ECLI:NL:RVS:2025:4107

202500885/1/A2. Datum uitspraak: 27 augustus 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het verzoek van: [verzoeker A] en [verzoekster B] (hierna gezamenlijk en in enkelvoud: [verzoeker]), beiden wonend te Groningen, verzoekers, om herziening (artikel 8:119 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb)) van de uitspraak van de Afdeling van 2 oktober 2024 in zaak nr. 202307269/1/A2.

[verzoeker] heeft de Afdeling verzocht de tussenuitspraak van 2 oktober 2024, ECLI:NL:RVS:2024:3976, te herzien. De Afdeling heeft het verzoek op een zitting behandeld op 30 juli 2025, waar [verzoeker] en de staatssecretaris Herstel Groningen, vertegenwoordigd door mr. A. Brouwer en A. Snippe, zijn verschenen.

Achtergrond 1.       Bij besluit van 14 juni 2023 heeft de staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat vastgesteld dat de woning van [verzoeker] voldoet aan de veiligheidsnorm en niet versterkt hoeft te worden. Bij besluit van 17 oktober 2023 heeft hij het door [verzoeker] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Naar aanleiding van het daartegen door [verzoeker] ingestelde beroep heeft de Afdeling bij tussenuitspraak van 2 oktober 2024 de staatssecretaris Herstel Groningen (rechtsopvolger van de staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat) opgedragen om binnen twaalf weken na de verzending van deze tussenuitspraak, met inachtneming van de overwegingen ervan, de gebreken in het besluit van 17 oktober 2023 te herstellen. Verzoek om herziening 2.       [verzoeker] heeft verzocht om herziening van de tussenuitspraak van 2 oktober 2024.

3.       Artikel 8:119, eerste lid, van de Awb luidt: "De bestuursrechter kan op verzoek van een partij een onherroepelijk geworden uitspraak herzien op grond van feiten of omstandigheden die: a. hebben plaatsgevonden vóór de uitspraak, b. bij de indiener van het verzoekschrift vóór de uitspraak niet bekend waren en redelijkerwijs niet bekend konden zijn, en c. waren zij bij de bestuursrechter eerder bekend geweest, tot een andere uitspraak zouden hebben kunnen leiden." 4.       Bij de beoordeling van een herzieningsverzoek is uitsluitend van belang of feiten en omstandigheden als bedoeld in artikel 8:119, eerste lid, van de Awb zijn gesteld. Het moet dan gaan om nader gebleken feiten of omstandigheden die hebben plaatsgevonden vóór de uitspraak waarvan herziening wordt verzocht en die de verzoeker in de procedure die heeft geleid tot die uitspraak niet naar voren heeft kunnen brengen. Het bijzondere rechtsmiddel van herziening dient er niet toe om het geschil waarover bij uitspraak is beslist opnieuw aan de rechter voor te leggen en biedt een partij niet de mogelijkheid gronden die in een eerdere procedure naar voren zijn of hadden kunnen worden gebracht, opnieuw, dan wel alsnog naar voren te brengen en zo het debat te heropenen, nadat is gebleken dat de aangevoerde feiten en omstandigheden niet tot het gewenste resultaat hebben geleid. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (onder meer in de uitspraak van 28 mei 2025, ECLI:NL:RVS:2025:2455), is een vermeend onjuiste rechtsopvatting geen grond voor herziening, evenmin als een veronderstelde rechterlijke misslag ten aanzien van de gevolgde procedure of de vaststelling van de feiten. Verder geldt dat, wil een verzoek om herziening voor toewijzing in aanmerking komen, aan de in artikel 8:119, eerste lid, onder a, b en c, van de Awb vermelde criteria moet worden voldaan. Deze criteria zijn cumulatief. 5.       Naar het oordeel van de Afdeling heeft [verzoeker] geen nieuwe feiten of omstandigheden als bedoeld in artikel 8:119, eerste lid, van de Awb aangevoerd. Het betoog van [verzoeker] dat hij pas op 13 mei 2025 bekend is geworden met het feit dat de Tijdelijke Commissie Versterking (hierna: TCV), die in artikel 15 van het Besluit versterking gebouwen Groningen (hierna: het Besluit) is genoemd, er nooit is gekomen, leidt niet tot het oordeel dat de uitspraak van de Afdeling van 2 oktober 2024 moet worden herzien. De staatssecretaris Herstel Groningen heeft op de zitting bij de Afdeling toegelicht dat bekend was dat de TCV een tijdelijke rol zou hebben. Dat blijkt ook uit de toelichting bij het Besluit (Stcrt. 2019, nr. 30569). Verder blijkt bijvoorbeeld uit Kamerstukken uit het jaar 2023 - en dus kenbaar vóór de uitspraak van de Afdeling van 2 oktober 2024 - dat de TCV niet is ingesteld. Zo is in deelrapport 4 van de Parlementaire enquête over aardgaswinning in Groningen (Kamerstukken II 2022/23, 35 561, nr. 9, p. 216) vermeld dat er tussen het Rijk en de regio discussie was over de invulling van de TCV en dat deze er daarom niet is gekomen. [verzoeker] had vóór de uitspraak van de Afdeling van 2 oktober 2024 dus redelijkerwijs bekend kunnen zijn met het feit dat de TCV niet is ingesteld. De Afdeling overweegt voorts dat uit het proces-verbaal van de zitting van de Afdeling van 11 april 2024 blijkt dat zaak nr. 202204564/1/A2 - anders dan [verzoeker] stelt - wel op een zitting is behandeld. Wat [verzoeker] verder naar voren heeft gebracht kan evenmin tot herziening leiden omdat de Afdeling daarover al heeft geoordeeld in de uitspraak van 2 oktober 2024. Het betoog slaagt niet.

6.       Gelet op het vorenstaande zal de Afdeling het verzoek afwijzen. 7.       De staatssecretaris Herstel Groningen hoeft geen proceskosten te vergoeden.

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. C.H.M. van Altena, voorzitter, en mr. C.J. Borman en mr. J.Th. Drop, leden, in tegenwoordigheid van mr. M.M. Engele, griffier. w.g. Van Altena voorzitter w.g. Engele griffier Uitgesproken in het openbaar op 27 augustus 2025 452-1033