Besluit Raad voor de Transportveiligheid

Artikel 1

In dit besluit wordt verstaan onder:
a. wet: Wet Raad voor de Transportveiligheid;
b. kapitein: gezagvoerder van een schip of degene die deze vervangt.

Artikel 2

1. De keuze van de leden en plaatsvervangende leden van de kamers van de raad geschiedt op zodanige wijze dat in een kamer, ten aanzien van de betrokken vervoerssector, tenminste voldoende inzicht aanwezig is in aspecten betreffende het verkeersgedrag, de techniek met betrekking tot de vervoermiddelen, de infrastructuur, de operationele zaken en de nationale en internationale wet- en regelgeving.
2. De keuze van de leden en plaatsvervangende leden van de kamer voor scheepvaartongevallen geschiedt voorts op zodanige wijze dat inzicht bestaat in aspecten betreffende zowel de zeescheepvaart als de binnenvaart.
3. De keuze van de leden en plaatsvervangende leden van de kamer voor railwegongevallen geschiedt voorts op zodanige wijze dat inzicht bestaat in aspecten betreffende zowel railverkeer in het algemeen als buisleidingentransport.
4. Verder geschiedt de keuze van de leden en plaatsvervangende leden van de kamers op zodanige wijze dat in een kamer ook inzicht bestaat in aspecten betreffende gedragswetenschappen, veiligheidskunde, milieukunde en onderzoeksmethodologie.
5. De keuze van de leden van de raad geschiedt op zodanige wijze dat in de raad tenminste deskundigheid aanwezig is op het gebied van bestuurlijke zaken, gedragswetenschappen, veiligheidskunde, milieukunde en onderzoeksmethodologie alsmede dat daarin voldoende inzicht aanwezig is in de gang van zaken in elk van de vervoerssectoren.

Artikel 3

1. Alvorens zitting te nemen legt de voorzitter van de raad ofwel in handen van Onze Minister de eed af waarvan de tekst is weergegeven in het tweede lid, ofwel spreekt hij ten overstaan van Onze Minister de belofte uit waarvan de tekst is weergegeven in het derde lid.
2. De tekst van de eed luidt: «Ik zweer dat ik het ambt van voorzitter van de Raad voor de Transportveiligheid overeenkomstig de voorschriften bij of krachtens de Wet Raad voor de Transportveiligheidof enige andere wet gegeven nauwgezet en onpartijdig, zonder aanzien van personen, zal vervullen. Ik zweer dat ik om in dit ambt te worden benoemd geen giften of gunsten heb gegeven of beloofd. Ik zweer dat ik om iets in het ambt te doen of te laten geen geschenken of beloften heb aangenomen of zal aannemen. Zo waarlijk helpe mij God almachtig.».
3. De tekst van de belofte luidt: «Ik beloof dat ik het ambt van voorzitter van de Raad voor de Transportveiligheid overeenkomstig de voorschriften bij of krachtens de Wet Raad voor de Transportveiligheidof enige andere wet gegeven nauwgezet en onpartijdig, zonder aanzien van personen, zal vervullen. Ik verklaar dat ik om in dit ambt te worden benoemd geen giften of gunsten heb gegeven of beloofd. Ik verklaar dat ik om iets in het ambt te doen of te laten geen geschenken of beloften heb aangenomen of zal aannemen. Dit verklaar en beloof ik.».
4. Alvorens zitting te nemen leggen de leden van de raad en de voorzitters, de leden en de plaatsvervangende leden van de kamers ofwel in handen van de voorzitter van de raad een eed af ofwel spreken zij ten overstaan van de voorzitter van de raad een belofte uit. Op deze eed en deze belofte zijn het tweede en derde lid van overeenkomstige toepassing met dien verstande dat in plaats van de woorden «het ambt van voorzitter van de Raad voor de Transportveiligheid» de woorden «mijn ambt of ambten in de Raad voor de Transportveiligheid» treden en daarna in plaats van de woorden «dit ambt» en «het ambt» telkens «mijn ambt of ambten».
5. Bij herbenoeming na een periodieke aftreding is het afleggen van een nieuwe eed of het uitspreken van een nieuwe belofte niet vereist.

