ECLI:NL:RBZWB:2024:8088

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT Strafrecht Zittingsplaats: Breda parketnummer: 02-005663-21 vonnis van de meervoudige kamer van 27 november 2024 in de strafzaak tegen [verdachte] geboren op [geboortedag] 1962 te [geboorteplaats] wonende te [woonadres] raadsman mr. J. van Rooijen, advocaat te Tilburg 1Onderzoek van de zaak De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 25 juni 2024, waarbij de officier van justitie, mr. M.S. Kikkert, en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt. Het onderzoek ter terechtzitting is op 27 november 2024 gesloten. 2De tenlastelegging De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte: feit 1: heeft deelgenomen aan een criminele organisatie die gericht was op het plegen van Opiumwetfeiten, feit 2: zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van de productie van metamfetamine en de voorbereidingshandelingen daarvoor en feit 3: munitie (drie patronen) voorhanden heeft gehad. 3De voorvragen De dagvaarding is geldig. De rechtbank is bevoegd. De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging. Er is geen reden voor schorsing van de vervolging. 4De procesafspraken 4.1 De aard van de zaak Deze strafzaak kenmerkt zich doordat de officier van justitie en de verdediging zogeheten ‘procesafspraken’ hebben gemaakt over wat volgens hen een passende uitkomst van de strafzaak zou zijn. Deze procesafspraken hebben zij opgenomen in een overeenkomst die door verdachte en zijn raadsman op 12 juni 2024 is ondertekend en door de officier van justitie op 13 juni 2024. In de overeenkomst doen de officier van justitie en de verdediging aan de rechtbank een gezamenlijk voorstel voor de wijze van afdoening van de strafzaak. Samengevat houdt dit afdoeningsvoorstel het volgende in: Het Openbaar Ministerie: zal rekwireren tot een bewezenverklaring van de aan verdachte tenlastegelegde feiten, te weten deelname aan een criminele organisatie gericht op Opiumwetfeiten (feit 1), het medeplegen van de productie van harddrugs en het treffen van voorbereidingshandelingen daarvoor (feit 2) en het voorhanden hebben van munitie (feit 3); zal rekwireren tot een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden met aftrek van de periode dat verdachte in voorarrest heeft doorgebracht en een geldboete ter hoogte van € 31.750,- bij niet betalen te vervangen door 193 dagen vervangende hechtenis; zal geen ontnemingsvordering indienen; zal opheffing van het reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis vorderen. De verdachte: - zal geen nadere onderzoekswensen indienen en/of (inhoudelijke) verweren voeren; erkent geen schuld en legt geen bekennende verklaring af; doet schriftelijk afstand van de in beslag genomen goederen; zal gedurende het proces in eerste aanleg (in beginsel) geen aanhoudingsverzoeken indienen; zal zich niet aan de tenuitvoerlegging van de straf onttrekken; aanvaardt c.q. accepteert geen aansprakelijkheid voor vermeende schade voortvloeiend uit de feiten. Verder zal er door de verdediging en het Openbaar Ministerie geen hoger beroep worden ingesteld indien de rechtbank komt tot een bewezenverklaring en strafoplegging conform de tussen de verdachte/verdediging en het Openbaar Ministerie gemaakte afspraken. 4.2 Het toetsingskader Bij de beoordeling van deze zaak door de rechtbank zijn de uitgangspunten zoals verwoord door de Hoge Raad in het arrest van 27 september 2022, ECLI:NL:HR:2022:1252, leidend geweest. Deze komen op het volgende neer. Hoewel een wettelijke regeling van procesafspraken op dit moment ontbreekt, verzet het stelsel van strafvordering zich er niet tegen dat de officier van justitie en de verdediging een gezamenlijk standpunt innemen over de beoogde afdoening van een strafzaak. De totstandkoming van procesafspraken doet echter geen afbreuk aan de zelfstandige positie van de rechtbank. De rechtbank behoudt haar eigen verantwoordelijkheid dat de behandeling en de beoordeling van de strafzaak plaatsvinden overeenkomstig de daarvoor geldende wettelijke regeling – in het bijzonder artikel 348 en 350 van het Wetboek van Strafvordering (Sv) – en de eisen van een eerlijk proces. Op grond van de artikelen 348 en 350 Sv beslist de rechtbank op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting over de in die bepalingen genoemde vraagpunten. Aan die verplichting wordt niet afgedaan door de omstandigheid dat een afdoeningsvoorstel wordt gedaan. Wel moet de rechtbank dat voorstel betrekken bij de beantwoording van de genoemde vraagpunten, maar zij is niet verplicht om overeenkomstig het voorstel te beslissen. Waar het gaat om de beantwoording van de eerste vraag van artikel 350 Sv, brengt de eigen, zelfstandige verantwoordelijkheid van de rechtbank met