ECLI:NL:RBROT:2025:8369

Rechtbank Rotterdam Team straf 1 Parketnummer: 10.093861.25 Parketnummer vordering TUL VV: 10.066286.24 en 10.306447.22 Datum uitspraak: 4 juli 2025 Tegenspraak Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats 1] op [geboortedatum 1] 2007, ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres: [adres 1] , [postcode 1] te [plaats] , raadsman mr. K. Durdu, advocaat te Rotterdam. 1Onderzoek op de terechtzitting Gelet is op het onderzoek op de terechtzitting van 20 juni 2025. 2Tenlastelegging Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. Kort en zakelijk weergegeven, komt de verdenking er op neer dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van poging tot afpersing op 24 maart 2025 (feit 1) en het medeplegen van poging tot zware mishandeling op 24 maart 2025 (feit 2). 3Eis officier van justitie De officier van justitie mr. M. Groot heeft gevorderd: bewezenverklaring van het onder 1 en 2 ten laste gelegde; veroordeling van de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden met aftrek van voorarrest, waarvan 3 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaar en als bijzondere voorwaarden: meldplicht bij reclassering, gedragsinterventie cognitieve vaardigheden, drugsverbod, contactverbod met medeverdachten en slachtoffers, locatiegebod (met elektronische monitoring), dagbesteding en ambulante begeleiding, met de dadelijke uitvoerbaarheid van deze bijzondere voorwaarden; tenuitvoerlegging van het voorwaardelijk opgelegde strafdeel in de zaken met parketnummers 10.066286.24 en 10.306447.22. 4Waardering van het bewijs 4.1. Vrijspraak (feit 2) 4.1.1. Standpunt officier van justitie Het onder 2 ten laste gelegde feit is wettig en overtuigend bewezen. De aangifte van [slachtoffer 2] wordt ondersteund door de aangifte van [slachtoffer 1] . Daarnaast is op de camerabeelden te zien dat er fors geweld wordt gebruikt door de verdachte en zijn medeverdachte. Het [slachtoffer 2] krijgt veel klappen in zijn gezicht. Als de medeverdachte het slachtoffer vastheeft, slaat de verdachte op hem in. Als de medeverdachte op het slachtoffer zit, trapt de verdachte het slachtoffer in het gelaat. Deze trappen treffen misschien niet het gezicht, maar zijn in ieder geval gericht op het bovenlichaam. Er wordt voor een langere tijd door twee personen fors geweld gebruikt. Hiermee hebben de verdachte en zijn medeverdachte de aanmerkelijke kans aanvaard dat zwaar lichamelijk letsel bij het slachtoffer zou ontstaan. 4.1.2.

De rechtbank stelt op basis van de aangifte en de beschreven camerabeelden vast dat er tussen de aangever, de verdachte en de medeverdachte een fysieke confrontatie heeft plaatsgevonden. Uit de camerabeelden blijkt dat beide verdachten meermaals tegen het lichaam van aangever slaan en schoppen, ook terwijl de aangever al op de grond ligt. Op grond van het dossier kan echter niet worden bewezen dat de verdachte met zijn handelen (voorwaardelijk) opzet had om zwaar lichamelijk letsel aan [slachtoffer 2] toe te brengen. Er bestaat te veel onduidelijkheid over waar en met welke kracht [slachtoffer 2] is geraakt op zijn lichaam. Het dossier biedt dan ook onvoldoende aanknopingspunten aan de hand waarvan kan worden vastgesteld dat de verdachte en/of zijn medeverdachte door de handelingen die zij hebben verricht de aanmerkelijke kans hebben aanvaard om aan [slachtoffer 2] zwaar lichamelijk letsel toe te brengen. Dat de verdachte de aangever tegen zijn rug/bovenlichaam heeft getrapt, en in die zin richting zijn hoofd zou hebben getrapt, is daartoe niet voldoende. Anders dan de officier van justitie is de rechtbank van oordeel dat niet wettig en overtuigend kan worden bewezen hetgeen aan de verdachte onder 2 ten laste is gelegd. Dit betekent dat de verdachte hiervan wordt vrijgesproken. 4.2. Bewijswaardering (feit 1) 4.2.1. Standpunt verdediging De verdachte dient te worden vrijgesproken van het onder 1 ten laste gelegde feit. Er is onvoldoende wettig en overtuigend bewijs dat de bewoordingen zijn geuit op de wijze waarop ze in de tenlastelegging zijn opgenomen. De verklaringen van aangever [slachtoffer 1] en aangever [slachtoffer 2] komen op dit punt ook niet overeen. De woorden die de verdachte wel heeft geuit, zijn niet te kwalificeren als een bedreiging met geweld. 4.2.2.