Artikel 4

1. Voor het verrichten van hun werkzaamheden in het kader van de raad ontvangen de in het tweede lid genoemde personen een vergoeding overeenkomstig het tweede tot en met het vierde en het zesde lid.
2. Het niveau van de vergoeding is als volgt:
a. de voorzitter en de plaatsvervangende voorzitter van de raad en de voorzitters van de kamers ontvangen een vergoeding als waren zij rijksambtenaar met het maximumsalaris van schaal 18, vermeld in bijlage B van het Bezoldigingsbesluit Burgerlijke Rijksambtenaren 1984;
b. de leden van de raad en de plaatsvervangende voorzitters van de kamers ontvangen, voor zover zij niet vallen onder a, een vergoeding als waren zij rijksambtenaar met het maximumsalaris van schaal 17, vermeld in de onder a genoemde bijlage B;
c. de leden en de plaatsvervangende leden van de kamers ontvangen, voor zover zij niet vallen onder a of b, een vergoeding als waren zij rijksambtenaar met het maximumsalaris van schaal 15, vermeld in de onder a genoemde bijlage B.
3. De voorzitter van de raad ontvangt een vergoeding voor het vervullen van een functie met een door Onze Minister vast te stellen deeltijdpercentage.
4. De overige personen ontvangen een vergoeding die overeenkomt met een door Onze Minister vast te stellen percentage van het jaarsalaris van het in het tweede lid te hunnen aanzien genoemde niveau.
5. Vergoeding van reis- en verblijfkosten geschiedt overeenkomstig de artikelen 1 tot en met 16 van het Reisbesluit binnenlanden de artikelen 1 tot en met 16 van het Reisbesluit buitenland.
6. Onze Minister kan bepalen dat de vergoedingen, bedoeld in het vijfde lid, worden vastgesteld op een forfaitair bedrag dat wordt vastgesteld op basis van de in een voorafgaand jaar daadwerkelijk gedeclareerde reis- en verblijfkosten.

Artikel 5

1. Onze Minister stelt de bezoldiging vast van de personen aangewezen op grond van artikel 14, eerste lid, van de wet.
2. Geen bezoldiging wordt gegeven voor werktijd waarvoor een persoon als bedoeld in het eerste lid reeds een salaris geniet uit hoofde van zijn reguliere functie bij het Ministerie van Verkeer en Waterstaat.
3. Reis- en verblijfkosten worden aan personen als bedoeld in het eerste lid vergoed overeenkomstig de artikelen 1 tot en met 16 van het Reisbesluit binnenlanden de artikelen 1 tot en 16 van het Reisbesluit buitenland.

Artikel 6

Tot de melding, bedoeld in artikel 28, eerste lid, van de wet, zijn verplicht:
a. in geval van een luchtvaartongeval of een ernstig incident op of boven Nederlands grondgebied met inbegrip van de territoriale zee: de gezagvoerder en de exploitant van een luchtvaartuig dat betrokken is bij het ongeval of het ernstige incident, en de betrokken luchtverkeersdienst;
b. in geval van een luchtvaartongeval of een ernstig incident op of in de nabijheid van een in Nederland gelegen luchtvaartterrein: naast de personen, genoemd onder a, de betrokken havenmeester;
c. in geval van een luchtvaartongeval of een ernstig incident met een Nederlands luchtvaartuig boven volle zee of in het buitenland: de gezagvoerder en de exploitant van het luchtvaartuig;
d. in geval van een scheepvaartongeval als bedoeld in artikel 3, derde lid, aanhef en onder a en d, van de wet: de kapitein en de exploitant van een schip dat betrokken is bij het ongeval, en de daartoe door het bevoegde gezag, bedoeld in de Scheepvaartverkeerswet, aangewezen personen werkzaam bij de desbetreffende scheepvaartbegeleidingsdienst;
e. in geval van een scheepvaartongeval met een Nederlands zeeschip in wateren buiten de Nederlandse jurisdictie: de kapitein en de exploitant van het schip;
f. in geval van een spoorwegongeval in Nederland: de bestuurder van een spoorvoertuig dat betrokken is bij het ongeval en de exploitant van een dergelijk voertuig, de betrokken verkeersleiding en de betrokken beheerder van de betrokken spoorweg of daarmee vergelijkbare geleider;
g. in geval van een buisleidingongeval in Nederland: de exploitant van een buisleiding die betrokken is bij het ongeval.

