BWBR0022817 97 artikelen

Regeling beoordeling luchtkwaliteit 2007

Artikel 1

In deze regeling wordt verstaan onder:
depositie: de neerslag van een luchtverontreinigende stof, uitgedrukt als de massa van die stof die neerslaat op een oppervlak van een bepaalde omvang gedurende een bepaalde tijd;
emissiefactor: factor die de uitstoot van een luchtverontreinigende stof per dier per jaar of per voertuigkilometer weergeeft;
grootschalige concentratiegegevens: gegevens met betrekking tot de gemiddelde concentraties op een schaalniveau van één bij één kilometer;
indicatieve meting: meting die overeenkomstig deze regeling met een beperkte regelmaat wordt uitgevoerd;
meetmethode: procedure van het bemonsteren van de buitenlucht, het analyseren van aldus verkregen monsters, het kalibreren van daartoe te gebruiken apparatuur, alsmede de verwerking van het signaal tot een concentratie dan wel depositie;
Minister: Minister van Infrastructuur en Waterstaat;
polycyclische aromatische koolwaterstoffen: organische verbindingen die bestaan uit ten minste twee versmolten aromatische ringen die volledig uit koolstof en waterstof bestaan;
referentiewaarde: in bijlage 4opgenomen concentratie bepaald met behulp van de in die bijlage omschreven situaties;
richtlijn 2004/107/EG: richtlijn 2004/107/EGvan het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 15 december 2004 betreffende arseen, cadmium, kwik, nikkel en polycyclische aromatische koolwaterstoffen in de lucht (PbEG L 23), zoals gewijzigd bij richtlijn (EU) 2015/1480 van de Commissie van 28 augustus 2015 tot wijziging van diverse bijlagen bij de richtlijnen 2004/107/EGen 2008/50/EGvan het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de regels betreffende de referentiemethoden, de validatie van gegevens en de locatie van de bemonsteringspunten voor de beoordeling van de luchtkwaliteit;
richtlijn 2008/50/EG: richtlijn 2008/50/EGvan het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa (PbEU L 152), zoals gewijzigd bij richtlijn (EU) 2015/1480 van de Commissie van 28 augustus 2015 tot wijziging van diverse bijlagen bij de richtlijnen 2004/107/EGen 2008/50/EGvan het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de regels betreffende de referentiemethoden, de validatie van gegevens en de locatie van de bemonsteringspunten voor de beoordeling van de luchtkwaliteit;
ruwheidskaart: kaart, houdende een overzicht van de gemiddelde ruwheidslengte op een schaalniveau van één bij één km;
ruwheidslengte: parameter voor de mechanische wrijving tussen luchtstromen en het landoppervlak;
totaal gasvormig kwik: elementaire kwikdamp (Hg 0) en reactief gasvormig kwik, ofwel in water oplosbare kwikverbindingen met een voldoende hoge dampdruk om in de gasfase te bestaan;
totale depositie: depositie van alle luchtverontreinigende stoffen gezamenlijk;
verkeersintensiteit: aantal motorvoertuigen dat gemiddeld gedurende een bepaald tijdvak een waarneempunt bij een weg passeert;
vluchtige organische stoffen: antropogene en biogene organische verbindingen, met uitzondering van methaan, die onder invloed van zonlicht door reactie met stikstofoxiden fotochemische oxidanten kunnen vormen;
wet: Wet milieubeheer.

Artikel 2

1. De Minister draagt er zorg voor dat de luchtkwaliteit wordt beoordeeld, de nodige metingen en berekeningen worden uitgevoerd en modelleringstechnieken worden toegepast om de luchtkwaliteit te bepalen, alle informatie daarover wordt gedocumenteerd en aan het publiek ter inzage of ter beschikking wordt gesteld, het publiek over de luchtkwaliteit wordt voorgelicht, aan de Europese Commissie informatie over de luchtkwaliteit wordt verstrekt en organisaties die in dit kader met uitvoeringstaken zijn belast op hun taak berekend zijn in overeenstemming met de verplichtingen die voor Nederland voortvloeien uit richtlijn 2004/107/EGen richtlijn 2008/50/EG.
2. De Minister draagt er zorg voor dat Nederland voldoet aan de verplichtingen die voor de lidstaten van de Europese Unie voortvloeien uit bijlage I, onderdeel C, bij richtlijn 2008/50/EGteneinde de kwaliteit en betrouwbaarheid van het systeem voor de beoordeling van de luchtkwaliteit, het goede functioneren van de instellingen die met de uitvoering daarvan zijn belast, en de nauwkeurigheid van de metingen van de luchtkwaliteit die worden verricht, te waarborgen.

Artikel 2a

1. Het vaststellen van het kwaliteitsniveau door middel van meting vindt plaats overeenkomstig hoofdstuk 3.
2. Het vaststellen van het kwaliteitsniveau door middel van berekening vindt plaats overeenkomstig hoofdstuk 4.

Artikel 2b

1. Bij het verrichten van metingen van concentraties van stoffen in de buitenlucht overeenkomstig deze regeling wordt gebruik gemaakt van apparatuur die behoort tot:
a. een type apparatuur dat voldoet aan de prestatievereisten die zijn opgenomen in de methoden die voor het verrichten van zodanige metingen in deze regeling zijn voorgeschreven en dat is goedgekeurd door een in Nederland of in een andere lidstaat gevestigd laboratorium dat overeenkomstig de toepasselijke geharmoniseerde norm is geaccrediteerd voor het verrichten van testen van apparatuur voor het verrichten van metingen van concentraties van stoffen in de buitenlucht ter uitvoering van metingen overeenkomstig richtlijn 2004/107/EG of richtlijn 2008/50/EG; of
b. een ander type apparatuur dan in het eerste lid bedoeld, dat is goedgekeurd door een laboratorium als bedoeld in onderdeel a, op voorwaarde dat ten genoegen van de Minister is aangetoond dat de uitkomsten van metingen die met gebruikmaking van die apparatuur zijn verkregen, gelijkwaardig zijn aan de resultaten die worden verkregen met de in het eerste lid bedoelde apparatuur, waarbij tevens rekening wordt gehouden met milieu- of plaatselijke omstandigheden die specifiek zijn voor Nederland en die niet overeenstemmen met de omstandigheden waarvoor het desbetreffende type apparatuur ten behoeve van de goedkeuring is getest.
2. Ter uitvoering van deze regeling wordt alleen gebruik gemaakt van de uitkomsten van metingen die overeenkomstig deze regeling zijn verricht met gebruikmaking van de in het eerste lid voorgeschreven apparatuur.

Artikel 3

1. De Minister stelt door middel van meting op vaste meetpunten in agglomeraties en zones als bedoeld in artikel 5.22 van de wet, de concentraties in de buitenlucht vast van zwaveldioxide, stikstofdioxide, stikstofoxiden, zwevende deeltjes (PM 2,5en PM 10), lood, koolmonoxide en ozon en in agglomeraties als bedoeld in artikel 5.22 van de wet, de concentraties in de buitenlucht van benzo(a)pyreen.
2. De Minister stelt door middel van meting op een vast meetpunt de concentraties in de buitenlucht vast van arseen, cadmium en nikkel.
3. De Minister stelt door middel van indicatieve meting op een vast meetpunt de achtergrondconcentraties in de buitenlucht vast van arseen, cadmium, nikkel, benzo(a)pyreen en andere polycyclische aromatische koolwaterstoffen.
4. Op het meetpunt voor de indicatieve meting van de achtergrondconcentraties van arseen, cadmium, nikkel, benzo(a)pyreen, andere polycyclische aromatische koolwaterstoffen en totaal gasvormig kwik in de buitenlucht worden gedurende ten minste 14 procent van de tijd in een kalenderjaar de achtergrondconcentraties bepaald. De metingen vinden gelijkmatig over het kalenderjaar gespreid plaats.
5. De Minister stelt door middel van indicatieve meting op een vast meetpunt de totale depositie vast van arseen, cadmium, kwik, nikkel, benzo(a)pyreen en andere polycyclische aromatische koolwaterstoffen.
6. Op het meetpunt voor de indicatieve meting van de totale depositie van arseen, cadmium, kwik, nikkel, benzo(a)pyreen, andere polycyclische aromatische koolwaterstoffen en totaal gasvormig kwik wordt gedurende ten minste 33 procent van de tijd in een kalenderjaar de totale depositie van die stoffen bepaald. De metingen vinden gelijkmatig over het kalenderjaar gespreid plaats.
7. De Minister stelt door middel van berekeningen de jaargemiddelde concentraties in de buitenlucht vast van benzeen.
8. Voor zover een ander bestuursorgaan dan de Minister overeenkomstig het bepaalde in deze regeling metingen als bedoeld in het eerste, tweede, derde of vijfde lid verricht, is de Minister daartoe niet verplicht.

Artikel 4

Burgemeester en wethouders en gedeputeerde staten stellen de Minister jaarlijks voor 1 mei op een door de Minister te bepalen wijze in kennis van de meest recente, hen ter beschikking staande gegevens die nodig zijn om met behulp van de standaardrekenmethoden, bedoeld in de artikelen 71en 75, kwaliteitsniveaus vast te kunnen stellen op plaatsen waar de bevolking, ten gevolge van emissies van bronnen die onder het beheer van het desbetreffende bestuursorgaan staan, naar hun redelijke verwachting direct of indirect kan worden blootgesteld aan concentraties in de buitenlucht die hoger zijn dan de toepasselijke in bijlage 2, voorschrift 1.1, 2.1, eerste lid, 2.1a, 4.1, 4.2 en 7.1, onder b, van de wetgenoemde grenswaarden, alsmede hoger dan 3600 microgram per m 3, als 98-percentiel van acht-uurgemiddelde concentraties voor koolmonoxide.

Artikel 5

1. Met gebruikmaking van de krachtens artikel 4aan hem geleverde gegevens stelt de Minister door middel van berekening met behulp van de standaardrekenmethoden, bedoeld in de artikelen 71en 75, de concentraties in de buitenlucht vast van stikstofdioxide en zwevende deeltjes (PM 2,5en PM 10).
2. De Minister stelt jaarlijks voor 1 juli bestuursorganen die de in artikel 4bedoelde gegevens aan hem hebben geleverd in kennis van de met die gegevens vastgestelde kwaliteitsniveaus, bedoeld in het eerste lid.