Vast staat dat de verdachte en zijn medeverdachte op 24 maart 2025 aanwezig waren bij de [coffeeshop] in Rotterdam. De verdachte heeft verklaard dat hij zichzelf herkent op de camerabeelden en dat hij heeft gesproken met aangever [slachtoffer 1] en getuige [slachtoffer 2] (aangever van feit 2). De verdachte had op dat moment een persoon aan de telefoon aan wie aangever [slachtoffer 1] nog ‘vijf barki’ zou moeten betalen. Daarna lopen de lezingen van de gebeurtenis uiteen. De verdachte heeft in ieder geval ontkend dat hij aangever [slachtoffer 1] heeft afgeperst. De rechtbank acht echter de lezing van de gebeurtenissen die aangever [slachtoffer 1] geeft aannemelijker dan die van de verdachte en zijn medeverdachte. Daartoe is het volgende redengevend. De verklaring van aangever [slachtoffer 1] wordt op essentiële onderdelen ondersteund door de verklaring van getuige [slachtoffer 2] , die in woorden van gelijke strekking over de gebeurtenis heeft verklaard. Zo verklaren beiden dat de verdachte en zijn medeverdachte aangever [slachtoffer 1] dwongen te betalen op het moment dat de onbekende persoon aan de telefoon was, dat zij “wisten waar zijn oma woont” en dat zij met een vuurwapen dreigden. De verklaring van aangever [slachtoffer 1] is concreet, consistent en gedetailleerd. De rechtbank acht de verklaring van de aangever [slachtoffer 1] betrouwbaar en zij zal deze gebruiken voor het bewijs. Dat in beide verklaringen de exacte bewoordingen over de wetenschap van het adres van de oma van aangever niet helemaal overeen komen, maakt dit niet anders. Tevens vinden de verklaringen van aangever [slachtoffer 1] en getuige [slachtoffer 2] steun in de (bewegende) ter zitting afgespeelde camerabeelden met audio. Te horen is dat de verdachte en de medeverdachte zeggen dat aangever [slachtoffer 1] aan hen ‘vijf barki’ moet betalen. Verder heeft de rechtbank ter zitting geconstateerd dat onder meer te horen is dat de medeverdachte tegen aangever [slachtoffer 1] zegt “Alsof ik niet weet waar je oma woont bro”. Ook is te zien, zoals is beschreven door de verbalisant, dat de medeverdachte zijn hand in zijn zak doet en vervolgens een dreigende beweging maakt, waarbij hij minst genomen de schijn wekt dat hij een (vuur)wapen heeft – wat hij volgens aangever [slachtoffer 1] en getuige [slachtoffer 2] ook zou hebben gezegd. Dat niet alle in de tenlastelegging opgenomen zinnen te horen zijn, zoals is bepleit door de raadsman, maakt dit niet anders, nu een deel van de audio onverstaanbaar was ten gevolge van bouwwerkzaamheden in de coffeeshop en een deel van het ten laste gelegde zich binnen heeft afgespeeld. Hiervan zijn immers geen camerabeelden of audiofragmenten beschikbaar. De verdediging heeft ook aangevoerd dat de medeverdachte weliswaar iets heeft gezegd over waar de oma van aangever woont, maar dat hij daarmee geen bedreigende bedoeling heeft gehad, zoals hij op zitting (in zijn eigen zaak) heeft toegelicht. De rechtbank gaat daar niet in mee. Zij is van oordeel dat de door de verdachte en de medeverdachte geuite, dwingende woorden, gelet ook op de context van het gesprek en de dreigende beweging, naar objectieve maatstaven als een bedreiging met geweld te kwalificeren zijn. Het verweer wordt verworpen. De bovengenoemde feiten en omstandigheden, in onderling verband en samenhang bezien, maken dat de rechtbank tot het oordeel komt dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van een poging tot afpersing. 4.2.3.

