ECLI:NL:RBZWB:2025:686

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT Familie- en Jeugdrecht Locatie Middelburg Zaaknummer: C/02/430716 / FA RK 25-172 Datum uitspraak: 27 januari 2025 Beschikking zorgmachtiging op het verzoek van de officier van justitie voor [betrokkene] , geboren op [geboortedag] 1988 in [geboorteplaats] , hierna te noemen betrokkene, wonend in [plaats] , advocaat mr. M.J. Buitenhuis te Leeuwarden. 1Het verloop van de procedure 1.1. De rechtbank neemt de volgende stukken mee in haar beoordeling: - het verzoekschrift met bijlagen, binnengekomen bij de rechtbank op 7 januari 2025. 1.2. De mondelinge behandeling met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 27 januari 2025. Daarbij zijn gehoord: betrokkene, bijgestaan door haar advocaat, die de mondelinge behandeling telefonisch heeft bijgewoond; de heer [naam 1] , verpleegkundig specialist, behandelaar; mevrouw [naam 2] , klinisch psycholoog, betrokken bij de ambulante begeleiding; de heer [naam 3] , GZ-psycholoog in opleiding, betrokken bij de ambulante begeleiding; mevrouw [naam 4] , verpleegkundige. 2Wat vaststaat 2.1. De rechtbank heeft een voortzetting van de crisismaatregel verleend tot en met 7 januari 2025. Betrokkene verblijft op grond van de nawerking van deze machtiging bij GGZ WNB. 3Het verzoek 3.1. De officier van justitie verzoekt de rechtbank een zorgmachtiging voor de duur van zes maanden te verlenen. 4De standpunten 4.1. Betrokkene vertelt dat ze het ermee eens is dat ze langer hulp nodig heeft, al wil ze dat het liefst op vrijwillige basis. De vrijwillige behandeling gaat ze deze keer volhouden omdat ze niet naar huis kan. Daar zijn te veel mensen die haar kunnen misbruiken. Betrokkene geeft aan op het moment niet sterk genoeg te zijn om van zich af te kunnen bijten. Ze is aan het kijken voor een andere woning, maar dat moet wel passen met haar kinderen. Ondanks dat betrokkene het ermee eens is dat ze nog hulp nodig heeft, vindt ze dat delen van de stukken niet kloppen. Zo heeft ze wel langs de kant van de weg gestaan, maar was dat haar eigen keuze en was er geen sprake van dwang. Verder stelt betrokkene dat haar psychoses alleen door de drugs komen en dat ze geen psychoses heeft als ze clean is. Ook het verhaal over het alarmpistool klopt niet. 4.2. De behandelaar van betrokkene geeft aan dat betrokkene al langer in zorg is en ook vaker klinisch opgenomen is geweest. Deze opnames waren vaak vrijwillig. Bij een vrijwillige opname ziet de behandelaar dat een behandeling wordt opgestart, maar dat het betrokkene niet lukt om de behandeling daarna af te maken. Ze gaat dan vroegtijdig met ontslag en terug naar haar onveilig thuissituatie. In die thuissituatie is sprake van middelengebruik, welk middelengebruik een psychose in stand kan houden of uit kan lokken. Er is tijdens de huidige opname ook weer contact geweest met een buurman. Het lukt betrokkene niet om die deur dicht te houden. Een zorgmachtiging is noodzakelijk om de continuïteit van de zorg te kunnen garanderen. Op die manier heeft de behandelaar meer controle en kan hopelijk voorkomen worden dat betrokkene opnieuw een psychose krijgt. Dat is ook in het belang van haar kinderen. Een verbetering van het toestandsbeeld kan een positieve invloed hebben op de contactmomenten met de kinderen. 4.3. De psychologen die betrokken zijn geweest bij de ambulante hulp aan betrokkene, stellen dat een behandeling in een ambulant kader niet langer passend is en zelfs onveilig kan zijn voor betrokkene. Er zijn mensen in de omgeving van betrokkene die misbruik van haar maken, waardoor gevaarlijke situaties ontstaan. Betrokkene is een aantal keer in verwarde toestand thuis aangetroffen. Verder zijn er zorgen om de zelfzorg van betrokkene en haar leefomgeving. Dit komt omdat betrokkene handelt vanuit haar angsten. Haar leefomgeving stimuleert betrokkene niet om haar doelen te halen. Het lukt ambulant niet goed om die cirkel te doorbreken. Een vrijwillige behandeling is niet haalbaar. Het lukt betrokkene namelijk steeds niet om de behandeling af te maken. 4.4. De advocaat van betrokkene bepleit afwijzing van het verzoek. Betrokkene wil behandeld worden, maar vanuit een vrijwillig kader. Verder herkent betrokkene zich in de drugspsychose, maar verder niet in de gestelde diagnose. Daarnaast is ze het ook niet eens met het omschreven ernstig nadeel. Betrokkene had geen slechte intenties met het alarmpistool en is gedrogeerd en opgesloten geweest. Ze is kwetsbaar en beïnvloedbaar, maar wil sterker in haar schoenen komen te staan. Hierbij kan ze de aangeboden hulp goed gebruiken, maar wel op vrijwillige basis.