Artikel 7

1. Het bestuursorgaan dat de metingen, bedoeld in artikel 3verricht, draagt zorg voor de bekostiging van die metingen.
2. Het bestuursorgaan dat krachtens artikel 4de Minister in kennis stelt van de in dat artikel bedoelde gegevens draagt zorg voor de bekostiging van die gegevens en de bedoelde inkennisstelling.
3. De Minister draagt zorg voor de bekostiging van de berekeningen, bedoeld in artikel 5, eerste lid, en van de inkennisstelling, bedoeld in het tweede lid van dat artikel.

Artikel 8

Als de agglomeraties, bedoeld in artikel 5.22, eerste lid, van de wet, worden aangewezen:
a. de agglomeratie Amsterdam/Haarlem, omvattend de gemeenten Amsterdam, Aalsmeer, Amstelveen, Uithoorn, Ouder-Amstel, Diemen, Zaanstad, Heemskerk, Beverwijk, Velsen, Haarlem, Bloemendaal, Zandvoort, Heemstede, Haarlemmerliede en Spaarnwoude en Haarlemmermeer;
b. de agglomeratie Den Haag/Leiden, omvattend de gemeenten Den Haag, Westland, Midden-Delfland, Delft, Rijswijk, Leidschendam-Voorburg, Wassenaar, Voorschoten, Leiden, Oegstgeest, Katwijk, en Leiderdorp;
c. de agglomeratie Rotterdam/Dordrecht, omvattend de gemeenten Rotterdam, Schiedam, Vlaardingen, Maassluis, Spijkenisse, Albrandswaard, Capelle aan de IJssel, Ridderkerk, Barendrecht, Zwijndrecht, Hendrik-Ido-Ambacht, Dordrecht, Papendrecht en Sliedrecht;
d. de agglomeratie Utrecht, omvattend de gemeenten Utrecht, Houten, Nieuwegein en IJsselstein;
e. de agglomeratie Eindhoven, omvattend de gemeenten Eindhoven, Best, Veldhoven, Geldrop-Mierlo, Nuenen c.a. en Helmond;
f. de agglomeratie Heerlen/Kerkrade, omvattend de gemeenten Heerlen, Kerkrade, Landgraaf, Brunssum, Voerendaal en Nuth.

Artikel 9

Als de zones, bedoeld in artikel 5.22, eerste lid, van de wet, worden aangewezen:
a. de zone noord, omvattend de provincies Groningen, Friesland, Drenthe, Overijssel en Flevoland;
b. de zone midden, omvattend de provincies Noord-Holland, Zuid-Holland, Utrecht en Gelderland, met uitzondering van de zich in dit gebied bevindende agglomeraties, genoemd in artikel 8;
c. de zone zuid, omvattend de provincies Zeeland, Noord-Brabant en Limburg, met uitzondering van de zich in dit gebied bevindende agglomeraties, genoemd in artikel 8.

Artikel 9a

Voor het meten van concentraties van verontreinigende stoffen in de buitenlucht wordt voor elke agglomeratie of zone ten minste het aantal vaste meetpunten vastgesteld dat voldoet aan de criteria die voor het vaststellen van het minimumaantal meetpunten zijn opgenomen in bijlage IX, onder A, bij richtlijn 2008/50/EG, met inbegrip van de tabel en de bijbehorende noten, zoals dat aantal overeenkomstig deze criteria is vermeld in de artikelen 10 tot en met 18.

Artikel 10

De agglomeratie Amsterdam/Haarlem bevat voor de meting van de concentratie van verontreinigende stoffen in de buitenlucht ten minste:
a. vier vaste meetpunten voor stikstofdioxide;
b. vier vaste meetpunten voor zwevende deeltjes (PM10);
c. twee vaste meetpunten voor zwevende deeltjes (PM2,5);
d. drie vaste meetpunten voor ozon, waarvan er twee in voorstedelijk gebied worden geplaatst, en twee tevens als meetpunten voor stikstofdioxide worden gebruikt, en
e. één vast meetpunt voor benzo(a)pyreen.

Artikel 11

De agglomeratie Den Haag/Leiden bevat voor de meting van de concentratie van verontreinigende stoffen in de buitenlucht ten minste:
a. vier vaste meetpunten voor stikstofdioxide;
b. vier vaste meetpunten voor zwevende deeltjes (PM10);
c. twee vaste meetpunten voor zwevende deeltjes (PM2,5), en
d. drie vaste meetpunten voor ozon, waarvan er twee in voorstedelijk gebied worden geplaatst, en twee tevens als meetpunten voor stikstofdioxide worden gebruikt.

Artikel 12

De agglomeratie Rotterdam/Dordrecht bevat voor de meting van de concentratie van verontreinigende stoffen in de buitenlucht ten minste:
a. twee vaste meetpunten voor zwaveldioxide;
b. vier vaste meetpunten voor stikstofdioxide;
c. vier vaste meetpunten voor zwevende deeltjes (PM10);
d. vier vaste meetpunten voor zwevende deeltjes (PM2,5);
e. één vast meetpunt voor lood;
f. drie vaste meetpunten voor ozon, waarvan er twee in voorstedelijk gebied worden geplaatst, en twee tevens als meetpunten voor stikstofdioxide worden gebruikt, en
g. één vast meetpunt voor benzo(a)pyreen.

Artikel 13

De agglomeratie Utrecht bevat voor de meting van de concentratie van verontreinigende stoffen in de buitenlucht ten minste:
a. twee vaste meetpunten voor stikstofdioxide;
b. twee vaste meetpunten voor zwevende deeltjes (PM10);
c. twee vaste meetpunten voor zwevende deeltjes (PM2,5), en
d. één vast meetpunt voor ozon, dat in voorstedelijk gebied wordt geplaatst en tevens als meetpunt voor stikstofdioxide wordt gebruikt.

Artikel 14

De agglomeratie Eindhoven bevat voor de meting van de concentratie van verontreinigende stoffen in de buitenlucht ten minste:
a. twee vaste meetpunten voor stikstofdioxide;
b. twee vaste meetpunten voor zwevende deeltjes (PM10);
c. één vast meetpunt voor zwevende deeltjes (PM2,5), en
d. één vast meetpunt voor ozon, dat in voorstedelijk gebied wordt geplaatst en tevens als meetpunt voor stikstofdioxide wordt gebruikt.

Artikel 15

De agglomeratie Heerlen/Kerkrade bevat voor de meting van de concentratie van verontreinigende stoffen in de buitenlucht ten minste:
a. één vast meetpunt voor zwaveldioxide;
b. twee vaste meetpunten voor stikstofdioxide;
c. twee vaste meetpunten voor zwevende deeltjes (PM10);
d. twee vaste meetpunten voor zwevende deeltjes (PM2,5), en
e. één vast meetpunt voor ozon, dat in voorstedelijk gebied wordt geplaatst en tevens als meetpunt voor stikstofdioxide wordt gebruikt.

Artikel 16

De zone noord bevat voor de meting van de concentratie van verontreinigende stoffen in de buitenlucht ten minste:
a. één vast meetpunt voor zwaveldioxide;
b. twee vaste meetpunten voor stikstofdioxide, waarvan er één tevens als meetpunt voor stikstofoxiden wordt gebruikt;
c. zeven vaste meetpunten voor zwevende deeltjes (PM10);
d. vier vaste meetpunten voor zwevende deeltjes (PM2,5);
e. één vast meetpunt voor lood, en
f. zes vaste meetpunten voor ozon, waarvan er één in het gebied wordt geplaatst waar de bevolking vermoedelijk aan de hoogste concentraties wordt blootgesteld en drie tevens als meetpunt voor stikstofdioxide worden gebruikt.

Artikel 17

De zone midden bevat voor de meting van de concentratie van verontreinigende stoffen in de buitenlucht ten minste:
a. drie vaste meetpunten voor zwaveldioxide;
b. acht vaste meetpunten voor stikstofdioxide;
c. acht vaste meetpunten voor zwevende deeltjes (PM10);
d. zeven vaste meetpunten voor zwevende deeltjes (PM2,5);
e. één vast meetpunt voor lood;
f. drie vaste meetpunten voor koolmonoxide, en
g. zeven vaste meetpunten voor ozon, waarvan er één in het gebied wordt geplaatst waar de bevolking vermoedelijk aan de hoogste concentraties wordt blootgesteld en vier tevens als meetpunt voor stikstofdioxide worden gebruikt.

Artikel 18

De zone zuid bevat voor de meting van de concentratie van verontreinigende stoffen in de buitenlucht ten minste:
a. één vast meetpunt voor zwaveldioxide;
b. drie vaste meetpunten voor stikstofdioxide;
c. zes vaste meetpunten voor zwevende deeltjes (PM10);
d. vier vaste meetpunten voor zwevende deeltjes (PM2,5);
e. één vast meetpunt voor lood, en
f. zes vaste meetpunten voor ozon, waarvan er één in het gebied wordt geplaatst waar de bevolking vermoedelijk aan de hoogste concentraties wordt blootgesteld en drie tevens als meetpunt voor stikstofdioxide worden gebruikt.

Artikel 19

1. Van de in de artikelen 10 tot en met 15bedoelde meetpunten voor de meting van de concentratie van ozon in de buitenlucht, wordt in totaal één meetpunt in stedelijk of voorstedelijk gebied tevens als meetpunt voor de meting van de concentratie van stikstofoxiden en één meetpunt in stedelijk of voorstedelijk gebied tevens als meetpunt voor de concentratie van vluchtige organische stoffen in de buitenlucht gebruikt.
2. Van de in de artikelen 10en 12bedoelde meetpunten voor de meting van de concentratie van benzo(a)pyreen in de buitenlucht, wordt in totaal één meetpunt tevens als meetpunt gebruikt voor de meting van de concentratie van andere relevante polycyclische aromatische koolwaterstoffen in de buitenlucht, waarvan tenminste benzo(a)antraceen, benzo(b)fluorantheen, benzo(j)fluorantheen, benzo(k)fluorantheen, indeno(1,2,3-cd)pyreen en dibenzo(a,h)antraceen deel uitmaken.
3. Van de in de artikelen 16 tot en met 18bedoelde meetpunten voor de meting van de concentratie van zwevende deeltjes (PM 2,5) in de buitenlucht, wordt in totaal één meetpunt tevens als meetpunt gebruikt voor de meting van de concentraties van de chemische samenstellingen van zwevende deeltjes (PM 2,5), die ten minste betreft: sulfaat (SO 42-), nitraat (NO 3-), natrium (Na +), kalium (K +), ammonium (NH 4+), chloride (Cl -), calcium (Ca 2+), magnesium (Mg 2+), elementair koolstof (EC) en organisch koolstof (OC).