Het onder 1 ten laste gelegde feit is wettig en overtuigend bewezen. 4.3. Bewezenverklaring In bijlage II heeft de rechtbank de inhoud van wettige bewijsmiddelen opgenomen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Op grond daarvan, en op grond van de redengevende inhoud van het voorgaande, is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat: hij op 24 maart 2025 te Rotterdam ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander met het oogmerk om zich en/of anderen wederrechtelijk te bevoordelen door bedreiging met geweld [slachtoffer 1] te dwingen tot de afgifte van geld en een telefoon, toebehorende aan voornoemde [slachtoffer 1] , - door die [slachtoffer 1] de woorden toe te voegen: "Je gaat nu die schuld van 500 euro betalen, anders nemen wij jouw telefoon en spullen mee” en “We weten waar je oma woont he” en “Anders gaan we je pakken” en “Je weet dat wij ‘pijp’ hebben”, althans woorden van soortgelijke dreigende aard en/of strekking, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid. Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet ook daarvan worden vrijgesproken. Voor zover in de bewezenverklaarde tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze cursief in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is hierdoor niet in zijn verdediging geschaad. 5Strafbaarheid feit Het bewezen feit levert op: poging tot afpersing, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen. Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het feit is dus strafbaar. 6Strafbaarheid verdachte Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

7.1. Algemene overweging De straf die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen. 7.2. Feit waarop de straf is gebaseerd De verdachte heeft zich samen met zijn medeverdachte schuldig gemaakt aan een poging tot afpersing. De verdachte heeft door bedreiging met geweld geld geëist van het slachtoffer. De verdachte heeft, door aldus te handelen, een beangstigende situatie in het leven geroepen voor het slachtoffer. De rechtbank rekent het de verdachte aan dat hij meende op deze wijze een conflict over geld tussen het slachtoffer en een bekende van het slachtoffer op te moeten lossen, waar hij nota bene zelf helemaal niet mee te maken had. De verdachte heeft zich niet bekommerd over de wijze waarop zijn gedrag overkomt op anderen en welke gevolgen dit heeft voor anderen. De rechtbank rekent dit de verdachte aan. 7.3. Persoonlijke omstandigheden van de verdachte 7.3.1. Strafblad De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie van 15 mei 2025, waaruit blijkt dat de verdachte eerder is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten, te weten een straatroof en meermaals openlijke geweldpleging. 7.3.2. Rapportages Reclassering Nederland heeft een rapport over de verdachte opgemaakt, gedateerd 13 juni 2025. Dit rapport houdt het volgende in. De verdachte laat op meerdere leefgebieden signalen zien die wijzen op een verhoogd risico op recidive en het veroorzaken van letselschade, mede gezien zijn justitiële voorgeschiedenis en het herhaaldelijk in aanraking komen met de politie en justitie op jonge leeftijd. Deze contacten roepen ernstige zorgen op over zijn omgang met regels, grenzen en impulsbeheersing. Op het gebied van arbeid en dagbesteding is er op dit moment geen uitzicht op werk. De verdachte geeft aan pas te willen starten met solliciteren zodra hij in het bezit is van zijn VCA- en heftruckcertificaat. Hoewel het behalen van deze certificaten een positieve start kan zijn, ontbreekt er op dit moment een actieve houding of plan van aanpak richting het daadwerkelijk verkrijgen van werk. Zijn motivatie lijkt voornamelijk extrinsiek en wordt niet gedragen door een concreet doel of duidelijke interesse in specifieke werkzaamheden. Daarnaast is het sociaal netwerk van de verdachte zorgwekkend. Er is weinig sprake van positieve relaties, naast de gezinsleden van de verdachte. De vriendengroep die hij samen met zijn neef deelt wordt door de reclassering als risicovol gezien, doordat de meesten een strafblad en/of een lopend reclasseringstoezicht hebben. Het valt de reclassering op dat de verdachte een nonchalante houding aanneemt ten aanzien van zijn toekomst. De verdachte heeft structuur, begeleiding en ondersteuning nodig bij het ontwikkelen van realistische doelen, het versterken van zijn motivatie en het verminderen van zijn risico's op terugval. Geadviseerd wordt het volwassenenstrafrecht toe te passen, want er is na 31 juli 2025 geen sprake meer van schoolgang en wil de verdachte aan het werk in de logistiek. Bij een veroordeling adviseert de reclassering een (deels) voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden. 7.4.

