewogen aanhangwagens, opleggers of containers;
vervoerseenheid: voertuig dat of aanhangwagen, oplegger of container die deel uitmaakt of kan uitmaken van een combinatie als bedoeld in onderdeel n;
vleeseenden: eenden van 72 uur en ouder die worden opgefokt of gehouden voor de productie van vlees;
vleeskalkoenen: kalkoenen van 72 uur en ouder die worden opgefokt of worden gehouden voor de productie van vlees;
vleeskuikens: kippen van 72 uur en ouder die worden opgefokt of worden gehouden voor de productie van vlees;
waterdier: waterdier als bedoeld in artikel 3, eerste lid, onderdeel e, van richtlijn nr. 2006/88/EG, met uitzondering van de waterdieren, bedoeld in artikel 2, eerste lid, van richtlijn nr. 2006/88/EG;
waterdier voor sierdoeleinden: waterdier voor sierdoeleinden als bedoeld in artikel 3, eerste lid, onderdeel k, van richtlijn nr. 2006/88/EG;
wet: Gezondheids- en welzijnswet voor dieren.
2. Voor de toepassing van artikel 13wordt onder abortus verstaan: het spontaan meer dan 21 dagen eerder dan de gemiddelde draagtijd van het desbetreffende runderras ter wereld brengen van een vrucht of vruchten door een rund, ingeval de dracht meer dan 100 dagen heeft geduurd.
3. Voor de toepassing van titel 2, hoofdstuk 1, paragraaf 7, wordt verstaan onder werkzaamheden: controle als bedoeld in artikel 18, tweede lid, van de wet.

Artikel 2

Als besmettelijke dierziekten als bedoeld in artikel 15 van de wetbij vee worden aangewezen:
a. runderpest;
b. mond- en klauwzeer;
c. klassieke varkenspest;
d. Afrikaanse varkenspest;
e. rabies;
f. dourine;
g. kwade droes;
h. virale paardenencefalomyelitiden;
i. infectieuze anemie;
j. miltvuur;
k. Afrikaanse paardepest;
l. vesiculaire stomatitis;
m. trichinellose;
n. brucellose;
o. endemische leukose bij runderen;
p. tuberculose ten gevolge van Mycobacterium tuberculosis complex;
q. vervallen;
r. bovine spongiforme encefalopathie, scrapie en andere overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE’s);
s. besmettelijke bovine pleuropneumonie;
t. Teschener-ziekte (besmettelijke varkensverlamming);
u. vesiculaire varkensziekte;
v. ziekte van Aujeszky;
w. blue tongue;
x. pest van de kleine herkauwer;
y. Rift Valley koorts;
z. schape- en geitepokken;
aa. nodulaire dermatose (lumpy skin disease);
ab. enzoötische hemorraghische ziekte bij herten;
ac. Q-koorts.

Artikel 3

Als besmettelijke dierziekten als bedoeld in artikel 15 van de wetbij pluimvee worden aangewezen:
a. vogelpest (Aviaire Influenza);
b. pseudo-vogelpest (Newcastle Disease);
c. Mycoplasma gallisepticum, Mycoplasma meleagridis en Mycoplasma synoviae;
d. Salmonella arizonae, Salmonella Gallinarum en Salmonella Pullorum.

Artikel 4

Als besmettelijke dierziekten als bedoeld in artikel 15 van de wetbij bijen worden aangewezen:
a. Amerikaans vuilbroed;
b. kleine bijenkastkever (Aethina tumida);
c. Tropilaelapsmijt (Tropilaelaps spp).

Artikel 5

Als besmettelijke dierziekten als bedoeld in artikel 15 van de wetbij nertsen worden aangewezen:
a. rabies;
b. ziekte van Aujeszky;
c. overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE’s);
d. brucellose;
e. tuberculose ten gevolge van Mycobacterium tuberculosis complex;
f. miltvuur;
g. SARS-CoV-2.

Artikel 6

Als besmettelijke dierziekten als bedoeld in artikel 15 van de wetbij zoogdieren niet zijnde vee en nertsen worden aangewezen:
a. rabies;
b. mond- en klauwzeer;
c. vesiculaire stomatitis;
d. ziekte van Aujeszky;
e. overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE’s);
f. brucellose;
g. tuberculose ten gevolge van Mycobacterium tuberculosis complex;
h. hemorragische koortsen, Ebola en Marburg, veroorzaakt door virussen van de familie Filoviridae;
i. simian immunodeficiency virusinfecties;
j. tularaemie;
k. miltvuur;
l. apenpokken.

Artikel 7

Als besmettelijke dierziekten als bedoeld in artikel 15 van de wetbij andere vogels dan pluimvee worden aangewezen:
a. psittacose;
b. pseudo-vogelpest (Newcastle Disease);
c. vogelpest (Aviaire Influenza).

Artikel 8

Als besmettelijke dierziekten, bedoeld in artikel 15 van de wet, bij gevoelige soorten van aquacultuurdieren worden aangewezen:
a. de exotische ziekten vermeld in bijlage IV, deel II van richtlijn nr. 2006/88/EG voor de bijbehorende, in dezelfde bijlage vermelde gevoelige soorten,
b. de niet-exotische ziekten vermeld in bijlage IV, deel II van richtlijn nr. 2006/88/EG voor de bijbehorende, in dezelfde bijlage vermelde gevoelige soorten;
c. OsHV-1 µvar als bedoeld in verordening (EG) nr. 175/2010.

Artikel 9

Vervallen

Artikel 10

Als andere besmettelijke dierziekten als bedoeld in artikel 100 van de wetworden aangewezen:
a. salmonellose;
b. campylobacteriose;
c. listeriose;
d. toxoplasmose;
e. echinococcose;
f. yersiniose;
g. leptospirose ten gevolge van Leptospira hardjo;
h. zwoegerziekte.

Artikel 11

1. De verplichting tot kennisgeving, bedoeld in artikel 100 van de wet, van verschijnselen van BSE geldt in elk geval met betrekking tot runderen ouder dan twintig maanden, die gedragsstoornissen of neurologische symptomen vertonen en waarbij de ziekte op grond van een reactie op een behandeling of op grond van een laboratoriumonderzoek niet kan worden uitgesloten.
2. De verplichting tot kennisgeving, bedoeld in artikel 100 van de wet, van verschijnselen van scrapie geldt in elk geval met betrekking tot schapen en geiten ouder dan twaalf maanden, die gedragsstoornissen of neurologische symptomen vertonen en waarbij de ziekte op grond van een reactie op een behandeling of op grond van een laboratorium-onderzoek niet kan worden uitgesloten.

Artikel 11a

De verplichting tot kennisgeving, bedoeld in de artikelen 19en 100 van de wet, geldt in elk geval indien uit het onderzoek, bedoeld in artikel 5.1.4 van de Regeling tijdelijke maatregelen dierziekten, de aanwezigheid van de bacterie Coxiella burnetii, die Q-koorts veroorzaakt, is aangetoond in de schapen- of geitenmelk die wordt bewaard in een melkkoeltank.

Artikel 11b

1. De personen, bedoeld in het tweede lid, doen onmiddellijk melding aan een ambtenaar als bedoeld in artikel 114, tweede lid, van de wetvan de volgende situaties:
a. een waterdier vertoont verschijnselen van een ziekte, bedoeld in artikel 8;
b. er kan redelijkerwijs worden aangenomen dat een waterdier in de gelegenheid is geweest om te worden besmet met een ziekte, bedoeld in onderdeel a;
c. besmetting van een waterdier met een ziekte, bedoeld in onderdeel a, en
d. een verhoogde sterfte onder aquacultuurdieren.
2. De personen, bedoeld in het eerste lid, zijn:
a. de eigenaar van het dier;
b. personen die het dier verzorgen;
c. personen die het dier tijdens vervoer begeleiden;
d. dierenartsen en andere bij diensten voor de gezondheid van waterdieren werkzame personen;
e. officiële dierenartsen;
f. leidinggevend personeel van veterinaire of andere officiële of particuliere laboratoria, en
g. andere personen die beroepshalve betrokken zijn bij waterdieren van gevoelige soorten of de producten van dergelijke dieren.

Artikel 11c

Vervallen

Artikel 12

Vervallen

Artikel 13

1. Aan de houder van een rund wordt ingeval een rund abortus ondergaat vrijstelling verleend van de verplichting tot kennisgeving van dit verschijnsel van brucellose, bedoeld in artikel 19 van de wet, indien wordt voldaan aan het tweede en derde lid.
2. De houder stuurt binnen 7 dagen na de abortus een door een dierenarts bij dat rund genomen bloedmonster aan een erkend laboratorium als bedoeld in artikel 2 van de Regeling erkenning en aanwijzing veterinaire laboratoria, ten behoeve van overeenkomstig bijlage C bij richtlijn nr. 64/432/EEGuit te voeren serologisch onderzoek.
3. Zodra de houder ervan op de hoogte is gesteld dat de abortus blijkens het in het tweede lid bedoelde onderzoek vermoedelijk aan brucellose te wijten is, geeft de houder terstond kennis van dit vermoeden aan de ambtenaar, bedoeld in artikel 114, tweede lid, van de wet.
4. Het eerste tot en met het derde lid zijn van overeenkomstige toepassing op de verplichting tot kennisgeving door de dierenarts, bedoeld in artikel 100 van de wet, van brucellose bij een rund.

Artikel 13a

1. Vrijstelling van de verplichting tot kennisgeving, bedoeld in artikel 19 van de wet, van verschijnselen van Q-koorts, wordt verleend aan:
a. de houder van een rund;
b. de houder van een eenhoevige, en
c. de houder van een varken.
2. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing op de verplichting tot kennisgeving, bedoeld in artikel 100 van de wet, van verschijnselen van Q-koorts door de dierenarts.

Artikel 14

De termijn, bedoeld in artikel 3, onderdeel hh, van het Besluit verdachte dierenis bij TSE’s bij schapen en geiten 7 jaar.

Artikel 15

De termijn, bedoeld in artikel 5, eerste lid, onderdeel ff, van het Besluit verdachte dierenis bij TSE’s bij schapen en geiten 2 jaar.

Artikel 15a

In deze paragraaf wordt verstaan onder:
a. databank: geautomatiseerde gegevensbank;
b. persoonsgegevens, verwerking, verwerkingsverantwoordelijke, betrokkene onderscheidenlijk verwerker: hetgeen daaronder wordt verstaan in artikel 4 van de Algemene verordening gegevensbescherming.

Artikel 15b

1. De minister kan databanken aanwijzen waarin de registratie van gegevens, bedoeld in artikel 98h, eerste lid, plaatsvindt.
2. De gegevens worden verwerkt met als doel het ten behoeve van de bescherming van de dier- en volksgezondheid verkrijgen van inzicht in de gezondheidsstatus van dieren waarop de registratieverplichting van toepassing is en een effectief systeem van toezicht op en handhaving van de op deze dieren en de houders daarvan van toepassing zijnde regelgeving door de minister te bevorderen.
3. De minister is verwerkingsverantwoordelijke voor de verwerking van persoonsgegevens in de databank.
4. Een beheerder van een databank is verwerker van de persoonsgegevens.
5. De minister en de beheerder van een databank verstrekken elkaar over en weer alle benodigde informatie teneinde een goede naleving van de Algemene verordening gegevensbescherming en andere privacywetgeving mogelijk te maken. Op verzoek van de minister toont de beheerder aan dat de noodzakelijke maatregelen zijn genomen.
6. De beheerder van de databank stelt de minister te allen tijde kosteloos in de gelegenheid alle benodigde controles, gericht op de uitvoering van dit hoofdstuk en de naleving van privacywetgeving zoals de Algemene verordening gegevensbescherming, uit te voeren of uit te doen voeren.

Artikel 15c

Een aanwijzing als bedoeld in artikel 15b, eerste lid, vindt plaats, indien:
a. de beheerder van de databank een onderneming heeft als bedoeld in artikel 5 van de Handelsregisterwet 2007 of een rechtspersoon is in de zin van artikel 54 van het Verdrag betreffende de Werking van de Europese Unie, die in een lidstaat van de Europese Unie of van de Europese Economische Ruimte is gevestigd;
b. de databank schriftelijk of elektronisch voldoende bereikbaar is voor houders;
c. de beheerder van de databank de geregistreerde gegevens elektronisch en tijdig kan uitwisselen met de minister;
d. de beheerder van de databank passende technische en organisatorische maatregelen neemt om de geregistreerde gegevens afdoende te beveiligen teneinde verlies en onrechtmatige of onnodige verwerking hiervan te voorkomen;
e. de beheerder van de databank de geregistreerde gegevens overeenkomstig dit hoofdstuk verwerkt, en slechts voor andere doelen gebruikt dan verwerking overeenkomstig deze paragraaf nadat toestemming is verkregen van de betrokkene;
f. de beheerder van de databank zorg draagt voor de kwaliteit van de gegevens.

Artikel 15d

1. Een aanvraag tot aanwijzing als bedoeld in artikel 15b, eerste lid, wordt ingediend bij de minister.
2. Een aanvraag tot aanwijzing lid gaat vergezeld van:
a. bewijsstukken dat voldaan wordt aan de artikelen 15c en 15e, en
b. een verklaring dat een bewerkersovereenkomst en een gegevensleveringsovereenkomst met de minister worden gesloten, indien de databank wordt aangewezen.
3. Met toepassing van artikel 28, eerste lid, laatste zinsnede, van de Dienstenwet is paragraaf 4.1.3.3 van de Algemene wet bestuursrechtniet van toepassing op een aanvraag als bedoeld in artikel 15b, eerste lid.
4. Op een aanvraag tot aanwijzing wordt binnen zes weken na de datum van ontvangst van de aanvraag beslist.
5. De minister kan de termijn, bedoeld in het vierde lid, eenmaal met zes weken verlengen.

Artikel 15e

1. De beheerder van een aangewezen databank:
a. verwerkt de gegevens, bedoeld in artikel 98h, eerste en tweede lid;
b. verstrekt de houder, bedoeld in dat artikel, digitaal of schriftelijk bewijs van de registratie of de wijziging daarvan, en
c. verstrekt de minister dagelijks een overzicht van de gegevens, bedoeld in artikel 98h, eerste, tweede en derde lid, die in de databank zijn geregistreerd.
2. De beheerder bewaart de gegevens, bedoeld in het eerste lid, onderdeel a, drie jaar, te rekenen vanaf de dag na de datum waarop de gegevens zijn geregistreerd.
3. Op verzoek van de houder verstrekt de beheerder informatie aan de houder om hem zijn rechten te kunnen laten uitoefenen en de plichten na te leven als bedoeld in hoofdstuk III van de Algemene verordening gegevensbescherming, waaronder in elk geval wordt verstaan dat hij de houder inzage geeft in de gegevens die met betrekking tot die houder en door hem gehouden dieren geregistreerd zijn.
4. Indien de beheerder meent dat de gegevens van een houder correct zijn vastgelegd, maar de houder van een dier dit standpunt bestrijdt, registreert de beheerder dat de houder zijn gegevens als niet correct beschouwt.
5. De beheerder van een databank die vanwege een onvoorziene situatie niet kan voldoen aan dit artikel of artikel 15cstelt de minister daarvan onverwijld op de hoogte.

Artikel 15f

1. De minister kan de aanwijzing, bedoeld in artikel 15bintrekken, indien deze niet voldoet aan de voorwaarden, bedoeld in de artikelen 15b, vijfde en zesde lid, 15cof 15e.
2. Indien de aanwijzing van een databank wordt ingetrokken of beëindigd:
a. verstrekt de beheerder van de databank de geregistreerde gegevens aan de minister of geeft de minister de opdracht aan de beheerder van een databank de gegevens te vernietigen, en
b. verleent de beheerder van de databank alle medewerking aan de minister of de beheerder van een andere op grond van artikel 15b, eerste lid, aangewezen databank ter zake van de overdracht van de werkzaamheden inzake de verwerking van de gegevens.

Artikel 15g

1. Tarieven voor een vergoeding die de beheerder van een databank in rekening brengt voor het verwerken van een regsitratie als bedoeld in artikel 15bbehoeven de goedkeuring van de minister.
2. De goedkeuring, bedoeld in het eerste lid, wordt onthouden indien de tarieven hoger zijn dan noodzakelijk, uitgaande van een redelijke toerekening van de totale kosten en opbrengsten, waarbij de vergoeding van de werkzaamheden, bedoeld in het eerste lid, niet meer bedraagt dan de kosten die de beheerder maakt bij de uitvoering van die werkzaamheden.
3. De tarieven worden per kalenderjaar goedgekeurd.
4. Ten behoeve van de goedkeuring verschaft de beheerder van een register alle noodzakelijke informatie, welke informatie vergezeld gaat van een controleverklaring, opgesteld door een accountant als bedoeld in artikel 393, eerste lid van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek.
5. Van een besluit tot goedkeuring van tarieven wordt mededeling gedaan in de Staatscourant.

Artikel 16

Het is verboden om in strijd te handelen met de bepalingen van deze titel.

Artikel 17

1. Degene die ingevolge deze titel gegevens moet bijhouden of vermelden op daartoe bestemde bescheiden, doet dit volledig, juist en naar waarheid.
2. Het bijhouden of vermelden van de in het eerste lid bedoelde gegevens geschiedt onverwijld nadat de gegevens bekend zijn bij degene die zij ingevolge deze regeling moet bijhouden of vermelden.

Artikel 18

1. Indien een of meer evenhoevigen worden aangevoerd op een verzamelcentrum dient het verzamelcentrum te zijn erkend ingevolge artikel 21, eerste of vijfde lid.
2. Indien een of meer evenhoevigen worden aangevoerd op een slachthuis dient deze te beschikken over een reinigings- en ontsmettingsplaats voor vervoermiddelen die is erkend ingevolge artikel 26, eerste lid.
3. In afwijking van het tweede lid mogen een of meer evenhoevigen worden aangevoerd op een slachthuis met geringe capaciteit indien deze beschikt over een voorziening met voldoende capaciteit in relatie tot de werkzaamheden van het slachthuis, die zodanig is ingericht dat een deugdelijke en efficiënte reiniging en ontsmetting van vervoermiddelen kan plaatsvinden ongeacht het type vervoermiddel en voldoet aan de eisen, bedoeld in bijlage 9. De reiniging en ontsmetting wordt overeenkomstig een door de minister goedgekeurd protocol op zodanige wijze uitgevoerd dat de bioveiligheid niet in gevaar komt.
4. De eigenaar of exploitant van een slachthuis met geringe capaciteit als bedoeld in het derde lid, houdt een register bij met daarin de gegevens, bedoeld in artikel 28, tweede liden bewaart dit overeenkomstig artikel 28, derde lid.
5. De eigenaar of exploitant van een slachthuis met geringe capaciteit als bedoeld in artikel 59, tweede lid, van de Regeling preventie, bestrijding en monitoring van besmettelijke dierziekten en zoönosen en TSE’s zoals deze luidde op het moment van inwerkingtreding van deze regeling, dient uiterlijk binnen drie maanden het protocol, bedoeld in het derde lid, ter goedkeuring in bij de minister en werkt uiterlijk zes maanden na inwerkingtreding van deze regeling overeenkomstig het door de minister goedgekeurde protocol.
6. In afwijking van het tweede lid mogen een of meer evenhoevigen worden aangevoerd op een slachthuis met geringe capaciteit die bij inwerkingtreding van deze regeling over een vergunning beschikt die is afgegeven op grond van artikel 59, vijfde lid, van de Regeling preventie, bestrijding en monitoring van besmettelijke dierziekten en zoönosen en TSE’s deze zoals deze luidde op het moment van inwerkingtreding van deze regeling.

Artikel 19

De eigenaar of exploitant, dan wel diens vertegenwoordiger, van een plaats of een bedrijf waar evenhoevigen worden aangevoerd, verleent alle medewerking aan de reiniging en ontsmetting van het vervoermiddel waarmee de evenhoevigen naar zijn plaats of bedrijf zijn vervoerd.

Artikel 20

1. Een plaats of bedrijf waar tien of meer evenhoevigen worden gehouden dient te beschikken over een eenvoudige reinigings- en ontsmettingsplaats die voldoet aan de eisen, bedoeld in bijlage 9.
2. Het eerste lid is niet van toepassing op een plaats of bedrijf waar vanaf 1 januari 2010 geen evenhoevigen, niet zijnde varkens, zijn aangevoerd.