Artikel 20

1. Nederland bevat tenminste één vast meetpunt voor:
a. meting van de concentraties in de buitenlucht van arseen, cadmium en nikkel;
b. indicatieve meting van achtergrondconcentraties in de buitenlucht van arseen, cadmium, nikkel, benzo(a)pyreen en de andere in artikel 19, tweede lid, genoemde polycyclische aromatische koolwaterstoffen, en
c. indicatieve meting van de totale depositie van arseen, cadmium, kwik, nikkel, benzo(a)pyreen en de andere in artikel 19, tweede lid, genoemde polycyclische aromatische koolwaterstoffen.
2. De artikelen 22en 24zijn van overeenkomstige toepassing op de meetpunten, bedoeld in het eerste lid, onder b en c.

Artikel 21

Meetpunten voor de meting van concentraties in de buitenlucht van zwaveldioxide en stikstofoxiden ter beoordeling van de luchtkwaliteit voor de betreffende stoffen waarvoor de grenswaarden, bedoeld in bijlage 2, voorschrift 1.2 en 3.1, van de wetgelden, worden geplaatst op een zodanig punt dat door middel van metingen op dat punt gegevens worden verkregen over concentraties van de betreffende verontreinigende stof die representatief zijn voor gebieden met een oppervlakte van ten minste 1000 km 2, die geheel gelegen zijn:
a. op een afstand van ten minste 20 kilometer van agglomeraties of
b. op een afstand van ten minste vijf kilometer van andere gebieden met bebouwing, van inrichtingen, van wegen waarvan per dag tenminste 50.000 motorrijtuigen als bedoeld in artikel 1 van de Wegenverkeerswet 1994 gebruik maken.

Artikel 22

1. Meetpunten voor de meting van concentraties in de buitenlucht van zwaveldioxide, stikstofdioxide, zwevende deeltjes (PM 2,5en PM 10), lood, koolmonoxide, benzeen, arseen, cadmium, nikkel en benzo(a)pyreen ten behoeve van het bepalen van de mate waarin het kwaliteitsniveau van de genoemde stoffen voldoet aan de desbetreffende luchtkwaliteitseisen, bedoeld in bijlage 2, de voorschriften 1.1, 1.3, 2.1 tot en met 2.4, 4.1, 4.2, 4.6, 4.7, 5.1, 6.1, 7.1, 7.2 en 9.1 tot en met 12.1, van de wet, worden geplaatst op een zodanig punt dat:
a. door middel van metingen op dat punt gegevens worden verkregen over concentraties van de betreffende luchtverontreinigende stof in gebieden binnen zones en agglomeraties waar de hoogste concentraties voorkomen waaraan de bevolking rechtstreeks of onrechtstreeks kan worden blootgesteld gedurende een periode die in vergelijking met de middelingstijd van de betreffende luchtkwaliteitseis significant is; voor arseen, cadmium, nikkel en benzo(a)pyreen bedraagt die periode een kalenderjaar;
b. in andere gebieden binnen zones en agglomeraties dan bedoeld onder a, door middel van metingen op dat punt gegevens worden verkregen over de concentraties van de betreffende luchtverontreinigende stof die representatief zijn voor de blootstelling van de bevolking als geheel;
c. meting van zeer kleine micromilieus in de directe omgeving wordt voorkomen, wat betekent dat een meetpunt zich op een zodanige plaats bevindt dat het, voor zover mogelijk, representatief is voor de luchtkwaliteit: 1°. van een straatsegment met een lengte van minimaal 100 meter op plaatsen die sterk door het verkeer worden beïnvloed, voor stikstofdioxide, zwevende deeltjes (PM2,5 en PM10), lood, benzeen en koolmonoxide;
2°. van een gebied van ten minste 200 m2 op plaatsen die sterk door het verkeer worden beïnvloed, voor arseen, cadmium, nikkel en benzo(a)pyreen;
3°. van een gebied van minimaal 250 meter bij 250 meter op plaatsen die sterk door industriële bronnen worden beïnvloed;
4°. van een gebied van enkele vierkante kilometers op stedelijke achtergrondlocaties.
1°. van een straatsegment met een lengte van minimaal 100 meter op plaatsen die sterk door het verkeer worden beïnvloed, voor stikstofdioxide, zwevende deeltjes (PM2,5 en PM10), lood, benzeen en koolmonoxide;
2°. van een gebied van ten minste 200 m2 op plaatsen die sterk door het verkeer worden beïnvloed, voor arseen, cadmium, nikkel en benzo(a)pyreen;
3°. van een gebied van minimaal 250 meter bij 250 meter op plaatsen die sterk door industriële bronnen worden beïnvloed;
4°. van een gebied van enkele vierkante kilometers op stedelijke achtergrondlocaties.
2. Meetpunten voor de meting van achtergrondconcentraties worden geplaatst op een zodanig punt dat deze niet worden beïnvloed door agglomeraties of industrieterreinen binnen een straal van vijf kilometer.
3. Meetpunten voor de meting van de concentratiebijdrage van inrichtingen worden zodanig geplaatst dat zich ten minste één meetpunt benedenwinds van de betreffende bron in het dichtstbijgelegen woongebied bevindt. Indien geen gegevens bekend zijn over de achtergrondconcentratie, wordt tevens één meetpunt geplaatst in de hoofdwindrichting.
4. De in de vorige leden bedoelde meetpunten zijn zo mogelijk ook representatief voor soortgelijke plaatsen buiten de onmiddellijke omgeving.
5. De in het eerste lid bedoelde meetpunten voor arseen, cadmium, nikkel en benzo(a)pyreen worden, indien zinvol, op dezelfde locatie gesitueerd als meetpunten voor zwevende deeltjes (PM 10).

Artikel 23

1. Meetpunten voor de meting van concentraties van ozon in de buitenlucht ter beoordeling van de luchtkwaliteit voor ozon waarvoor de richtwaarden, informatiedrempel en alarmdrempel, bedoeld in bijlage 2, voorschriften 8.1 tot en met 8.4, van de wetgelden, worden geplaatst op een zodanig punt dat door middel van metingen op dat punt gegevens worden verkregen over concentraties van ozon:
a. in gebieden binnen zones en agglomeraties waar de hoogste concentraties voorkomen waaraan de bevolking dan wel de vegetatie kan worden blootgesteld gedurende een periode die ten opzichte van de middelingstijd van de betreffende richtwaarde, informatiedrempel of alarmdrempel significant is, en
b. waarvan aannemelijk is dat ze niet direct worden beïnvloed door plaatselijke emissiebronnen.
2. De in het eerste lid bedoelde meetpunten zijn zo mogelijk ook representatief voor soortgelijke plaatsen buiten hun onmiddellijke omgeving.

Artikel 23a

1. De Minister draagt zorg voor de volledige en actuele documentatie van informatie over het ontwerp van het netwerk van meetpunten en de keuze van alle meetpunten voor alle zones en agglomeraties, alsmede van alle andere relevante informatie daaromtrent, op de wijze die is voorgeschreven in bijlage III, deel D, bij richtlijn 2008/50/EG.
2. De documentatie omvat gedetailleerde kaarten en foto's in verschillende windrichtingen van de meetpunten en hun omgeving.
3. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing met betrekking tot afwijkingen van de criteria die voor de keuze en inrichting van meetpunten zijn opgenomen in bijlage III, deel C, bij richtlijn 2008/50/EG.
4. De Minister draagt zorg voor de bijwerking van de documentatie wanneer daartoe aanleiding bestaat teneinde de informatie volledig en actueel te houden.
5. De Minister evalueert de selectiecriteria, het ontwerp van het netwerk van meetpunten en de locaties van de meetpunten om de vijf jaar teneinde het systeem van beoordeling van de luchtkwaliteit actueel te houden.
6. De Minister verstrekt op verzoek van de Europese Commissie binnen drie maanden na ontvangst van het verzoek de documentatie waarom is gevraagd.

Artikel 24

Monsterneming bij de in de artikelen 21en 22bedoelde meetpunten gebeurt, voor zover mogelijk, op zodanige wijze dat:
a. de lucht rond de inlaatbuis vrij kan stromen, binnen een hoek van ten minste 270° of 180˚ voor metingen aan de rooilijn, zonder enige verstoring van de luchtstroom in de omgeving van het bemonsteringsapparaat, met dien verstande dat voor zover uitvoerbaar, enkele meters afstand wordt gehouden tussen het meetpunt en het dichtstbijzijnde gebouw of enig ander obstakel, en in elk geval een afstand van ten minste 0,5 m wordt aangehouden tussen het meetpunt en het dichtstbijzijnde gebouw;
b. de hoogte van de inlaatbuis tussen anderhalve meter (ademhalingshoogte) en vier meter boven de grond ligt, tenzij een grotere hoogte nuttig is met het oog op de representativiteit van het meetpunt voor een groot gebied, welke afwijking op een deugdelijke wijze wordt toegelicht en gemotiveerd en gedocumenteerd;
c. door situering van de inlaatbuis wordt voorkomen dat de uitstoot van bronnen rechtstreeks en zonder menging met de buitenlucht in de inlaatbuis terechtkomt;
d. door situering van de uitlaatbuis wordt voorkomen dat de lucht daaruit opnieuw in de inlaatbuis kan komen.

Artikel 25

1. Monsterneming bij de in artikel 22bedoelde meetpunten voor de meting van concentraties van zwaveldioxide, stikstofdioxide, zwevende deeltjes (PM 2,5en PM 10), lood, koolmonoxide en benzeen, op plaatsen die sterk door het verkeer worden beïnvloed, gebeurt, voor zover mogelijk, op zodanige wijze dat de inlaatbuizen zijn gesitueerd op:
a. ten minste 25 meter van de rand van grote kruispunten, waarbij de verkeersstroom onderbroken wordt en de uitstoot verschilt ten opzichte van het overige gedeelte van de weg en
b. niet meer dan 10 meter van de wegrand.
2. Monsterneming bij de in artikel 22bedoelde meetpunten voor de meting van concentraties van zwaveldioxide, arseen, cadmium, nikkel en benzo(a)pyreen op plaatsen die sterk door het verkeer worden beïnvloed, gebeurt, voor zover mogelijk, op zodanige wijze dat de inlaatbuizen zijn gesitueerd op:
a. ten minste 25 meter van de rand van grote kruispunten, waarbij de verkeersstroom onderbroken wordt en de uitstoot verschilt ten opzichte van het overige gedeelte van de weg,
b. ten minste vier meter van het midden van de dichtstbij gelegen rijbaan en op
c. een plaats die representatief is voor de luchtkwaliteit in de nabijheid van de rooilijn.

