ECLI:NL:RVS:2023:3043

202300803/1/V3. Datum uitspraak: 9 augustus 2023 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [vreemdeling 1] en [vreemdeling 2], appellanten, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, van 2 februari 2023 in zaken nrs. NL22.26871 en NL22.26873 in het geding tussen: de vreemdelingen en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.

Bij besluiten van 29 september 2022 heeft de staatssecretaris aanvragen van de vreemdelingen om hun een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen. Bij uitspraak van 2 februari 2023 heeft de rechtbank de daartegen door de vreemdelingen ingestelde beroepen ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak hebben de vreemdelingen, vertegenwoordigd door mr. B.H. Werink, advocaat te Groningen, hoger beroep ingesteld. De staatssecretaris heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven en de vreemdelingen hebben hierop gereageerd.

1.       Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank heeft namelijk terecht geoordeeld dat de staatssecretaris zich op het standpunt kon stellen dat bij de vreemdelingen geen sprake is van dusdanig bijzondere individuele omstandigheden dat hij moest afzien van de Dublinoverdracht naar Spanje en de asielaanvragen in behandeling had moeten nemen. Uit het dossier blijkt dat de 21-jarige zoon van de vreemdelingen die in Nederland nog procedeert over een verblijfsvergunning serieuze medische problemen heeft. Uit de overgelegde medische stukken van huisartsen blijkt niet dat de staatssecretaris uit het oogpunt van zorgvuldige besluitvorming gehouden was nader medisch advies in te winnen over de gevolgen van zijn besluitvorming in de zaken van de ouders voor de problemen van die zoon. 1.1.    Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). 2.       Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden.

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. B. Meijer, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R.H.L. Dallinga, griffier. w.g. Meijer lid van de enkelvoudige kamer w.g. Dallinga griffier Uitgesproken in het openbaar op 9 augustus 2023 18-981