Artikel 21

1. Een varkensverzamelcentrum of een runderverzamelcentrum kan door de minister worden erkend indien:
a. het verzamelcentrum voldoet aan de eisen, genoemd in artikel 11, eerste lid, onderdeel d, van richtlijn nr. 64/432/EEG;
b. het verzamelcentrum zodanig is gelegen, ontworpen en geconstrueerd en op zodanige wijze wordt geëxploiteerd dat de bioveiligheid groot genoeg is om te voorkomen dat er ernstige besmettelijke dierziekten naar andere bedrijven of tussen opeenvolgende partijen dieren die het verzamelcentrum passeren, verspreid worden;
c. op het verzamelcentrum een of meer reinigings- en ontsmettingsplaatsen die allen voldoen aan de eisen, genoemd in artikel 26, aanwezig zijn om vervoermiddelen te reinigen en ontsmetten.
2. Een paardenverzamelcentrum wordt door de minister erkend indien:
a. het verzamelcentrum voldoet aan de eisen genoemd in artikel 11, eerste lid, onderdeel d, van richtlijn 64/432;
b. het verzamelcentrum zodanig is gelegen, ontworpen en op zodanige wijze wordt geëxploiteerd dat de bioveiligheid groot genoeg is om te voorkomen dat er ernstige besmettelijke dierziekten naar andere bedrijven of tussen opeenvolgende partijen paardachtigen die op het verzamelcentrum passeren, verspreid worden;
c. op het verzamelcentrum één of meer reinigings- en ontsmettingsplaatsen aanwezig zijn die allen voldoen aan de eisen, bedoeld in bijlage 9.
3. Indien een runderverzamelcentrum of paardenverzamelcentrum bestaat uit meer epidemiologische eenheden, voldoen al deze eenheden aan artikel 1, onderdeel u, en wordt het aantal eenheden vermeld in de erkenning.
4. Indien het varkensverzamelcentrum subsidie heeft ontvangen op grond van de Subsidieregeling sanering verzamelcentra varkenswordt het verzamelcentrum niet erkend.
5. Een schapen- en geitenverzamelcentrum wordt door de minister erkend indien:
a. het verzamelcentrum voldoet aan de eisen, genoemd in artikel 8bis, eerste lid, onderdeel d, van richtlijn nr. 91/68/EEG;
b. het verzamelcentrum zodanig is gelegen, ontworpen en geconstrueerd en op zodanige wijze wordt geëxploiteerd dat de bioveiligheid groot genoeg is om te voorkomen dat er ernstige besmettelijke dierziekten naar andere bedrijven of tussen opeenvolgende partijen dieren die het verzamelcentrum passeren, verspreid worden;
c. op het verzamelcentrum een of meer reinigings- en ontsmettingsplaatsen die allen voldoen aan de eisen, genoemd in artikel 26, aanwezig zijn om vervoermiddelen te reinigen en ontsmetten.
6. Bij de verlening van de erkenning, bedoeld in het eerste, tweede en vijfde lid, kan door de minister rekening gehouden worden met de antecedenten van de eigenaar of exploitant van het verzamelcentrum met betrekking de voorschriften, genoemd in artikel 23of 24.
7. De wijze waarop een verzamelcentrum wordt geëxploiteerd, bedoeld in het eerste lid, onderdeel b, tweede lid, onderdeel b, en vijfde lid, onderdeel b, en de wijze van reiniging en ontsmetting worden vastgelegd in een protocol dat door de minister wordt goedgekeurd.

Artikel 22

1. Een aanvraag om een erkenning als bedoeld in artikel 21, eerste, tweede of vijfde lid, wordt ingediend bij de minister.
2. De aanvraag gaat vergezeld van een protocol als bedoeld in artikel 21, zevende lid.
3. Indien een runderverzamelcentrum of erkend paardenverzamelcentrum bestaat uit meer epidemiologische eenheden, wordt op de aanvraag het aantal eenheden vermeld.

Artikel 23

1. Een verzamelcentrum dat is erkend ingevolge artikel 21, eerste lid:
a. voldoet aan de eisen, genoemd in artikel 11, eerste lid, onderdelen c en e, van richtlijn nr. 64/432/EEG;
b. voldoet aan de artikelen 9 en 17 van verordening (EG) nr. 1/2005, de artikelen 2.1, eerste, tweede en zesde lid en 2.2, achtste lid, van de Wet dieren en de artikelen 1.6, eerste en derde lid, 2.3 en 2.4 Besluit houders van dieren;
c. wordt geëxploiteerd conform het door de minister goedgekeurde protocol;
d. verleent de toezichthouder de medewerking die nodig is voor de uitoefening van zijn taken;
e. voldoet aan: – de artikelen 36, 37, 38, 41 en 42, voor zover het een varkensverzamelcentrum betreft;
– de artikelen 36, 37, 38, 41 en 43 tot en met 46, voor zover het een runderverzamelcentrum betreft;
– de artikelen 30, eerste lid, 31, 32 en 39 van de Regeling identificatie en registratie van dieren, voor zover het een varkensverzamelcentrum betreft;
– de artikelen 19 en 20, eerste lid, 21 en 39 van de Regeling identificatie en registratie van dieren, voor zover het een runderverzamelcentrum betreft.
– de artikelen 36, 37, 38, 41 en 42, voor zover het een varkensverzamelcentrum betreft;
– de artikelen 36, 37, 38, 41 en 43 tot en met 46, voor zover het een runderverzamelcentrum betreft;
– de artikelen 30, eerste lid, 31, 32 en 39 van de Regeling identificatie en registratie van dieren, voor zover het een varkensverzamelcentrum betreft;
– de artikelen 19 en 20, eerste lid, 21 en 39 van de Regeling identificatie en registratie van dieren, voor zover het een runderverzamelcentrum betreft.
2. De eigenaar of exploitant van een verzamelcentrum dat is erkend ingevolge artikel 21, houdt een voor de toezichthouder toegankelijk register bij met daarin de gegevens, bedoeld in artikel 11, tweede lid, van richtlijn nr. 64/432/EEG, en de gegevens, bedoeld in artikel 28, tweede lid.
3. Het register, bedoeld in het tweede lid, wordt minimaal drie jaren bewaard.

Artikel 23a

1. Een paardenverzamelcentrum dat is erkend ingevolge artikel 21, tweede lid:
a. voldoet aan de eisen genoemd in artikel 11, eerste lid, onderdeel c, van richtlijn nr. 64/432/EG;
b. voldoet aan de artikelen 9 en 17 van verordening (EG) nr. 1/2005, de artikelen 2.1, eerste, tweede en zesde lid en 2.2, achtste lid van de Wet dieren en de artikelen 1.6, eerste en derde lid, 2.3 en 2.4 van het Besluit houders van dieren;
c. wordt geëxploiteerd conform het door de minister goedgekeurde protocol;
d. verleent de toezichthouder de medewerking die nodig is voor de uitoefening van zijn taken;
e. voldoet aan hoofdstuk 4a en
f. is alleen toegankelijk voor paardachtigen ten aanzien waarvan door de exploitant van het erkende paardenverzamelcentrum is gecontroleerd dat zij voldoen aan de in Uitvoeringsverordening (EU) 262/2015 van de Commissie van 17 februari 2015 tot vaststelling van voorschriften overeenkomstig de Richtlijnen 90/427/EEG en 2009/156/EG van de Raad met betrekking tot de methoden voor de identificatie van paardachtigen (verordening paardenpaspoort) (PbEU L 59) en in paragraaf 7b van de Regeling identificatie en registratie van dieren.
2. De eigenaar of exploitant van het paardenverzamelcentrum, bedoeld in het eerste lid houdt een voor de toezichthouder toegankelijk register bij met daarin dezelfde gegevens over paardachtigen die op grond van artikel 11, tweede lid, van richtlijn 64/432/EEGvoor runderen zijn vereist.
3. Het register, bedoeld in het tweede lid, wordt minimaal drie jaren bewaard.

Artikel 24

1. Een verzamelcentrum dat is erkend ingevolge artikel 21, vijfde lid:
a. voldoet aan de eisen genoemd in artikel 8bis, eerste lid, onderdeel c en e, van richtlijn nr. 91/68/EEG;
b. voldoet aan de artikelen 9 en 17 van verordening (EG) nr. 1/2005, de artikelen 2.1, eerste, tweede en zesde lid en 2.2, achtste lid, van de Wet dieren en de artikelen 1.6, eerste en derde lid, 2.3 en 2.4 van het Besluit houders van dieren;
c. wordt geëxploiteerd conform het door de minister goedgekeurde protocol;
d. verleent de toezichthouder de medewerking die nodig is voor de uitoefening van zijn taken;
e. voldoet aan: – de artikelen 36, 37, 38, 41 en 47;
– de artikelen 38b, 38d, 39 en 44c, vijfde lid, van de Regeling identificatie en registratie van dieren.
– de artikelen 36, 37, 38, 41 en 47;
– de artikelen 38b, 38d, 39 en 44c, vijfde lid, van de Regeling identificatie en registratie van dieren.
2. De eigenaar of exploitant van een verzamelcentrum dat is erkend ingevolge artikel 21, vijfde lid, houdt een voor de toezichthouder toegankelijk register bij met daarin de gegevens, bedoeld in artikel 8bis, tweede lid, van richtlijn nr. 91/68/EEG, en de gegevens, bedoeld in artikel 28, tweede lid.
3. Het register, bedoeld in het tweede lid, wordt minimaal drie jaren bewaard.

Artikel 25

1. Indien een verzamelcentrum niet of niet meer aan de eisen, bedoeld in artikel 21, eerste tot en met vijfde lid en zevende lid, voldoet, of niet aan de verplichtingen opgenomen in artikel 23, respectievelijk 23aen 24voldoet, kan de minister:
a. nadere voorschriften verbinden aan de erkenning;
b. de erkenning met onmiddellijke ingang schorsen of intrekken.
2. De minister kan de nadere voorschriften intrekken of een schorsing beëindigen indien ten genoegen van de minister is aangetoond dat het verzamelcentrum volledig aan alle eisen voldoet.
3. De minister kan bepalen dat aan een verzamelcentrum voor een bepaalde periode volgend op de intrekking van een erkenning, geen nieuwe erkenning wordt verleend.

Artikel 26

1. Erkenning van een reinigings- en ontsmettingsplaats door de minister vindt plaats, indien:
a. de plaats zodanig is ingericht en wordt geëxploiteerd dat een deugdelijke en efficiënte reiniging en ontsmetting van vervoermiddelen kan plaatsvinden ongeacht het type vervoermiddel en onder alle klimatologische omstandigheden. De reiniging en ontsmetting wordt zodanig uitgevoerd dat de bioveiligheid niet in gevaar komt.
2. De wijze van exploitatie en van reiniging en ontsmetting wordt vastgelegd in een protocol dat moet worden goedgekeurd door de minister.
3. Een reinigings- en ontsmettingsplaats die onderdeel uitmaakt van een ingevolge artikel 21, eerste of vijfde lid, erkende verzamelplaats, wordt beschouwd als een ingevolge het eerste lid erkende reinigings- en ontsmettingsplaats.

Artikel 27

1. De aanvraag om een erkenning als bedoeld in artikel 26, eerste lid, wordt schriftelijk ingediend bij de minister.
2. De aanvraag gaat vergezeld van het protocol, bedoeld in artikel 26, tweede lid.
3. De minister houdt een register bij van erkende reinigings- en ontsmettingsplaatsen dat ter inzage ligt bij de NVWA.

Artikel 28

1. De eigenaar of exploitant van een ingevolge artikel 26erkende reinigings- en ontsmettingsplaats:
a. draagt er zorg voor dat de exploitatie en de reiniging en ontsmetting van de vervoermiddelen geschiedt overeenkomstig het door de minister goedgekeurde protocol;
b. draagt er zorg voor dat elke reiniging en ontsmetting plaatsvindt onder zijn toezicht of onder toezicht van een vertegenwoordiger van de eigenaar of exploitant;
c. voorziet het register van de vervoerder, bedoeld in artikel 32, van een stempel en handtekening. Indien de reiniging en ontsmetting onder toezicht van een vertegenwoordiger wordt uitgevoerd als bedoeld in onderdeel b, voorziet deze het register van een stempel en een handtekening.
2. De eigenaar of exploitant van een reinigings- en ontsmettingsplaats die is erkend ingevolge artikel 26, eerste lid, houdt een register bij waarin ten aanzien van elke reiniging en ontsmetting van een vervoermiddel wordt vermeld:
a. de datum en het tijdstip waarop de reiniging en ontsmetting heeft plaatsgevonden;
b. het kenteken van het desbetreffende vervoermiddel en bij gebreke daarvan de naam, het adres en de woonplaats van de vervoerder.
3. De eigenaar of exploitant van een reinigings- en ontsmettingsplaats bewaart de gegevens die zijn opgenomen in het register, bedoeld in het tweede lid, gedurende drie jaren.

Artikel 29

1. Indien een reinigings- en ontsmettingsplaats niet of niet meer aan de eisen, bedoeld in artikel 26, eerste lid, voldoet, of niet aan de verplichtingen opgenomen in artikel 28voldoet, kan de minister de erkenning met onmiddellijke ingang schorsen of intrekken.
2. De minister kan een schorsing beëindigen indien ten genoegen van de minister is aangetoond dat de reinigings- en ontsmettingsplaats volledig aan alle eisen voldoet.

Artikel 29a

In deze paragraaf en paragraaf 4.3.1wordt verstaan onder:
a. varkenshouderijbedrijf: locatie van een landbouwbedrijf, niet zijnde een erkend varkensspermawincentrum als bedoeld in artikel 3 van het Besluit eisen dierlijk sperma en spermawincentrum, waar slechts één varkenshouder actief is en waar, anders dan voor educatieve doeleinden, vijf of meer varkens worden gehouden dan wel een locatie die daarvoor bestemd is;
b. cluster: combinatie van ten hoogste drie C-bedrijven als bedoeld in artikel 29d, die uitsluitend van één en hetzelfde A-bedrijf als bedoeld in artikel 29b of E-bedrijf als bedoeld in artikel 29e varkens ontvangt;
c. toevoegstal: stal, die is afgescheiden van de rest van het varkenshouderijbedrijf en waarvan inrichting en gebruik voldoen aan de in bijlage I opgenomen voorschriften;
d. big: pasgeboren varken, niet zijnde speenbig;
e. speenbig: varken van ten minste drie en ten hoogste twaalf weken oud dat niet meer wordt gezoogd door zijn moeder.

Artikel 29b

1. De minister wijst op aanvraag een varkenshouderijbedrijf aan als een A-bedrijf, indien het bedrijf ten genoegen van de minister aantoont te voldoen aan de in het tweede lid gestelde voorwaarden.
2. Een A-bedrijf voldoet aan de volgende voorwaarden:
a. vrouwelijke varkens worden gehouden voor het produceren van biggen;
b. indien het bedrijf beschikt over een toevoegstal, voldoen inrichting en gebruik aan de in bijlage 24 opgenomen eisen;
c. een dierenarts neemt eenmaal per maand monsters van de aanwezige varkens overeenkomstig de procedure van bijlage 25 ten behoeve van serologisch onderzoek door een erkend laboratorium als bedoeld in artikel 2 van de Regeling erkenning en aanwijzing veterinaire laboratoria als het gaat om de ziekte van Aujeszky en door Wageningen Bioveterinary Research als het gaat om klassieke varkenspest;
d. op het bedrijf is een douche aanwezig, die is gelegen in de onmiddellijke nabijheid van de ingang van het varkenshouderijbedrijf, waarvan bezoekers van het varkenshouderijbedrijf voorafgaand aan het betreden van de stallen gebruik maken;
e. het bedrijf is voorzien van een erfafscheiding waardoor het betreden van het varkenshouderijbedrijf zonder de medewerking van de varkenshouder niet mogelijk is;
f. op het bedrijf is een voorziening voor reiniging en ontsmetting van vervoermiddelen aanwezig.
3. De varkenshouder stelt de uitslag van het serologisch onderzoek beschikbaar aan de minister waaruit moet blijken dat geen varkens zijn aangetroffen waarvan het bloed antilichamen tegen klassieke varkenspest of gB-antilichamen tegen de ziekte van Aujeszky bevat.

Artikel 29c

De minister wijst op aanvraag een varkenshouderijbedrijf aan als een B-bedrijf, indien op het varkenshouderijbedrijf vrouwelijke varkens worden gehouden voor het produceren van biggen.

Artikel 29d

De minister wijst op aanvraag een varkenshouderijbedrijf aan als een C-bedrijf, indien het bedrijf biggen opfokt tot geslachtsrijpe varkens en ten genoegen van de minister aantoont te voldoen aan de in artikel 29b, tweede lid, onderdelen c tot en met f en derde lid, gestelde voorwaarden.

Artikel 29e

De minister wijst op aanvraag een varkenshouderijbedrijf aan als een E-bedrijf, indien het bedrijf speenbiggen houdt, uitsluitend afkomstig van één A-bedrijf waarmee een vaste relatie is aangegaan en het bedrijf ten genoegen aantoont te voldoen aan de in artikel 29b, tweede lid, onderdelen c tot en met f en derde lid, gestelde voorwaarden.

Artikel 29f

De minister wijst op aanvraag een varkenshouderijbedrijf aan als een F-bedrijf, indien het bedrijf speenbiggen houdt, uitsluitend afkomstig van één B-bedrijf waarmee een vaste relatie is aangegaan.

Artikel 29g

De minister wijst op aanvraag een locatie waar varkens worden gehouden aan als een RE-bedrijf, indien op die locatie minder dan 5 varkens met hun biggen worden gehouden.

Artikel 29h

Een varkenshouderijbedrijf of een locatie waar 5 of meer varkens worden gehouden waarvoor geen aanvraag voor een status bij de minister is ingediend, heeft de status D-bedrijf.

Artikel 29ha

1. Indien sprake is van een cluster wordt dit bij de aanvraag, bedoeld in artikel 29b, eerste lid, of artikel 29e, gemeld met gebruikmaking van een middel dat daartoe door de minister beschikbaar is gesteld, waarbij wordt opgegeven de samenstelling van het cluster en de verdeling van het aantal afvoeradressen onder de C-bedrijven.
2. De samenstelling van een cluster en de verdeling van het aantal afvoeradressen kunnen in een periode van twaalf maanden eenmaal worden gewijzigd. Een wijziging van de samenstelling van het cluster en de verdeling van het aantal afvoeradressen wordt voorafgaand aan de toepassing van de wijziging aan de minister gemeld met gebruikmaking van een middel, dat daartoe door de minister beschikbaar is gesteld.

Artikel 29hb

1. Indien sprake is van een vaste relatie tussen een A-bedrijf en een E-bedrijf of tussen een B-bedrijf en een F-bedrijf, wordt dit aan de minister gemeld met gebruikmaking van een middel dat daartoe door de minister beschikbaar is gesteld.
2. Een vaste relatie als bedoeld in het eerste lid kan eenmaal per twaalf maanden wijzigen. Een wijziging wordt voorafgaand aan de toepassing van de wijziging aan de minister gemeld met gebruikmaking van een middel, dat daartoe door de minister beschikbaar is gesteld.

Artikel 29i

1. De minister kan de aanwijzing als A-bedrijf, B-bedrijf, C-bedrijf, E-bedrijf of F-bedrijf met onmiddellijke ingang schorsen voor een termijn van ten hoogste 12 weken, indien het varkenshouderijbedrijf:
a. niet voldoet aan de voorwaarden voor de aanwijzing, bedoeld in de artikelen 29b, 29c, 29d, 29e, onderscheidenlijk 29f, of
b. in een periode van twaalf maanden meer dan eenmaal varkens heeft vervoerd of ontvangen in strijd met de onderscheiden artikelen 40c tot en met 40h, 40j en 40k.
2. In geval van schorsing van de aanwijzing, bedoeld in het eerste lid, mogen geen varkens meer worden aangevoerd of afgevoerd anders dan naar een slachthuis of naar een varkensbedrijf buiten Nederland, hetzij rechtstreeks, hetzij via een verzamelcentrum.