zich dat zij zelf – ongeacht wat het afdoeningsvoorstel daarover inhoudt – dient na te gaan of zij de aan de verdachte ten laste gelegde feiten bewezen acht. Artikel 338 Sv dwingt de rechtbank ertoe het bewijs dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan slechts aan te nemen indien zij daarvan uit het onderzoek op de terechtzitting door de inhoud van wettige bewijsmiddelen de overtuiging heeft bekomen. Waar het gaat om de beantwoording van de vierde vraag van artikel 350 Sv heeft de rechtbank een eigen, zelfstandige verantwoordelijkheid om te komen tot een strafoplegging die zij passend en geboden acht. De rechtbank heeft hierbij een grote vrijheid, zowel in de keuze van de op te leggen straf als de waardering van de factoren die zij daarbij betrekt. Het afdoeningsvoorstel is een relevante factor die de rechtbank moet betrekken bij de keuze van de op te leggen straf. Indien de rechtbank van oordeel is dat wat het afdoeningsvoorstel over de strafoplegging inhoudt, in een redelijke verhouding staat tot de ernst van de zaak zoals die blijkt uit de processtukken en het verhandelde op de terechtzitting, ligt het in de rede dat zij die straf als passend en geboden oplegt. Om betekenis toe te kunnen kennen aan het afdoeningsvoorstel, moet de rechtbank kunnen garanderen dat jegens de verdachte wordt voldaan aan de eisen van een eerlijk proces. In het bijzonder betekent dit dat de rechtbank moet onderzoeken of de verdachte in de concrete omstandigheden van het geval vrijwillig, op basis van voldoende en duidelijke informatie en terwijl hij zich bewust was van de rechtsgevolgen, is gekomen tot de ondubbelzinnige beslissing om mee te werken aan het afdoeningsvoorstel en de daarmee gepaard gaande afstand van verdedigingsrechten. Dit onderzoek vindt plaats op de terechtzitting. 4.3 De toetsing in deze zaak Om voormelde beoordeling te kunnen verrichten, heeft de rechtbank de strafzaak behandeld op de terechtzitting van 25 juni 2024. Deze zitting had het karakter van een inhoudelijke behandeling. Na de voordracht van de zaak door de officier van justitie heeft de rechtbank verdachte op de voet van artikel 286 Sv ondervraagd over de aan hem ten laste gelegde feiten alsook zijn persoonlijke omstandigheden.

5.1 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie acht overeenkomstig de procesafspraken de tenlastegelegde feiten wettig en overtuigend bewezen. 5.2 Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft voor wat betreft de bewezenverklaring eveneens verzocht de gemaakte procesafspraken te volgen. 5.3

De rechtbank is op grond van het dossier met de officier van justitie en de verdediging van oordeel dat het tenlastegelegde wettig en overtuigend bewezen kan worden zoals hierna weergeven. Zij grondt haar overtuiging hiervoor op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring. In die gevallen waarin de wet aanvulling van het vonnis vereist met de bewijsmiddelen, dan wel met een opgave daarvan, zal dit plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit vonnis zal worden gehecht. 5.4 De bewezenverklaring De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte 1 in de periode van 1 apri1 2020 tot en met 4 februari 2021 in [plaats 1] en [plaats 2] en [plaats 3] en elders in Nederland heeft deelgenomen aan een organisatie, welke organisatie bestond uit een samenwerkingsverband van hem, verdachte en [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] en [medeverdachte 5] en andere personen welke organisatie tot oogmerk had het plegen van misdrijven als bedoeld in artikel 10 derde en vierde lid en 10a eerste lid van de Opiumwet, namelijk - het bereiden en bewerken en verwerken en verkopen en afleveren en verstrekken en vervoeren en aanwezig hebben en vervaardigen van een of meer middel(en) als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I en - het plegen van voorbereidings- of bevorderingshandelingen zoals bedoeld in artikel 10a eerste lid van de Opiumwet; 2 hij op tijdstippen in de periode van 5 oktober 2020 tot en met 4 februari 2021 te [plaats 1] en [plaats 2] , tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk heeft bereid en bewerkt en verwerkt en vervaardigd, hoeveelheden van een materiaal bevattende metamfetamine, zijnde metamfetamine een middel vermeld op lijst I bij de Opiumwet, EN in de periode van 5 oktober 2020 tot en met 4 februari 2021 te [plaats 1] en [plaats 2] , tezamen en in vereniging met anderen, om een feit, bedoeld in het derde of vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet, te weten het opzettelijk bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken, vervoeren van hoeveelheden metamfetamine, zijnde metamfetamine een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, voor te bereiden en te