Artikel 1

In deze beleidsregel wordt, tenzij anders vermeld, verstaan onder:
Instelling voor bijzondere tandheelkunde: Een instelling voor bijzondere tandheelkunde kenmerkt zich door een samenwerkingsverband van mondzorgverleners met specifieke deskundigheden, vaardigheden en faciliteiten respectievelijk ondersteuning dat consultatie, diagnostiek en behandeling verleent aan patiënten met bijzondere tandheelkundige problematiek. De te behandelen patiënten kennen een zodanige problematiek dat de hulp redelijkerwijs niet (volledig) kan worden geboden in de eigen praktijk. De aard van de specifieke problematiek vereist veelal een multidisciplinaire aanpak en kan zijn gelegen in de tandheelkundig-technische moeilijkheidsgraad en/of in de problemen van lichamelijke en/of verstandelijke aard van de te behandelen patiënt. Verwijzing naar een instelling voor bijzondere tandheelkunde ligt in de rede indien de moeilijkheidsgraad van een behandeling ofwel de omstandigheden waaronder de behandeling plaatsvindt zodanig is dat deze redelijkerwijs niet in iedere huispraktijk kan worden verleend of indien een multidisciplinaire behandeling noodzakelijk wordt geacht. De bedoelde hulp kan alleen worden verstrekt als dit vooraf schriftelijk met zorgverzekeraar is afgestemd. Een instelling voor bijzondere tandheelkunde moet voldoen aan de vereisten zoals hieronder geconcretiseerd: − de instelling moet zodanig zijn gepositioneerd in het aanbod van zorgvoorzieningen dat zij beschikt over de mogelijkheden tot multidisciplinaire consultatie, diagnostiek en behandeling;
− de instelling moet voor ten minste alle patiënten die bijzondere tandheelkundige zorg nodig hebben toegankelijk zijn;
− de continuïteit moet gewaarborgd zijn, hetgeen betekent dat op elke werkdag zorgverlening beschikbaar moet zijn;
− spoedgevallen moeten op elk moment opgevangen kunnen worden via een regeling voor spoedeisende klachten;
− de instelling vervult haar taken via toetsbare protocollen; de output beantwoordt aan nader te formuleren kwaliteitseisen.
− de instelling moet zodanig zijn gepositioneerd in het aanbod van zorgvoorzieningen dat zij beschikt over de mogelijkheden tot multidisciplinaire consultatie, diagnostiek en behandeling;
− de instelling moet voor ten minste alle patiënten die bijzondere tandheelkundige zorg nodig hebben toegankelijk zijn;
− de continuïteit moet gewaarborgd zijn, hetgeen betekent dat op elke werkdag zorgverlening beschikbaar moet zijn;
− spoedgevallen moeten op elk moment opgevangen kunnen worden via een regeling voor spoedeisende klachten;
− de instelling vervult haar taken via toetsbare protocollen; de output beantwoordt aan nader te formuleren kwaliteitseisen.
Tarieven bijzondere tandheelkunde: Instellingen die voldoen aan de daarvoor gestelde voorwaarden (zie hierna onder 5) kunnen een ‘individueel vast tijdstarief’ verkrijgen op grond van een verzoek dat is ingediend samen met de twee representerende zorgverzekeraars. De hoogte van dit tarief wordt door de NZa getoetst aan het hiervoor geldende toetsingskader bijzondere tandheelkunde. Instellingen die geen individueel vast tijdstarief verkregen hebben kunnen voor de geleverde bijzondere tandheelkunde een ‘collectief maximum tijdstarief’ in rekening brengen. De hoogte van dit tarief wordt door de NZa jaarlijks vastgesteld.
Tandtechniek en overige kosten: In de hierboven genoemde tarieven zijn niet begrepen de kosten voor: − tandtechniek;
− extra-orale voorzieningen;
− implantaatkosten;
− het maken en beoordelen van (röntgen)foto’s;
− intraveneuze sedatie en algehele anesthesie. Zie hierna onder 5.D voor de wijze waarop deze kosten in rekening kunnen worden gebracht.
− tandtechniek;
− extra-orale voorzieningen;
− implantaatkosten;
− het maken en beoordelen van (röntgen)foto’s;
− intraveneuze sedatie en algehele anesthesie.