Artikel 29j

De minister kan de aanwijzing als A-bedrijf, B-bedrijf, C-bedrijf, E-bedrijf of F-bedrijf intrekken, indien het varkenshouderijbedrijf:
a. niet voldoet aan de voorwaarden voor de aanwijzing, bedoeld in de artikelen 29b, 29c, 29d, 29e, onderscheidenlijk 29f, nadat de varkenshouder in de gelegenheid is gesteld binnen een termijn van ten hoogste zes weken alsnog aan de voorwaarden te voldoen en deze termijn inmiddels is verstreken,
b. na afloop van de schorsing, bedoeld in artikel 29i, aanhef en onderdeel a, nog steeds niet voldoet aan de gestelde eisen, of
c. in een periode van twaalf maanden na de schorsing, bedoeld in artikel 29i, aanhef en onderdeel b, opnieuw varkens van het varkenshouderijbedrijf afvoert of op het bedrijf ontvangt in strijd met de onderscheiden artikelen 40c tot en met 40h, 40j en 40k.
d. ligt in een vaccinatiegebied dat is ingesteld na een uitbraak van de ziekte van Aujeszky. De minister kan voorwaarden stellen voor de aan- en afvoer van varkens.

Artikel 29k

a. De minister kan de aanwijzing als RE-bedrijf intrekken, indien de varkenshouder van de betreffende locatie niet voldoet aan de voorwaarden voor de aanwijzing, bedoeld in artikel 29g, nadat de varkenshouder in de gelegenheid is gesteld binnen een termijn van ten hoogste zes weken alsnog aan de voorwaarden te voldoen en deze termijn inmiddels is verstreken.
b. De intrekking als bedoeld in het eerste lid heeft een minimale duur van twaalf maanden.

Artikel 30

1. Het is verboden om een ongeladen vervoermiddel waarmee een of meer evenhoevigen zijn vervoerd, op de openbare weg te brengen, dan wel op een plaats of bedrijf waar evenhoevigen worden gehouden, op een slachthuis of op een verzamelcentrum voor evenhoevigen.
2. Het eerste lid is niet van toepassing indien het vervoermiddel is gereinigd en ontsmet overeenkomstig de artikelen 31, 34of 35.
3. Het verbod, bedoeld in het eerste lid, is niet van toepassing op het vervoer, bedoeld in artikel 31, tweede tot en met vierde lid.

Artikel 31

1. De vervoerder is verplicht een vervoermiddel of vervoerseenheid, met inbegrip van de daarbij behorende voorwerpen, waarmee een of meer evenhoevigen zijn vervoerd terstond na de lossing, in ieder geval voordat de vervoerseenheid of het vervoermiddel op de openbare weg wordt gebracht, op de plaats van lossing te reinigen en te ontsmetten met een toegelaten ontsmettingsmiddel op zodanige wijze dat de bioveiligheid niet in gevaar komt.
2. Het eerste lid is niet van toepassing op het vervoer van evenhoevigen, niet zijnde varkens, die rechtstreeks van de stal of de weide naar een andere weide van hetzelfde bedrijf worden vervoerd met een vervoermiddel, voor zover het vervoermiddel zo spoedig mogelijk na dit vervoer wordt gereinigd en ontsmet.
3. Het eerste lid is niet van toepassing op het vervoer van evenhoevigen, niet zijnde varkens, die rechtstreeks van een bedrijf naar een weide van ander bedrijf worden vervoerd met een vervoermiddel, voor zover het vervoermiddel zo spoedig mogelijk na dit vervoer wordt gereinigd en ontsmet.
4. Het eerste lid is niet van toepassing op het vervoer van een vervoermiddel over de openbare weg vanaf een slachtplaats met geringe capaciteit, waarvan de eigenaar of exploitant beschikt over een vergunning als bedoeld in artikel 18, zesde lid, indien het vervoermiddel direct na lossing op de slachtplaats rechtstreeks, langs de kortste weg naar de in de vergunning aangewezen reinings- en ontsmettingsplaats rijdt om aldaar gereinigd en ontsmet te worden.

Artikel 32

1. De vervoerder van een vervoermiddel waarmee evenhoevigen worden vervoerd, houdt een register bij met daarin de volgende gegevens:
a. een aantekening van de datum en het tijdstip van elke reiniging en ontsmetting die heeft plaatsgevonden ingevolge de artikelen 31, 34 of 35;
b. voor zover de reiniging en ontsmetting heeft plaatsgevonden op een erkende reinigings- en ontsmettingsplaats als bedoeld in artikel 26, is de aantekening, bedoeld in onderdeel a, voorzien van het stempel van de eigenaar of exploitant van de plaats, alsmede van een de handtekening van de eigenaar of exploitant of zijn vertegenwoordiger;
c. in het geval het vervoer van runderen of varkens betreft, de gegevens, bedoeld in artikel 12, tweede lid, van richtlijn nr. 64/432/EEG;
d. in het geval het vervoer van schapen of geiten betreft de gegevens, bedoeld in artikel 8 quater, tweede lid, van richtlijn nr. 91/68/EEG.
2. Uit het register, bedoeld in het eerste lid, blijkt op welk vervoermiddel het register betrekking heeft.
3. De vervoerder draagt er zorg voor dat de gegevens met betrekking tot de reiniging en ontsmetting die laatstelijk heeft plaatsgevonden op het desbetreffende vervoermiddel aanwezig zijn.
4. De vervoerder bewaart de gegevens die zijn opgenomen in het register, bedoeld in het eerste lid, gedurende drie jaren.

Artikel 33

1. Een vervoermiddel waarmee een of meer evenhoevigen worden vervoerd, wordt na aankomst op de plaats van bestemming geheel gelost.
2. Indien een vervoermiddel bestaat uit twee of meer vervoerseenheden, mogen de vervoerseenheden in afwijking van het eerste lid op verschillende plaatsen worden gelost, mits iedere vervoerseenheid in één keer geheel wordt gelost.
3. In afwijking van het eerste en tweede lid, mag een vervoersmiddel, onderscheidenlijk een vervoerseenheid op twee verschillende plaatsen worden gelost, indien de vervoerder deelneemt aan een ingevolge artikel 56erkend kwaliteitssysteem.
4. Het tweede lid is niet van toepassing op varkens, voor zover het gaat om het lossen op een varkenshouderijbedrijf.

Artikel 34

1. Een vervoermiddel waarmee een of meer evenhoevigen in Nederland worden gebracht, afkomstig uit een lidstaat of een derde land, en dat wordt gelost op een plaats die niet beschikt over een ingevolge artikel 26, eerste lid, erkende reinigings- en ontsmettingsplaats, wordt na reiniging en ontsmetting als bedoeld in artikel 31, eerste lid, onmiddellijk vervoerd naar een ingevolge artikel 26, eerste lid, erkende reinigings- en ontsmettingsplaats, om aldaar te worden gereinigd en ontsmet.
2. Indien het vervoermiddel, bedoeld in het eerste lid, afkomstig is vanuit een lidstaat waar een uitbraak van een besmettelijke dierziekte als bedoeld in artikel 2, onderdeel a, b, c, d, l, s, t, u, v, x, y, z, is bevestigd, overlegt de vervoerder binnen 24 uur na binnenkomst in Nederland bij de minister een bewijs van de reiniging en ontsmetting waaruit in ieder geval blijkt welk lokaal referentienummer en voor zover van toepassing welk referentienummer van het certificaat, bedoeld in verordening (EG) nr. 599/2004, het meest recentelijk voor het desbetreffende vervoermiddel is afgegeven.

Artikel 35

2. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing op een vervoermiddel dat kennelijk is gebruikt voor het vervoeren van evenhoevigen in Litouwen, Polen of Estland en vanuit daar anders dan in doorvoer leeg in Nederland wordt gebracht.

Artikel 36

1. Het is verboden evenhoevigen afkomstig van verschillende plaatsen bijeen te brengen.
2. Het verbod, bedoeld in het eerste lid, is niet van toepassing indien het bijeenbrengen betreft van diersoorten en diercategorieën genoemd in de artikelen 37tot en met 52en deze dieren worden aangevoerd, vervoerd en afgevoerd overeenkomstig die artikelen en wordt voldaan aan de verplichtingen opgenomen in die artikelen.
3. Het is verboden evenhoevigen aan te voeren die in strijd met de in dit hoofdstuk opgenomen bepalingen zijn bijeengebracht, afgevoerd of vervoerd.

Artikel 37

1. Evenhoevigen afkomstig van verschillende plaatsen mogen bijeen worden gebracht op:
a. een vervoerseenheid of vervoermiddel;
b. een slachthuis;
c. een bedrijf of elke andere plaats, niet zijnde een plaats als bedoeld in de onderdelen b, d of e;
d. een ingevolge artikel 21 voor de desbetreffende diersoort erkend verzamelcentrum, of
e. een tentoonstelling of een keuring.
2. Het eerste lid, onderdeel a, is niet van toepassing op varkens, niet zijnde slachtvarkens.
3. Het eerste lid, onderdeel d, is niet van toepassing op runderen, niet zijnde fokrunderen, slachtrunderen, mestrunderen of runderen jonger dan 12 maanden.
4. Het eerste lid, onderdeel c, is niet van toepassing op varkens, niet zijnde slachtvarkens.
5. Het eerste lid, onderdeel e, is niet van toepassing op varkens.

Artikel 37a

1. Het overladen van evenhoevigen van een vervoerseenheid naar een andere vervoerseenheid is verboden.
2. Het verbod, bedoeld in het eerste lid, is niet van toepassing op het overladen van een voorwagen op een lege aanhangwagen, beide behorend tot hetzelfde vervoermiddel, dat geschiedt op een reinigings- en ontsmettingsplaats als bedoeld in artikel 20, eerste lid, of artikel 26, eerste lid, indien:
a. na het overladen de voorwagen van het vervoermiddel onmiddellijk gereinigd en ontsmet wordt op de reinigings- en ontsmettingsplaats waar het overladen heeft plaatsgevonden, en
b. voldaan wordt aan de artikelen 19, 28, 31, eerste lid, en 32, eerste lid.

Artikel 38

1. Op een verzamelcentrum worden niet tegelijkertijd verschillende diersoorten, diercategorieën of evenhoevigen met een verschillende gezondheidsstatus bijeen gebracht.
2. Het eerste lid is niet van toepassing op het tegelijkertijd bijeenbrengen op een schapen- en geitenverzamelcentrum van:
a. slachtschapen en slachtgeiten met dezelfde gezondheidsstatus;
b. fokschapen en fokgeiten met dezelfde gezondheidsstatus, en
c. mestschapen en mestgeiten met dezelfde gezondheidsstatus.
3. Het eerste lid is niet van toepassing op het tegelijkertijd bijeenbrengen op een runderverzamelcentrum van fokrunderen met een verschillende gezondheidsstatus, mits de fokrunderen met een verschillende gezondheidsstatus in afzonderlijke epidemiologische eenheden afgescheiden van elkaar worden gehouden.
4. Het eerste lid is niet van toepassing op het tegelijkertijd bijeenbrengen op een runderverzamelcentrum van fokrunderen met een verschillende gezondheidsstatus en runderen, jonger dan 12 weken, mits de fokrunderen met een verschillende gezondheidsstatus en de runderen, jonger dan 12 weken, in afzonderlijke epidemiologische eenheden afgescheiden van elkaar worden gehouden en er gedurende de blokperiode van de laatstgenoemde dieren geen fokrunderen worden aan- of afgevoerd.
5. Het eerste lid is niet van toepassing op het tegelijkertijd bijeenbrengen op een runderverzamelcentrum van fokrunderen met een verschillende gezondheidsstatus en slachtrunderen, mits de fokrunderen en de slachtrunderen in afzonderlijke epidemiologische eenheden afgescheiden van elkaar worden gehouden en er gedurende de blokperiode van de slachtrunderen geen fokrunderen worden aan- of afgevoerd.
6. Het eerste lid is niet van toepassing op het tegelijkertijd bijeenbrengen van runderen, schapen en geiten op een tentoonstelling of een keuring, mits deze zodanig is ingericht dat de verschillende diersoorten niet met elkaar in contact kunnen komen.

Artikel 38a

1. In afwijking van artikel 37, eerste lid, worden mestrunderen van een mesterij hetzij rechtstreeks, hetzij via een erkend verzamelcentrum, afgevoerd naar en bijeengebracht op:
a. een al dan niet in Nederland gelegen slachthuis;
b. één of meer niet in Nederland gelegen bedrijven.
2. In afwijking van het eerste lid mogen mestrunderen jonger dan 16 weken en die zijn geboren op een mesterij, hetzij rechtstreeks, hetzij via een erkend verzamelcentrum, worden afgevoerd naar een andere mesterij indien er in de laatste 21 dagen voor de afvoer geen evenhoevigen meer zijn aangevoerd op de mesterij van herkomst.
3. In afwijking van het eerste lid mogen mestrunderen ouder dan 6 weken en jonger dan 12 maanden eenmalig, hetzij rechtstreeks, hetzij via een erkend verzamelcentrum, worden afgevoerd naar een andere mesterij in Nederland.

Artikel 38b

1. De eigenaar of exploitant van een mesterij als bedoeld in artikel 38ameldt de mesterij aan bij de minister.
2. De eigenaar of exploitant kan de mesterij afmelden bij de minister indien zich op de mesterij geen mestrunderen meer bevinden en er gedurende 21 dagen vóór de afmelding overeenkomstig de artikelen 38aof 46geen evenhoevigen op de mesterij zijn aangevoerd.
3. Het tweede lid is niet van toepassing op de eigenaar of exploitant van een mesterij die bedrijfsmatig mestrunderen jonger dan 12 maanden houdt.
4. Voor de aan- en afmelding, bedoeld in het eerste en tweede lid, is de eigenaar of exploitant een retributie verschuldigd van 25 euro per melding.

Artikel 39

1. Indien evenhoevigen bijeen worden gebracht op een slachthuis, worden de evenhoevigen niet van het slachthuis afgevoerd.
2. Het eerste lid is niet van toepassing indien een besluit is genomen als bedoeld in artikel 43, zesde lid, tweede alinea, van verordening (EU) 2019/627.

Artikel 40

1. Indien evenhoevigen, met uitzondering van varkens, bijeen worden gebracht op een bedrijf of plaats als bedoeld in artikel 37, eerste lid, onder c, of daar worden gelost vanaf een vervoerseenheid of een vervoermiddel, bedoeld in artikel 37, eerste lid, onderdeel a, verblijven die evenhoevigen ten minste 21 dagen op dat bedrijf of die plaats alvorens zij worden afgevoerd.
2. Het eerste lid is niet van toepassing op evenhoevigen die na afloop van een tentoonstelling of keuring worden aangevoerd op een bedrijf of plaats en weer van dat bedrijf of die plaats worden afgevoerd ten behoeve van een tentoonstelling of keuring.

Artikel 40a

Aan- of afvoer van één of meer varkens vanaf of naar een varkenshouderijbedrijf is verboden.

Artikel 40b

Het verbod, bedoeld in artikel 40a, is niet van toepassing op het vervoer van:
a. één of meer varkens van of naar een A-bedrijf, B-bedrijf, C-bedrijf, E-bedrijf of F-bedrijf of naar een D-bedrijf met een toestemming als bedoeld in artikel 40l;
b. één of meer varkens van een varkenshouderijbedrijf naar een slachthuis, hetzij rechtstreeks, hetzij via een verzamelcentrum en uit het vervoersdocument, bedoeld in artikel 30, eerste lid, van de Regeling identificatie en registratie van dieren blijkt dat sprake is van vervoer van slachtvarkens;
c. één of meer mannelijke varkens van een varkenshouderijbedrijf naar een quarantaineruimte in een varkensspermawincentrum;
d. één of meer varkens van een varkenshouderijbedrijf naar een onderzoeksinstituut dat in het bezit is van een vergunning op basis van artikel 2 van de Wet op de dierproeven;
e. ten hoogste vier varkens per levering van een varkenshouderijbedrijf naar een RE-bedrijf;
f. één of meer varkens van een varkenshouderijbedrijf naar een varkenshouderijbedrijf buiten Nederland, hetzij rechtstreeks, hetzij via een verzamelcentrum;
g. één of meer varkens afkomstig van een varkenshouderijbedrijf of verzamelcentrum buiten Nederland die op een varkenshouderijbedrijf worden ontvangen.

Artikel 40c

1. In afwijking van artikel 40a is het vervoer naar een A-bedrijf toegestaan van vrouwelijke varkens afkomstig van ten hoogste één ander A-bedrijf, C-bedrijf, E-bedrijf, of één varkenshouderijbedrijf buiten Nederland en van mannelijke varkens afkomstig van ten hoogste één ander A-bedrijf, C-bedrijf, E-bedrijf, varkensspermawincentrum of één varkenshouderijbedrijf buiten Nederland en van biggen afkomstig van het E-bedrijf waaraan het betreffende A-bedrijf heeft geleverd, voor zover:
a. ten minste vijf weken voorafgaand aan de week van aanvoer geen varkens op het betreffende A-bedrijf zijn aangevoerd;
b. varkens na aanvoer in een toevoegstal van het betreffende A-bedrijf zijn gehouden totdat uit het serologisch onderzoek van monsters, die overeenkomstig de procedure van bijlage II door een dierenarts zijn genomen, blijkt dat in het bloed van de aangevoerde varkens geen antilichamen tegen klassieke varkenspest en gB-antilichamen tegen de ziekte van Aujeszky zijn aangetroffen, of
c. binnen zes weken na aanvoer geen varkens worden afgevoerd anders dan rechtstreeks naar een slachthuis dan wel via een verzamelcentrum indien er geen toevoegstal op het betreffende A-bedrijf aanwezig is of als geen gebruik is gemaakt van de toevoegstal van het betreffende A-bedrijf
2. Een A-bedrijf kan eenmaal per twaalf maanden wijzigen van bedrijf als leverancier voor zowel zijn vrouwelijke als mannelijke varkens als bedoeld in het eerste lid. Een wijziging wordt voorafgaand aan de toepassing van de wijziging aan de minister gemeld met gebruikmaking van een middel dat daartoe door de minister beschikbaar is gesteld.

Artikel 40d

In afwijking van artikel 40ais het vervoer van één of meer varkens vanaf een A-bedrijf toegestaan naar:
a. één of meer A-bedrijven, B-bedrijven of D-bedrijven;
b. één C-bedrijf of cluster of
c. één E-bedrijf, waarbij het A-bedrijf niet meer naar een bedrijf als bedoeld in onderdeel a of b mag afvoeren.

Artikel 40e

1. In afwijking van artikel 40ais het vervoer naar een B-bedrijf toegestaan van vrouwelijke varkens afkomstig van ten hoogste één A-bedrijf, C-bedrijf, E-bedrijf of één varkenshouderijbedrijf buiten Nederland en van mannelijke varkens afkomstig van ten hoogste één A-bedrijf, C-bedrijf, E-bedrijf, varkensspermawincentrum of één varkenshouderijbedrijf buiten Nederland en van biggen afkomstig van het F-bedrijf waaraan het betreffende B-bedrijf heeft geleverd, voor zover ten minste vijf weken voorafgaand aan de week van aanvoer geen varkens op het betreffende B-bedrijf zijn aangevoerd.
2. Een B-bedrijf kan eenmaal per twaalf maanden wijzigen van bedrijf als leverancier voor zowel zijn vrouwelijke als mannelijke varkens als bedoeld in het eerste lid. Een wijziging wordt voorafgaand aan de toepassing van de wijziging aan de minister gemeld met gebruikmaking van een middel dat daartoe door de minister beschikbaar is gesteld.

Artikel 40f

In afwijking van artikel 40ais het vervoer van één of meer varkens vanaf een B-bedrijf toegestaan naar:
a. een D-bedrijf, voor zover in een periode van zes weken slechts varkens worden afgevoerd naar ten hoogste zes D-bedrijven en in een periode van zestien weken slechts varkens worden afgevoerd naar ten hoogste twaalf D-bedrijven;
b. één F-bedrijf, waarbij niet meer naar een ander varkenshouderijbedrijf binnen Nederland kan worden afgevoerd.

Artikel 40g

In afwijking van artikel 40ais het vervoer van één of meer varkens naar een C-bedrijf toegestaan, voor zover afkomstig van ten hoogste één A-bedrijf, E-bedrijf of varkenshouderijbedrijf buiten Nederland.

Artikel 40h

In afwijking van artikel 40ais het vervoer van één of meer varkens vanaf een C-bedrijf toegestaan, voor zover:
a. varkens worden afgevoerd naar één of meerdere A-bedrijven;
b. in een periode van twaalf maanden slechts varkens worden afgevoerd naar ten hoogste 40 B-bedrijven en D-bedrijven gezamenlijk;
c. indien het C-bedrijf deel uitmaakt van een cluster van twee of drie C-bedrijven, in een periode van twaalf maanden door het cluster slechts varkens worden afgevoerd naar ten hoogste 30 B-bedrijven en D-bedrijven.