bevorderen - voorwerpen en stoffen voorhanden heeft gehad, waarvan hij, verdachte en zijn mededaders wisten dat zij bestemd waren tot het plegen van die delicten immers hebben hij, verdachte en zijn mededaders in voornoemde periode in voornoemde pleegplaatsen * een (in werking zijnde) laboratorium-opstelling/productieplaats, bedoeld/bestemd voor de productie/vervaardiging van metamfetamine en * (grote/aanzienlijke) hoeveelheden 1-fenyl-2-propanon, ook wel genaamd BMK (Benzylmethylketon) en * (grote/aanzienlijke) hoeveelheden (andere) chemicaliën en/of grondstoffen/hulpstoffen bestemd voor de productie/vervaardiging van metamfetamine en * productiemiddelen en/of voorwerpen en/of hardware bestemd voor de productie/vervaardiging van metamfetamine voorhanden gehad, waarvan verdachte en zijn mededaders wisten dat die bestemd waren tot het plegen van die feiten. 3 op 28 september 2021 te [plaats 1] munitie van categorie III van de Wet wapens en munitie, te weten drie patronen, voorhanden heeft gehad. De tenlastelegging bevatte kennelijke taal-/schrijffouten, die in de bewezenverklaring zijn hersteld. Verdachte is hierdoor niet in zijn belangen geschaad. De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken. 6De strafbaarheid Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Dit levert de in de beslissing genoemde strafbare feiten op. Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit. 7De strafoplegging 7.1 De vordering van de officier van justitie De officier van justitie vordert conform de gemaakte procesafspraken aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf van 24 maanden met aftrek van voorarrest en een geldboete ter hoogte van € 31.750,-. 7.2 Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft eveneens verzocht om de gemaakte procesafspraken te volgen. 7.3

Naar aanleiding van onder meer verdenkingen van handel in en productie van metamfetamine in oktober 2020 is een onderzoek gestart, genaamd Philippus. Dit onderzoek heeft uiteindelijk meerdere verdachten opgeleverd waaronder deze verdachte. Op grond van dit onderzoek is vast komen te staan dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan deelname aan een criminele organisatie gericht op het plegen van Opiumwetfeiten, met name de productie van metamfetamine, de voorbereidingshandelingen daarvoor en de verkoop daarvan. Het aandeel van verdachte Met de bewezenverklaarde feiten heeft verdachte deel uit gemaakt van georganiseerde en ondermijnende drugshandel. Bekend is dat zulke handel niet zelden gepaard gaat met geweld. Dit beeld wordt bevestigd door het bij verdachte aantreffen van en bij medeverdachten aantreffen van (vuur)wapens. De rechtbank krijgt bij het lezen van het dossier de indruk dat het beramen en plegen van criminele activiteiten binnen de organisatie dagelijkse kost en een normale gang van zaken was. In de tenlastegelegde periode zijn onder leiding van verdachte [medeverdachte 1] op tenminste twee locaties ( [plaats 2] en [plaats 3] ) laboratoriums voor de productie van metamfetamine opgebouwd en in werking geweest. Er werd hierbij getracht om uit het zicht en uit de handen van politie en justitie te blijven door zo min mogelijk over de telefoon te communiceren en vooral in persoon af te spreken. Er vonden veelvuldig ontmoetingen plaats in verschillende samenstellingen tussen verdachte en medeverdachten binnen het onderzoek Philippus, niet alleen bij een aantal medeverdachten thuis op het kamp, maar ook bij het bedrijf van medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] . Daarnaast werd er onderling gecommuniceerd in versluierd en verhullend taalgebruik en met gebruik van PGP-toestellen. Verdachte hield zich, al dan niet op de achtergrond, onder andere bezig met de opbouw van deze labs en met de aan- en verkoop van de grondstoffen voor de productie van de metamfetamine. De schuur op zijn perceel aan de [straat] vervulde – zo kan uit de waarnemingen worden afgeleid – een rol in de logistiek rond het lab in [plaats 2] . Daarnaast had verdachte contact met de laboranten die later bij het lab in [plaats 2] zijn aangehouden. Verdachte vervulde hiermee een substantiële rol binnen de organisatie. De ernst van de feiten Van metamfetamine is algemeen bekend dat dit vanaf het eerste gebruik direct zeer verslavend is. Het gevoel van euforie verandert vaak in depressieve gevoelens zodra de drug is uitgewerkt. Gebruikers gaan snel steeds meer gebruiken om de euforische effecten te kunnen blijven voelen. Het gebruik brengt op langere termijn grote gezondheidsrisico’s met zich. Naast lichamelijke schade, zoals hersenschade, zweren, ontstekingen en uitvallende/slechte tanden zorgt veelvuldig gebruik ook voor forse psychische klachten zoals depressie, agressie, angst en paranoia. Bij