5.1. De rechtbank verleent de gevraagde machtiging voor de duur van zes maanden. Zij legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt. 5.2. De rechtbank is van oordeel dat betrokkene lijdt aan een psychische stoornis, namelijk neurobiologische ontwikkelingsstoornissen, schizofreniespectrum- en andere psychotische stoornissen, middelgerelateerde en verslavingsstoornissen, persoonlijkheidsstoornissen en overige DSM-5 stoornissen. Bij betrokkene is er sprake van een psychotisch toestandsbeeld, dat wordt gekenmerkt door desorganisatie en achterdocht terwijl betrokkene bekend is met een stoornis in het gebruik van middelen en een borderline persoonlijkheidsstoornis. De rechtbank heeft geen reden om te twijfelen aan de inhoud van de medische verklaring. 5.3. Deze stoornis veroorzaakt ernstig nadeel. Dit nadeel bestaat uit: - ernstig lichamelijk letsel; - ernstige psychische schade; - maatschappelijke teloorgang; - bedreiging van de veiligheid van betrokkene al dan niet doordat betrokkene onder invloed van een ander raakt. 5.4. Uit de overgelegde stukken en uit hetgeen besproken is tijdens de mondelinge behandeling blijkt dat het gebruik van drugs de laatste jaren een verstorende factor is geweest. Er worden steeds vaker psychotische toestandsbeelden gezien. Deze zijn onder andere paranoïde gekleurd. Buiten periodes van gebruik lijkt betrokkene minder goed te herstellen en heeft ze langer/meer last van restsymptomen van de psychose. Verder is betrokkene snel de prooi van derden. Er zijn mensen in de woonomgeving die haar manipuleren en misbruik van haar maken. Daarnaast heeft betrokkene een incoherente gedachtegang. Deze is dermate incoherent dat ze niet voor zichzelf kan zorgen. Betrokkene raakt verder steeds meer het contact met haar kinderen kwijt. 5.5. Om het ernstig nadeel af te wenden of de geestelijke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen heeft betrokkene zorg nodig. 5.6. Er zijn geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis. Betrokkene geeft aan haar behandeling vrijwillig te willen ondergaan. Het verleden leert echter dat deze vrijwilligheid niet consistent genoeg is om een behandeling vol te houden en af te maken. Daarom is verplichte zorg nodig. De rechtbank is op grond van het zorgplan, de medische verklaring, het advies van de geneesheer-directeur en de toelichting tijdens de mondelinge behandeling van oordeel dat de volgende vormen van verplichte zorg nodig zijn: - het toedienen van medicatie; - het verrichten van medische controles; - het verrichten van andere medische handelingen en therapeutische maatregelen, ter behandeling van een psychische stoornis, dan wel vanwege die stoornis, ter behandeling van een somatische aandoening; - het beperken van de bewegingsvrijheid; - onderzoek aan kleding of lichaam; - onderzoek van de woon- of verblijfsruimte op gedrag-beïnvloedende middelen en gevaarlijke voorwerpen; - controleren op de aanwezigheid van gedrag-beïnvloedende middelen; - aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen; - opnemen in een accommodatie. 5.7. Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De afgelopen tijd is betrokkene intensief begeleid in een ambulant traject, maar dat traject is onvoldoende toereikend gebleken. 5.8. De vormen van verplichte zorg die de rechtbank toewijst, zijn evenredig en naar verwachting effectief. Bij het bepalen van de juiste vormen van zorg is rekening gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen en om te zorgen voor de veiligheid van betrokkene en haar omgeving.

De rechtbank: 6.1. verleent een zorgmachtiging voor [betrokkene], geboren op [geboortedag] 1988 in [geboorteplaats] , inhoudende dat bij wijze van verplichte zorg de maatregelen als genoemd in 5.6 kunnen worden getroffen; 6.2. bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 27 juli 2025. Deze beschikking is mondeling gegeven en in het openbaar uitgesproken op 27 januari 2025 door mr. Roose, rechter, in aanwezigheid van mr. Brok, griffier, en op schrift gesteld op 10 februari 2025. Tegen deze beschikking staat het rechtsmiddel van cassatie open.