Artikel 40i

1. In afwijking van artikel 40ais het vervoer van één of meer varkens naar een D-bedrijf toegestaan, voor zover in een periode van zestien weken slechts varkens worden aangevoerd, afkomstig van ten hoogste zes A-bedrijven, B-bedrijven, C-bedrijven, E-bedrijven of F-bedrijven of varkenshouderijbedrijven buiten Nederland, al dan niet via een verzamelcentrum.
2. In afwijking van het eerste lid is het toegestaan één of meer varkens aan te voeren van ten hoogste twaalf A-bedrijven, B-bedrijven, C-bedrijven, E-bedrijven of F-bedrijven of varkenshouderijbedrijven buiten Nederland, al dan niet via een verzamelcentrum indien op het D-bedrijf:
a. in een periode van drie weken voorafgaand aan de dag van aanvoer geen varkens aanwezig waren en de stallen zijn gereinigd en ontsmet.
b. in een periode van acht weken voorafgaand aan de dag van aanvoer geen varkens op het D-bedrijf zijn aangevoerd.

Artikel 40j

In afwijking van artikel 40ais het vervoer van één of meer varkens vanaf een E-bedrijf toegestaan naar de in artikel 40d, onder a en b, bedoelde bedrijven.

Artikel 40k

In afwijking van artikel 40ais het vervoer van één of meer varkens vanaf een F-bedrijf toegestaan naar de in artikel 40f, onder abedoelde bedrijven.

Artikel 40l

1. De minister kan op aanvraag van een varkenshouder toestemming verlenen voor het afvoeren van varkens van zijn varkenshouderijbedrijf.
2. Een aanvraag als bedoeld in het eerste lid wordt ingediend via een elektronisch portaal dat op grond van artikel 38hh van de Regeling identificatie en registratie van dierendoor de minister is aangewezen als elektronisch portaal voor de melding van de gegevens, bedoeld in artikel 32, tweede lid, van de Regeling identificatie en registratie van dieren.
3. Indien de minister geen databank heeft aangewezen, dient de houder de aanvraag, bedoeld in het eerste lid, in bij de minister met gebruikmaking van een middel dat daartoe door de minister beschikbaar is gesteld.
4. De toestemming wordt voorafgaand aan het voorgenomen transport aangevraagd en is geldig tot en met zeven dagen na het verlenen van de toestemming.
5. De toestemming wordt door de varkenshouder die de aanvraag heeft gedaan, bewaard tot drie jaren na de datum waarop de varkens van het varkenshouderijbedrijf zijn afgevoerd.
6. In geval van een uitbraak van een in artikel 2van deze regeling aangewezen besmettelijke ziekte kan de minister overgaan tot intrekken van de op dat moment reeds uitgegeven toestemmingen.

Artikel 40m

Een varkenshouder weigert de ontvangst van varkens op zijn varkenshouderijbedrijf indien bij de aanvoer de toestemming met betrekking tot deze aanvoer ontbreekt.

Artikel 40n

1. Het bijladen van varkens op één vervoermiddel is verboden.
2. Het in het eerste lid bedoelde verbod geldt niet ingeval het betrekking heeft op
het bijladen op één vervoermiddel van varkens voor het vervoer naar een slachthuis, rechtstreeks of via een blokperiode voor slachtvarkens op een verzamelcentrum.
3. Voor het bijladen geldt dat:
a. het vervoermiddel waarop de varkens worden bijgeladen, niet op het bedrijf wordt gebracht waarop de bij te laden varkens zich bevinden;
b. in het betrokken vervoermiddel door middel van een toegankelijk overzicht vanaf het moment van bijladen per vervoerseenheid wordt bijgehouden van welke bedrijven de varkens afkomstig zijn, welk overzicht gedurende zes maanden na de dag waarop het bijladen heeft plaatsgevonden, op het bedrijf of de onderneming van de vervoerder wordt bewaard.
4. Op een vervoerseenheid bevinden zich per rit naar een slachthuis, onderscheidenlijk verzamelcentrum varkens van ten hoogste twee verschillende bedrijven, niet zijnde verzamelcentra.
5. Op een vervoerseenheid bevinden zich per rit naar een slachthuis, onderscheidenlijk verzamelcentrum zeugen of speenbiggen van ten hoogste drie verschillende bedrijven, niet zijnde verzamelcentra.

Artikel 40o

Voor iedere toestemming die wordt aangevraagd, is de varkenshouder van het varkenshouderijbedrijf een retributie verschuldigd aan de minister van maximaal € 2,50.

Artikel 40p

1. Een aanwijzing, schorsing of intrekking van een aanwijzing, of ontheffing verleend door de voorzitter van het Productschap voor Vee en Vlees wordt geacht te zijn verleend door de minister en blijft van toepassing, totdat de minister een ander besluit neemt.
2. Een door het meldingsbureau van het Productschap voor Vee en Vlees afgegeven transportdocument wordt geacht een toestemming van de minister te zijn.

Artikel 41

De aanbieder meldt de aanvang en het einde van een blokperiode uiterlijk om 8.00 uur op de werkdag voorafgaande aan de blokperiode bij de minister.

Artikel 42

Varkens worden van een ingevolge artikel 21erkend varkensverzamelcentrum rechtstreeks afgevoerd naar:
a. een in Nederland gelegen slachthuis;
b. naar een of meer bestemmingen buiten Nederland onder de volgende voorwaarden, ingeval de varkens afkomstig zijn: – uit Nederland gaan deze vergezeld van een of meer bewijsstukken als bedoeld in artikel 77, tweede lid, van de wet;
– uit een lidstaat gaan deze vergezeld van de gezondheidscertificaten, bedoeld in artikel 5, eerste en vijfde lid, van richtlijn nr. 64/432/EEG.
– uit Nederland gaan deze vergezeld van een of meer bewijsstukken als bedoeld in artikel 77, tweede lid, van de wet;
– uit een lidstaat gaan deze vergezeld van de gezondheidscertificaten, bedoeld in artikel 5, eerste en vijfde lid, van richtlijn nr. 64/432/EEG.

Artikel 43

1. Fokrunderen worden van een ingevolge artikel 21erkend runderverzamelcentrum rechtstreeks afgevoerd naar één of meer niet in Nederland gelegen bedrijven.
2. In afwijking van het eerste lid, worden de runderen, indien aan het einde van een blokperiode de fokrunderen niet zijn afgevoerd, na voorafgaande kennisgeving bij de minister met gebruikmaking van een daartoe ter beschikking gesteld formulier:
a. door de aanbieder rechtstreeks afgevoerd naar een slachthuis;
b. op het verzamelcentrum voor een periode van 21 dagen in een epidemiologische eenheid gescheiden gehouden van andere fokrunderen als zij nog niet ten minste 21 dagen in afzondering hebben gestaan waarna de fokrunderen rechtstreeks worden vervoerd naar een in Nederland gelegen bedrijf.
3. De periode, bedoeld in het tweede lid, onderdeel b, vangt aan nadat het laatste fokrund aan de epidemiologische eenheid is toegevoegd.
4. In afwijking van het eerste lid, worden de runderen, indien aan het einde van een blokperiode de fokrunderen niet zijn afgevoerd, op het verzamelcentrum gescheiden gehouden van andere fokrunderen voor ten hoogste de periode die benodigd is voor het verkrijgen van de resultaten van testen op besmettelijke dierziekten die bij de desbetreffende fokrunderen binnen de blokperiode zijn uitgevoerd, waarna de fokrunderen rechtstreeks worden vervoerd naar één of meer niet in Nederland gelegen bedrijven.

Artikel 44

Slachtrunderen worden van een ingevolge artikel 21erkend runderverzamelcentrum rechtstreeks afgevoerd naar een al dan niet in Nederland gelegen slachthuis.

Artikel 45

1. Runderen, jonger dan 12 maanden, worden van een ingevolge artikel 21erkend verzamelcentrum rechtstreeks afgevoerd naar:
a. één of meer niet in Nederland gelegen bedrijven;
b. een in Nederland gelegen mesterij;
c. een al dan niet in Nederland gelegen slachthuis.
2. In afwijking van het eerste lid, onderdeel b, is het toegestaan runderen af te voeren van een ingevolge artikel 21erkend verzamelcentrum naar een in Nederland gelegen mesterij en onderweg eenmalig runderen bij te laden op een ander ingevolge artikel 21 erkend verzamelcentrum, indien dat verzamelcentrum beschikt over een bijlaadvoorziening aan de openbare weg, die voldoet aan de volgende voorwaarden:
a. de voorziening is zodanig geconstrueerd dat de laadwerkzaamheden ongehinderd kunnen plaatsvinden en
b. de laadplaats is voorzien van een gesloten dakbedekking, windkerende wanden en een klimaatregelingssysteem, zodanig dat de laadplaats onder alle klimatologische omstandigheden deugdelijk en efficiënt gereinigd en ontsmet kan worden.
3. In afwijking van het eerste lid kunnen runderen, jonger dan 12 weken, eenmaal van het in het eerste lid bedoelde runderverzamelcentrum worden afgevoerd naar een ander ingevolge artikel 21erkend runderverzamelcentrum.
4. Indien op het andere runderverzamelcentrum, bedoeld in het derde lid, de aangevoerde runderen afkomstig zijn van verschillende verzamelcentra of andere plaatsen in een blokperiode tegelijkertijd bijeen worden gebracht, worden alle in die blokperiode bijeengebrachte runderen rechtstreeks afgevoerd naar een in Nederland gelegen bedrijf.

Artikel 45a

1. De eigenaar of exploitant van een ingevolge artikel 21erkend runderverzamelcentrum waarvandaan of waarop runderen onder toepassing van artikel 45, derde lid, respectievelijk worden afgevoerd en aangevoerd, meldt het runderverzamelcentrum bij de minister.
2. Het verzamelen op een runderverzamelcentrum als bedoeld in artikel 45, derde lid, geschiedt, in aanvulling op artikel 23, eerste lid, onder c, overeenkomstig een door de minister goedgekeurd drenkprotocol.
3. Op een runderverzamelcentrum als bedoeld in het eerste lid geschiedt de kennisgeving, bedoeld in artikel 20, eerste lid, van de Regeling identificatie en registratie van dieren, in afwijking van dat artikel onmiddellijk na respectievelijk voor iedere aan- en afvoer van runderen.

Artikel 46

1. Mestrunderen worden van een ingevolge artikel 21erkend runderverzamelcentrum rechtstreeks afgevoerd naar:
a. een al dan niet in Nederland gelegen slachthuis;
b. een mesterij als bedoeld in artikel 38b;
c. één of meer niet in Nederland gelegen bedrijven.
2. Het eerste lid, aanhef en onder b, is alleen van toepassing op mestrunderen jonger dan 16 weken, die zijn geboren op een mesterij, indien die mestrunderen van een ingevolge artikel 21erkend runderverzamelcentrum worden afgevoerd naar een mesterij indien er in de laatste 21 dagen voor de afvoer geen runderen meer zijn aangevoerd op de mesterij van herkomst.
3. Het eerste lid, aanhef en onder b, is alleen van toepassing op mestrunderen ouder dan 6 weken en jonger dan 12 maanden, indien die mestrunderen eenmalig, van een ingevolge artikel 21erkend runderverzamelcentrum worden afgevoerd naar een andere mesterij in Nederland.

Artikel 47

1. Slachtschapen en slachtgeiten worden van een ingevolge artikel 21erkend schapen- en geitenverzamelcentrum rechtstreeks afgevoerd naar een al dan niet in Nederland gelegen slachthuis.
2. In afwijking van het eerste lid kunnen slachtschapen en slachtgeiten eenmaal worden afgevoerd naar een schapen- en geitenverzamelcentrum als bedoeld in artikel 48c, eerste lid, indien de schapen- en geiten daarna rechtstreeks worden afgevoerd naar een al dan niet in Nederland gelegen slachthuis.
3. In geval van afvoer als bedoeld in het tweede lid wordt voldaan aan artikel 4 quater, derde lid, onderdeel a, van richtlijn nr. 91/68/EEG.

Artikel 48

1. Mestschapen en mestgeiten worden van een ingevolge artikel 21erkend schapen- en geitenverzamelcentrum rechtstreeks afgevoerd naar:
a. een in Nederland gelegen mesterij als bedoeld in artikel 48a, eerste lid, of
b. een niet in Nederland gelegen bestemming.
2. In afwijking van het eerste lid kunnen mestschapen en mestgeiten eenmaal worden afgevoerd naar een schapen- en geitenverzamelcentrum als bedoeld in artikel 48c, eerste lid, indien de schapen- en geiten daarna rechtstreeks worden afgevoerd naar een in Nederland gelegen mesterij als bedoeld in artikel 48a, eerste lid.
3. Het eerste lid, onderdeel b, en het tweede lid zijn niet van toepassing op mestschapen en mestgeiten die overeenkomstig artikel 47, tweede lid, als slachtschapen of slachtgeiten zijn afgevoerd naar een schapen- en geitenverzamelcentrum als bedoeld in artikel 48c, eerste lid.
4. In het geval van afvoer als bedoeld in het tweede lid is artikel 4 quater, derde lid, onderdeel a, van richtlijn nr. 91/68/EG, van overeenkomstige toepassing, met dien verstande dat in artikel 4 quater, derde lid, onderdeel a, onder iii, van richtlijn nr. 91/68/EG, voor ‘naar een slachthuis in de lidstaat van bestemming’ wordt gelezen ‘naar een in Nederland gelegen mesterij’.

Artikel 48a

1. De eigenaar of exploitant van een mesterij als bedoeld in artikel 48, eerste en tweede lid, meldt de mesterij aan bij de minister.
2. De eigenaar of exploitant van een mesterij, bedoeld in het eerste lid, kan de mesterij bij de minister afmelden, indien zich op de mesterij geen schapen of geiten bevinden die gedurende 30 dagen vóór de afmelding overeenkomstig artikel 48, eerste of tweede lid, van een verzamelcentrum zijn afgevoerd naar de mesterij.
3. Voor de meldingen, bedoeld in het eerste en tweede lid, is de eigenaar of exploitant aan de minister een bedrag verschuldigd van 25 euro per melding.
4. Schapen en geiten worden van een mesterij als bedoeld in het eerste lid uitsluitend rechtstreeks of via een erkend verzamelcentrum afgevoerd naar een al dan niet in Nederland gelegen slachthuis of naar een niet in Nederland gelegen bestemming.

Artikel 48b

Fokschapen en fokgeiten worden van een ingevolge artikel 21erkend schapen- en geitenverzamelcentrum rechtstreeks afgevoerd naar een niet in Nederland gelegen bestemming.

Artikel 48c

1. De eigenaar of exploitant van een ingevolge artikel 21erkend schapen- en geitenverzamelcentrum waarvandaan of waarop schapen of geiten met toepassing van de artikelen 47, tweede lid, of 48, tweede lid, respectievelijk worden afgevoerd en aangevoerd, meldt het schapen- en geitenverzamelcentrum aan bij de minister.
2. Op een schapen- en geitenverzamelcentrum als bedoeld in het eerste lid geschiedt de kennisgeving, bedoeld in artikel 38d, derde en zevende lid, van de Regeling identificatie en registratie van dieren, in afwijking van artikel 38d, achtste lid, van de Regeling identificatie en registratie van dieren, onmiddellijk na respectievelijk voor iedere aan- en afvoer van schapen en geiten.
3. Indien op het schapen- en geitenverzamelcentrum, bedoeld in het eerste lid, schapen of geiten afkomstig van meer verzamelcentra of andere plaatsen tegelijkertijd in een blokperiode worden bijeengebracht, worden alle in die blokperiode bijeengebrachte schapen en geiten afgevoerd overeenkomstig artikel 47, derde lid, of 48, vierde lid.

Artikel 49

In dit hoofdstuk wordt verstaan onder:
a. organisator: organisator van een tentoonstelling of keuring;
b. plaats: plaats waar tentoonstelling of keuring wordt gehouden.

Artikel 50

1. De organisator stelt ten minste 30 dagen voorafgaand aan de datum waarop de tentoonstelling of keuring zal plaatsvinden de NVWA schriftelijk in kennis van naam, adres en telefoonnummer van de organisator van de tentoonstelling of keuring, de datum en plaats, alsmede het UBN van de plaats, en het aantal runderen, schapen of geiten dat wordt tentoongesteld of gekeurd.
2. De houder of eigenaar van de tentoon te stellen of te keuren runderen, schapen of geiten laat deze binnen vijf dagen voorafgaand aan de tentoonstelling of keuring door een dierenarts klinisch onderzoeken.
3. Van het onderzoek, bedoeld in het tweede lid, wordt door de dierenarts en de houder of eigenaar van de runderen, schapen of geiten een verklaring opgesteld volgens het model in bijlage 8.
4. De organisator laat runderen, schapen of geiten toe tot de plaats indien zij vergezeld gaan van de door de dierenarts en de houder of eigenaar ondertekende verklaring, bedoeld in het derde lid.
5. De tentoon te stellen of te keuren runderen, schapen of geiten worden uitsluitend op de plaats aangevoerd en van de plaats afgevoerd met vervoermiddelen waarvoor krachtens de Wegenverkeerswet 1994een kentekenbewijs of registratiebewijs is afgegeven.
6. Runderen, schapen of geiten worden zo spoedig mogelijk na afloop van de tentoonstelling of keuring rechtstreeks vervoerd naar:
a. een in Nederland gelegen slachthuis, of
b. het bedrijf van herkomst.

Artikel 50a

In zoverre in afwijking van artikel 50, leden 2, 3 en 4, worden geiten of schapen toegelaten tot een tentoonstelling of keuring als de houder of eigenaar van de ten toon te stellen of te keuren geiten of schapen de dieren klinisch heeft laten onderzoeken door een dierenarts op het terrein van de tentoonstelling of keuring en de resultaten van het onderzoek geen belemmering vormen voor de tentoonstelling of keuring van de betrokken dieren.

Artikel 51

1. Eenieder, die het deel van de plaats, waar runderen, schapen of geiten verblijven, betreedt of verlaat, ontsmet zijn schoeisel door middel van voorzieningen, die duidelijk zichtbaar aanwezig zijn bij elke in- en uitgang van voornoemd deel van de plaats.
2. Op de plaats zijn voor de reiniging en ontsmetting van vervoermiddelen, waarmee evenhoevigen worden vervoerd, één of meer installaties aanwezig die water leveren van voldoende druk voor een deugdelijke en efficiënte reiniging en ontsmetting.
3. Artikel 31, eerste lid, is niet van toepassing bij het uitladen van evenhoevigen op een plaats, onder de voorwaarde dat het vervoermiddel na het uitladen op de plaats aanwezig blijft en met dezelfde evenhoevigen wordt geladen.
4. Voordat een vervoermiddel, dat geladen is met runderen, schapen of geiten, de plaats verlaat, reinigt en ontsmet de bestuurder de wielen en wielkasten van dat vervoermiddel met een toegelaten ontsmettingsmiddel op zodanige wijze dat de bioveiligheid niet in gevaar komt.

Artikel 52

1. De organisator houdt een administratie bij overeenkomstig de artikelen 19, 38ben 38d, derde, zesde en zevende lid van de Regeling identificatie en registratie van dierenen van de originele gezondheidsverklaringen, bedoeld in artikel 50, derde lid, en de kentekens van de vervoermiddelen waarmee runderen zijn aan- en afgevoerd.
2. De organisator bewaart de administratie, bedoeld in het eerste lid, tot ten minste drie maanden na afloop van de tentoonstelling of keuring.
3. De organisator houdt de administratie zodanig bij dat de ambtenaren als bedoeld in artikel 114 van de wetop basis hiervan alle aan- en afgevoerde dieren en de gebruikte vervoermiddelen eenvoudig kunnen traceren.

Artikel 52a

1. Op een erkend paardenverzamelcentrum worden niet tegelijkertijd verschillende paardachtigen met een verschillende gezondheidsstatus bijeen gebracht.
2. Het eerste lid is niet van toepassing indien paardachtigen met een verschillende gezondheidsstatus in afzonderlijke epidemiologische eenheden afgescheiden van elkaar worden gehouden.

