ECLI:NL:OGAACMB:2020:63

GERECHT IN AMBTENARENZAKEN VAN CURAÇAO Uitspraak in de zaak van: [klaagster], wonende in Curaçao, klaagster, gemachtigde: mr. R.C. Luttikhuizen, advocaat, tegen de Regering van Curaçao, verweerster, gemachtigde: mr. P. Tweeboom, advocaat.

Bij landsbesluit van 29 oktober 2019, door klaagster ontvangen op 22 november 2019, heeft verweerster klaagster met ingang van 1 november 2019 ontslagen (het ontslagbesluit). Op 18 december 2019 heeft klaagster daartegen bezwaar gemaakt (het bezwaar). Verweerster heeft een contramemorie ingediend. Op 15 juli 2020 hebben partijen aanvullende producties ingediend. Op 20 juli 2020 heeft verweerster producties via e-mail ingediend. De openbare behandeling van het bezwaar heeft op 22 juli 2020 plaatsgevonden. Klaagster is verschenen, bijgestaan door haar gemachtigde. Verweerster werd vertegenwoordigd door haar gemachtigde.

Producties 20 juli 2020 1. De producties die verweerster op 20 juli 2020 om 16:44 uur aan de griffie van het Gerecht heeft gemaild betreft een vijfentachtig pagina’s tellende stapel documenten die volgens verweerster in het kader van het strafrechtelijk onderzoek tegen klaagster zijn opgesteld door de Landsrecherche Curaçao. Klaagster heeft het Gerecht verzocht geen kennis te nemen van deze producties, omdat zij buiten de door de RAr voorgeschreven termijn zijn ingediend en zij onvoldoende tijd heeft gehad om deze te bestuderen. Het Gerecht heeft ter zitting beslist dat deze producties buiten beschouwing zullen worden gelaten en heeft daartoe overwogen dat gelet op de omvang daarvan en het feit dat zij rijkelijk te laat zijn ingediend, toevoeging daarvan aan het dossier in strijd zou zijn met de regels van een goede procesorde. Bevoegdheid van het Gerecht 2. Op grond van artikel 5, derde lid en onder f, van de Landsverordening Materieel Ambtenarenrecht (LMA) kan – voor zover hier relevant – aanstelling in tijdelijke dienst slechts plaats hebben voor een proeftijd van niet langer dan een jaar. 3. Op grond van vaste jurisprudentie van de Raad van Beroep in Ambtenarenzaken (vgl. ECLI:NL:ORBAACM:2017:8) kan bij het ontbreken van een op grond van de LMA daartoe vereist aanstellingsbesluit slechts onder bijzondere omstandigheden toch een aanstelling als ambtenaar tot stand worden geacht te zijn gekomen. Daarvoor dient betrokkene in ieder geval aannemelijk te maken dat het evident de bedoeling was van het bevoegde gezag om de aanstelling tot stand te brengen of dat hij heeft mogen begrijpen dat zijn aanstelling feitelijk heeft plaatsgevonden. 4. Verweerster heeft klaagster bij landsbesluit van 13 juli 2015 met ingang van 15 juni 2015 en voor een proeftijd van een jaar met toepassing van artikel 5, derde lid en onder f, van de LMA benoemd in tijdelijke dienst als Directeur bij de Toelatingsorganisatie. Vast staat dat daarna geen landsbesluit is geslagen waarbij klaagster in vaste dienst is benoemd. Voorts staat vast dat in de periode vanaf 15 juni 2016 tot 1 november 2019 verweerster het volledige loon van klaagster aan haar heeft uitbetaald. In het ontslagvoornemen van 13 augustus 2019 (het ontslagvoornemen) heeft verweerster vermeld dat klaagster per 15 juni 2015 definitief als Directeur bij de Toelatingsorganisatie is aangesteld en heeft zij voorts vermeld: “Dezerzijds bestaat er dan ook geen vertrouwen meer in haar persoon om betrokkene te handhaven als directeur TO in het bijzonder evenmin als ambtenaar in het algemeen:”. Ook in het ontslagbesluit heeft verweerster vermeld dat klaagster per 15 juni 2015 definitief als Directeur bij de Toelatingsorganisatie is aangesteld en voorts dat zij per 1 november 2019 uit de functie van Directeur bij de Toelatingsorganisatie wordt ontslagen. In het licht hiervan kan het Gerecht de stelling van verweerster dat klaagster geen ambtenaar is en dat de vermelding in het ontslagvoornemen dat klaagster per 15 juni 2015 definitief als Directeur bij de Toelatingsorganisatie is aangesteld een omissie is, niet volgen. Zoals klaagster terecht heeft gesteld kan uit het voorgaande juist worden afgeleid dat het evident de bedoeling van het bevoegde gezag was om haar aanstelling tot stand te brengen, althans heeft zij in redelijkheid mogen begrijpen dat haar aanstelling feitelijk heeft plaatsgevonden. Om die reden slaagt het verweer dat klaagster geen ambtenaar is niet en acht het Gerecht zich dan ook bevoegd om van het bezwaar kennis te nemen. Het ontslagbesluit 5. Aan klaagster is per 14 juli 2017 vanwege een tegen haar opgestarte strafrechtelijk onderzoek de toegang tot haar werkplek ontzegd. Bij landsbesluit van 25 juli 2017 is klaagster uit haar ambt geschorst. Bij vonnis van 3 december 2018 is klaagster door de strafrechter veroordeeld tot een taakstraf van honderd uur en vervangende hechtenis van vijftig dagen en is zij voor de duur van twee jaar ontzet uit haar ambt (het vonnis). Bij besluit van 13 augustus 2018 heeft verweerster haar voornemen aan klaagster bekendgemaakt om haar primair eervol te ontslaan wegens onbekwaamheid of ongeschiktheid en subsidiair eervol ontslag te verlenen op grond van geconstateerde vertrouwensbreuk die aan haar behoorlijk functioneren en/of aan het behoorlijk functioneren van de dienst in de weg staat en klaagster in de gelegenheid gesteld om haar bezwaren tegen dit voornemen schriftelijk kenbaar te maken. Klaagster heeft verweer gevoerd. Hierna is het ontslagbesluit aan klaagster uitgereikt. 