Gelet op hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, komt zij tot de volgende conclusies. Door de raadsman is verzocht het jeugdstrafrecht toe te passen. De rechtbank ziet hier geen aanleiding toe, gelet op het advies van de reclassering. Het enkele feit dat de verdachte pas twee maanden de leeftijd van 18 jaar had bereikt op de datum waarop hij het strafbare feit heeft gepleegd, maakt niet dat daarom het jeugdstrafrecht moet worden toegepast. Er zijn geen andere omstandigheden gebleken waaruit volgt dat het jeugdstrafrecht moet worden toegepast. Gezien de ernst van de feiten kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een (deels onvoorwaardelijke) gevangenisstraf. Bij het bepalen van de duur van de gevangenisstraf heeft de rechtbank acht geslagen op straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd, alsmede op de persoonlijke omstandigheden van verdachte en diens jeugdige leeftijd. De verdediging heeft verzocht een onvoorwaardelijke gevangenisstraf achterwege te laten en in plaats daarvan een taakstraf op te leggen. Hiervoor bestaat naar het oordeel van de rechtbank echter geen aanleiding, gelet op de ernst van de feiten en het feit dat de verdachte in meerdere proeftijden liep ten tijde van het gepleegde delict. Nu de reclassering begeleiding en bijzondere voorwaarden noodzakelijk acht, zal de rechtbank een deel van de voorgenomen straf voorwaardelijk opleggen, met de voorwaarden die hierna worden genoemd. Dit voorwaardelijk strafdeel dient er tevens toe de verdachte ervan te weerhouden in de toekomst opnieuw strafbare feiten te plegen. Omdat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen, zullen de op te leggen bijzondere voorwaarden, inhoudende een meldplicht, verplichting tot het deelnemen aan de gedragsinterventie cognitieve vaardigheden, drugsverbod, contactverbod, locatiegebod (met elektronische monitoring), inspanningsverplichting voor het vinden en behouden van dagbesteding, verplichting tot het meewerken aan ambulante begeleiding en het op te leggen reclasseringstoezicht, dadelijk uitvoerbaar worden verklaard. Hierbij overweegt de rechtbank dat de verdachte reeds meermaals veroordeeld is voor geweldsfeiten, dat hij in meerdere proeftijden liep en zich opnieuw schuldig heeft gemaakt aan een geweldsfeit. Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen straf passend en geboden. Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet. 8Vorderingen tenuitvoerlegging 8.1. Vonnissen waarvan tenuitvoerlegging wordt gevorderd Bij vonnis van 25 juni 2024 van de meervoudige kamer van deze rechtbank met parketnummer 10.066286.24 is de verdachte ter zake van tweemaal bezit van (vuur)wapens veroordeeld voor zover van belang tot 74 dagen jeugddetentie, waarvan een gedeelte groot 30 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaar. De proeftijd is ingegaan op 10 juli 2024. Bij vonnis van 6 april 2023 van de kinderrechter van deze rechtbank met parketnummer 10.306447.22 is de verdachte ter zake van openlijke geweldpleging veroordeeld voor zover van belang tot 60 dagen jeugddetentie, waarvan een gedeelte groot 22 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaar. De proeftijd is ingegaan op 21 april 2023. 8.2. Standpunt verdediging De verdediging verzoekt de vorderingen tot tenuitvoerlegging af te wijzen, gelet op de jeugdige leeftijd van de verdachte. Het uitzitten van de opgelegde straf zou de schoolgang en het uitvoeren van werk belemmeren. 8.3.