langdurig gebruik kan metamfetamine, door schade aan de aders van het hart en de hersenen zelfs dodelijk zijn. Daarnaast brengt de productie van metamfetamine niet alleen gezondheids- en veiligheidsrisico’s voor de laboranten met zich mee maar ook voor omwonenden en passanten. Er ontstaat een groot risico op ontploffingen en branden omdat met een samenstel van agressieve chemicaliën wordt gewerkt, zonder dat daarbij de noodzakelijke veiligheidsmaatregelen in acht worden genomen. Tot slot wordt het chemisch afval dat ontstaat bij de productie van metamfetamine vrijwel altijd illegaal gedumpt, waardoor schade aan het milieu wordt toegebracht en er veel tijd, geld en energie moet worden geïnvesteerd om deze negatieve gevolgen zoveel mogelijk ongedaan te maken. Criminele organisaties als deze hebben ook een ontwrichtend en ondermijnend effect op de samenleving. Doordat de behaalde grote winsten doorgaans weer in de bovenwereld worden uitgegeven of geïnvesteerd, ontstaat een oneerlijke concurrentiepositie ten opzichte van ondernemers die legaal hun geld verdienen. Verdachte heeft zich om al deze gevolgen kennelijk niet bekommerd en met zijn handelen geprobeerd het aanbod van dit verwoestende middel in stand te houden om zo op een snelle manier geld te verdienen. de strafmaat Bij de bepaling van de strafmaat houdt de rechtbank rekening met de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht van de rechtbanken en hoven (LOVS) en de straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd. Zij neemt hierbij in aanmerking de rol van verdachte in het productieproces en in de organisatie. Tevens neemt de rechtbank in aanmerking dat er sprake was van een zeer professioneel laboratorium waarin op grote schaal metamfetamine kon worden geproduceerd en ook grote hoeveelheden metamfetamine en metamfetaminebase zijn aangetroffen. De rechtbank heeft bij de oplegging van de straf ook acht geslagen op het strafblad van verdachte waaruit blijkt dat verdachte eerder – voor het laatst in 2015 – voor soortgelijke feiten is veroordeeld. Daarnaast dient bij de strafoplegging rekening te worden gehouden met het tijdsverloop in deze zaak. De rechtbank stelt vast dat het recht op een berechting binnen een redelijke termijn, als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het EVRM, in deze zaak is geschonden. Deze termijn vangt aan op het moment dat vanwege de Staat jegens verdachte een handeling is verricht waaruit verdachte redelijkerwijs heeft kunnen opmaken dat het Openbaar Ministerie het ernstig voornemen had tegen hem een strafvervolging in te stellen. In dit geval moet de termijn worden gerekend vanaf 28 september 2021, te weten de datum van de inverzekeringstelling van verdachte. De behandeling van deze zaak is niet afgerond met een eindvonnis binnen twee jaar na aanvang van de hiervoor genoemde termijn, terwijl de rechtbank geen bijzondere omstandigheden aanwezig acht, die deze overschrijding rechtvaardigen. Weliswaar is er sprake van een groot onderzoek met meerdere verdachten maar niet van dusdanige omvang dat dit de overschrijding rechtvaardigt. De termijnoverschrijding is evenmin toe te rekenen aan de invloed van de verdediging op het procesverloop. Dat maakt dan ook dat de redelijke termijn met ruim één jaar is overschreden. Op grond daarvan is de rechtbank van oordeel dat een korting op de gevangenisstraf moet worden toegepast van tien procent. De rechtbank heeft verder acht geslagen op wat het afdoeningsvoorstel betekent voor het (verloop van het) strafproces in deze zaak en de strafoplegging. Daarbij merkt de rechtbank op dat de officier van justitie en de verdediging in een zeer laat stadium van het strafproces tot procesafspraken zijn gekomen. Er hadden in deze zaak immers al drie pro-formazittingen plaatsgevonden, er waren onderzoekswensen ingediend waarop door de rechter-commissaris was beslist en de zaak was gereed en gepland voor inhoudelijke behandeling, toen de rechtbank van de procesafspraken op de hoogte werd gesteld. De efficiëntiewinst is in dit geval dan ook niet gelegen in een snellere behandeling van de strafzaak in eerste aanleg. Wel is het zo dat de behandeling van de strafzaak ter zitting efficiënt is verlopen als gevolg van de procesafspraken en een hoger beroep wordt voorkomen. Dit levert de nodige tijdswinst op en bespaart zittingsruimte in hoger beroep. Ook zorgen de procesafspraken ervoor dat de opgelegde straf waarschijnlijk gemakkelijker kan worden geëxecuteerd. De procesafspraken doen daarmee ook recht aan de belangen van de maatschappij. Concluderend is de rechtbank, evenals de officier van justitie, van oordeel dat bij berechting binnen een redelijke termijn in beginsel een gevangenisstraf van 42 maanden passend en geboden zou zijn geweest.