6. Verweerster heeft, samengevat weergegeven, het volgende aan het ontslagbesluit ten grondslag gelegd. Klaagster heeft haar kennis, ervaring en bevoegdheid om dienst te verlenen aan klanten van de Toelatingsorganisatie misbruikt. Klaagster heeft feitelijk haar bevoegdheden en invloed binnen de organisatie aangewend om een vriendendienst te verlenen of om er zelf (zakelijk) voordeel bij te hebben. Klaagster heeft door haar handelingen het aanzien van de overheid en het ambt van Directeur bij de Toelatingsorganisatie op ernstige wijze beschadigd en in een kwaad licht gebracht. Klaagster heeft in strijd gehandeld met artikel 45, eerste lid en artikel 88 van de LMA en zich schuldig gemaakt aan ernstig plichtsverzuim. De gedragingen van klaagster hebben ernstige twijfels doen ontstaan over haar betrouwbaarheid en integriteit waardoor geen vertrouwen in haar persoon bestaat om haar als Directeur bij de Toelatingsorganisatie en in het bijzonder als ambtenaar te handhaven, aldus nog steeds verweerster. 7. Volgens vaste rechtspraak (vgl. ECLI:NL:CRVB:2016:3254) moet het bestuursorgaan de ongeschiktheid voor het vervullen van een functie - zich uitend in het ontbreken van eigenschappen, mentaliteit en/of instelling die voor het op goede wijze vervullen van die functie vereist zijn - aannemelijk maken aan de hand van concrete gedragingen van de ambtenaar. 8. Naar het oordeel van het Gerecht heeft verweerster door in het ontslagbesluit alleen te verwijzen naar bepaalde delen van het vonnis en verontwaardiging uit te spreken over de proceshouding van klaagster (“dat het meest treurige in deze zaak is dat betrokkene, vanaf het begin af aan tot aan het laatste woord tot in detail en met uitvoerige aanvoering van documentatie, de feiten heeft ontkend”) onvoldoende duidelijk gemaakt op grond van welke concrete gedragingen zij tot de conclusie is gekomen dat klaagster niet beschikt over de vereiste eigenschappen, mentaliteit en/of instelling voor het op goede wijze vervullen van haar functie. Het had op de weg van verweerster gelegen om een zelfstandig onderzoek uit te voeren en aan de hand daarvan te concluderen of klaagster al dan niet geschikt is voor het vervullen van haar functie. Dat een dergelijk onderzoek is uitgevoerd is niet aannemelijk geworden. Dat het verweerster vrij stond om bij dat onderzoek documentatie uit het strafdossier te betrekken, bijvoorbeeld op ambtseed opgemaakte processen verbaal, betekent niet dat verweerster ter motivering van het ontslagbesluit mocht volstaan met een enkele verwijzing naar die stukken of het oordeel van de strafrechter. Overigens is het vonnis nog niet onherroepelijk en is het dan ook niet uitgesloten dat klaagster in hoger beroep alsnog wordt vrijgesproken. Het ontslagbesluit is aldus niet van een draagkrachtige motivering voorzien. Het bezwaar is daarom gegrond en het ontslagbesluit zal worden vernietigd. 9. Het Gerecht zal thans bezien of aanleiding bestaat om de rechtsgevolgen van het ontslagbesluit in stand te laten nu vertrouwensbreuk ook een van de ontslaggronden is. 10. Het Gerecht stelt voorop dat het vertrouwen tussen de Directeur Toelatingsorganisatie en de minister van Justitie (de minister) een absolute noodzaak is voor een goede onderlinge samenwerking en verloop van zaken. Bedoelde functie is de hoogste functie binnen de Toelatingsorganisatie, de organisatie die belast is met het uitvoeren van de vreemdelingenwet- en regelgeving.

Het Gerecht in Ambtenarenzaken: verklaart het bezwaar gegrond; vernietigt het ontslagbesluit; bepaalt dat de rechtsgevolgen van het vernietigde ontslagbesluit in stand zullen blijven. Aldus gedaan door mr. N.M. Martinez, rechter in ambtenarenzaken, en in het openbaar uitgesproken op 7 september 2020 in tegenwoordigheid van mr. S.N. Aswani, griffier. Tegen deze uitspraak staat voor beide partijen binnen dertig dagen na de dag van de uitspraak, indien de appellant in persoon of bij vertegenwoordiger of gemachtigde bij de uitspraak aanwezig is geweest, en in alle andere gevallen binnen dertig dagen na de dag van toezending van de uitspraak of de terhandstelling van een afschrift van de uitspraak, hoger beroep open bij de Raad van Beroep in Ambtenarenzaken. Zie titel IV hoofdstuk 1 van de RAr.