Het hierboven bewezen verklaarde feit is na het wijzen van deze vonnissen en voor het einde van de proeftijden gepleegd. Door het plegen van het bewezen feit heeft de verdachte de aan de vonnissen verbonden algemene voorwaarde, dat hij voor het einde van de proeftijd geen nieuwe strafbare feiten zou plegen, niet nageleefd. Daarom zal de tenuitvoerlegging worden gelast van het voorwaardelijk gedeelte van de bij de vonnissen met parketnummers 10.066286.24 en 10.306447.22 aan de verdachte opgelegde straf. 9Voorlopige hechtenis De rechtbank heeft kennis genomen van het arrest van de Hoge Raad van 24 juni 2025 (ECLI:NL:HR:2025:987) en overweegt in het kader van de schorsing van de voorlopige hechtenis als volgt. De verdachte is bij beslissing van 10 april 2025 geschorst tot aan de einduitspraak. De rechtbank ziet gelet op de hiervoor geschetste persoonlijke omstandigheden van verdachte geen aanleiding om de schorsing voor een langere periode te laten voortduren. Verdachte loopt in twee proeftijden en er is geen sprake van structurele dagbesteding in de vorm van werk of opleiding. 10Toepasselijke wettelijke voorschriften Gelet is op de artikelen 14a, 14b, 14c, 45 en 317 van het Wetboek van Strafrecht. 11Bijlagen De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis.

De rechtbank: verklaart niet bewezen dat de verdachte het onder 2 ten laste gelegde feit heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij; verklaart bewezen dat de verdachte het onder 1 ten laste gelegde feit, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan; verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte ook daarvan vrij; stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert het hiervoor vermelde strafbare feit; verklaart de verdachte strafbaar; veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 5 (vijf) maanden; bepaalt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte, groot 3 (drie) maanden niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten; verbindt hieraan een proeftijd, die wordt gesteld op 2 (twee) jaren; tenuitvoerlegging kan worden gelast als de veroordeelde de algemene voorwaarde niet naleeft en ook als de veroordeelde gedurende de proeftijd een bijzondere voorwaarde niet naleeft of een voorwaarde die daaraan van rechtswege is verbonden; stelt als algemene voorwaarde: - de veroordeelde zal zich vóór het einde van de proeftijd niet aan een strafbaar feit schuldig maken; stelt als bijzondere voorwaarden: 1. de veroordeelde zal zich binnen 3 werkdagen na het ingaan van de proeftijd melden bij Reclassering Nederland op het [adres 2] , [postcode 2] te [plaats] . De veroordeelde zal zich blijven melden op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt; 2. de veroordeelde zal actief deelnemen aan de gedragsinterventie cognitieve vaardigheden (CoVa) of een andere gedragsinterventie die gericht is op cognitieve vaardigheden. De reclassering bepaalt welke training het precies wordt. De veroordeelde houdt zich aan de afspraken en aanwijzingen van de trainer/begeleider; 3. de veroordeelde zal geen drugs gebruiken en zal meewerken aan controle op dit verbod. De controle gebeurt met urineonderzoek. De reclassering bepaalt hoe vaak de veroordeelde wordt gecontroleerd; 4. de veroordeelde zal op geen enkele wijze – direct of indirect – contact hebben of zoeken met de mededaders [medeverdachte 1] , geboren op [geboortedatum 2] 2006 te [geboorteplaats 2] , en [medeverdachte 2] , geboren op [geboortedatum 3] 2006 te [geboorteplaats 2] , en de slachtoffers [slachtoffer 1] , geboren op [geboortedatum 4] 2003 te [geboorteplaats 2] , en [slachtoffer 2] , geboren op [geboortedatum 5] 2007 te [geboorteplaats 2] , zolang