ECLI:NL:RBNNE:2019:5555

RECHTBANK NOORD-NEDERLAND Zittingsplaats Groningen Bestuursrecht zaaknummer: LEE 19/1966 uitspraak van de meervoudige kamer van 20 november 2019 in de zaak tussen [eiser] , te [woonplaats] , eiser (gemachtigde: mr. W.J. Dammingh), en de korpschef van politie, verweerder (gemachtigde: mr. L.C.M. Steenberghe).

Bij brief van 20 december 2018 heeft eiser bezwaar gemaakt tegen de salarisspecificaties van november 2018 en december 2018 (de primaire besluiten). Bij besluit van 18 april 2019, verzonden op 23 april 2019, (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiser tegen de salarisspecificaties over de maanden november 2018 en december 2018 ongegrond verklaard. Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Verweerder heeft een verweerschrift ingediend. Eiser en verweerder hebben nadere stukken ingediend. Het onderzoek ter zitting heeft, gevoegd met de soortgelijke zaken LEE 19/1477 en LEE 19/1479, plaatsgevonden op 22 augustus 2019. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Tevens was van de zijde van verweerder aanwezig Y.A. Hoekstra. In de gevoegde zaken wordt afzonderlijk uitspraak gedaan.

1. Op grond van de gedingstukken en het verhandelde ter zitting gaat de rechtbank uit van de volgende hier van belang zijnde feiten en omstandigheden. 1.1. Eiser is werkzaam bij de politie [naam eenheid] . Hij heeft in 2015 een aanvraag arbeidstijdvermindering in het kader van de Regeling Partieel Uittreden (RPU) voor 55 jaar en ouder ingediend. 1.2. Bij besluit van 28 oktober 2015 heeft verweerder op grond van de RPU beslist dat met ingang van 3 april 2016 de arbeidstijd van eiser met 4 uur per week wordt verminderd, dat voor de uren die eiser minder werkt hij wordt geacht met verlof te zijn en dat voor de uren die eiser minder werkt hij 50% van het brutosalaris ontvangt. 1.3. Op 30 mei 2018 heeft verweerder eiser een bericht gestuurd over de wijzigingen in de (uitvoering van de) RPU per 1 januari 2018. Verweerder heeft in die berichtgeving, voor zover van belang, uiteengezet dat thans duidelijk zou zijn geworden, na recent overleg met de Belastingdienst, dat met ingang van 1 januari 2018 geen pensioenopbouw over ingehouden RPU-uren meer plaats kan vinden omdat dit volgens de Belastingdienst niet meer mogelijk zou zijn. Hiertegen heeft eiser bezwaar gemaakt. 1.4. Verweerder heeft onder meer de salarisspecificaties over de maanden november 2018 en december 2018 aan eiser gezonden. Tegen deze salarisspecificaties heeft eiser bezwaar gemaakt. 2. Bij het bestreden besluit heeft verweerder het bezwaar van eiser tegen de salarisspecificaties over de maanden november 2018 en december 2018 ongegrond verklaard. 3. Eiser komt op tegen het bestreden besluit in beroep. Hij heeft het standpunt van verweerder gemotiveerd bestreden. 4. De rechtbank overweegt als volgt. 4.1. Gelet op hetgeen met partijen ter zitting is besproken, gaat het geschil uitsluitend over de bezwaren tegen de salarisspecificaties over de maanden november 2018 en december 2018. 4.2. Vooropgesteld wordt dat, gelet op de rechtspraak van de Centrale Raad van Beroep (CRvB) inzake salarisspecificaties (zie de uitspraak van 17 december 2015, ECLI:NL:CRVB:2015:4619), tegen de onderhavige salarisspecificaties bezwaar kon worden gemaakt, nu die salarisspecificaties zijn aan te merken als besluiten in de zin van artikel 1:3, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht. 4.3. Gelet op het verhandelde ter zitting, ziet de rechtbank zich allereerst voor de vraag gesteld of eiser (voldoende) procesbelang heeft bij de beoordeling van zijn beroep tegen het bestreden besluit. 4.4. Volgens vaste rechtspraak van de CRvB is sprake van (voldoende) procesbelang als het resultaat dat de indiener van het (hoger) beroepschrift met het indienen van het (hoger) beroep nastreeft, daadwerkelijk kan worden bereikt en het realiseren van dat resultaat voor de indiener feitelijke betekenis kan hebben (bijvoorbeeld de uitspraken van 11 september 2015, ECLI:NL:CRVB:2015:3239 en 7 maart 2019, ECLI:NL:CRVB:2019:886). Daarbij heeft de CRvB meermalen uitgesproken dat het hebben van een louter formeel of principieel belang onvoldoende is voor het aannemen van voldoende procesbelang (zie de uitspraak van 3 juli 2013, ECLI:NL:CRVB:2013:815). 4.5. Volgens eveneens vaste rechtspraak van de CRvB kan de omstandigheid dat schade is geleden als gevolg van bestuurlijke besluitvorming tot het oordeel leiden dat sprake is van een actueel procesbelang. Daarvoor is echter vereist dat de stelling dat schade is geleden als gevolg van de bestuurlijke besluitvorming niet op voorhand onaannemelijk is (zie bijvoorbeeld de uitspraak van 4 juni 2013, ECLI:NL:CRVB:2013:CA3207). 4.6. De rechtbank stelt vast dat op de salarisspecificatie over de maand november 2018, voor zover van belang, is vermeld ‘Herrekend vanaf januari (lees: 2018)’ van het bruto salaris en op de salarisspecificatie van de maand december 2018 is vermeld ‘Uitbetaling’. Uit de onderhavige salarisspecificaties is niet af te leiden dat voor eiser sprake is van concrete nadelige rechtsgevolgen die verband houden met de (stopzetting van de) RPU. De pensioenopbouw van eiser wordt door déze besluiten in elk geval niet aangetast: eiser heeft eerder de RPU met terugwerkende kracht tot 1 januari 2018 stopgezet, en, niet in geschil is dat de financiële gevolgen van de werking van de RPU sinds die datum ongedaan zijn gemaakt en aan eiser kenbaar zijn gemaakt in een loonstrook van eerdere datum dan de door eiser bestreden loonstroken van november 2018 en december 2018. Dat eiser door de stopzetting van de regeling met terugwerkende kracht uren moest inhalen terwijl hij daarvoor verlof over RPU-uren genoot, is weliswaar een gevolg van de wijziging van de regeling, maar is niet een rechtsgevolg van de door eiser aangevochten salarisspecificaties. Dat geldt ook voor eisers stelling dat hij door die keuze vrije tijd en zijn bezoldiging over het verlof is kwijtgeraakt. 4.7 Gelet hierop is de rechtbank van oordeel dat eiser geen procesbelang heeft zoals wordt bedoeld onder 4.4. 5. Geconcludeerd moet dan ook worden dat eisers beroep wegens het ontbreken van procesbelang niet-ontvankelijk moet worden verklaard. Aan een inhoudelijke beoordeling wordt dan ook niet toegekomen, en evenmin aan het verzoek van de gemachtigde van eiser om de verstrekking van aanvullende stukken door verweerder. 6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk. Deze uitspraak is gedaan door mr. K. Wentholt, voorzitter, en mr. S. Dijkstra en mr. A.G.D. Overmars, leden, in aanwezigheid van mr. E.A. Ruiter, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 20 november 2019. griffier voorzitter Afschrift verzonden aan partijen op: Rechtsmiddel Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep. Als hoger beroep is ingesteld, kan bij de voorzieningenrechter van de hogerberoepsrechter worden verzocht om het treffen van een voorlopige voorziening.