ECLI:NL:RBROT:2025:14964

RECHTBANK ROTTERDAM locatie Rotterdam zaaknummer: 11552745 CV EXPL 25-3759 datum uitspraak: 5 december 2025 Vonnis van de kantonrechter in de zaak van [persoon A] , woonplaats: [woonplaats] , eiseres in conventie, verweerster in reconventie, gemachtigde: mr. M.R. de Kok, tegen de publiekrechtelijke rechtspersoon Politie Eenheid Rotterdam, vestigingsplaats: ‘s Gravenhage, gedaagde in conventie, eiseres in reconventie, gemachtigde: mr. L.P. Kabel. De partijen worden hierna ‘ [persoon A] ’ en ‘de Politie’ genoemd.

1.1. Het dossier bestaat uit de volgende processtukken: de dagvaarding van 31 januari 2025, met bijlagen; het antwoord met eis in reconventie (tegeneis), met bijlagen; de brief van 28 april 2025, waarin een mondelinge behandeling is bepaald. 1.2. Op 6 november 2025 is de zaak tijdens een zitting besproken. Daarbij was [persoon A] aanwezig, bijgestaan door mr. M.R. de Kok. Namens de Politie was de heer [persoon B] (inspecteur en teamleider) aanwezig, bijgestaan door mr. L.P. Kabel.