het Openbaar Ministerie dit verbod nodig vindt; 5. de veroordeelde zal gedurende het reclasseringstoezicht op vooraf vastgestelde tijdstippen aanwezig zijn op het verblijfadres. De reclassering stelt de precieze tijdstippen vast, in overleg met de veroordeelde en mede afhankelijk van de dagbesteding. Bij de start hoeft de veroordeelde op doordeweekse dagen met dagbesteding een aangesloten blok van 12 uur niet op het verblijfadres te zijn. Op dagen zonder opleiding, (vrijwilligers)werk of behandeling is dat 2 uur. In de weekenden heeft de veroordeelde een aaneengesloten blok van 4 uur per dag vrij te besteden. De veroordeelde werkt mee aan elektronische monitoring op dit locatiegebod. Het huidige verblijfadres is [adres 1] , [postcode 1] te [plaats] . Een ander adres voor het locatiegebod is alleen mogelijk als de reclassering daarvoor toestemming geeft. De veroordeelde gaat niet naar het buitenland zonder toestemming van de reclassering, omdat het voor de elektronische monitoring nodig is dat de veroordeelde in Nederland verblijft. Het Openbaar Ministerie kan op verzoek van de reclassering de genoemde bloktijden veranderen of het locatiegebod laten vervallen. De aansluiting van het elektronische monitoringmiddel kan plaatsvinden binnen 72 uur nadat de Reclassering Nederland hiervan op de hoogte is gesteld; 6. de veroordeelde zal zich inspannen voor het vinden en behouden van school, betaald werk, onbetaald werk en/of vrijetijdsbesteding, met een vaste structuur. De dagbesteding draagt bij aan het voorkomen van delictgedrag; 7. de veroordeelde laat zich ambulant begeleiden door [zorgverlener] of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering. Gedurende de begeleiding komt de veroordeelde zijn afspraken na en stelt hij zich begeleidbaar op; verstaat dat van rechtswege de volgende voorwaarden zijn verbonden aan de hierboven genoemde bijzondere voorwaarden - de veroordeelde zal ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verlenen aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbieden; - de veroordeelde zal medewerking verlenen aan reclasseringstoezicht, daaronder begrepen de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht; geeft aan genoemde reclasseringsinstelling opdracht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden; geeft aan Reclassering Nederland opdracht elektronisch toezicht te houden op de naleving van de onder nummer 5 genoemde bijzondere voorwaarde en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden; beveelt dat de onder nummers 1 tot en met 7 genoemde bijzondere voorwaarden en het aan genoemde reclasseringsinstelling opgedragen toezicht dadelijk uitvoerbaar zijn; beveelt dat de tijd die door de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover deze tijd niet reeds op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht; heft op het bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte met ingang van de dag waarop de totale duur van de tot dan toe ondergane verzekering en voorlopige hechtenis gelijk zal zijn aan die van het onvoorwaardelijk deel van de opgelegde gevangenisstraf; gelast de tenuitvoerlegging van het voorwaardelijk gedeelte, groot 30 dagen, van de bij vonnis van 25 juni 2024 van de meervoudige kamer van deze rechtbank met parketnummer 10.066286.24 aan de veroordeelde opgelegde jeugddetentie; gelast de tenuitvoerlegging van het voorwaardelijk gedeelte, groot 22 dagen, van de bij vonnis van 6 april 2023 van de kinderrechter in deze rechtbank met parketnummer 10.306447.22 aan de veroordeelde opgelegde jeugddetentie. Dit vonnis is gewezen door mr. C.M. Derijks, voorzitter, en mrs. I. Tillema en J.C. Oord, rechters, in tegenwoordigheid van mr. E.D.