Artikel 52b

De aanbieder meldt de aanvang en het einde van een blokperiode uiterlijk om 8:00 uur op de werkdag voorafgaand aan de blokperiode aan de minister.

Artikel 52c

Vanaf een erkend paardenverzamelcentrum worden paardachtigen voor het einde van een blokperiode rechtstreeks afgevoerd naar één of meer in Nederland of in het buitenland gelegen bestemmingen.

Artikel 53

1. Markten waarop pluimvee, loopvogels of postduiven worden verhandeld zijn verboden.
2. Het tijdelijk verzamelen op één plaats van pluimvee, loopvogels of postduiven die afkomstig zijn van verschillende plaatsen en vervolgens naar verschillende plaatsen, niet zijnde slachterijen, worden afgevoerd, is verboden.
3. Het organiseren van wedvluchten met postduiven is verboden.

Artikel 54

1. De verboden, bedoeld in artikel 53, tweede en derde lid, zijn niet van toepassing op een keuring of tentoonstelling van sierpluimvee, loopvogels of postduiven of op een wedvlucht van postduiven indien wordt voldaan aan het tweede of derde lid.
2. Op de tentoonstelling of keuring worden slechts pluimvee, loopvogels of postduiven toegelaten en tot de wedvlucht worden slechts postduiven toegelaten, die vergezeld gaan van een op hen betrekking hebbende, volledig ingevulde en ondertekende verklaring van enting tegen Newcastle Disease.
3. Uit de in het tweede lid bedoelde verklaring, waarvan het model als bijlage 6en bijlage 7bij deze regeling is gevoegd, blijkt dat:
a. de hoenderachtigen en loopvogels van de desbetreffende houder, voorzover de dieren ouder zijn dan 30 dagen, ten minste twee weken en ten hoogste vijf maanden voor het begin van de tentoonstelling of de keuring op de in bijlage 6 omschreven wijze zijn geënt tegen Newcastle Disease;
b. de postduiven van de betreffende houder ten minste twee weken voor het begin van de tentoonstelling, keuring of wedvlucht op de in bijlage 7 omschreven wijze zijn geënt tegen Newcastle Disease overeenkomstig de bij de registratie van de entstof gegeven voorschriften betreffende het entschema en de dosering.

Artikel 55

1. Onverminderd de artikelen 53en 54is het tijdelijk op één plaats bijeenbrengen van pluimvee, loopvogels of postduiven afkomstig van verschillende plaatsen toegestaan, indien is voldaan aan het tweede of derde lid.
2. Degene, die voornemens is pluimvee, loopvogels of postduiven afkomstig van verschillende plaatsen tijdelijk op één plaats te bijeen te brengen, is gehouden:
a. van dit voornemen ten minste acht dagen van tevoren kennis te gegeven aan de minister;
b. de dieren, alvorens deze toe te laten, bij de plaats van aanvoer op zijn kosten te laten onderzoeken door één of meer dierenartsen.
3. In afwijking van het tweede lid is degene die voornemens is postduiven voor een wedvlucht bijeen te brengen gehouden van dit voornemen jaarlijks een overzicht aan de minister te doen toekomen. De minister kan besluiten de postduiven, alvorens deze bij de wedvlucht worden toegelaten, bij de plaats van aanvoer te laten onderzoeken door één of meer dierenartsen, op kosten van degene die de postduiven voor de wedvlucht heeft bijeengebracht.

Artikel 56

Een kwaliteitssysteem kan door de minister worden erkend indien door een rechtspersoon als bedoeld in artikel 59, eerste lid, wordt aangetoond dat:
a. het beheer en de inrichting in handen is van een rechtspersoon die voldoet aan de voorschriften, bedoeld in de artikelen 59 en 62;
b. voldaan wordt aan de voorschriften, bedoeld in de artikelen 60 en 61;
c. voldaan wordt aan de eisen, bedoeld in artikel 63.

Artikel 57

1. De erkenning van een kwaliteitssysteem geschiedt op aanvraag van de in artikel 59, eerste lid, bedoelde rechtspersoon.
2. De aanvraag wordt schriftelijk bij de minister ingediend.
3. Op de aanvraag wordt binnen 90 dagen na ontvangst van de aanvraag een besluit genomen.
4. Bij de aanvraag worden in elk geval de volgende gegevens verstrekt:
a. de naam en het adres van de rechtspersoon;
b. de naam en het adres van de in artikel 60, vierde lid, bedoelde instanties;
c. een opgave van de namen en adressen van de deelnemende personen, rechtspersonen en samenwerkingsverbanden;
d. een overzicht van: 1. de wijze waarop de controles, bedoeld in artikel 60, eerste lid, worden uitgevoerd;
2. de wijze waarop en welke sancties, bedoeld in artikel 61, eerste lid, worden opgelegd;
3. de wijze waarop de geïnde boetes, bedoeld in artikel 61, tweede lid, onderdeel a, zullen worden besteed;
4. de wijze waarop wordt voldaan aan de eisen, bedoeld in artikel 63.
1. de wijze waarop de controles, bedoeld in artikel 60, eerste lid, worden uitgevoerd;
2. de wijze waarop en welke sancties, bedoeld in artikel 61, eerste lid, worden opgelegd;
3. de wijze waarop de geïnde boetes, bedoeld in artikel 61, tweede lid, onderdeel a, zullen worden besteed;
4. de wijze waarop wordt voldaan aan de eisen, bedoeld in artikel 63.

Artikel 58

1. Indien een kwaliteitssysteem niet meer aan de eisen, bedoeld in artikel 56, voldoet kan de minister:
a. nadere voorwaarden verbinden aan de erkenning;
b. de erkenning met onmiddellijke ingang schorsen of intrekken.
2. De minister kan de nadere voorwaarden opheffen of een schorsing beëindigen indien ten genoegen van de minister is aangetoond dat het kwaliteitssysteem weer volledig aan alle eisen voldoet.

Artikel 59

1. Een kwaliteitssysteem wordt opgesteld en beheerd door een rechtspersoon als bedoeld in artikel 2:3 van het Burgerlijk Wetboek.
2. De wijze van de inrichting en het beheer en alle overige werkprocessen van de in het eerste lid bedoelde rechtspersoon zijn overzichtelijk, duidelijk en volledig beschreven in één of meer schriftelijke stukken.
3. De inrichting en het beheer van het kwaliteitssysteem voldoen aan de criteria van ISO 9001 zoals die zijn gedeponeerd bij het Nederlands Normalisatie-instituut te Delft.

Artikel 60

1. De rechtspersoon, bedoeld in artikel 59, eerste lid, verplicht de deelnemers om de eisen, bedoeld in artikel 63, en de daarop gebaseerde inhoudelijke normen, na te leven.
2. De rechtspersoon, bedoeld in artikel 59, eerste lid, voorziet in een doeltreffend systeem van controle op de naleving van de in het kwaliteitssysteem vastgelegde verplichtingen.
3. Het controlesysteem zal in elk geval bestaan uit adequate controles op de eisen, bedoeld in artikel 63, en de daarop gebaseerde inhoudelijke normen van het kwaliteitssysteem.
4. De controles worden uitgevoerd door één of meer onafhankelijke, deskundige instanties.
5. Een instantie als bedoeld in het vierde lid, is geaccrediteerd door de Nederlandse Raad voor Accreditatie of door een gelijkwaardige buitenlandse instantie is verklaard dat de instantie voldoet aan de relevante criteria van ISO 17021 zoals die zijn gedeponeerd bij het Nederlands Normalisatie-instituut te Delft.

Artikel 61

1. De rechtspersoon, bedoeld in artikel 59, eerste lid, voorziet in een doeltreffend systeem van oplegging van sancties bij niet-naleving van de eisen, bedoeld in artikel 63.
2. De rechtspersoon, bedoeld in artikel 59, voorziet er in elk geval in dat de mogelijkheid bestaat om bij niet-naleving de volgende sancties op te leggen:
a. oplegging van een boete;
b. schorsing of uitsluiting van deelname het kwaliteitssysteem.
3. Gedurende de schorsing, bedoeld in het tweede lid, onderdeel b, zijn de afwijkende voorschriften, bedoeld in artikel 33, derde lid, 44, tweede lid, 45, vierde lid, en 46, tweede lid, niet van toepassing op de desbetreffende deelnemer.

Artikel 62

1. De instantie, bedoeld in artikel 60, vierde lid, verstrekt maandelijks een overzicht van de uitgevoerde controles als bedoeld in artikel 60, eerste lid, voor zover deze betrekking hebben op de eisen, bedoeld in artikel 63, aan de minister.
2. De rechtspersoon, bedoeld in artikel 59, eerste lid, verstrekt maandelijks een overzicht van de opgelegde sancties, bedoeld in artikel 61, eerste lid, voor zover deze betrekking hebben op de eisen, bedoeld in artikel 63, waaronder de aanleiding en aard van de sanctie, aan de minister.
3. Indien als gevolg van een beëindiging van de deelname aan een kwaliteitssysteem met wederzijds goedvinden een deelnemer niet langer deelneemt aan dat kwaliteitssysteem, maakt de rechtspersoon, bedoeld in artikel 59, eerste lid, daarvan onverwijld melding aan de minister.
4. Indien als gevolg van een sanctie als bedoeld in artikel 61, eerste lid, een deelnemer is geschorst of uitgesloten van deelname aan een kwaliteitssysteem, maakt de rechtspersoon, bedoeld in artikel 59, eerste lid, daarvan onverwijld melding aan de minister.
5. Het kwaliteitssysteem dient te beschikken over een geautomatiseerd systeem waarmee de minister op ieder moment inzage kan hebben in de deelnemers aan de kwaliteitssysteem.
6. De rechtspersoon, bedoeld in artikel 59, eerste lid, geeft wijzigingen van de gegevens, bedoeld in artikel 57, vierde lid, onverwijld door aan de minister.

Artikel 63

1. Het doel van een kwaliteitssysteem is:
a. de preventie van insleep en verspreiding van besmettelijke dierziekten;
b. het waarborgen van de gezondheid van te vervoeren evenhoevigen;
c. het waarborgen van het welzijn van de evenhoevigen.
2. Om het doel, bedoeld in het eerste lid, te bereiken dient het kwaliteitssysteem tenminste de volgende aspecten te omvatten:
a. de belading van vervoermiddelen;
b. de reiniging en ontsmetting van vervoermiddelen;
c. het bijhouden van registers van aantallen evenhoevigen en de identificatiegegevens van deze evenhoevigen;
d. welke maatregelen worden genomen indien het vermoeden bestaat van ziekte van te vervoeren evenhoevigen;
e. op welke wijze er wordt voldaan aan de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1/2005;
3. Voor zover het kwaliteitssysteem betrekking heeft op artikel 33, derde lid, dienen er minimaal 100 vervoerders deel te nemen.
4. Voor zover het kwaliteitssysteem betrekking heeft op de artikelen 44, tweede lid, 45, vierde lid, of 46, tweede lid, dienen er minimaal 10 personen, rechtspersonen of samenwerkingsverbanden bestaande uit vervoerders en eigenaren of exploitanten van verzamelcentra, deel te nemen.

Artikel 64

Vervallen

Artikel 65

Vervallen

Artikel 66

Vervallen

Artikel 67

Vervallen

Artikel 68

Vervallen

Artikel 69

Vervallen

Artikel 70

Vervallen

Artikel 71

Vervallen

Artikel 72

Vervallen

Artikel 73

Vervallen

Artikel 74

Vervallen

Artikel 75

Vervallen

Artikel 76

Vervallen

Artikel 77

Vervallen

Artikel 78

Vervallen

Artikel 79

Vervallen

Artikel 80

Vervallen

Artikel 81

Vervallen

Artikel 82

1. Het is verboden:
a. een of meer varkens te ontvangen op een varkenshouderijbedrijf;
b. een of meer varkens op een varkenshouderijbedrijf te houden, of
c. een of meer varkens die zich op een varkenshouderijbedrijf bevinden, af te voeren.
2. Het verbod, bedoeld in het eerste lid, is niet van toepassing indien:
a. de eigenaar of exploitant van het bedrijf, dan wel diens vertegenwoordiger, dan wel degene die op dat bedrijf een of meer varkens houdt, varkens die verschijnselen van een besmettelijke dierziekte vertonen, behandelt of laat behandelen en binnen 24 uur nadat die behandeling is ingesteld, bloed is afgenomen en is ingestuurd ten behoeve van onderzoek op de aanwezigheid van een besmettelijke dierziekte;
b. de eigenaar of exploitant van het bedrijf, dan wel diens vertegenwoordiger, dan wel degene die op dat bedrijf een of meer varkens houdt, voor zover op dat bedrijf varkens mogelijk ten gevolge van een besmettelijke dierziekte zijn gestorven, een representatief aantal van die dieren ter sectie heeft ingestuurd ten behoeve van onderzoek op de aanwezigheid van klassieke varkenspest.

Artikel 82a

1. Een houder van varkens laat iedere viermaandelijkse periode die loopt van januari tot en met april, van mei tot en met augustus en van september tot en met december, ten minste 8 milliliter bloed afnemen bij drie varkens die:
a. ten minste 25 kg zwaar zijn, of
b. de zwaarste dieren zijn.
2. Het is toegestaan om het bloed, bedoeld in het eerste lid, af te laten nemen nadat de dieren zijn gedood.
3. Het eerste lid is niet van toepassing, indien het aantal gehouden varkens, uitgezonderd zogende biggen, gedurende de periode, bedoeld in het eerste lid, minder dan 31 bedraagt.

Artikel 82b

1. De houder van varkens laat het bloed, bedoeld in artikel 82a, eerste lid, in een laboratorium als bedoeld in artikel 2 van de Regeling erkenning en aanwijzing veterinaire laboratoriaonderzoeken op de aanwezigheid van antistoffen tegen het Aujeszky-virus of het Aujeszky-vaccin.
2. De monsters worden uiterlijk op de werkdag na de dag dat ze zijn genomen aangeleverd bij het laboratorium, bedoeld in het eerste lid.
3. Bij aanlevering van de monsters worden in ieder geval de volgende gegevens aangegeven:
a. gegevens ter identificatie van de houder van de dieren, van degene die het monster heeft genomen en van de dieren die zijn bemonsterd;
b. gegevens omtrent de monsters;
c. de dagtekening;
d. de handtekening van de inzender van de monsters.

Artikel 82c

1. De houder bewaart de uitslag van het onderzoek, bedoeld in artikel 82b, eerste lid, en de gegevens, bedoeld in het derde lid van dat artikel, gedurende twee jaar.
2. De houder registreert de uitslag, bedoeld in het eerste lid, bij de minister.

Artikel 82d

In deze paragraaf wordt verstaan onder:
rund: een rund ouder dan 24 maanden.

Artikel 82e

1. De eigenaar of exploitant van een slachthuis laat steekproefsgewijs aan de slachtlijn bloedmonsters nemen en staat deze af ten behoeve van de monitoring van endemische leukose bij runderen.
2. Bloedmonsters worden van individuele runderen, ouder dan twee jaar, van niet-melk leverende bedrijven, genomen.
3. Er worden geen monsters samengevoegd van verschillende runderen of bedrijven.
4. Bloedmonsters worden onderzocht in een laboratorium dat daartoe is aangewezen in artikel 20 van de Regeling erkenning en aanwijzing veterinaire laboratoria.
5. De eigenaar of exploitant van een slachthuis houdt een administratie bij van de bemonstering.

Artikel 82f

De houder van runderen staat toe dat steekproefsgewijs een monster van de tankmelk door een daartoe aangewezen laboratorium wordt onderzocht ten behoeve van de monitoring van endemische leukose bij runderen.

Artikel 83

1. Het is verboden, onverminderd de artikelen 19en 100 van de wet, AI-gevoelige dieren op een bedrijf te houden.
2. Het in het eerste lid bedoelde verbod geldt niet indien wordt voldaan aan artikel 84.

Artikel 84

1. De ondernemer meldt onverwijld aan het landelijk telefoonnummer voor dierziekten elke verhoogde sterfte:
a. van leghennen, vermeerderingsdieren of vleeskuikens, die ouder zijn dan 10 dagen op twee opeenvolgende dagen van 0,5% of meer per koppel per dag;
b. van vleeskalkoenen op twee opeenvolgende dagen van 1% of meer per koppel per dag, en
c. van AI-gevoelige dieren van meer dan 3% per week.
2. De ondernemer consulteert een dierenarts indien bij AI-gevoelige dieren:
a. een klinisch probleem zichtbaar is;
b. er op twee opeenvolgende dagen een reductie van voer- of drinkwateropname is van meer dan 5% per dag, en
c. voor zover het leghennen of vermeerderingsdieren betreft, er op twee opeenvolgende dagen een reductie van de eiproductie is van 5% of meer per dag.
3. Indien er geen sprake is van aviaire influenza of Newcastle disease doet de dierenarts binnen acht uur melding van het klinische probleem van de desbetreffende dieren of van de omstandigheden, bedoeld in het tweede lid, onderdelen b en c, en van de naam- en adresgegevens van het bedrijf aan de Gezondheidsdienst voor Dieren.

Artikel 85

1. Deze paragraaf is van toepassing op een houder die bedrijfsmatig vleeskuikens, vleeseenden, vleeskalkoenen, ganzen, kwartels, parelhoenders, loopvogels, vermeerderingsdieren van de soort kip, kalkoen of eend of leghennen van de soort kip houdt, die worden opgefokt of gehouden voor de fokkerij, voor de productie van vlees of eieren.
2. Deze paragraaf is van toepassing op vermeerderingsdieren van de soort kip, kalkoen of eend en leghennen van de soort kip.

Artikel 86

1. De houder, bedoeld in artikel 85, eerste lid, laat overeenkomstig de artikelen 87 tot en met 92bloed afnemen bij de dieren, bedoeld in artikel 85, eerste lid, en laat dit onderzoeken op de aanwezigheid van antistoffen tegen aviaire influenza, subtype H5 of H7, bedoeld in Richtlijn 2005/94/EG in een laboratorium dat daartoe is aangewezen in artikel 20, van de Regeling erkenning en aanwijzing veterinaire laboratoria.
2. De houder laat het bloed afnemen door een dierenarts of een dierenartsassistent paraveterinair.
3. De hoeveelheid bloed die overeenkomstig het eerste lid per dier wordt afgenomen en onderzocht bedraagt ten minste 1 milliliter.
4. Het bloed wordt de uiterlijk werkdag na de dag dat het bloed is afgenomen aangeleverd bij het laboratorium, bedoeld in het eerste lid.
5. Bij aanlevering van het bloed worden in ieder geval de volgende gegevens aangeleverd:
a. gegevens ter identificatie van de houder van de dieren;
b. gegevens ter identificatie van de dierenarts die het bloed heeft afgenomen;
c. gegevens ter identificatie van de dieren waarbij het bloed is afgenomen;
d. gegevens omtrent de bloedmonsters;
e. de dagtekening;
f. de handtekening van de inzender van de bloedmonsters.

Artikel 87

1. Bij vleeskuikens, parelhoenders, loopvogels of kwartels wordt jaarlijks bloed afgenomen van ten minste 30 dieren met een leeftijd van ten minste vier weken.
2. Bij vleeseenden of ganzen wordt jaarlijks bloed afgenomen van ten minste 40 dieren met een leeftijd van ten minste vier weken.

Artikel 88

1. Bij vleeskalkoenen wordt bij elke ronde bloed afgenomen van ten minste 30 hanen met een leeftijd van 18 weken.
2. In afwijking van het eerste lid wordt, indien de houder geen andere vleeskalkoenen dan hennen houdt, bloed afgenomen van ten minste 30 hennen met een leeftijd van ten minste 13 weken.

Artikel 89

1. Bij vermeerderingsdieren wordt jaarlijks bloed afgenomen van ten minste 30 dieren met een leeftijd van ten minste 45 weken.
2. Bij dieren die worden opgefokt tot vermeerderingsdier wordt per koppel bloed afgenomen van ten minste 30 dieren met een leeftijd van ten minste 15 weken.

Artikel 90

1. Bij leghennen wordt jaarlijks bloed afgenomen van ten minste 30 dieren met een leeftijd van ten minste 45 weken.
2. Bij dieren die worden opgefokt tot leghen wordt per koppel bloed afgenomen van ten minste 30 dieren met een leeftijd van ten minste acht weken.