Artikel 7

1. De verplichting tot melding ingevolge artikel 6geldt niet voor de ongevallen, bedoeld in artikel 47 van de Wet vervoer gevaarlijke stoffen, en voorvallen bedoeld in artikel 6.60 van de Wet luchtvaart.
2. Onze Minister geeft de meldingen, aan hem gedaan ingevolge artikel 47 van de Wet vervoer gevaarlijke stoffenen artikel 6.60 van de Wet luchtvaart, door aan de raad.

Artikel 8

1. De raad draagt zorg voor de bescherming en bewaring van de overblijfselen van een bij een ongeval betrokken vervoermiddel alsmede van de daarbij aangetroffen voorwerpen afkomstig uit het vervoermiddel die ten behoeve van het onderzoek van het ongeval ter beschikking van de betrokken kamer zijn.
2. De voorzitter van de raad geeft de zaken, bedoeld in het eerste lid, weer vrij zodra verder onderzoek van de zaken naar het oordeel van de kamer niet meer nodig is.
3. Indien, in geval van een luchtvaartongeval, door de staat van registratie of de staat van de exploitant een verzoek wordt gedaan om het luchtvaartuig, zijn inhoud of enig ander bewijsmateriaal ongestoord te laten, hangende het onderzoek door een gevolmachtigde vertegenwoordiger van de verzoekende staat, neemt de raad alle benodigde maatregelen om aan dit verzoek tegemoet te komen, voor zover dit redelijk uitvoerbaar en verenigbaar met de juiste uitvoering van het onderzoek is en met dien verstande dat het luchtvaartuig mag worden verplaatst om er personen, dieren, post en kostbaarheden uit te halen, om vernietiging door vuur of andere oorzaken te voorkomen of om gevaar of hinder voor de luchtvaart, ander transport of mensen te voorkomen.
4. Indien, in geval van een luchtvaartongeval, door de staat van ontwerp of de staat van vervaardiging een verzoek wordt gedaan om het luchtvaartuig ongestoord te laten hangende het onderzoek door een gevolmachtigde vertegenwoordiger van de verzoekende staat, neemt de raad alle benodigde maatregelen om aan dit verzoek tegemoet te komen, voor zover dit redelijk uitvoerbaar en verenigbaar met de juiste uitvoering van het onderzoek is en het niet een overmatige vertraging van het weer in dienst nemen van het luchtvaartuig tot gevolg heeft.
5. Voor het weer ter beschikking krijgen van de zaken, bedoeld in het eerste, derde en vierde lid, vergemakkelijkt de raad de toegang tot die zaken. Indien de zaken zich in een gebied bevinden waarbinnen het voor de raad onuitvoerbaar is om die toegang te verlenen, bewerkstelligt hijzelf verplaatsing naar een plaats waar wel toegang kan worden gegeven.

Artikel 9

1. Een gevolmachtigd vertegenwoordiger als bedoeld in artikel 45, eerste lid, van de wetis, onder leiding van de onderzoeker, bedoeld in artikel 13, eerste lid, bevoegd:
a. de plaats van het ongeval te betreden;
b. de overblijfselen van het betrokken vervoermiddel te onderzoeken;
c. informatie omtrent getuigen te verkrijgen, voorstellen omtrent punten van onderzoek te doen en deel te nemen aan het horen van getuigen;
d. zo spoedig mogelijk volledige toegang te verkrijgen tot al het bewijsmateriaal;
e. afschriften van alle relevante documenten te ontvangen;
f. aan het ontsluiten van vastgelegde gegevens deel te nemen;
g. aan onderzoeksactiviteiten buiten de plaats van het ongeval zoals onderzoeken van onderdelen, technische instructies, testen en nabootsingen deel te nemen;
h. aan bijeenkomsten inzake de voortgang van het onderzoek deel te nemen, met inbegrip van beraadslagingen omtrent analyses, bevindingen, oorzaken en veiligheidsaanbevelingen;
i. suggesties te doen ten aanzien van de verscheidene elementen van het onderzoek.
2. De deskundigen, bedoeld in artikel 45, tweede lid, van de wetnemen onder toezicht van de gevolmachtigde vertegenwoordiger deel aan het onderzoek. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing voor zover de bevoegdheden nodig zijn voor het verlenen van bijstand aan de gevolmachtigde vertegenwoordiger.