Artikel 26

Monsterneming bij de in artikel 23bedoelde meetpunten geschiedt overeenkomstig artikel 24, onder a, b en d.

Artikel 28

1. Per meetpunt voor de meting van concentraties van zwaveldioxide in de buitenlucht worden uurgemiddelde en vierentwintig-uurgemiddelde concentraties bepaald.
2. Indien per etmaal minder dan achttien uurgemiddelde concentraties beschikbaar zijn, wordt geen vierentwintig-uurgemiddelde concentratie bepaald, tenzij op grond van de beschikbare uurgemiddelde concentraties overschrijding van de in bijlage 2, voorschrift 1.1, onder b, van de wetgenoemde vierentwintig-uurgemiddelde concentratie kan worden aangetoond.
3. Het aantal gevalideerde uurwaarden per kalenderjaar bedraagt ten minste 90 procent.
4. Indien minder dan 90 procent gevalideerde uurwaarden per kalenderjaar beschikbaar zijn, wordt op grond van de beschikbare uurgemiddelde concentraties bepaald of de in bijlage 2, voorschrift 1.1 en 1.2, van de wetgenoemde waarden zijn overschreden.
5. Uurgemiddelde concentraties waarvan aannemelijk is dat de afwijking ten opzichte van de werkelijke concentratie groter is dan bepaald in artikel 29, tweede of derde lid, worden niet gebruikt.

Artikel 29

1. Voor de meting van concentraties van zwaveldioxide in de buitenlucht wordt gebruik gemaakt van:
a. de methode beschreven in EN 14212:2012 ‘Ambient air – Standard method for the measurement of the concentration of sulphur dioxide by ultraviolet fluorescence’, of
b. een andere methode met behulp waarvan resultaten kunnen worden verkregen die gelijkwaardig zijn aan de resultaten, verkregen met gebruikmaking van de onder a genoemde methode.
2. De relatieve meetonzekerheid, bij 95 procent betrouwbaarheid van de onder operationele condities verkregen meetwaarden, voor zwaveldioxide is kleiner dan of gelijk aan 15 procent voor een uurgemiddelde waarde van 350 microgram per kubieke meter alsmede voor een vierentwintig-uurgemiddelde waarde van 125 microgram per kubieke meter. De eerste volzin is niet van toepassing in gebieden als bedoeld in bijlage 2, voorschrift 1.2, van de wet.
3. In gebieden als bedoeld in bijlage 2, voorschrift 1.2, van de wetis de relatieve meetonzekerheid, bij 95 procent betrouwbaarheid van de onder operationele condities verkregen meetwaarden, voor zwaveldioxide kleiner dan of gelijk aan 15 procent voor een jaargemiddelde waarde van 20 microgram per kubieke meter.
4. Voor het bepalen van de relatieve meetonzekerheid, bedoeld in het tweede en derde lid, wordt gebruik gemaakt van de methode, genoemd in het eerste lid, onder a.

Artikel 32

1. Per meetpunt voor de meting van concentraties van stikstofdioxide en stikstofoxiden in de buitenlucht worden uurgemiddelde concentraties bepaald.
2. Het aantal gevalideerde uurwaarden per kalenderjaar bedraagt ten minste 90 procent.
3. Indien minder dan 90 procent gevalideerde uurwaarden per kalenderjaar beschikbaar zijn, wordt op grond van de beschikbare uurgemiddelde concentraties bepaald of de in bijlage 2, voorschrift 2.1 tot en met 2.3 en 3.1, van de wetgenoemde waarden zijn overschreden.
4. Uurgemiddelde concentraties waarvan aannemelijk is dat de afwijking ten opzichte van de werkelijke concentratie groter is dan bepaald in artikel 33, tweede of derde lid, worden niet gebruikt.

Artikel 33

1. Voor de meting van concentraties van stikstofdioxide en stikstofoxiden in de buitenlucht wordt gebruik gemaakt van:
a. de methode beschreven in EN 14211:2012 ‘Ambient air – Standard method for the measurement of the concentration of nitrogen dioxide and nitrogen monoxide by chemiluminescence’, of
b. een andere methode met behulp waarvan resultaten kunnen worden verkregen die gelijkwaardig zijn aan de resultaten, verkregen met gebruikmaking van de onder a genoemde methode.
2. De relatieve meetonzekerheid, bij 95 procent betrouwbaarheid van de onder operationele condities verkregen meetwaarden, voor stikstofdioxide is kleiner dan of gelijk aan 15 procent voor een uurgemiddelde waarde van 200 microgram per kubieke meter alsmede voor een jaargemiddelde waarde van 40 microgram per kubieke meter.
3. De relatieve meetonzekerheid bij 95 procent betrouwbaarheid van de onder operationele condities verkregen meetwaarden voor stikstofoxiden is kleiner dan, of gelijk aan 15 procent voor een jaargemiddelde waarde van 30 microgram per kubieke meter.
4. Voor het bepalen van de relatieve meetonzekerheid, bedoeld in het tweede en derde lid, wordt gebruik gemaakt van de methode, genoemd in het eerste lid, onder a.

Artikel 35

1. Per meetpunt voor de meting van concentraties van zwevende deeltjes (PM 10) in de buitenlucht worden vierentwintig-uurgemiddelde concentraties bepaald.
2. Indien per etmaal minder dan achttien uur bemonsterd is, wordt geen vierentwintig-uurgemiddelde concentratie bepaald, tenzij op grond van de over dat etmaal beschikbare meetwaarden overschrijding van de in bijlage 2, voorschrift 4.1, onder b, of voorschrift 4.2, onder b, van de wetgenoemde vierentwintig-uurgemiddelde concentraties kan worden aangetoond.
3. Het aantal gevalideerde vierentwintig-uurgemiddelde concentraties per kalenderjaar bedraagt ten minste 90 procent.
4. Indien minder dan 90 procent gevalideerde vierentwintig-uurgemiddelde concentraties beschikbaar zijn wordt op grond van de beschikbare vierentwintig-uurgemiddelde concentraties bepaald of de in bijlage 2, voorschrift 4.1 of voorschrift 4.2, van de wetgenoemde waarden zijn overschreden.
5. Vierentwintig-uurgemiddelde concentraties waarvan aannemelijk is dat de afwijking ten opzichte van de werkelijke concentratie groter is dan bepaald in artikel 36, tweede en derde lid, worden niet gebruikt.
6. Voor de toepassing van artikel 5.19, vierde lid, van de wet, wordt ten aanzien van zeezout gebruik gemaakt van de procedure zoals beschreven in bijlage 5.

Artikel 36

1. Voor de monsterneming en en voor de meting van concentraties van zwevende deeltjes (PM 10) in de buitenlucht wordt gebruik gemaakt van:
a. de methode beschreven in EN 12341:2014 ‘Ambient Air – standard gravimetric measurement method for the determination of the PM10 or PM2,5mass concentration of suspended particulate matter’;
b. een andere methode met behulp waarvan resultaten kunnen worden verkregen die gelijkwaardig zijn aan de, met gebruikmaking van de onder a genoemde methode, verkregen resultaten, of
c. een andere methode die een constante samenhang heeft met de onder a genoemde methode. Op de met deze methode verkregen resultaten wordt een correctiefactor toegepast, teneinde resultaten te verkrijgen die gelijkwaardig zijn aan de resultaten, verkregen met gebruikmaking van de onder a genoemde methode.
2. De relatieve meetonzekerheid, bij 95 procent betrouwbaarheid van de onder operationele condities verkregen meetwaarden, voor zwevende deeltjes (PM 10) is kleiner dan of gelijk aan 25 procent voor een vierentwintig-uurgemiddelde waarde van 50 microgram per kubieke meter.
3. Voor het bepalen van de relatieve meetonzekerheid, bedoeld in het tweede lid, wordt gebruik gemaakt van de methode beschreven in EN 14907:2005 ‘Ambient air quality – Standard gravimetric measurement method for the determination of the PM 2,5mass fraction of suspended particulate matter’.

Artikel 36b

1. Per meetpunt voor de meting van concentraties van zwevende deeltjes (PM 2,5) in de buitenlucht worden vierentwintig-uurgemiddelde concentraties bepaald.
2. Indien per etmaal minder dan achttien uur bemonsterd is, wordt geen vierentwintig-uurgemiddelde concentratie bepaald.
3. Het aantal gevalideerde vierentwintig-uurgemiddelde concentraties per kalenderjaar bedraagt ten minste 90 procent.
4. Indien minder dan 90 procent gevalideerde vierentwintig-uurgemiddelde concentraties beschikbaar zijn, wordt op grond van de beschikbare vierentwintig-uurgemiddelde concentraties bepaald of de in bijlage 2, voorschrift 4.6 en 4.7, van de wetgenoemde waarden zijn overschreden.
5. Vierentwintig-uurgemiddelde concentraties waarvan aannemelijk is dat de afwijking ten opzichte van de werkelijke concentratie groter is dan bepaald in artikel 36c, tweede lid, worden niet gebruikt.

Artikel 36c

1. Voor de monsterneming en voor de meting van concentraties van zwevende deeltjes (PM 2,5) in de buitenlucht wordt gebruik gemaakt van:
a. de methode beschreven in EN 12341:2014 ‘Ambient Air – standard gravimetric measurement method for the determination of the PM10 or PM2,5mass concentration of suspended particulate matter’;
b. een andere methode met behulp waarvan resultaten kunnen worden verkregen die gelijkwaardig zijn aan de, met gebruikmaking van de onder a genoemde methode, verkregen resultaten, of
c. een andere methode die een constante samenhang heeft met de onder a genoemde methode. Op de met deze methode verkregen resultaten wordt een correctiefactor toegepast, teneinde resultaten te verkrijgen die gelijkwaardig zijn aan de resultaten, verkregen met gebruikmaking van de onder a genoemde methode.
2. De relatieve meetonzekerheid, bij 95 procent betrouwbaarheid van de onder operationele condities verkregen meetwaarden, voor zwevende deeltjes (PM 2,5) is kleiner dan of gelijk aan 25 procent voor een jaargemiddelde waarde van 25 microgram per kubieke meter.
3. Voor het bepalen van de relatieve meetonzekerheid, bedoeld in het tweede lid, wordt gebruik gemaakt van de methode, genoemd in het eerste lid, onder a.

