Artikel 9

1. Indien dienstvervoer niet beschikbaar en openbaar vervoer niet mogelijk of niet doelmatig is en de dienstreiziger gebruik maakt van eigen vervoer, maakt deze aanspraak op de bij ministeriële regeling vast te stellen vergoeding.
2. Indien dienstvervoer niet beschikbaar is en de dienstreis doelmatig met openbaar vervoer kan worden gemaakt, maar de dienstreiziger er de voorkeur aan geeft gebruik te maken van eigen vervoer, maakt deze aanspraak op de bij ministeriële regeling vast te stellen vergoeding.
3. De vergoeding voor het gebruik van een eigen motorvoertuig als bedoeld in het eerste lid strekt mede tot vergoeding van eventueel onverhaalbare schaden aan het motorvoertuig of de premie van een hierop betrekking hebbende schadeverzekering, voor zover de kilometervergoeding, bedoeld in het eerste lid, is verstrekt voor minder dan een bij ministeriële regeling vastgesteld aantal kilometers per jaar, alsmede tot vergoeding van de bij ministeriële regeling omschreven andere kosten.
4. Indien in bijzondere gevallen het gebruik van eigen vervoer tussen de woning en een plaats van tewerkstelling noodzakelijk is voor het doelmatig uitvoeren van een op die dag voorkomende dienstreis, kan de commandant een daarvoor aangevraagde vergoeding als bedoeld in het eerste lid goedkeuren.