Artikel 10

Een staat als bedoeld in artikel 46 van de wetwordt, op met redenen omkleed verzoek, toegestaan een deskundige aan te wijzen die bevoegd is:
a. een onderzoeker bij het betreden van de plaats van het ongeval te vergezellen;
b. toegang tot relevante feitelijke informatie te hebben, mits hij zich tot geheimhouding verplicht en hij in de staat die hij vertegenwoordigt, niet aan een ruimere openbaarheid is gehouden dan ingevolge de wet mogelijk is;
c. aan de identificatie van de slachtoffers deel te nemen;
d. aan de ondervraging van overlevenden die onderdaan van de staat van de deskundige zijn, deel te nemen;
e. een afschrift van het eindrapport te ontvangen.

Artikel 11

1. De voorzitter van een kamer heeft de leiding van het onderzoek op de zitting.
2. De voorzitter stelt de onderzoeker die de leiding heeft over het onderzoek, in de gelegenheid het woord te voeren ter toelichting van zijn bevindingen bij het onderzoek.
3. De getuigen en deskundigen worden gehoord in een door de voorzitter te bepalen volgorde.
4. De voorzitter vraagt degenen die tijdens de zitting worden gehoord, naar naam, voornamen, geboortedatum, geboorteplaats, beroep en woon- of verblijfplaats. Hij deelt de getuigen en deskundigen behoudens de uitzonderingssituaties, genoemd in artikel 54, eerste lid, van de wet, mede dat zij verplicht zijn de eed of belofte, bedoeld in artikel 54, eerste of tweede lid, van de wet af te leggen onderscheidenlijk te doen en getuigenis af te leggen dan wel hun diensten als deskundige te verlenen, behoudens het recht van verschoning bedoeld in artikel 54, derde of vierde lid, van de wet.
5. De voorzitter is bevoegd, indien dit door het belang van het onderzoek wordt gevorderd, de schorsing van de zitting, met of zonder tijdsbepaling van de hervatting, te gelasten. Indien de voorzitter tot schorsing besluit wordt dit met redenen omkleed ter zitting medegedeeld en in het proces-verbaal van de zitting opgenomen. Indien bij een schorsing zonder tijdsbepaling van hervatting de zitting wordt heropend op een latere dag, is artikel 50, tweede en derde lid, van de wet van overeenkomstige toepassing.

Artikel 12

Met betrekking tot de toekenning van een schadeloosstelling aan getuigen, deskundigen en tolken is de Wet tarieven in strafzakenvan overeenkomstige toepassing.

Artikel 13

1. Zodra de raad besluit tot het instellen van een onderzoek, wijst de betrokken kamer een onderzoeker aan die de leiding heeft over het onderzoek.
2. De onderzoeker, bedoeld in het eerste lid, heeft onbelemmerd toegang tot, alsmede de beschikking over de overblijfselen van een betrokken vervoermiddel alsmede over de daarbij aangetroffen voorwerpen afkomstig uit een dergelijk vervoermiddel.
3. Bij een onderzoek naar een ongeval of een incident wordt zo effectief mogelijk gebruik gemaakt van technische registratie-apparatuur.
4. Indien risico bestaat voor teloor gaan van bewijsmateriaal worden maatregelen getroffen opdat het zoveel mogelijk bewaard blijft.
5. Indien het in de loop van het onderzoek naar een luchtvaartongeval of ernstig incident bekend wordt of het vermoeden ontstaat dat er sprake is geweest van wederrechtelijk handelen van een persoon die niet verantwoordelijkheid draagt voor een goede uitvoering van de vlucht, stelt de onderzoeker de politie onverwijld daarvan in kennis.

Artikel 14

Wijzigt het Metroreglement.

Artikel 15

Wijzigt het Reglement dienst hoofd- en lokaalspoorwegen.

Artikel 16

Dit besluit treedt in werking met ingang van de dag waarop de wet, behoudens waar het gaat om het onderzoek naar ongevallen en incidenten met een zeeschip, in werking treedt. Bij koninklijk besluit wordt een ander tijdstip vastgesteld waarop het besluit ten aanzien van ongevallen en incidenten met een zeeschip in werking treedt.

Artikel 17

Dit besluit wordt aangehaald als: Besluit Raad voor de Transportveiligheid.