De rechtbank: Bewezenverklaring - verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 5.4 is omschreven; - spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd; Strafbaarheid - verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert: feit 1: Deelnemen aan een organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van een misdrijf als bedoeld in artikel 10 derde en vierde lid en 10a eerste lid, van de Opiumwet; feit 2: Eendaadse samenloop van medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder B en D van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd en medeplegen van voorbereiden of bevorderen van een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, door voorwerpen en stoffen voorhanden te hebben, waarvan hij weet dat zij bestemd zijn tot het plegen van dat feit; feit 3: Handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie; - verklaart verdachte strafbaar; Strafoplegging - veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 24 maanden; - bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf; - veroordeelt verdachte tot betaling van een geldboete van € 31.750,-; - beveelt dat bij niet betaling van de geldboete, vervangende hechtenis zal worden toegepast van 193 dagen; - heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis. Dit vonnis is gewezen door mr. G.M.J. Kok, voorzitter, mr. M.H.M. Collombon en mr. A.L. Hoekstra, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A. Bles en mr. M. de Jonge, griffiers, en is uitgesproken ter openbare zitting op 27 november 2024. Bijlage I De tenlastelegging Aan de verdachte is tenlastegelegd dat 1 hij in of omstreeks de periode van 1 apri12020 tot en met 4 februari 2021 in [plaats 1] en/of [plaats 2] en/of 's-Gravenhage en/of [plaats 3] en/of elders in Nederland heeft deelgenomen aan een organisatie, welke organisatie bestond uit een samenwerkingsverband(en) van hem, verdachte en [medeverdachte 1] en/of [medeverdachte 2] en/of [medeverdachte 3] en/of [medeverdachte 4] en/of [medeverdachte 5] en/of een of meer (andere) perso(o)n(en) welke organisatie tot oogmerk had het plegen van een of meer misdrijven als bedoeld in artikel 10 derde, vierde en vijfde lid, l0A eerste lid van de Opiumwet, namelijk - het (telkens) bereiden en/of bewerken en/of verwerken en/of verkopen en/of afleveren en/of verstrekken en/of vervoeren en/of aanwezig hebben en/of vervaardigen van een of meer middel(en) als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet en/of - het (telkens) plegen van voorbereidings- of bevorderingshandelingen zoals bedoeld in artikel l0A eerste lid van de Opiumwet; (CRIMIIVELE ORGANISATIE, artikel 11B Opiumwet) ( art 101id 4 Opiumwet, art 11b lid 1 Opiumwet, art 2 ahf/ond D Opiumwet) 2 hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 5 oktober 2020 tot en met 4 februari 2021 te [plaats 1] en/of [plaats 2] en/of 's-Gravenhage en/of in een of meer andere plaats(en) in Nederland in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk heeft bereid en/of bewerkt en/of verwerkt en/of verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd en/of vervaardigd,in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad een of meer hoeveelhe(i)d(en) van een materiaal bevattende metamfetamine en/of amfetamine, zijnde metamfetamine en/of amfetamine (telkens) (een) middel(en) vermeld op lijst 1 bij de Opiumwet dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet, in elk geval (telkens) een of meer hoeveelhe(i)d(en) van een materiaal bevattende een of meer middel(en) vermeld op lijst I bij de Opiumwet, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet; (PRODUCTIE SYNTHETISCHE DRUGS [plaats 2]) (artikel 2B/D jo.