Artikel 1

In deze beleidsregel wordt, tenzij anders vermeld, verstaan onder:
Een instelling voor bijzondere tandheelkunde is een instelling die zich kenmerkt door een samenwerkingsverband van gedifferentieerde mondzorgverleners met specifieke deskundigheden, vaardigheden, kennis en faciliteiten respectievelijk ondersteuning dat consultatie, diagnostiek en behandeling verleent aan patiënten met bijzondere tandheelkundige problematiek. De te behandelen patiënten kennen een zodanige problematiek dat de hulp redelijkerwijs niet (volledig) kan worden geboden in de huis- of eerstelijns verwijspraktijk (horizontale verwijzing waarbij de huistandarts de hoofdbehandelaar blijft).
De aard van de specifieke problematiek vereist veelal een multidisciplinaire aanpak en kan zijn gelegen in de tandheelkundig-technische moeilijkheidsgraad en/of in de problemen van lichamelijke en/of verstandelijke aard van de te behandelen patiënt.
Verwijzing naar een instelling voor bijzondere tandheelkunde ligt in de rede indien de moeilijkheidsgraad van een behandeling ofwel de omstandigheden waaronder de behandeling plaatsvindt zodanig is dat deze redelijkerwijs niet in iedere huis- of eerstelijns verwijspraktijk kan worden verleend of indien een multidisciplinaire behandeling noodzakelijk wordt geacht.
Een instelling voor bijzondere tandheelkunde moet voldoen aan de vereisten zoals deze in de bijlage bij de beleidsregel zijn geconcretiseerd. De toets of een instelling voldoet aan de criteria wordt door de instelling voor bijzondere tandheelkunde met de betreffende zorgverzekeraar(s) vastgesteld.
Instellingen voor bijzondere tandheelkunde die voldoen aan de daarvoor gestelde voorwaarden (zie hierna onder artikel 5) kunnen een individueel vast tijdstarief verkrijgen op grond van een verzoek dat is ingediend samen met de twee representerende zorgverzekeraars. De hoogte van dit tarief wordt door de NZa getoetst aan het hiervoor geldende toetsingskader bijzondere tandheelkunde.
Instellingen voor bijzondere tandheelkunde die geen individueel vast tijdstarief verkregen hebben kunnen voor de geleverde bijzondere tandheelkunde een ‘collectief maximum tijdstarief’ in rekening brengen. De hoogte van dit tarief wordt door de NZa jaarlijks vastgesteld.
In de hierboven genoemde tarieven zijn niet begrepen de kosten voor:
− tandtechniek;
− extra-orale voorzieningen;
− implantaatkosten;
− het maken en beoordelen van (röntgen)foto’s;
− intraveneuze sedatie en algehele anesthesie.
Zie hierna onder artikel 5.D voor de wijze waarop deze kosten in rekening kunnen worden gebracht.