Artikel 91

In afwijking van de artikelen 87 tot en met 90wordt bij dieren als bedoeld in artikel 85, eerste lid, die gehouden worden op een bedrijf waar onder meer dieren worden gehouden in een houderijsysteem met vrije uitloop als bedoeld in bijlage II, onderdeel 1 van Verordening (EG) nr. 589/2008, ieder kwartaal bloed afgenomen, bij ten minste 30 dieren, ongeacht de leeftijd van de dieren.

Artikel 92

Indien de dieren, bedoeld in de artikelen 87 tot en met 91, gehouden worden in meerdere stallen, wordt bij dieren uit elke stal bloed afgenomen naar evenredigheid van het aantal dieren dat in de stallen wordt gehouden, met een minimum van 5 dieren per stal.

Artikel 93

Een koppel van de dieren, bedoeld in artikel 85, eerste lid, wordt alleen verplaatst naar een ander bedrijf waar dieren als bedoeld in artikel 85, eerste lid, worden gehouden, indien kan worden aangetoond dat bloed van de dieren overeenkomstig artikel 86, eerste lid, is onderzocht en de uitslag van dit onderzoek bekend is.

Artikel 94

Een houder bewaart de uitslag van het onderzoek, bedoeld in artikel 86, eerste lid, gedurende een periode van twee jaar.

Artikel 94a

1. Deze paragraaf is van toepassing op een houder die bedrijfsmatig vermeerderingsdieren van de soort kip of kalkoen, leghennen van de soort kip, vleeskuikens of vleeskalkoenen houdt, die worden opgefokt of gehouden voor de fokkerij, voor de productie van vlees of eieren.
2. Deze paragraaf is van toepassing op vermeerderingsdieren van de soort kip of kalkoen en leghennen van de soort kip.

Artikel 94aa

Het is verboden kalkoenen af te voeren van een bedrijf en aan te voeren op een bedrijf waar de aanwezigheid van Salmonella arizonae is vastgesteld indien er nog kalkoenen aanwezig zijn die op het moment dat deze besmetting is vastgesteld op dat bedrijf aanwezig waren.

Artikel 94ab

De houder bewaart de resultaten van het onderzoek, bedoeld in artikel 94y, tweede lid, gedurende een periode van twee jaar.

Artikel 94b

1. De houder, bedoeld in artikel 94a, eerste lid, draagt er zorg voor dat de dieren, bedoeld in artikel 94a, eerste lid, tegen Newcastle disease worden gevaccineerd overeenkomstig de artikelen 94cen 94d.
2. Het eerste lid is niet van toepassing op dieren die voorafgaand aan de aanvoer op het bedrijf van de houder overeenkomstig het eerste lid zijn gevaccineerd, mits de houder aan kan tonen dat uit het onderzoek, bedoeld in artikel 94e, is gebleken dat de betreffende waarde, genoemd in bijlage 16is behaald.
3. Onmiddellijk na vaccinatie vult de houder een vaccinatieverklaring met gebruikmaking van een middel dat hiertoe door de minister beschikbaar is gesteld en waarop in ieder geval de volgende gegevens zijn opgenomen:
a. gegevens ter identificatie van de houder van de dieren;
b. gegevens ter identificatie van de dierenarts die de dieren heeft gevaccineerd of hiertoe een diergeneesmiddel heeft afgeleverd;
c. gegevens ter identificatie van de dieren die gevaccineerd zijn;
d. gegevens omtrent de aard van de vaccinatie;
e. gegevens omtrent het vaccin;
f. de dagtekening;
g. de handtekening van de houder en de dierenarts.

Artikel 94c

1. De vaccinatie, bedoeld in artikel 94b, eerste lid, vindt plaats:
a. in de periode van 3 tot en met 18 dagen nadat de dieren zijn uitgekomen, of
b. voor zover gebruik wordt gemaakt van een niet-spreidend vaccin, voordat de dieren 3 dagen oud zijn.
2. In afwijking van het eerste lid worden dieren die afkomstig zijn van vermeerderingsdieren die niet zijn gevaccineerd tegen Newcastle disease onmiddellijk na plaatsing op het bedrijf gevaccineerd.
3. Dieren die ouder zijn dan 18 dagen en niet gevaccineerd zijn overeenkomstig het eerste lid, omdat zij uit een ander land dan Nederland afkomstig zijn, worden onmiddellijk na plaatsing op het bedrijf gevaccineerd.
4. In aanvulling op het eerste tot en met het derde lid, worden leghennen en vermeerderingsdieren:
a. voor zover het dieren, anders dan kalkoenen betreft, binnen 22 weken na het uitkomen;
b. voor zover het kalkoenen betreft, binnen 30 weken na het uitkomen;
door middel van een injectie gevaccineerd met een geïnactiveerd vaccin.

Artikel 94d

1. Voor de vaccinatie wordt gebruik gemaakt van een vaccin dat voldoet aan de eisen, gesteld in Beschikking 93/152/EEG.
2. Van het verbod, bedoeld in de artikelen 2, vierde liden 3 van het Besluit gebruik sera en entstoffen, wordt vrijstelling verleend voor het overeenkomstig deze paragraaf vaccineren van dieren.

Artikel 94e

1. De houder, bedoeld in artikel 94a, eerste lid, laat overeenkomstig de artikelen 94f tot en met 94j, bloed afnemen bij de dieren, bedoeld in artikel 94a, eerste lid, en laat dit onderzoeken op de werking van de vaccinatie, bedoeld in artikel 94b, eerste lid, in een laboratorium dat daartoe is aangewezen in artikel 20, van de Regeling erkenning en aanwijzing veterinaire laboratoria.
2. De houder laat het bloed afnemen door een dierenarts of een dierenartsassistent paraveterinair.
3. De hoeveelheid bloed die overeenkomstig het eerste lid per dier wordt afgenomen en onderzocht bedraagt ten minste 1 milliliter.
4. Het bloed wordt uiterlijk de werkdag na de dag dat het bloed is afgenomen aangeleverd bij het laboratorium, bedoeld in het eerste lid.
5. Bij aanlevering van het bloed worden in ieder geval de volgende gegevens aangeleverd:
a. gegevens ter identificatie van de houder van de dieren;
b. gegevens ter identificatie van de dierenarts die het bloed heeft afgenomen;
c. gegevens ter identificatie van de dieren waarbij het bloed is afgenomen;
d. gegevens omtrent de bloedmonsters;
e. de dagtekening;
f. de handtekening van de inzender van de bloedmonsters.

Artikel 94f

Bij vermeerderingsdieren of dieren die worden opgefokt tot vermeerderingsdier wordt bloed afgenomen van ten minste 30 dieren per stal op de volgende momenten:
a. 70 dagen na het uitkomen, tenzij het koppel sinds het uitkomen met tussenpozen van ten hoogste zes weken door een dierenarts is gevaccineerd met een levende entstof en die vaccinaties door middel van een spray of aërosol zijn uitgevoerd;
b. binnen zes weken nadat de vaccinatie, bedoeld in artikel 94c, vierde lid, is uitgevoerd;
c. in de periode van 40 tot 48 weken na het uitkomen, voor zover het dieren, anders dan kalkoenen betreft;
d. in de periode van 50 tot 58 weken na het uitkomen, voor zover het kalkoenen betreft;
e. in de periode van 70 tot 75 weken na het uitkomen;
f. binnen 20 dagen voorafgaand aan een verplaatsing van een koppel naar een ander bedrijf waar bedrijfsmatig vogels worden gehouden, voor zover het koppel op de dag van verplaatsing 28 dagen of ouder is.

Artikel 94g

Bij leghennen of dieren die worden opgefokt tot leghen wordt bloed afgenomen van ten minste 30 dieren per stal op de volgende momenten:
a. 70 dagen na het uitkomen, tenzij het koppel sinds het uitkomen met tussenpozen van ten hoogste zes weken door een dierenarts is gevaccineerd met een levende entstof en die vaccinaties door middel van een spray of aërosol zijn uitgevoerd;
b. binnen zes weken nadat de vaccinatie, bedoeld in artikel 94c, vierde lid, is uitgevoerd;
c. in de periode van 90 tot 95 weken na het uitkomen;
d. binnen 9 weken voordat het koppel wordt geslacht;
e. binnen 20 dagen voorafgaand aan een verplaatsing van een koppel naar een ander bedrijf waar bedrijfsmatig vogels worden gehouden, voor zover het koppel op de dag van verplaatsing 28 dagen of ouder is.

Artikel 94h

Bij vleeskuikens wordt bloed afgenomen van ten minste 30 dieren per koppel, waaronder ten minste 5 dieren per stal op de volgende momenten:
a. in de periode van 4 tot 6 weken na het uitkomen;
b. 70 dagen na het uitkomen, tenzij het koppel sinds het uitkomen met tussenpozen van ten hoogste zes weken door een dierenarts is gevaccineerd met een levende entstof en die vaccinaties door middel van een spray of aërosol zijn uitgevoerd.

Artikel 94i

Bij vleeskalkoenen wordt bloed afgenomen van ten minste 30 dieren per koppel, waaronder ten minste 5 dieren per stal op de volgende momenten:
a. vanaf dertien weken na het uitkomen;
b. binnen 20 dagen voorafgaand aan een verplaatsing van een koppel naar een ander bedrijf waar bedrijfsmatig vogels worden gehouden, voor zover het koppel op de dag van verplaatsing 28 dagen of ouder is en het onderzoek, bedoeld in onderdeel a, nog niet heeft plaatsgevonden.

Artikel 94j

Indien het dieren, bedoeld in artikel 94c, derde lid, betreft, is de aanhef van de artikelen 94f, 94g, 94hof 94i, van overeenkomstige toepassing en wordt bloed afgenomen in de periode van 3 tot 4 weken na de datum waarop de dieren zijn gevaccineerd.

Artikel 94k

1. Wanneer uit het onderzoek, bedoeld in artikel 94e, eerste lid, blijkt dat de betreffende waarde, genoemd in bijlage 16, onderdeel 1, bij een koppel vermeerderingdieren, leghennen of dieren die worden opgefokt tot vermeerderingsdier of leghen niet wordt behaald, laat de houder de dieren terstond door een dierenarts vaccineren en worden de dieren binnen vier weken na vaccinatie overeenkomstig artikel 94e in samenhang met artikel 94f, aanhefof 94g, aanhef, onderzocht.
2. Indien een koppel leghennen of dieren die worden opgefokt tot leghen niet overeenkomstig het eerste lid gevaccineerd is, dan wel zijn, laat de houder bij het eerstvolgende koppel in aanvulling op artikel 94gen binnen 40 tot 42 weken na het uitkomen overeenkomstig artikel 94e bloed afnemen en onderzoeken.
3. De houder stuurt uiterlijk twee weken na de vaccinatie een kopie van de vaccinatieverklaring, bedoeld in artikel 94b, derde lid, aan de Gezondheidsdienst voor dieren.

Artikel 94l

1. Wanneer uit het onderzoek, bedoeld in artikel 94e, eerste lid, blijkt dat de betreffende waarde, genoemd in bijlage 16, onderdeel 2, bij een koppel vleeskuikens niet wordt behaald, maakt de houder van de dieren in overleg met een dierenarts een analyse van de mogelijke oorzaken van het niet behalen van de waarde en een plan van aanpak.
2. Het plan van aanpak wordt uitgevoerd bij de eerstvolgende twee koppels vleeskuikens die op het bedrijf worden gevaccineerd.
3. Wanneer uit het onderzoek, bedoeld in artikel 94e, eerste lid, blijkt dat de betreffende waarde, genoemd in bijlage 16, onderdeel 2, bij het tweede koppel, bedoeld in het tweede lid, niet wordt behaald, herziet de houder het plan van aanpak in overleg met de Gezondheidsdienst voor dieren.
4. Het herziene plan van aanpak wordt uitgevoerd bij ten minste de eerstvolgende zes koppels vleeskuikens die op het bedrijf worden gevaccineerd.
5. Het plan van aanpak bevat in ieder geval:
a. maatregelen die erop zijn gericht om de betreffende waarde, genoemd in bijlage 16, onderdeel 2, bij de volgende koppels te behalen;
b. de naam en handtekening van de houder;
c. een door de minister toegekend registratienummer als bedoeld in artikel 3 van de Regeling identificatie en registratie van dieren;
d. de datum van opstellen van het plan van aanpak.
6. De houder stuurt een kopie van het plan van aanpak of het herziene plan van aanpak aan de Gezondheidsdienst voor dieren.

Artikel 94m

1. Wanneer uit het onderzoek, bedoeld in artikel 94e, eerste lid, blijkt dat de betreffende waarde, genoemd in bijlage 16, onderdeel 2, bij een koppel vleeskalkoenen niet wordt behaald, laat de houder de eerstvolgende twee koppels vleeskalkoenen die op het bedrijf worden gevaccineerd door een dierenarts vaccineren.
2. Wanneer uit het onderzoek, bedoeld in artikel 94e, eerste lid, blijkt dat de betreffende waarde, genoemd in bijlage 16, onderdeel 2, bij een koppel vleeskalkoenen dat overeenkomstig het eerst lid gevaccineerd is, niet wordt behaald, laat de houder de eerstvolgende drie koppels vleeskalkoenen die op het bedrijf worden gevaccineerd door een dierenarts vaccineren:
a. in de periode van 10 tot 15 dagen na het uitkomen;
b. in de periode van 28 tot 35 dagen na het uitkomen;
c. in de periode van 8 tot 10 weken na het uitkomen;
d. indien het mannelijke dieren betreft, 16 weken na het uitkomen.
3. De houder stuurt uiterlijk twee weken na de vaccinatie een kopie van de vaccinatieverklaring, bedoeld in artikel 94b, derde lid, aan de Gezondheidsdienst voor dieren.

Artikel 94n

Een koppel van de dieren, bedoeld in artikel 94a, eerste lid, wordt alleen verplaatst van een bedrijf naar een ander bedrijf waar deze dieren worden gehouden of naar een andere locatie van hetzelfde bedrijf, waarbij de dieren over de openbare weg worden vervoerd, indien is voldaan aan het bepaalde in de artikelen 94o tot en met 94q.

Artikel 94o

1. Van een koppel van de dieren, bedoeld in artikel 94a, eerste lid, dat binnen 28 dagen na het uitkomen wordt verplaatst, zijn de dieren ten minste zeven dagen voor verplaatsing gevaccineerd door middel van een spray of aërosol.
2. Van een koppel van de dieren, bedoeld in artikel 94a, eerste lid, dat wordt verplaatst in de periode van 28 tot 70 dagen na het uitkomen:
a. kan worden aangetoond dat de dieren overeenkomstig artikel 94e, eerste lid zijn onderzocht en dat de waarde, bedoeld in bijlage 16, onderdeel 1, onder a of onderdeel 2, onder a, is behaald, en
b. zijn de dieren in de periode van 42 tot 7 dagen voor verplaatsing gevaccineerd door middel van een spray of aërosol.
3. Het eerste lid is niet van toepassing op dieren die binnen 8 dagen na het uitkomen worden verplaatst, indien kan worden aangetoond dat de dieren afkomstig zijn van ouderdieren die overeenkomstig deze paragraaf gevaccineerd zijn.

Artikel 94p

1. Van een koppel vermeerderingdieren, leghennen of dieren die worden opgefokt tot vermeerderingsdier of leghen dat wordt verplaatst na 70 dagen na het uitkomen, kan worden aangetoond dat de dieren overeenkomstig artikel 94e, eerste lid, zijn onderzocht en dat de waarde, bedoeld in bijlage 16, onderdeel 1, onder b, c of d, is behaald.
2. Van een koppel vermeerderingdieren, leghennen of dieren die worden opgefokt tot vermeerderingsdier of leghen dat wordt verplaatst na 70 dagen na het uitkomen, waarbij de waarde, bedoeld in bijlage 16, onderdeel 1, onder b, c of d niet is behaald, zijn de dieren sinds het uitkomen met tussenpozen van ten hoogste zes weken door middel van een spray of aërosol gevaccineerd, waarbij de laatste vaccinatie ten minste zeven dagen voor de verplaatsing is uitgevoerd.

Artikel 94q

Van een koppel vleeskuikens of vleeskalkoenen dat wordt verplaatst na 70 dagen na het uitkomen, kan worden aangetoond dat het koppel overeenkomstig artikel 94e, eerste lid, is onderzocht en dat de waarde, bedoeld in bijlage 16, onderdeel 2, onder b, is behaald.

Artikel 94r

1. Een houder bewaart de vaccinatieverklaring, bedoeld in artikel 94b, derde lid, en de resultaten van het onderzoek, bedoeld in artikel 94e, eerste lid, gedurende een periode van twee jaar.
2. Een houder die vermeerderingdieren, leghennen of dieren die worden opgefokt tot vermeerderingsdier of leghen houdt, en deze dieren aan een andere houder overdraagt, doet deze houder een kopie van de vaccinatieverklaringen, bedoeld in artikel 94b, derde lid, en resultaten van het onderzoek, bedoeld in artikel 94e, eerste lid, toekomen.
3. Een houder bewaart het plan van aanpak, bedoeld in artikel 94l, tweede lid, en het herziene plan van aanpak, bedoeld in artikel 94l, vierde lid, gedurende de periode dat er op grond van deze paragraaf verplichtingen tot vaccinatie gelden met betrekking tot de dieren waarop het plan van aanpak, dan wel het herziene plan van aanpak van toepassing is.

Artikel 94s

Deze paragraaf is van toepassing op bedrijfsmatig gehouden kippen en kalkoenen.

Artikel 94t

1. Een houder van kippen of kalkoenen laat die dieren overeenkomstig dit artikel onderzoeken, waarbij een bloedmonster van:
a. kippen of kalkoenen wordt onderzocht op de aanwezigheid van antistoffen tegen Mycoplasma gallisepticum, en
b. kalkoenen als bedoeld het tweede lid, onderdeel b, en, voor zover de monsters afkomstig zijn van kalkoenen die worden gehouden als vermeerderingsdier, zesde lid, onderzoeken op de aanwezigheid van antistoffen tegen Mycoplasma meleagridis.
2. Een houder van kippen of kalkoenen die worden gehouden als vermeerderingsdier of die daartoe worden opgefokt laat per stal bij 1% van het aantal dieren, maar bij ten minste 30 en ten hoogste 60 dieren ten minste 1 milliliter bloed afnemen:
a. in geval van kippen: op een leeftijd van 15 of 16 weken, 20 tot en met 22 weken, 30 weken, en vervolgens iedere 12 weken;
b. in geval van kalkoenen: op een leeftijd van 10 weken, 18 weken, 26 weken en vervolgens iedere 12 weken;
c. in de twee weken voorafgaand aan het vervoer naar een ander bedrijf waar kippen of kalkoenen gehouden worden, behalve bij eendagskuikens.
3. In afwijking van het tweede lid, onderdeel a, gebeurt de monstername bij kippen die worden gehouden als grootouderdier of die daartoe worden opgefokt op een leeftijd van 15 of 16 weken, 20 weken en vervolgens iedere 8 weken.
4. Een houder die kippen opfokt die bestemd zijn om te worden gehouden als legkip laat in de drie weken voorafgaand aan de verplaatsing van een koppel kippen naar een ander legkippenbedrijf per stal bij ten minste 24 van die dieren 1 milliliter bloed afnemen.
5. Een houder van een koppel legkippen laat in de negen weken voorafgaand aan het moment waarop die dieren worden geslacht per stal bij ten minste tien van die dieren 1 milliliter bloed afnemen.
6. Onverminderd het tweede lid, onderdelen b en c, laat een houder van kalkoenen in de drie weken voorafgaand aan het moment waarop de dieren worden geslacht bij ten minste 24 van die dieren 1 milliliter bloed afnemen.

Artikel 94u

1. Een houder laat een monster als bedoeld in artikel 94t:
a. afnemen door een dierenarts of een dierenartsassistent paraveterinair, bij dieren die zich verspreid over de stal of de stallen bevinden, waaronder dieren die vanwege ziekte zijn afgezonderd, en
b. onderzoeken in een laboratorium als bedoeld in artikel 2 van de Regeling erkenning en aanwijzing veterinaire laboratoria, waar het monster uiterlijk op de werkdag na de dag dat het is afgenomen wordt aangeleverd.
2. Bij aanlevering van een monster worden in ieder geval de volgende gegevens aangeleverd:
a. gegevens ter identificatie van de houder van de dieren, de dierenarts of een dierenartsassistent paraveterinair die het monster heeft genomen en de dieren waarbij het monster is genomen;
b. gegevens omtrent het monster;
c. de dagtekening;
d. de naam en handtekening van de inzender van het monster.