Artikel 38

1. Per meetpunt voor de meting van concentraties in de buitenlucht van lood worden gedurende ten minste 14 procent van de tijd in een kalenderjaar concentraties bepaald. De metingen vinden gelijkmatig over het kalenderjaar gespreid plaats.
2. Het aantal gevalideerde meetwaarden per kalenderjaar bedraagt ten minste 90 procent.
3. Meetresultaten waarvan aannemelijk is dat de afwijking ten opzichte van de werkelijke concentratie groter is dan bepaald in artikel 40, tweede lid, worden niet gebruikt.

Artikel 39

Voor de monsterneming ter bepaling van concentraties van lood in de buitenlucht wordt gebruik gemaakt van:
a. de methode beschreven in EN-12341:1999 ‘Air quality – Determination of the PM10 fraction of suspended particulate matter – Reference method and field test procedure to demonstrate reference equivalence of measurement methods’, of
b. een andere methode met behulp waarvan resultaten kunnen worden verkregen die gelijkwaardig zijn aan de resultaten, verkregen met gebruikmaking van de onder a genoemde methode.

Artikel 40

1. Voor de meting van concentraties van lood in de buitenlucht wordt gebruik gemaakt van:
a. de methode beschreven in EN 14902:2005 ‘Ambient air quality – Standard method for the measurement of Pb, Cd, As and Ni in the PM10 fraction of suspended particulate matter’, of
b. een andere methode met behulp waarvan resultaten kunnen worden verkregen die gelijkwaardig zijn aan de resultaten, verkregen met gebruikmaking van de onder a genoemde methode.
2. De relatieve meetonzekerheid, bij 95 procent betrouwbaarheid van de onder operationele condities verkregen meetwaarden, voor lood is kleiner dan of gelijk aan 50 procent voor een vierentwintig-uurgemiddelde waarde van 0,5 microgram per kubieke meter.
3. Voor het bepalen van de relatieve meetonzekerheid, bedoeld in het tweede lid, wordt gebruik gemaakt van de methode, genoemd in het eerste lid, onder a.
4. Het eerste lid is met ingang van 11 juni 2013 van toepassing op apparatuur die niet met het oog op toepassing van de EG-richtlijn luchtkwaliteit is aangekocht.

Artikel 42

1. Per meetpunt voor de meting van concentraties van koolmonoxide in de buitenlucht worden uurgemiddelde en acht-uurgemiddelde concentraties bepaald.
2. Indien in een periode van acht uur minder dan zes uurgemiddelde concentraties beschikbaar zijn, wordt uit de uurgemiddelde concentraties geen acht-uurgemiddelde concentratie berekend.
3. Uurgemiddelde concentraties waarvan aannemelijk is dat de afwijking ten opzichte van de werkelijke concentraties groter is dan bepaald in artikel 43, tweede lid, worden niet gebruikt.
4. Acht-uurgemiddelde concentraties worden voortschrijdend berekend uit acht achtereenvolgende uurgemiddelde concentraties. Het eerste acht-uurgemiddelde op een dag betreft de periode van 17.00 uur op de voorgaande dag tot 01.00 uur; het laatste acht-uurgemiddelde op een dag betreft de periode van 16.00 uur tot 24.00 uur.
5. Het aantal gevalideerde uurwaarden per kalenderjaar bedraagt ten minste 90 procent.
6. Indien minder dan 90 procent gevalideerde uurwaarden per kalenderjaar beschikbaar zijn wordt op grond van de beschikbare uurgemiddelde concentraties bepaald of de in bijlage 2, voorschrift 6.1, van de wetgenoemde waarde is overschreden.

Artikel 43

1. Voor de meting van concentraties van koolmonoxide in de buitenlucht wordt gebruik gemaakt van:
a. de methode beschreven in EN 14626:2012 ‘Ambient air – Standard method for the measurement of the concentration of carbon monoxide by non- dispersive infrared spectroscopy’, of
b. een andere methode met behulp waarvan resultaten kunnen worden verkregen die gelijkwaardig zijn aan de resultaten, verkregen met gebruikmaking van de onder a genoemde methode.
2. De relatieve meetonzekerheid, bij 95 procent betrouwbaarheid van de onder operationele condities verkregen meetwaarden, voor koolmonoxide is kleiner dan of gelijk aan 15 procent voor een acht-uurgemiddelde waarde van 10.000 microgram per kubieke meter.
3. Voor het bepalen van de relatieve meetonzekerheid, bedoeld in het tweede lid, wordt gebruik gemaakt van de methode, genoemd in het eerste lid, onder a.

Artikel 45

1. Per meetpunt voor de meting van concentraties van benzeen in de buitenlucht worden uurgemiddelde, vierentwintig-uurgemiddelde dan wel weekgemiddelde concentraties bepaald:
a. in stedelijk gebied: gedurende ten minste 35 procent van de tijd in een kalenderjaar, en
b. in de nabijheid van inrichtingen: gedurende ten minste 90 procent van de tijd in een kalenderjaar.
2. De metingen worden continue dan wel steekproefsgewijs verricht.
3. Steekproefsgewijze metingen vinden gelijkmatig over het kalenderjaar gespreid plaats, met dien verstande dat gedurende één dag per week, gelijkmatig over het jaar gespreid, één meting plaatsvindt dan wel dat één meting per dag plaatsvindt gedurende acht gelijkmatig over het jaar gespreide weken.
4. Het aantal gevalideerde meetwaarden per kalenderjaar bedraagt ten minste 90 procent.
5. Meetresultaten waarvan aannemelijk is dat de afwijking ten opzichte van de werkelijke concentratie groter is dan bepaald in artikel 46, tweede lid, worden niet gebruikt.

Artikel 46

1. Voor de meting van concentraties van benzeen in de buitenlucht wordt gebruik gemaakt van:
a. de methode beschreven in EN 14662:2005 (deel 1, 2 en 3) ‘Ambient air quality – Standard method for measurement of benzene concentrations’, of
b. een andere methode met behulp waarvan resultaten kunnen worden verkregen die gelijkwaardig zijn aan de resultaten, verkregen met gebruikmaking van de onder a genoemde methode.
2. De relatieve meetonzekerheid, bij 95 procent betrouwbaarheid van de onder operationele condities verkregen meetwaarden, voor benzeen is kleiner dan of gelijk aan 25 procent voor een vierentwintig-uurgemiddelde waarde van 5 microgram per kubieke meter.
3. Voor het bepalen van de relatieve meetonzekerheid, bedoeld in het tweede lid, wordt gebruik gemaakt van de methode, genoemd in het eerste lid, onder a.
4. Het eerste lid is met ingang van 11 juni 2013 van toepassing op apparatuur die niet met het oog op toepassing van de EG-richtlijn luchtkwaliteit is aangekocht.

Artikel 48

1. Per meetpunt voor de meting van concentraties van ozon in de buitenlucht worden uurgemiddelde concentraties bepaald.
2. Indien minder dan vijfenveertig minuten meetsignalen beschikbaar zijn, wordt geen uurgemiddelde concentratie bepaald.
3. Uit acht achtereenvolgende uurgemiddelde concentraties worden acht-uurgemiddelde concentraties voortschrijdend berekend. Het eerste acht-uurgemiddelde op een dag betreft de periode van 17.00 uur op de voorgaande dag tot 1.00 uur; het laatste acht-uurgemiddelde op een dag betreft de periode van 16.00 uur tot 24 uur.
4. Indien in een periode van acht uur minder dan zes uurgemiddelde concentraties van ozon beschikbaar zijn, wordt geen acht-uurgemiddelde concentratie berekend.
5. Indien per dag minder dan achttien voortschrijdende acht-uurgemiddelden beschikbaar zijn wordt geen hoogste acht-uurgemiddelde per dag bepaald.
6. Uit de uurgemiddelde concentraties wordt voor de periode 1 mei tot en met 31 juli en de periode 1 april tot en met 30 september een AOT40-waarde berekend.
7. Indien minder dan 90 procent van de uurwaarden tussen 08.00 uur en 20.00 uur Midden-Europese-Tijd in de periode van 1 mei tot en met 31 juli en in de periode van 1 april tot en met 30 september beschikbaar zijn, worden geen AOT40-waarden berekend.
8. Indien ten minste 90 procent, maar minder dan 100 procent van de uurwaarden tussen 08.00 uur en 20.00 uur Midden-Europese-Tijd in de periode van 1 mei tot en met 31 juli en in de periode van 1 april tot en met 30 september beschikbaar zijn, worden de AOT40-waarden bepaald door de gemeten AOT40-waarde te vermenigvuldigen met de uitkomst van het totaal aantal mogelijke uren in die periodes gedeeld door het aantal gemeten uurgemiddelde concentraties.
9. Indien voor vijf van de zes maanden in de periode van 1 april tot en met 30 september minder dan 90 procent van de hoogste acht-uurgemiddelde concentraties van de dagen dan wel minder dan 90 procent van de uurgemiddelde concentraties tussen 08.00 uur en 20.00 uur beschikbaar zijn, wordt het aantal overschrijdingen van de acht-uurgemiddelde concentratie en de hoogste acht-uurgemiddelde concentratie per jaar niet bepaald.
10. Indien het drie-jaargemiddelde van het aantal overschrijdingen, bedoeld in bijlage 2, voorschrift 8.1, onder a, van de wetniet kan worden vastgesteld op basis van een volledige en ononderbroken reeks jaargegevens, wordt gebruik gemaakt van de gegevens van ten minste één jaar.
11. Indien het vijf-jaargemiddelde van de AOT40-waarde, bedoeld in bijlage 2, voorschrift 8.2, onder a, van de wetniet kan worden vastgesteld op basis van een volledige en ononderbroken reeks jaargegevens wordt gebruik gemaakt van de gegevens van ten minste drie jaar.