Wat is de kern van de zaak? 2.1. Op 1 september 2023 heeft een aanrijding tussen twee auto’s plaatsgevonden ter hoogte van de ’s-Gravendijkwal in Rotterdam. Het gaat daarbij om de auto van [persoon A] en een auto van de Politie. Op enig moment heeft de Politie de auto van [persoon A] ingehaald en is zij vóór de auto van [persoon A] gaan rijden. Tijdens de inhaalmanoeuvre is een tweede voertuig van de Politie naast [persoon A] gaan rijden. Een van de inzittenden van het tweede voertuig heeft volgens [persoon A] een wapen op [persoon A] en haar bijrijder gericht en bevolen dat zij hun handen in de lucht moesten doen, wat zij ook hebben gedaan. De bestuurder van het voertuig van de Politie dat vóór [persoon A] reed heeft vrijwel gelijktijdig afgeremd, waarna [persoon A] tegen de achterkant van de auto van de Politie is aangereden. [persoon A] stelt dat de aanrijding het gevolg is van het handelen van de Politie en dat dat handelen als gevaarlijk rijgedrag moet worden aangemerkt. In deze procedure eist [persoon A] daarom dat de kantonrechter voor recht verklaart dat de Politie onrechtmatig tegenover [persoon A] heeft gehandeld en dat de Politie aansprakelijk is voor de daaruit voortvloeiende schade van [persoon A] . Daarnaast eist [persoon A] dat de Politie wordt veroordeeld € 5.407,13 aan vergoeding van haar materiële en immateriële schade, met rente en buitengerechtelijke incassokosten, aan haar te betalen. 2.2. De Politie is het niet eens met de eis van [persoon A] en betwist dat zij aansprakelijk is voor de aanrijding. Ook betwist zij (de hoogte van) de door [persoon A] gestelde materiële en immateriële schade. Volgens de Politie is de aanrijding het rechtstreekse gevolg van het negeren door [persoon A] van het teken ‘stop politie’, dat de Politie heeft gegeven toen zij vóór de auto van [persoon A] reed. Daarnaast stelt de Politie dat [persoon A] heeft verzuimd haar auto op tijd tot stilstand te brengen, terwijl daar wel de gelegenheid en tijd voor was. Daarom eist de Politie dat de kantonrechter voor recht verklaart dat [persoon A] onrechtmatig heeft gehandeld ten opzichte van de Politie door tegen de achterzijde van de politieauto aan te rijden en dat [persoon A] de schade, die de Politie daardoor lijdt, moet vergoeden. Daarnaast eist de Politie dat [persoon A] wordt veroordeeld € 3.748,73 aan schadevergoeding, met rente, aan haar te betalen. 2.3. De kantonrechter wijst de eis van [persoon A] af. De tegeneis van de Politie wordt toegewezen. Hierna wordt uitgelegd hoe de kantonrechter tot dit oordeel is gekomen. Niet de Politie, maar [persoon A] heeft onrechtmatig gehandeld 2.4. Partijen verschillen van mening of de Politie, voordat zij ging afremmen, het teken ‘stop politie’ aan [persoon A] heeft gegeven. De Politie stelt dat dat wel het geval is en dat [persoon A] op grond van artikel 83 van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 (hierna: ‘RVV) verplicht was aan dat bevel gehoor te geven. [persoon A] heeft echter betwist dat de Politie een stopteken heeft gegeven. 2.5. Naar het oordeel van de kantonrechter kan in het midden blijven of een stopteken is gegeven. In artikel 19 RVV is namelijk bepaald dat een bestuurder in staat moet zijn om zijn of haar voertuig tot stilstand te brengen binnen de afstand waarover hij of zij de weg kan overzien en waarover deze vrij is. Dit houdt in dat een bestuurder, in het geval een voorliggende auto remt, in staat moet zijn zelf op tijd af te remmen. Dat zou anders kunnen zijn als de voorligger plotseling en zonder enige aanleiding hard afremt. Dat de Politie plotseling en zonder aanleiding hard heeft afgeremd heeft [persoon A] in deze procedure echter niet gesteld. 2.6. In aansluiting op het voorgaande heeft [persoon A] ook niet gesteld dat zij onvoldoende ruimte of gelegenheid had om zelf tijdig af te remmen. De kantonrechter gaat er daarom van uit dat [persoon A] die ruimte en gelegenheid wél had. Het had dan ook in de gegeven omstandigheden op grond van artikel 19 RVV van [persoon A] verwacht mogen worden dat zij haar auto op tijd tot stilstand zou brengen op het moment dat de politieauto vóór haar afremde. Dat heeft zij niet gedaan. 2.7. De (enkele, niet onderbouwde) stelling van [persoon A] dat vanuit de tweede politieauto – met getrokken vuurwapen – aan [persoon A] en haar bijrijder het bevel is gegeven hun handen in de lucht te doen, maakt het bovenstaande niet anders. Naast het feit dat de Politie die stelling van [persoon A] heeft betwist (en het vanuit het oogpunt van verkeersveiligheid bepaald niet voor de hand ligt dat de Politie aan de bestuurder van een rijdende auto het bevel zou geven onmiddellijk de handen in de lucht te doen), geldt dat een dergelijk bevel het niet onmogelijk maakt het rempedaal te bedienen en alsnog af te remmen. 2.8. Het bovenstaande leidt tot het oordeel dat niet geconcludeerd kan worden dat de aanrijding en de door [persoon A] gestelde schade het gevolg is van het handelen van de Politie. [persoon A] heeft daartoe, zoals hiervoor is overwogen, onvoldoende gesteld. Aan bewijslevering wordt daarom niet toegekomen. Omdat de aanrijding niet te wijten is aan het handelen van de Politie kan het beroep van [persoon A] op het gelijkheidsbeginsel in dit kader verder onbesproken blijven. 2.9. Dat betekent dat de door [persoon A] gevorderde verklaring voor recht, dat de Politie onrechtmatig tegenover [persoon A] heeft gehandeld, wordt afgewezen. Om dezelfde reden is de Politie niet aansprakelijk voor de door [persoon A] gestelde schade, zodat de eis van [persoon A] om de Politie te veroordelen € 5.407,13 aan vergoeding van materiële en immateriële schade te betalen ook wordt afgewezen. Datzelfde geldt voor de daaraan gekoppelde rente en buitengerechtelijke incassokosten. 2.10. Door in strijd met artikel 19 RVV te handelen en tegen de achterzijde van de politieauto te rijden heeft [persoon A] juist onrechtmatig jegens de Politie gehandeld. [persoon A] moet de schade, die de Politie daardoor lijdt, vergoeden (artikel 6:162 BW). De door de Politie gevorderde verklaring voor recht op dit punt wordt daarom toegewezen. 2.11. De Politie heeft aangevoerd dat zij door de onrechtmatige gedraging van [persoon A] schade heeft geleden, bestaande uit een bedrag van € 3.748,73 inclusief btw aan reparatiekosten van de politieauto. Zij heeft die reparatiekosten voldoende onderbouwd door middel van een schaderapport van Diemex Expertise. [persoon A] heeft de door de Politie gestelde schade niet betwist en heeft ook geen verweer gevoerd tegen de hoogte daarvan. Daarom wordt [persoon A] veroordeeld een bedrag van € 3.748,73 aan schadevergoeding aan de Politie te betalen. [persoon A] moet rente betalen 2.12. De rente over het bedrag van € 3.748,73 vanaf 1 september 2023 wordt toegewezen, omdat de Politie genoeg heeft gesteld waaruit volgt dat deze moet worden betaald en [persoon A] dat niet heeft betwist. [persoon A] moet de proceskosten betalen 2.13. De proceskosten, zowel in conventie als in reconventie, komen voor rekening van [persoon A] , omdat zij ongelijk krijgt (artikel 237 Rv). De kantonrechter begroot de kosten die [persoon A] in conventie aan de Politie moet betalen op € 678,- aan salaris voor de gemachtigde (2 punten x € 339,-) en € 135,- aan nakosten. Dat is in totaal € 813,-. De kantonrechter begroot de kosten die [persoon A] in reconventie aan de Politie moet betalen op € 339,- aan salaris voor de gemachtigde. De wettelijke rente over de proceskosten in reconventie wordt ook toegewezen.