Artikel 94ua

Vervallen

Artikel 94v

Het is verboden legkippen of dieren die daartoe worden opgefokt, die niet tegen Mycoplasma gallisepticum zijn gevaccineerd, af te voeren van een bedrijf en aan te voeren op een bedrijf, indien er op dat bedrijf nog legkippen aanwezig zijn die gelijktijdig zijn gehouden met al geslachte legkippen waarbij de aanwezigheid van antistoffen tegen Mycoplasma gallisepticum was vastgesteld.

Artikel 94w

De houder bewaart de resultaten van het onderzoek, bedoeld in artikel 94t, eerste lid, gedurende een periode van twee jaar.

Artikel 94x

Deze paragraaf is van toepassing op bedrijfsmatig gehouden kippen, kalkoenen, parelhoenders, kwartels, fazanten, patrijzen en eenden, die worden gehouden als vermeerderingsdier.

Artikel 94y

1. De houder van dieren die behoren tot diersoorten als bedoeld in artikel 94xlaat door een dierenarts of een dierenartsassistent paraveterinair bij die dieren ten minste 1 milliliter bloed afnemen overeenkomstig artikel 94z.
2. De houder laat, in een laboratorium als bedoeld in artikel 2 van de Regeling erkenning en aanwijzing veterinaire laboratoria, de bloedmonsters:
a. van kalkoenen onderzoeken op de aanwezigheid van Salmonella arizonae;
b. van kippen, kalkoenen, parelhoenders, kwartels, fazanten, patrijzen en eenden onderzoeken op de aanwezigheid van antistoffen tegen Salmonella Gallinarum en Salmonella Pullorum.
3. Het bloed wordt uiterlijk op de werkdag na de dag dat het bloed is afgenomen aangeleverd bij het laboratorium, bedoeld in het tweede lid.
4. Bij aanlevering van het bloed worden in ieder geval de volgende gegevens aangeleverd:
a. gegevens ter identificatie van de houder van de dieren, de dierenarts of een dierenartsassistent paraveterinair die het bloed heeft afgenomen en de dieren waarbij het bloed is afgenomen;
b. gegevens omtrent de bloedmonsters;
c. de dagtekening;
d. de naam en handtekening van de inzender van de bloedmonsters.

Artikel 94z

1. Het bloed, bedoeld in artikel 94y, eerste lid, wordt afgenomen bij dieren die zich verspreid over de stal bevinden, waarbij ook dieren worden meegenomen die vanwege ziekte zijn afgezonderd.
2. De houder, bedoeld in artikel 94y, eerste lid, laat per stal aan het begin van de productieperiode, voordat broedeieren worden afgeleverd, bloed afnemen bij 1% van het aantal dieren, maar bij ten minste 30 dieren en ten hoogste 60 dieren.

Artikel 95

1. In dit hoofdstuk wordt verstaan onder:
a. Verordening (EG) nr. 1190/2012: verordening (EU) nr. 1190/2012 van de Commissie van 12 december 2012 tot vaststelling van een doelstelling van de Unie voor het terugdringen van Salmonella enteritidis en Salmonella typhimurium bij koppels kalkoenen, als vastgesteld in Verordening (EG) nr. 2160/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PbEU 2012, L 340);
b. Verordening (EG) nr. 200/2012: verordening (EU) nr. 200/2012 van de Commissie van 8 maart 2012 tot vaststelling van een doelstelling van de Unie voor het terugdringen van Salmonella enteritidis en Salmonella typhimurium bij koppels slachtkuikens, als vastgesteld in Verordening (EG) nr. 2160/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PbEU 2012, L 71);
c. Verordening (EG) nr. 517/2011: verordening (EU) nr. 517/2011 van de Commissie van 25 mei 2011 ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 2160/2003 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een doelstelling van de Unie voor het verminderen van de prevalentie van bepaalde serotypes van salmonella bij legkippen van Gallus gallus en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2160/2003 en Verordening (EU) nr. 200/2010 van de Commissie (PbEU 2011, L 138);
d. Verordening (EG) nr. 200/2010: verordening (EU) nr. 200/2010 van de Commissie van 10 maart 2010 ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 2160/2003 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een doelstelling van de Unie voor het verminderen van de prevalentie van serotypen salmonella bij volwassen vermeerderingskoppels van Gallus gallus (PbEU 2010, L 61);
e. Verordening (EG) nr. 1177/2006: verordening (EG) nr. 1177/2006 van de Commissie van 1 augustus 2006 ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 2160/2003 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft voorschriften voor het gebruik van specifieke bestrijdingsmethoden in het kader van de nationale programma’s voor de bestrijding van salmonella bij pluimvee (PbEU 2006, L 212).
2. In dit hoofdstuk wordt onder Salmonella typhimurium mede verstaan: monofasische Salmonella typhimurium met de antigene formule 1, 4, [5], 12:i:-.

Artikel 96

De minister is de bevoegde autoriteit, bedoeld in artikel 3, eerste lid, van verordening (EG) nr. 2160/2003.

Artikel 97

Het is verboden te handelen in strijd met:
a. de artikelen 7, vijfde lid, 9, eerste lid, 10, vierde lid, en 12, en bijlage II, onderdelen B, C en D, van verordening (EG) nr. 2160/2003;
b. artikel 2 van verordening (EG) nr. 1177/2006;
c. de bijlage bij verordening (EG) nr. 1190/2012;
d. de bijlage bij verordening (EG) nr. 200/2012;
e. de bijlage bij verordening (EG) nr. 517/2011;
f. de bijlage bij verordening (EG) nr. 200/2010.

Artikel 98

De bemonstering, bedoeld in:
a. punt 2.1, onderdeel a, onder ii, tweede gedachtestreepje, van de bijlage bij verordening (EU) nr. 1190/2012, vindt plaats op het bedrijf, bedoeld in dat gedachtestreepje;
b. punt 2.1.1 van de bijlage bij verordening (EU) nr. 200/2010, vindt ten minste driewekelijks plaats op het bedrijf, bedoeld in onderdeel b van dat punt.

Artikel 98a

Deze paragraaf is niet van toepassing, indien de minister op het moment van bemonstering, bedoeld in deze paragraaf, monsters heeft laten nemen en onderzoeken op de aanwezigheid van de relevante serotypen salmonella.

Artikel 98b

1. De houder van kippen die worden opgefokt tot vermeerderingsdier laat die dieren overeenkomstig artikel 98ebemonsteren:
a. in de eerste 3 levensdagen;
b. op een leeftijd van 4 weken, en
c. 2 weken voor de overgang naar de legfase of verplaatsing naar een bedrijf waar ze als vermeerderingsdier worden gehouden.
2. De houder laat de monsters, bedoeld in het eerste lid, onderzoeken op de aanwezigheid van:
a. Salmonella enteritidis;
b. Salmonella typhimurium;
c. Salmonella hadar;
d. Salmonella infantis, en
e. Salmonella virchow.
3. Onverminderd het tweede lid laat de houder de monsters, bedoeld in het eerste lid, van kippen die worden opgefokt tot vermeerderingsdier voor de productie van vleeskuikens onderzoeken op de aanwezigheid van Salmonella java.

Artikel 98c

1. De houder van kippen die worden opgefokt tot leghen laat die dieren overeenkomstig artikel 98ebemonsteren:
a. in de eerste 3 levensdagen, en
b. 2 weken voor de overgang naar de legfase of verplaatsing naar een bedrijf waar ze als leghen worden gehouden.
2. De houder, bedoeld in het eerste lid, laat de monsters onderzoeken op de aanwezigheid van Salmonella enteritidis of Salmonella typhimurium.

Artikel 98d

1. Onverminderd punt 2.1, onderdeel a, van de bijlage bij verordening (EU) nr. 200/2012 laat de exploitant van een levensmiddelenbedrijf, bedoeld in die verordening, eendagskuikens overeenkomstig artikel 98ebemonsteren bij de plaatsing van die dieren op het bedrijf en onderzoeken overeenkomstig de bijlage bij verordening (EU) nr. 200/2012.
2. Onverminderd punt 2.1 van de bijlage bij verordening (EU) nr. 517/2011 laat de exploitant van een levensmiddelenbedrijf leghennen in de 3 weken voorafgaand aan het moment waarop die dieren worden geslacht overeenkomstig die bijlage bemonsteren en onderzoeken.

Artikel 98e

1. Bij de aanvoer van eendagskuikens als bedoeld in de artikelen 98b, eerste lid, onderdeel a, 98c, eerste lid, onderdeel a, en 98d, eerste lid, worden per vrachtwagen of aanhanger 40 mestmonsters genomen, waarbij de monsters verspreid over die vrachtwagen of aanhanger worden genomen uit de onderste kratten, containers of dozen.
2. De houder voegt de monsters, bedoeld in het eerste lid, samen tot een verzamelmonster.
3. De houder van kippen als bedoeld in de artikelen 98b, eerste lid, onderdelen b en c, neemt per koppel verspreid over de stal:
a. 150 monsters van blindedarmmest, dan wel, voor zover dat niet of onvoldoende aanwezig is, mest van de cloaca, en voegt steeds 25 van die monsters samen tot een verzamelmonster, of
b. 5 monsters overeenkomstig punt 2.2.2.1, onderdeel b, eerste drie alinea’s en onder i, van de bijlage bij verordening (EU) nr. 200/2010.
4. De houder van kippen als bedoeld in artikel 98c, eerste lid, onderdeel b, neemt per koppel verspreid over de stal 2 monsters overeenkomstig punt 2.2.1 van de bijlage bij verordening (EU) nr. 517/2011 en laat die monsters door een laboratorium als bedoeld in artikel 98f, eerste lid, samenvoegen tot een verzamelmonster.

Artikel 98f

1. De houder, bedoeld in deze paragraaf, laat de monsters onderzoeken in een laboratorium als bedoeld in artikel 2 van de Regeling erkenning en aanwijzing veterinaire laboratoria.
2. De monsters worden uiterlijk op de werkdag na de dag dat ze zijn genomen verzonden aan het laboratorium, bedoeld in het eerste lid.
3. Bij aanlevering van de monsters worden in ieder geval de volgende gegevens aangeleverd:
a. gegevens ter identificatie van de houder van de dieren, als naam, adres, en UBN, dan wel een door de minister toegekend registratienummer als bedoeld in artikel 3 van de Regeling identificatie en registratie van dieren;
b. gegevens ter identificatie van degene die het monster heeft genomen en ter identificatie van de dieren die zijn bemonsterd;
b. gegevens omtrent de monsters;
c. de dagtekening;
d. de naam en handtekening van de inzender van de monsters.

Artikel 98g

1. De exploitant van een levensmiddelenbedrijf, bedoeld in:
a. de bijlage, punt 2.1, onder a, bij verordening (EU) nr. 200/2012, laat de bemonstering, bedoeld in punt 2 van die bijlage uitvoeren door een dierenarts of een dierenartsassistent paraveterinair;
b. artikel 98d, tweede lid, laat de bemonstering, bedoeld in dat artikellid, uitvoeren door een dierenarts of een dierenartsassistent paraveterinair.
2. De exploitant van een levensmiddelenbedrijf als bedoeld in het eerste lid, onder a., laat de monsters, bedoeld in het eerste lid, onder a., onderzoeken op de aanwezigheid van:
a. Salmonella enteritidis;
b. Salmonella typhimurium;
c. Salmonella hadar;
d. Salmonella infantis;
e. Salmonella virchow, en
f. Salmonella java.

Artikel 98h

1. De houder bewaart de uitslag van het onderzoek dat krachtens verordening (EG) nr. 2160/2003 of op grond van deze paragraaf namens de houder is uitgevoerd gedurende twee jaar en registreert die uitslag:
a. in een databank die op grond van artikel 15b, eerste lid, door de minister is aangewezen als databank voor de registratie van die gegevens, of
b. bij de minister, voor zover voor de registratie van die gegevens geen aanwijzing als bedoeld in artikel 15b, eerste lid, heeft plaatsgevonden.
2. De houder verstrekt bij de registratie, bedoeld in het eerste lid, in ieder geval de volgende gegevens:
a. naam, adres en UBN dan wel een door de minister toegekend registratienummer als bedoeld in artikel 3 van de Regeling identificatie en registratie van dieren;
b. laboratoriumcode, datum, tijdstip en aanduiding van de uitslag;
c. bedrijfstype, soort monster, datum monstername, gegevens ter identificatie van de monsternemer, stalnummer waar het monster is genomen, geboortedatum en nummer van het betreffende koppel;
d. datum ontvangst bij het laboratorium van het genomen monster, aanvangsdatum laboratoriumonderzoek, soort onderzoek en uitslag van het onderzoek;
e. indien van toepassing: serotype en gegevens over afwijking in het monster.
3. Indien blijkt dat gegevens als bedoeld in het eerste en tweede lid, niet juist of volledig zijn verstrekt de houder de gecorrigeerde gegevens.
4. Geconstateerde aanwezigheid van de serotypes enteritidis, typhimurium, hadar, infantis, virchow en java wordt onverwijld door de houder aan de betrokken afnemer doorgegeven.

Artikel 98i

Het is de exploitant van een levensmiddelenbedrijf, bedoeld in de bijlage, punt 2.1, bij verordening (EU) nr. 517/2011, verboden om leghennen aan te voeren op een bedrijf waar de aanwezigheid van Salmonella enteritidis is vastgesteld, tenzij die dieren zijn gevaccineerd tegen Salmonella enteritidis.

Artikel 98j

In deze paragraaf wordt verstaan onder:

Artikel 98k

1. De producent van mengvoeders voor pluimvee bemonstert voedermiddelen bij de aanvoer per productielocatie, indien de jaarproductie van die locatie:
a. ten hoogste 4.000 ton bedraagt: ten minste eenmaal per kwartaal;
b. ten hoogste 8.000 ton bedraagt: ten minste tweemaal per kwartaal;
c. ten hoogste 10.000 ton bedraagt: ten minste driemaal per kwartaal;
d. ten hoogste 20.000 ton bedraagt: ten minste vijfmaal per kwartaal;
e. ten hoogste 30.000 ton bedraagt: ten minste achtmaal per kwartaal;
f. ten hoogste 40.000 ton bedraagt: ten minste tienmaal per kwartaal;
g. meer dan 40.000 ton bedraagt: ten minste 13 maal per kwartaal.
2. Een monster als bedoeld in het eerste lid weegt ten minste 60 gram.

Artikel 98l

1. De producent van mengvoeders voor pluimvee bemonstert van de af te leveren partijen mengvoer van 24 ton die bestemd zijn voor:
a. vermeerderingsdieren die worden gehouden als grootouderdier of overgrootouderdier: ten minste 50%;
b. kippen of kalkoenen die worden opgefokt tot andere vermeerderingsdieren dan bedoeld in onderdeel a: ten minste 20%;
c. kippen of kalkoenen die worden gehouden als vermeerderingsdier: ten minste 10%;
d. vleeskuikens, leghennen en dieren die worden opgefokt tot leghen: ten minste 5%;
e. vleeskalkoenen: ten minste 1 op de 30.
2. De leverancier van voedermiddelen die aan pluimveehouderijen worden geleverd, bemonstert van de af te leveren partijen voedermiddelen van 24 ton ten minste 1 op de 30 partijen.
3. De monsters, bedoeld in het eerste en tweede lid, worden genomen uit de productstroom.
4. Onverminderd het eerste en tweede lid bemonstert de producent van mengvoeders en de leverancier van voedermiddelen voor pluimvee ten minste elke zes maanden op kritische punten in het productieproces of het logistieke proces, bedoeld in artikel 6 van verordening (EG) nr. 183/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 12 januari 2005 tot vaststelling van voorschriften voor diervoederhygiëne (PbEU 2005, L 35).
5. Een monster als bedoeld in het eerste tot en met vierde lid weegt ten minste 60 gram.

Artikel 98m

1. De producent van mengvoeders die bestemd zijn voor ander vee dan pluimvee neemt uit de productstroom per productielocatie waarvan de jaarproductie:
a. ten hoogste 4.000 ton bedraagt: ten minste twee monsters per kwartaal;
b. ten hoogste 6.000 ton bedraagt: ten minste drie monsters per kwartaal;
c. ten hoogste 8.000 ton bedraagt: ten minste vier monsters per kwartaal;
d. ten hoogste 10.000 ton bedraagt: ten minste vijf monsters per kwartaal;
e. ten hoogste 20.000 ton bedraagt: ten minste tien monsters per kwartaal;
f. ten hoogste 30.000 ton bedraagt: ten minste 15 monsters per kwartaal;
g. ten hoogste 40.000 ton bedraagt: ten minste 20 monsters per kwartaal;
h. meer dan 40.000 ton bedraagt: ten minste 25 monsters per kwartaal.
2. Ten minste 50% van de monsters, bedoeld in het eerste lid, worden genomen van mengvoeders.
3. Een monster, bedoeld in het eerste lid, weegt ten minste 60 gram.

Artikel 98n

1. De producent en de leverancier van voedermiddelen die bestemd zijn voor ander vee dan pluimvee nemen per product per toeleverancier een monster van ten minste 60 gram per kwartaal.
2. De producent en de leverancier kunnen ten aanzien van een partij voedermiddelen schriftelijk overeenkomen dat de bemonstering, bedoeld in het eerste lid, door de producent of de leverancier plaatsvindt.
3. Bij seizoensgebonden of incidentele producten start de bemonstering, bedoeld in het eerste lid, bij de eerste lading.
4. Het eerste lid is niet van toepassing, indien:
a. de zuurtegraad van de voedermiddelen ten hoogste 4,5 pH bedraagt bij spontane melkzuurfermentatie;
b. de zuurtegraad van de voedermiddelen ten hoogste 4 pH bedraagt, indien organische zuren zijn toegevoegd;
c. de zuurtegraad van de voedermiddelen ten hoogste 3,5 pH bedraagt, indien anorganische zuren zijn toegevoegd, of
d. de producent of de leverancier aantoont dat de zuurtegraad voldoende is om salmonella in de voedermiddelen te inactiveren.

Artikel 98o

1. De producent en de leverancier, bedoeld in deze paragraaf, laten de monsters onderzoeken in een laboratorium.
2. De producent en de leverancier laten monsters waarbij, na onderzoek als bedoeld in het eerste lid, de aanwezigheid van Salmonella is geconstateerd nader onderzoeken op de volgende serotypes:
a. Salmonella enteritidis;
b. Salmonella typhimurium;
c. Salmonella hadar;
d. Salmonella infantis;
e. Salmonella virchow, en
f. Salmonella java.
3. De serotypering van de monsters, bedoeld in het tweede lid, vindt plaats in een laboratorium als bedoeld in artikel 2 van de Regeling erkenning en aanwijzing veterinaire laboratoria.

Artikel 98p

1. De producent en de leverancier bewaren de uitslag van het onderzoek, bedoeld in artikel 98o, gedurende een periode van twee jaar.
2. Geconstateerde aanwezigheid van de serotypes als bedoeld in artikel 98o, tweede lid, wordt onverwijld door de producent of de leverancier aan de NVWA en de betrokken pluimveehouder doorgegeven.

Artikel 99

1. Als fokprogramma als bedoeld in artikel 6 bis van verordening (EG) nr. 999/2001 worden aangewezen de erkende fokprogramma’s van:
a. een ingevolge artikel 4, derde lid, van verordening (EU) 2016/1012 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende de zoötechnische en genealogische voorwaarden voor het fokken van, de handel in en de binnenkomst in de Unie van raszuivere fokdieren, hybride fokvarkens en levende producten daarvan en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 652/2014, de Richtlijnen 89/608/EEG en 90/425/EEG van de Raad en tot intrekking van bepaalde handelingen op het gebied van dierfokkerij (‘Fokkerijverordening’) (PbEU 2016, L 171) erkende stamboekvereniging; of
b. een groep houders van schapen, verenigd in een organisatie met rechtspersoonlijkheid, die zich in ieder geval ten doel stelt het fokken gericht op het terugdringen van de TSE-gevoeligheid bij schapen en die niet is aangesloten bij een stamboekvereniging als bedoeld in onderdeel a.
2. De minister verleent op aanvraag een erkenning als bedoeld in de aanhef van het eerste lid, indien het fokprogramma voldoet aan bijlage VII, hoofdstuk C, delen 1 en 2, van verordening (EG) nr. 999/2001 en aan artikel 99a.
3. Een aanvraag als bedoeld in het tweede lid wordt voor 1 juni van het betreffende jaar ingediend, waarbij in ieder geval de volgende gegevens worden vermeld:
a. de naam van de stamboekvereniging of de organisatie, bedoeld in artikel 99, eerste lid;
b. het aantal schapen dat bij het stamboek is geregistreerd of bij de organisatie is ingeschreven, onderscheiden naar geslacht en ras;
c. het betreffende fokprogramma.