Artikel 49

1. Voor de meting van concentraties van ozon in de buitenlucht wordt gebruik gemaakt van:
a. de methode beschreven in EN 14625:2012 ‘Ambient air – Standard method for the measurement of the concentration of ozone by ultraviolet photometry’, of
b. een andere methode met behulp waarvan resultaten kunnen worden verkregen die gelijkwaardig zijn aan de resultaten, verkregen met gebruikmaking van de onder a genoemde methode.
2. De relatieve meetonzekerheid, bij 95 procent betrouwbaarheid van de onder operationele condities verkregen meetwaarden, voor ozon is kleiner dan of gelijk aan 15 procent voor een acht-uurgemiddelde waarde van 120 microgram per kubieke meter.
3. Voor het bepalen van de relatieve meetonzekerheid als bedoeld in het tweede lid, wordt gebruik gemaakt van de methode genoemd in het eerste lid, onder a.

Artikel 51

1. Per meetpunt voor de meting van concentraties van arseen, cadmium en nikkel in de buitenlucht worden gedurende ten minste 50% van de tijd in een kalenderjaar, vierentwintig-uurgemiddelde concentraties bepaald. De metingen vinden gelijkmatig over de weekdagen en het kalenderjaar gespreid plaats.
2. Het aantal gevalideerde vierentwintig-uurgemiddelde concentraties per kalenderjaar bedraagt ten minste 90 procent.
3. Indien minder dan 90 procent gevalideerde vierentwintig-uurgemiddelde concentraties beschikbaar zijn wordt op grond van de beschikbare vierentwintig-uurgemiddelde concentraties bepaald of de in bijlage 2, voorschrift 9.1, 10.1 of 11.1, van de wetgenoemde waarden zijn overschreden.
4. Vierentwintig-uurgemiddelde concentraties waarvan aannemelijk is dat de afwijking ten opzichte van de werkelijke concentratie groter is dan bepaald in artikel 52, tweede, derde of vierde lid, worden niet gebruikt.

Artikel 52

1. Voor de meting van concentraties van arseen, cadmium en nikkel in de buitenlucht wordt gebruik gemaakt van:
a. de methode beschreven in EN 14902:2005 ‘Ambient air quality – Standard method for the measurement of Pb, Cd, As and Ni in the PM10 fraction of suspended particulate matter’, of
b. een andere methode met behulp waarvan resultaten kunnen worden verkregen die gelijkwaardig zijn aan de resultaten, verkregen met gebruikmaking van de onder a genoemde methode.
2. De relatieve meetonzekerheid, bij 95 procent betrouwbaarheid van de onder operationele condities verkregen meetwaarden, voor arseen is kleiner dan of gelijk aan 40 procent voor een vierentwintig-uurgemiddelde waarde van 6 nanogram per kubieke meter.
3. De relatieve meetonzekerheid, bij 95 procent betrouwbaarheid van de onder operationele condities verkregen meetwaarden, voor cadmium is kleiner dan of gelijk aan 40 procent voor een vierentwintig-uurgemiddelde waarde van 5 nanogram per kubieke meter.
4. De relatieve meetonzekerheid, bij 95 procent betrouwbaarheid van de onder operationele condities verkregen meetwaarden, voor nikkel is kleiner dan of gelijk aan 40 procent voor een vierentwintig-uurgemiddelde waarde van 20 nanogram per kubieke meter.
5. Voor het bepalen van de relatieve meetonzekerheid, bedoeld in het tweede, derde en vierde lid, wordt gebruik gemaakt van de methode, genoemd in het eerste lid, onder a.

Artikel 53

Voor de meting van concentraties van totaal gasvormig kwik in de buitenlucht wordt, met inachtneming van de voorwaarden van artikel 4, negende lid, tweede volzin, van richtlijn nr. 2004/107/EG, gebruik gemaakt van een gemeenschappelijk meetstation dat zich in België bevindt.

Artikel 57

1. Per meetpunt voor de meting van concentraties van benzo(a)pyreen in de buitenlucht worden gedurende ten minste 33 procent van de tijd in een kalenderjaar, vierentwintig-uurgemiddelde concentraties bepaald. De metingen vinden gelijkmatig over de weekdagen en het kalenderjaar gespreid plaats.
2. Het aantal gevalideerde vierentwintig-uurgemiddelde concentraties per kalenderjaar bedraagt ten minste 90 procent.
3. Indien minder dan 90 procent gevalideerde vierentwintig-uurgemiddelde concentraties beschikbaar zijn wordt op grond van de beschikbare vierentwintig-uurgemiddelde concentraties bepaald of de in bijlage 2, voorschrift 12.1, van de wetgenoemde waarde is overschreden.
4. Vierentwintig-uurgemiddelde concentraties waarvan aannemelijk is dat de afwijking ten opzichte van de werkelijke concentratie groter is dan bepaald in artikel 58, tweede lid, worden niet gebruikt.

Artikel 58

1. Voor de bemonstering en analyse van benzo(a)pyreen wordt gebruik gemaakt van:
a. de methode beschreven in EN 15549:2008 ‘Air quality – Standard method for the measurement of the concentration of benzo(a)pyrene in ambient air’, of
b. een andere methode met behulp waarvan resultaten kunnen worden verkregen die gelijkwaardig zijn aan de resultaten, verkregen met gebruikmaking van de onder a genoemde methode.
2. De relatieve meetonzekerheid, bij 95 procent betrouwbaarheid van de onder operationele condities verkregen meetwaarden, voor benzo(a)pyreen is kleiner dan of gelijk aan 50 procent.
3. Voor het bepalen van de relatieve meetonzekerheid, bedoeld in het tweede lid, wordt gebruik gemaakt van de methode, genoemd in het eerste lid, onder a.

Artikel 60

1. Per meetpunt voor de meting van concentraties van andere polycyclische aromatische koolwaterstoffen dan benzo(a)pyreen in de buitenlucht worden gedurende ten minste 14 procent van de tijd in een kalenderjaar concentraties bepaald. De metingen vinden gelijkmatig over het kalenderjaar gespreid plaats.
2. Het aantal gevalideerde meetwaarden per kalenderjaar bedraagt ten minste 90 procent.
3. Meetresultaten waarvan aannemelijk is dat de afwijking ten opzichte van de werkelijke concentratie groter is dan bepaald in artikel 61, tweede lid, worden niet gebruikt.

Artikel 61

1. Voor de monsterneming en voor de meting van concentraties van andere polycyclische aromatische koolwaterstoffen dan benzo(a)pyreen in de buitenlucht wordt gebruik gemaakt van:
a. de methode beschreven in EN 12341:2014 ‘Ambient air – Standard gravimetric measurement method for the determination of the PM10 or PM2,5 mass concentration of suspended particulate matter', of
b. een andere methode met behulp waarvan resultaten kunnen worden verkregen die gelijkwaardig zijn aan de resultaten, verkregen met gebruikmaking van de onder a genoemde methode.
2. Voor de analyse van monsters van andere polycyclische aromatische koolwaterstoffen dan benzo(a)pyreen wordt gebruik gemaakt van:
a. de methode beschreven in ISO 12884:2000 ‘Ambient air – Determination of total (gas and particle-phase) polycyclic aromatic hydrocarbons – Collection on sorbent-backed filters with gas chromatographic/mass spectrometric analyses', of
b. een andere methode met behulp waarvan resultaten kunnen worden verkregen die gelijkwaardig zijn aan de resultaten, verkregen met gebruikmaking van de onder a genoemde methode.
3. In plaats van de methode die in het tweede lid is aangewezen, mag ook gebruik worden gemaakt van een methode waarvan de Minister vooraf heeft bevestigd dat is aangetoond dat deze gelijkwaardige resultaten oplevert als ISO 12884: 2000.
4. De relatieve meetonzekerheid, bij 95 procent betrouwbaarheid van de onder operationele condities verkregen meetwaarden, voor andere polycyclische aromatische koolwaterstoffen dan benzo(a)pyreen is kleiner dan of gelijk aan 50 procent.
5. Voor het bepalen van de relatieve meetonzekerheid, bedoeld in het derde lid, wordt gebruik gemaakt van de methode, genoemd in het eerste lid, onder a.

Artikel 63

1. Per meetpunt voor de meting van de totale depositie van arseen, cadmium, kwik, nikkel en polycyclische aromatische koolwaterstoffen worden gedurende ten minste 33 procent van de tijd in een kalenderjaar deposities bepaald. De metingen vinden gelijkmatig over het kalenderjaar gespreid plaats.
2. Het aantal gevalideerde meetwaarden per kalenderjaar bedraagt ten minste 90 procent.
3. Meetresultaten waarvan aannemelijk is dat de afwijking ten opzichte van de werkelijke depositie groter is dan bepaald in de artikelen 64, tweede lid, 64a, tweede lid, dan wel 64b, tweede lid, worden niet gebruikt.

Artikel 64

1. Voor de meting van de totale depositie van arseen, cadmium en nikkel wordt gebruik gemaakt van de methode beschreven in EN 15841:2009 'Ambient air quality – ‘Standard method for the determination of arsenic, cadmium, lead and nickel in atmospheric deposition'.
2. De relatieve meetonzekerheid, bij 95 procent betrouwbaarheid van de onder operationele condities verkregen meetwaarden, voor arseen, cadmium en nikkel is kleiner dan of gelijk aan 70 procent.
3. Voor het bepalen van de relatieve meetonzekerheid, bedoeld in het tweede lid, wordt gebruik gemaakt van de methode, genoemd in het eerste lid, onder a.

Artikel 64a

1. Voor de meting van de totale depositie van kwik wordt gebruik gemaakt van de methode beschreven in EN 15853:2010 'Ambient air quality – Standard method for the determination of mercury deposition'.
2. De relatieve meetonzekerheid, bij 95 procent betrouwbaarheid van de onder operationele condities verkregen meetwaarden, voor kwik is kleiner dan of gelijk aan 70 procent.
3. Voor het bepalen van de relatieve meetonzekerheid, bedoeld in het tweede lid, wordt gebruik gemaakt van de methode, genoemd in het eerste lid, onder a.

Artikel 64b

1. Voor de meting van de totale depositie van polycyclische aromatische koolwaterstoffen wordt gebruik gemaakt van de methode beschreven in EN 15980:2011 'Air quality – Determination of the deposition of benz[a]anthracene, benzo[b]fluoranthene, benzo[j]fluoranthene, benzo[k]fluoranthene, benzo[a]pyrene, dibenz[a,h]anthracene and indeno[1,2,3-cd]pyrene'.
2. De relatieve meetonzekerheid, bij 95 procent betrouwbaarheid van de onder operationele condities verkregen meetwaarden, voor polycyclische aromatische koolwaterstoffen is kleiner dan of gelijk aan 70 procent.
3. Voor het bepalen van de relatieve meetonzekerheid, bedoeld in het tweede lid, wordt gebruik gemaakt van de methode, genoemd in het eerste lid, onder a.

Artikel 65

Onverminderd het bepaalde in de paragrafen 4.2en 4.3zijn de artikelen 21, 22, 24, 25, en 35, zesde lid, van overeenkomstige toepassing op het door middel van berekening vaststellen van het kwaliteitsniveau en van effecten als bedoeld in de artikelen 5.12en 5.16 van de wet.

Artikel 65a

1. Bij het door middel van berekening vaststellen van concentraties van verontreinigende stoffen in de buitenlucht, wordt gebruik gemaakt van een methode met behulp waarvan concentraties op een zodanige wijze vastgesteld kunnen worden, dat deze:
a. voor zwaveldioxide niet meer dan 60 procent van de werkelijke uurgemiddelde concentraties afwijken;
b. voor stikstofdioxide bij wegen niet meer dan 30 procent van de werkelijke jaargemiddelde concentraties afwijken;
c. voor stikstofdioxide bij inrichtingen niet meer dan 60 procent van de werkelijke uurgemiddelde concentraties afwijken;
d. voor ‘zwevende deeltjes (PM2,5 en PM10) niet meer dan 50 procent van de werkelijke jaargemiddelde concentraties en voor PM10 niet meer dan een factor twee van de werkelijke vierentwintig-uurgemiddelde concentraties afwijken;
e. voor lood niet meer dan 50 procent van de werkelijke jaargemiddelde concentraties afwijken;
f. voor koolmonoxide niet meer dan 50 procent van de werkelijke acht-uurgemiddelde concentraties afwijken;
g. voor benzeen niet meer dan 50 procent van de werkelijke jaargemiddelde concentraties afwijken;
h. voor arseen, cadmium en nikkel niet meer dan 60 procent van de werkelijke jaargemiddelde concentraties afwijken;
i. voor totaal gasvormig kwik niet meer dan 60 procent van de werkelijke jaargemiddelde concentraties afwijken;
j. voor benzo(a)pyreen niet meer dan 60 procent van de werkelijke jaargemiddelde concentraties afwijken;
k. voor polycyclische aromatische koolwaterstoffen, anders dan benzo(a)pyreen niet meer dan 60 procent van de werkelijke jaargemiddelde concentraties afwijken.
2. Bij het door middel van berekening vaststellen van de totale depositie van arseen, cadmium, kwik, nikkel, benzo(a)pyreen en andere polycyclische aromatische koolwaterstoffen wordt gebruik gemaakt van een methode met behulp waarvan concentraties op een zodanige wijze vastgesteld kunnen worden, dat deze niet meer dan 60 procent van de werkelijke jaargemiddelde concentraties afwijken.

Artikel 66

1. Vóór 15 maart van ieder kalenderjaar maakt de Minister de volgende gegevens bekend:
a. een overzicht van de grootschalige concentratiegegevens van zwaveldioxide, stikstofdioxide, zwevende deeltjes (PM2,5 en PM10), lood, koolmonoxide, ozon en benzeen van het voorafgaande kalenderjaar;
b. een overzicht van de prognoses van de grootschalige concentratiegegevens van zwaveldioxide, stikstofdioxide, zwevende deeltjes (PM2,5 en PM10), lood, koolmonoxide, ozon en benzeen voor alle kalenderjaren volgend op het voorafgaande kalenderjaar tot en met het jaar 2030;
c. een overzicht van de emissiefactoren per voertuigkilometer van zwaveldioxide, stikstofoxiden, stikstofdioxide, zwevende deeltjes (PM2,5 en PM10), koolmonoxide en benzeen van het voorafgaande kalenderjaar;
d. een overzicht van de prognoses van de emissiefactoren per voertuigkilometer van zwaveldioxide, stikstofoxiden, stikstofdioxide, zwevende deeltjes (PM2,5 en PM10), lood, koolmonoxide en benzeen voor alle kalenderjaren volgend op het voorafgaande kalenderjaar tot en met het jaar 2030;
e. de meteorologische gegevens van het voorafgaande kalenderjaar en de tienjarige gemiddelde meteorologische gegevens;
f. de ruwheidskaart;
g. een overzicht van de grootschalige dubbeltellingcorrectiegegevens van stikstofdioxide, zwevende deeltjes (PM2,5 en PM10) en ozon van het voorafgaande kalenderjaar;
h. een overzicht van de prognoses van de grootschalige dubbeltellingcorrectiegegevens van stikstofdioxide, zwevende deeltjes (PM2,5 en PM10) en ozon voor alle kalenderjaren volgend op het voorafgaande kalenderjaar tot en met het jaar 2020;
i. een overzicht van de emissiefactoren per dier per jaar van zwevende deeltjes (PM10) en van de emissiereductiepercentages van zwevende deeltjes (PM10) van additionele technieken bij veehouderijen;
j. een methode voor het bepalen van de dubbeltellingcorrectiegegevens van zwevende deeltjes (PM10) voor veehouderijen, en
k. het rekenmodel Vee-combistof voor het bepalen van het emissiereductiepercentage van zwevende deeltjes (PM10) bij het combineren van additionele technieken.
2. Wanneer nieuwe technieken beschikbaar komen, kunnen de gegevens bedoeld in het eerste lid in de onderdelen i en k vaker dan eenmaal per jaar bekend worden gemaakt.

Artikel 67

1. Bij het door middel van berekening vaststellen van concentraties van verontreinigende stoffen in de buitenlucht maken bestuursorganen gebruik van de gegevens, bedoeld in artikel 66, alsmede van de ten tijde van de berekening meest recente versie van de methode PreSRM om gegevens als bedoeld in artikel 66, onder a, b, e, f, g en h, geschikt te maken voor gebruik in berekeningen overeenkomstig standaardrekenmethode 2 als bedoeld in artikel 71of standaardrekenmethode 3 als bedoeld in artikel 75.
2. In afwijking van het eerste lid kunnen bestuursorganen andere gegevens gebruiken dan de gegevens bedoeld in artikel 66, onder a of b, indien die andere gegevens zijn goedgekeurd door de Minister. De goedkeuring wordt in elk geval onthouden indien:
a. de totstandkoming van die andere gegevens niet overeenkomstig deze regeling heeft plaatsgevonden;
b. die andere gegevens niet de grootschalige concentratiegegevens en de prognoses daarvan in een bepaald gebied omvatten die kwalitatief gelijkwaardig zijn aan de gegevens, bedoeld in artikel 66, onder a of b, of
c. de wijze van totstandkoming of het gebruik van de gegevens niet op een deugdelijke wijze is toegelicht of gemotiveerd.
3. In afwijking van het eerste lid kunnen bestuursorganen andere gegevens gebruiken dan de gegevens bedoeld in artikel 66, onder i, indien die andere gegevens zijn goedgekeurd door de Minister. De goedkeuring wordt in elk geval onthouden indien:
a. de gegevens uitgaan van een huisvestingssysteem of additionele techniek met een emissiereductie van zwevende deeltjes (PM10) van minder dan 10%;
b. niet gewaarborgd is dat op iedere locatie waar het huisvestingssysteem of de additionele techniek toegepast wordt metingen zullen worden verricht naar de emissie van zwevende deeltjes van het huisvestingsysteem of de additionele techniek en dat de resultaten van die metingen zullen worden gerapporteerd aan het bestuursorgaan dat gebruik maakt van de gegevens, of
c. de te bereiken reductie of de wijze van meten niet op een deugdelijke wijze is toegelicht of onderbouwd.
4. Het bestuursorgaan dat gebruik maakt van gegevens van op grond van het derde lid goedgekeurde gegevens verstrekt de resultaten van de metingen uiterlijk twee jaar na ingebruikname van het huisvestingssysteem of de additionele techniek aan de Minister.

Artikel 68

1. Wanneer de waarde van een door middel van berekening vastgestelde concentratie wordt gebruikt voor beoordeling van de luchtkwaliteit, wordt die waarde afgerond naar het dichtstbijzijnde hele getal, waarbij een halve eenheid wordt afgerond naar het dichtstbijzijnde even getal.
2. Wanneer de waarde van een door middel van berekening vastgestelde concentratie wordt gebruikt voor toetsing aan de 3% grens, genoemd in artikel 2, eerste lid, van het Besluit niet in betekenende mate bijdragen (luchtkwaliteitseisen), wordt die waarde afgerond naar één cijfer achter de komma.
3. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing bij het door middel van berekening vaststellen van het aantal dagen dat de grenswaarde voor zwevende deeltjes (PM 10), als bedoeld in bijlage 2, voorschrift 4.1, onder b, van de wet, wordt overschreden.

Artikel 69

Bij het door middel van berekening vaststellen van concentraties van verontreinigende stoffen in de buitenlucht bij wegen wordt, naast de gegevens, bedoeld in artikel 66, gebruik gemaakt van gegevens met betrekking tot de:
a. verkeersintensiteit van de onderscheidenlijke categorieën van motorvoertuigen;
b. wijze waarop het verkeer zich afwikkelt;
c. kenmerken van de betreffende weg, en
d. kenmerken van de omgeving.

Artikel 70

1. Bij het door middel van berekening vaststellen van concentraties van stikstofdioxide, zwevende deeltjes (PM 10), lood, koolmonoxide en benzeen in de buitenlucht bij voor motorvoertuigen bestemde wegen worden concentraties bepaald:
a. op een zodanig punt dat gegevens worden verkregen waarvan aannemelijk is dat deze representatief zijn voor de luchtkwaliteit van een straatsegment met een lengte van minimaal 100 meter;
b. op niet meer dan 10 meter van de wegrand.
2. Bij het door middel van berekening vaststellen van concentraties van arseen, cadmium, nikkel en benzo(a)pyreen in de buitenlucht bij voor motorvoertuigen bestemde wegen worden concentraties bepaald:
a. op een zodanig punt dat gegevens worden verkregen waarvan aannemelijk is dat deze representatief zijn voor de luchtkwaliteit in een gebied van tenminste 200 m2;
b. op een plaats die representatief is voor de luchtkwaliteit in de nabijheid van de rooilijn.
3. Indien toepassing van het eerste en tweede lid, aanhef en onder b, ertoe leidt dat concentraties worden bepaald op een zodanig punt dat de verkregen gegevens niet in overeenstemming zijn met het eerste en tweede lid, aanhef en onder a, worden de concentraties, in afwijking van het eerste en tweede lid, onder b, bepaald op een afstand groter dan tien meter van de wegrand, respectievelijk dichterbij of verder weg dan de rooilijn, zodanig dat wél wordt voldaan aan het eerste en tweede lid, aanhef en onder a.