Artikel 99a

Het certificatiesysteem, bedoeld in bijlage VII, hoofdstuk C, deel 1, punt 3, bij verordening (EG) nr. 999/2001, bevat naast de gegevens, bedoeld in hoofdstuk C, deel 1, punt 2, van die bijlage:
a. de datum van certificering als bedoeld in hoofdstuk C, deel 1, punt 3, van die bijlage;
b. het laboratorium dat de genotypering, bedoeld in hoofdstuk C, deel 1, punt 5, van die bijlage heeft verricht, indien van toepassing.

Artikel 99b

1. Aan houders van schapen die deelnemen aan een fokprogramma als bedoeld in artikel 6 bis van verordening (EG) nr. 999/2001 verleent de minister op aanvraag een erkenning als bedoeld in bijlage VII, hoofdstuk C, deel 4, punt 1, onderdeel a of b, bij die verordening, indien is voldaan aan de criteria van dat fokprogramma.
2. Bij een aanvraag als bedoeld in het eerste lid worden in ieder geval gegevens vermeld waaruit blijkt dat:
a. alle schapen in de kudde het ARR/ARR genotype hebben, indien een erkenning als bedoeld in hoofdstuk C, deel 4, punt 1, onderdeel a, van de bijlage, bedoeld in het eerste lid, wordt aangevraagd;
b. alle nakomelingen in het jaar voorafgaande aan de aanvraag zijn verwekt door vaderdieren met het ARR/ARR genotype, indien een erkenning als bedoeld in hoofdstuk C, deel 4, punt 1, onderdeel b, van de bijlage, bedoeld in het eerste lid, wordt aangevraagd.

Artikel 99c

Indien niet langer wordt voldaan aan de voorwaarden, bedoeld in artikel 99, tweede lidrespectievelijk artikel 99b, eerste lid, trekt de minister een erkenning als bedoeld in die artikelen in.

Artikel 99d

Een stamboekvereniging en een groep houders van schapen als bedoeld in artikel 99, eerste lid, rapporteren jaarlijks voor 1 februari aan de minister over:
a. de resultaten van de genotyperingen, waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen rammen en ooien, en tussen dieren die de leeftijd van 1 jaar nog niet hebben bereikt en dieren die 1 jaar of ouder zijn;
b. de resultaten van de steekproeven, bedoeld in bijlage VII, hoofdstuk C, deel 4, punt 2, van verordening (EG) nr. 999/2001;
c. het aantal houders dat aan het fokprogramma deelneemt.

Artikel 99e

1. Erkenningen die zijn verleend op grond van de Verordening fokken op terugdringing TSE gevoeligheid bij schapen (PVV) 2008worden beschouwd als erkenningen als bedoeld in artikel 99, tweede lid, en artikel 99b, eerste lid, van deze regeling.
2. De op het tijdstip van inwerkingtreding van dit artikel aanhangige aanvragen worden vanaf dat tijdstip overeenkomstig deze regeling behandeld door de minister, met inachtneming van de termijn die op dat tijdstip is verstreken sinds het tijdstip van indiening van de aanvraag.

Artikel 100

Het is verboden in strijd te handelen met artikel 9, eerste lid, tweede lid, van verordening (EG) nr. 999/2001.

Artikel 101

Vervallen

Artikel 101a

Vervallen

Artikel 101b

Vervallen

Artikel 102

Als modellen van waarschuwingsborden als bedoeld in artikel 22, eerste lid, onderdeel c, van de wet, die worden geplaatst ter aanduiding van een gebied waar ingevolge artikel 30 van de weteen verbod tot vervoeren van kracht is, worden vastgesteld de in bijlage 21opgenomen modellen.

Artikel 103

1. Als modellen van kentekenen als bedoeld in artikel 22, eerste lid, onderdeel d, van de wet, die worden geplaatst bij een gebouw of terrein dat besmet is of van besmetting is verdacht worden vastgesteld de in bijlage 22, onder a, opgenomen modellen.
2. Als model van het kenteken, bedoeld in artikel 22, tweede lid, onderdeel c, van de wet, dat wordt gehecht aan een bijenwoning, wordt vastgesteld het in bijlage 22, onder b, opgenomen model.

Artikel 104

1. De kentekenen of waarschuwingsborden worden aan de ingang van de besmette of van besmetting verdachte gebouwen en terreinen, aan de bijenwoning of rondom het krachtens artikel 30 van de wetaangewezen gebied aangebracht, gehecht of geplaatst en wel zodanig dat zij duidelijk van de openbare weg af zichtbaar zijn.
2. Waarschuwingsborden kunnen langs de openbare weg vooraangekondigd worden.

Artikel 105

Het onschadelijk maken, bedoeld in artikel 22, eerste lid, onderdeel g, van de wet, en het vernietigen, bedoeld in artikel 22, tweede lid, onderdelen f en g, van de wet, geschiedt:
a. overeenkomstig verordening (EG) nr. 1069/2009;
b. indien verordening (EG) nr. 1069/2009 niet van toepassing is: 1°. door verbranden, onderploegen, broeien, vermenging met een ontsmettingsmiddel als bedoeld in artikel 108 of bij mest door verwerken in een mestverwerkingsinrichting, onverminderd de bepalingen van het Besluit gebruik dierlijke meststoffen op grond waarvan de mest tijdelijk wordt opgeslagen;
2°. door droge sterilisatie.
1°. door verbranden, onderploegen, broeien, vermenging met een ontsmettingsmiddel als bedoeld in artikel 108 of bij mest door verwerken in een mestverwerkingsinrichting, onverminderd de bepalingen van het Besluit gebruik dierlijke meststoffen op grond waarvan de mest tijdelijk wordt opgeslagen;
2°. door droge sterilisatie.

Artikel 105a

Op een tegemoetkoming in de schade voor dieren, producten of voorwerpen die zijn gedood of onschadelijk gemaakt als bedoeld in artikel 86, eerste lid, van de wetwordt de eventuele opbrengst van die dieren, producten of voorwerpen in mindering gebracht.

Artikel 106

1. Aan ontsmetting gaat reiniging vooraf, behoudens die gevallen waarbij, ter beoordeling van de minister, wegens besmettingsgevaar voor de personen die met de reiniging zijn belast, voor de reiniging en ontsmetting eerst een voorlopige ontsmetting plaatsvindt. De reiniging vindt plaats binnen de door de minister aangegeven termijn.
2. Het reinigen van dieren, gebouwen, terreinen, bewaarplaatsen van mest, voorwerpen en producten geschiedt overeenkomstig bijlage 23.
3. Onverminderd het tweede lid geschiedt reiniging en ontsmetting overeenkomstig de voor de desbetreffende dierziekte geldende communautaire bestrijdingsrichtlijn.

Artikel 107

Het ontsmetten van gebouwen, terreinen, bewaarplaatsen van mest, bijenwoning en dieren, voorwerpen en producten is gericht op het effectief en efficiënt onschadelijk maken van smetstof, waarbij elk geval op zichzelf wordt beoordeeld en geschiedt op de in de bijlage 23beschreven wijze.

Artikel 108

Het ontsmetten geschiedt met een van de volgende middelen:
a. hitte in de vorm van: 1. vuur;
2. hete lucht;
3. stoom;
4. kokend water;
1. vuur;
2. hete lucht;
3. stoom;
4. kokend water;
b. ontsmettingsmiddelen die voor dat doel zijn toegelaten op grond van de Wet gewasbeschermingsmiddelen en biociden;
c. andere door de minister vast te stellen ontsmettingsmiddelen.

Artikel 109

De minister beslist in elk bijzonder geval op welke wijze het onschadelijk maken, het vernietigen en het reinigen en ontsmetten geschiedt en welke reinigings- en ontsmettingsmiddelen daarbij worden gebruikt.

Artikel 110

1. Na afloop van de reiniging vindt controle plaats door de ambtenaar, bedoeld in artikel 114, tweede lid, van de wet.
2. Het onschadelijk maken, het vernietigen en de ontsmetting geschieden onder leiding en toezicht van de in eerste lid bedoelde persoon.
3. De reiniging en ontsmetting wordt door de ambtenaar geregistreerd.

Artikel 110a

1. Zodra een gebouw of terrein door het plaatsen van een kenteken, ingevolge artikel 22, eerste lid, van de wet, besmet of van besmetting verdacht is verklaard met klassieke varkenspest, mond- en klauwzeer, aviaire influenza, ziekte van Newcastle, Afrikaanse paardepest, of de in bijlage I van richtlijn nr. 92/119/EEG genoemde dierziekten, legt de houder van de zieke of verdachte dieren per voor de ziekte vatbare diersoort schriftelijk vast:
a. het aantal dieren;
b. het aantal gestorven dieren, en
c. het aantal dieren dat verschijnselen van een besmettelijke dierziekte vertoont.
2. De gegevens van de telling dienen, totdat het kenteken is verwijderd, na een mutatie in de gegevens, bedoeld in het eerste lid, zo spoedig mogelijk te worden bijgewerkt.

Artikel 110b

1. Indien de houder van een dier vermoedt dat het dier door aviaire influenza, de ziekte van Newcastle, Afrikaanse paardepest, of de in bijlage I van richtlijn nr. 92/119/EEG genoemde dierziekten is aangetast:
a. treft hij, tot de minister de nodig geachte maatregelen neemt, dienstige maatregelen als bedoeld in artikel 22, eerste lid, onderdelen a, b en i van de wet;
b. draagt hij ervoor zorg dat het dier zijn verblijfplaats niet verlaat;
2. Op de houder, bedoeld in het eerste lid, zijn de artikelen 25, eerste lid, en 26, eerste lid, van de weten artikel 110avan overeenkomstige toepassing.

Artikel 111

In gevallen waarin dit hoofdstuk niet voorziet, beslist de minister.

Artikel 112

Als personen of groepen van personen die toegang hebben tot gebouwen, terreinen of gedeelten van gebouwen of terreinen waar een kenteken als bedoeld in artikel 22, eerste lid, van de wetis geplaatst, worden aangewezen:
a. de houder van de dieren die zich in de gebouwen, op de terreinen dan wel de gedeelten van gebouwen of terreinen bevinden;
b. de ambtenaren van de NVWA;
c. de dierenarts die de dieren behandelt;
d. de medewerkers van de Gezondheidsdienst voor dieren.

Artikel 113

1. Personen die gebouwen of terreinen verlaten waar een kenteken als bedoeld in artikel 22, eerste lid, van de wetis geplaatst:
a. reinigen hun handen en, voorzover de ambtenaar aangeeft dit noodzakelijk te achten, hun overige lichaamsdelen met warm water en zeep;
b. laten hun bedrijfskleding en schoeisel achter en reinigen of vernietigen deze en
c. ontsmetten hun handen, bedrijfskleding en schoeisel met het door de ambtenaar ter beschikking gestelde ontsmettingsmiddel.
2. Indien de in het eerste lid bedoelde personen dieren met zich voeren, reinigen ze de hoeven, de klauwen en de huid van deze dieren zorgvuldig door borstelen en wassen. Voorzover de ambtenaar aangeeft dit noodzakelijk te achten worden de dieren vervolgens ontsmet met het door de ambtenaar ter beschikking gesteld ontsmettingsmiddel.
3. Indien de in het eerste lid bedoelde personen voertuigen, producten of andere voorwerpen met zich voeren, reinigen zij deze zorgvuldig en ontsmetten zij deze vervolgens met het door de ambtenaar ter beschikking gestelde ontsmettingsmiddel.
4. De in het eerste lid bedoelde personen nemen steeds de aanwijzingen van de ambtenaar in acht.

Artikel 113a

1. Het is exploitanten van een levensmiddelenbedrijf dat actief is in het stadium van de productie van landbouwhuisdieren verboden in strijd te handelen met artikel 18 van verordening (EG) nr. 178/2002.
2. Het eerste lid is alleen van toepassing ten aanzien van voedselproducerende dieren.

Artikel 113b

1. De minister is de bevoegde autoriteit, bedoeld in de artikelen 3, 4, 5, 6, 7 en 8 van verordening (EG) nr. 616/2009.
2. Het is verboden in strijd te handelen met de artikelen 5 en 7, eerste lid, van verordening (EG) nr. 616/2009.

Artikel 113c

Ingevolge artikel 2, vierde lid, van het Besluit gebruik sera en entstoffenwordt ter behandeling tegen rabiës een recombinant vaccin als bedoeld in bijlage III, onderdeel 1, onder a, onder ii, van Verordening (EU) nr. 576/2013 aangewezen.

Artikel 114

De volgende regelingen worden ingetrokken:
1. de Regeling betreffende het bijeenbrengen van dieren 2000;
2. de Regeling inzake hygiënevoorschriften besmettelijke dierziekten 2000;
3. de Regeling van de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit van 25 september 2003, TRCJZ/2003/5103, houdende wijziging van de Regeling inzake hygiënevoorschriften besmettelijke dierziekten 2000 (Stcrt. 192);
4. de Regeling aanvullende voorschriften besmettelijke dierziekten;
5. de Regeling van de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij van 8 juni 2001, TRCJZ/2001/8357, houdende wijziging van de Regeling bijeenbrengen van dieren 2000 (Stcrt. 109);
6. de Regeling bedrijfscontrole dierziekten 1993;
7. de Regeling monitoring Aviaire Influenza 2003;
8. de Regeling vaccinatie Newcastle Disease;
9. de Regeling aanwijzing besmettelijke dierziekten;
10. de Regeling inzake het verlaten van besmette of van besmetting verdachte gebouwen en terreinen;
11. de Regeling toegang van personen of groepen van personen tot besmette of van besmetting verdachte gebouwen en terreinen;
12. de Regeling betreffende uitvoering bestrijdingsmaatregelen besmettelijke dierziekten;
13. de Regeling slachten voor huishoudelijk gebruik.

Artikel 115

1. De krachtens de artikelen 4, 9ben 9l van de Regeling betreffende het bijeenbrengen van dieren 2000verleende erkenningen worden geacht te zijn verleend op grond van respectievelijk de artikelen 21, 29en 39van deze regeling.
2. Geschriften die ingevolge artikel 17, eerste lid, van de Regeling inzake hygiënevoorschriften besmettelijke dierziekten 2000zijn verleend, zijn geschriften als bedoeld in artikel 74, eerste lid, van deze regeling.
3. De krachtens artikel 23 van de Regeling inzake hygiënevoorschriften besmettelijke dierziekten 2000verleende registraties worden geacht te zijn verleend op grond van artikel 78van deze regeling.
4. De krachtens de artikelen 8, 9aen 9b van de Regeling aanvullende voorschriften besmettelijke dierziekten en zoönosenvastgestelde medebewindsverordeningen worden geacht te zijn vastgesteld op grond van de artikelen 95, 96onderscheidenlijk 99van deze regeling.
5. De krachtens artikel 5b, tweede lid, van de Regeling inzake hygiënevoorschriften besmettelijke dierziekten 2000verleende vergunningen worden geacht te zijn verleend op grond van artikel 61, tweede lid, van deze regeling.

Artikel 115a

Deze regeling berust mede op de artikelen 2b van de Visserijweten 3 van het Reglement zee- en kustvisserij.

Artikel 115b

1. Een varkensverzamelcentrum, runderverzamelcentrum, schapenverzamelcentrum of geitenverzamelcentrum dat op het moment van inwerkingtreding van deze regeling, zoals die luidde onmiddellijk voor inwerkingtreding van de regeling van de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit houdende wijziging van de Regeling preventie, bestrijding en monitoring van besmettelijke dierziekten en zoönosen en TSE’s in verband met de herziening van preventieregels voor evenhoevigen (TRCJZ/2008/2676), is erkend:
a. wordt geacht te zijn erkend ingevolge artikel 21, waarbij een verzamelcentrum met een erkenning voor een bepaalde categorie runderen wordt geacht te zijn erkend als runderverzamelcentrum, en een schapenverzamelcentrum of een geitenverzamelcentrum wordt geacht te zijn erkend als schapen- en geitenverzamelcentrum;
b. dient uiterlijk binnen drie maanden na inwerkingtreding van deze regeling het protocol, bedoeld in artikel 21, zesde lid, in bij de NVWA ter goedkeuring en werkt uiterlijk binnen zes maanden na inwerkingtreding van deze regeling overeenkomstig het door de minister goedgekeurde protocol.
2. Een reinigings- en ontsmettingsplaats die op het moment van inwerkingtreding van deze regeling, zoals die luidde onmiddellijk voor inwerkingtreding van de regeling van de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit houdende wijziging van de Regeling preventie, bestrijding en monitoring van besmettelijke dierziekten en zoönosen en TSE’s in verband met de herziening van preventieregels voor evenhoevigen (TRCJZ/2008/2676), is geregistreerd:
a. wordt geacht te zijn erkend ingevolge artikel 26;
b. dient uiterlijk binnen drie maanden na inwerkingtreding van deze regeling het protocol, bedoeld in artikel 26, tweede lid, in bij de NVWA ter goedkeuring en werkt uiterlijk binnen zes maanden na inwerkingtreding van deze regeling overeenkomstig het door de minister goedgekeurde protocol.

Artikel 115c

1. Besluiten tot vrijstelling of ontheffing, niet inhoudende een algemeen verbindend voorschrift, genomen krachtens artikel 7, eerste lid van de Verordening monitoring aviaire influenza (PPE) 2005of artikel 12, eerste lid van de Verordening vaccinatie Newcastle disease (PPE) 2006, die golden onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip van inwerkingtreding van dit artikel, worden met ingang van 1 juli 2014 geacht te zijn genomen op grond van artikel 107, eerste in samenhang met derde lid, van de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren, onder dezelfde voorschriften, beperkingen en voorwaarden.
2. De op het tijdstip van inwerkingtreding van dit artikel aanhangige aanvragen tot het nemen van een besluit als bedoeld in het eerste lid, worden met ingang van 1 juli 2014 overeenkomstig artikel 107 van de Gezondheids- en welzijnswet voor dierendoor de minister behandeld met inachtneming van de termijn die op dat tijdstip is verstreken sinds het tijdstip van indiening van de aanvraag.
3. Een onderzoek als bedoeld in artikel 2, eerste lid, van de Verordening monitoring Aviaire influenza (PPE) 2005, zoals dit luidde onmiddellijk voor inwerkingtreding van de Regeling van de Minister van Economische Zaken van 5 juni 2014, nr. WJZ/14045056, houdende wijziging van diverse regelingen in verband met de overname van taken van de bedrijfslichamen, wordt beschouwd als een onderzoek als bedoeld in artikel 86, eerste lid.
4. Een vaccinatie als bedoeld in artikel 2, eerste lid, van de Verordening vaccinatie Newcastle disease (PPE) 2006, zoals dit luidde onmiddellijk voor inwerkingtreding van de Regeling van de Minister van Economische Zaken van 5 juni 2014, nr. WJZ/14045056, houdende wijziging van diverse regelingen in verband met de overname van taken van de bedrijfslichamen, wordt beschouwd als een vaccinatie als bedoeld in artikel 94b, eerste lid.
5. Een onderzoek als bedoeld in artikel 2, tweede lid, van de Verordening vaccinatie Newcastle disease (PPE) 2006, zoals dit luidde onmiddellijk voor inwerkingtreding van de Regeling van de Minister van Economische Zaken van 5 juni 2014, nr. WJZ/14045056, houdende wijziging van diverse regelingen in verband met de overname van taken van de bedrijfslichamen, wordt beschouwd als een onderzoek als bedoeld in artikel 94e, eerste lid.

Artikel 116

Wijzigt de Regeling toegelaten handelingen.

Artikel 117

Wijzigt de Regeling zekerheidsstelling en betaling VWA-keurlonen.

Artikel 118

Deze regeling wordt aangehaald als: Regeling preventie, bestrijding en monitoring van besmettelijke dierziekten en zoönosen en TSE’s.

Artikel 119

Deze regeling treedt in werking met ingang van de tweede dag na de dagtekening van de Staatscourant waarin zij wordt geplaatst.