Artikel 71

1. Het door middel van berekening vaststellen van concentraties van verontreinigende stoffen in de buitenlucht bij wegen vindt plaats overeenkomstig standaardrekenmethode 1, opgenomen in de ‘Technische beschrijving van standaardrekenmethode 1 (SRM-1) voor luchtkwaliteitsberekeningen’, RIVM Briefrapport 2014-0127, dan wel standaardrekenmethode 2, opgenomen in de ‘Technische beschrijving van standaardrekenmethode 2 (SRM-2) voor luchtkwaliteitsberekeningen’, RIVM Briefrapport 2014-0109, al naar gelang en voor zover de desbetreffende situatie valt binnen het toepassingsgebied van de ene dan wel de andere methode.
2. In situaties voor zover die binnen het toepassingsgebied vallen van standaardrekenmethode 1 of 2 kan geheel of gedeeltelijk worden afgeweken van de betreffende standaardrekenmethode, mits een andere methode waarmee wordt afgeweken passend is en kwalitatief gelijkwaardig aan die standaardrekenmethode.
3. In situaties voor zover die buiten het toepassingsgebied vallen van standaardrekenmethode 1 of 2 wordt een andere, passende methode toegepast.

Artikel 72

1. Bestuursorganen kunnen van een andere methode als bedoeld in artikel 71, tweede of derde lid, gebruik maken indien het gebruik van die methode is goedgekeurd door de Minister. De goedkeuring wordt in elk geval onthouden indien:
a. de methode of het toepassingsbereik daarvan niet op een deugdelijke wijze is beschreven, of
b. in geval van gebruik van een methode als bedoeld in artikel 71, tweede lid, de resultaten daarvan: 1°. in een situatie die valt binnen het toepassingsbereik van standaardrekenmethode 1, meer dan 15 procent afwijken van de referentiewaarde voor zover deze betrekking heeft op de concentratie van stikstofdioxide, of meer dan 10 procent afwijken van de referentiewaarde voor zover deze betrekking heeft op de concentratie van zwevende deeltjes (PM10), of
2°. in een situatie die valt binnen het toepassingsbereik van standaardrekenmethode 2, meer dan 10 procent afwijken van de referentiewaarde.
1°. in een situatie die valt binnen het toepassingsbereik van standaardrekenmethode 1, meer dan 15 procent afwijken van de referentiewaarde voor zover deze betrekking heeft op de concentratie van stikstofdioxide, of meer dan 10 procent afwijken van de referentiewaarde voor zover deze betrekking heeft op de concentratie van zwevende deeltjes (PM10), of
2°. in een situatie die valt binnen het toepassingsbereik van standaardrekenmethode 2, meer dan 10 procent afwijken van de referentiewaarde.
2. De Minister kan de goedkeuring van het gebruik van een andere methode dan bedoeld in artikel 71, tweede of derde lid, voor bepaalde tijd verlenen.
3. Wijzigingen dan wel aanpassingen van een methode als bedoeld in artikel 71, tweede of derde lid, die worden aangebracht na de datum waarop het gebruik van de betreffende methode is goedgekeurd, worden gemeld aan de Minister. De Minister beslist binnen vier weken na ontvangst van de melding of het gebruik van de betreffende methode opnieuw geheel of gedeeltelijk ter goedkeuring moet worden voorgelegd.

Artikel 73

1. Bij het door middel van berekening vaststellen van concentraties van verontreinigende stoffen in de buitenlucht bij inrichtingen wordt, naast de gegevens, bedoeld in artikel 66, gebruik gemaakt van gegevens met betrekking tot de:
a. fysieke kenmerken van de bron;
b. kenmerken van de emissie, en
c. kenmerken van de omgeving.
2. De gegevens bedoeld in het eerste lid onder c omvatten voor veehouderijen in ieder geval de kenmerken van de emissie van alle veehouderijen waarvan de stallen geheel of gedeeltelijk binnen een straal van 500 m van het dichtstbijzijnde emissiepunt zijn gelegen met een totale emissie van zwevende deeltjes (PM 10) van meer dan:
a. 800 kg per jaar in ten minste die gevallen waarbij de totale emissie van zwevende deeltjes (PM10) van de veehouderij waarop de berekening betrekking heeft meer dan 800 kg per jaar bedraagt, en
b. 500 kg per jaar in ten minste die gevallen waarbij de totale emissie van zwevende deeltjes (PM10) van de veehouderij waarop de berekening betrekking heeft meer dan 500 kg per jaar bedraagt en uit de gegevens, bedoeld in artikel 66, onder a, blijkt dat de achtergrondconcentratie hoger is dan 27 µg/m3.

Artikel 74

Bij het door middel van berekening vaststellen van concentraties van verontreinigende stoffen in de buitenlucht bij inrichtingen worden concentraties bepaald vanaf de grens van het terrein van de betreffende inrichting.

Artikel 75

1. Het door middel van berekening vaststellen van concentraties van verontreinigende stoffen in de buitenlucht bij inrichtingen vindt plaats overeenkomstig de standaardmethode 3, opgenomen in ‘Het nieuwe nationaal model. Model voor de verspreiding van luchtverontreiniging uit bronnen over korte afstanden’, herziene versie maart 2002, en in het rapport ‘Aanvullende afspraken NNM’, maart 2016, al naar gelang en voor zover de desbetreffende situatie valt binnen het toepassingsgebied van die rekenmethode.
2. Van standaardrekenmethode 3, genoemd in het eerste lid, kan geheel of gedeeltelijk worden afgeweken, mits een andere methode waarmee wordt afgeweken passend is en gelijkwaardig aan standaardrekenmethode 3.
3. In situaties voor zover die buiten het toepassingsgebied vallen van standaardrekenmethode 3 wordt een andere, passende methode toegepast.

Artikel 76

1. Bestuursorganen kunnen van een andere methode als bedoeld in artikel 75, tweede of derde lid, gebruik maken indien het gebruik van die andere methode is goedgekeurd door de Minister. De goedkeuring wordt in elk geval onthouden indien de methode of het toepassingsbereik daarvan niet op een deugdelijke wijze is toegelicht en gemotiveerd.
2. De Minister kan de goedkeuring van het gebruik van een andere methode dan bedoeld in artikel 75, tweede of derde lid, voor bepaalde tijd verlenen.
3. Wijzigingen dan wel aanpassingen van een methode als bedoeld in artikel 75, tweede of derde lid, die worden aangebracht na de datum waarop het gebruik van de betreffende methode is goedgekeurd, worden gemeld aan de Minister. De Minister beslist binnen vier weken na ontvangst van de melding of het gebruik van de betreffende methode opnieuw ter goedkeuring moet worden voorgelegd.

Artikel 77

Voor het vaststellen van kwaliteitsniveaus als bedoeld in artikel 5.12, derde lid, onder a, van de wetof artikel 5.13, derde lid, van de wet, het in samenhang bepalen van de effecten van ontwikkelingen, besluiten en maatregelen als bedoeld in artikel 5.12, tweede of derde lid, of 5.13, derde lid, van de weten het bepalen van het bereiken van de grenswaarden, bedoeld in artikel 5.12, eerste of derde lid, of 5.13, eerste of derde lid, van de wet, wordt gebruik gemaakt van de standaardrekenmethoden, bedoeld in de artikelen 71en artikel 75.

Artikel 78

1. Resultaten van het door middel van berekening vaststellen van concentraties van verontreinigende stoffen in de buitenlucht bij wegen of inrichtingen worden op een inzichtelijke wijze vastgelegd in een rapport dat in elk geval bevat:
a. een verantwoording van de gebruikte methode of methoden en een motivering dat de betreffende situatie valt binnen het toepassingsbereik van de betreffende methode, en
b. een vermelding van alle gegevens die zijn gebruikt, alsmede een toelichting en onderbouwing ten aanzien van de totstandkoming en kwaliteit van die gegevens en van de wijze van invoer daarvan.
2. In situaties waarin gebruik is gemaakt van een andere methode dan bedoeld in artikel 71, tweede of derde lid, dan wel artikel 75, tweede of derde lid, bevat het rapport een toelichting op die methode en een verantwoording ten aanzien van het gebruik daarvan.
3. In situaties waarin overeenkomstig artikel 70, tweede lid, gebruik is gemaakt van een afstand groter dan tien meter van de wegrand, bevat het rapport een motivering daarvan en een toelichting op de gehanteerde afstand.

Artikel 80

Het verslag over de luchtkwaliteit, alsmede over de voortgang en uitvoering van een programma en de daarin opgenomen maatregelen, ontwikkelingen en besluiten, alsmede over de effecten daarvan op de luchtkwaliteit, bedoeld in artikel 5.14 van de wet, wordt jaarlijks voor 31 december uitgebracht door de Minister. Hij betrekt daarin de, met gebruikmaking van de in artikel 4bedoelde gegevens van burgemeester en wethouders en gedeputeerde staten berekende concentraties, bedoeld in artikel 5.

Artikel 83

1. Een krachtens respectievelijk artikel 4, tweede lid, artikel 10, tweede lid, of artikel 14 van het Meet- en rekenvoorschrift bevoegdheden luchtkwaliteitverleende goedkeuring geldt voor de toepassing van deze regeling als een goedkeuring, verleend krachtens respectievelijk artikel 67, tweede lid, artikel 72, eerste lid, of artikel 76, eerste lid.
2. Het gebruik van de in bijlage 2, onderdeel 5, onder b, opgenomen dubbeltellingmethoden, vóór de datum van inwerkingtreding van deze regeling wordt met terugwerkende kracht tot en met 1 januari 2007 toegestaan.

Artikel 84

Deze regeling treedt in werking op het tijdstip waarop de Wet tot wijziging van de Wet milieubeheer(luchtkwaliteitseisen) in werking treedt.

Artikel 85

Deze regeling wordt aangehaald als: Regeling beoordeling luchtkwaliteit 2007.