De kantonrechter: in conventie 3.1. wijst de eis van [persoon A] af; 3.2. veroordeelt [persoon A] in de proceskosten, die aan de kant van de Politie worden begroot op € 813,-; in reconventie 3.3. verklaart voor recht dat [persoon A] onrechtmatig ten opzichte van de Politie heeft gehandeld door tegen de achterzijde van de politieauto aan te rijden en dat [persoon A] de schade, die de Politie hierdoor lijdt, moet vergoeden; 3.4. veroordeelt [persoon A] om aan de Politie te betalen € 3.748,73 inclusief btw, met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over dat bedrag vanaf 1 september 2023 tot de dag dat volledig is betaald; 3.5. veroordeelt [persoon A] in de proceskosten, die aan de kant van de Politie worden begroot op € 339,- met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over dat bedrag vanaf de vijftiende dag nadat dit vonnis is betekend tot de dag dat volledig is betaald; 3.6. verklaart dit vonnis voor wat de veroordelingen in reconventie betreft uitvoerbaar bij voorraad. Dit vonnis is gewezen door mr. A.M. van Kalmthout en in het openbaar uitgesproken. 44487

RECHTBANK ROTTERDAM locatie Rotterdam zaaknummer: 11552745 CV EXPL 25-3759 datum uitspraak: 5 december 2025 Vonnis van de kantonrechter in de zaak van [persoon A] , woonplaats: [woonplaats] , eiseres in conventie, verweerster in reconventie, gemachtigde: mr. M.R. de Kok, tegen de publiekrechtelijke rechtspersoon Politie Eenheid Rotterdam, vestigingsplaats: ‘s Gravenhage, gedaagde in conventie, eiseres in reconventie, gemachtigde: mr. L.P. Kabel. De partijen worden hierna ‘ [persoon A] ’ en ‘de Politie’ genoemd.

1.1. Het dossier bestaat uit de volgende processtukken: de dagvaarding van 31 januari 2025, met bijlagen; het antwoord met eis in reconventie (tegeneis), met bijlagen; de brief van 28 april 2025, waarin een mondelinge behandeling is bepaald. 1.2. Op 6 november 2025 is de zaak tijdens een zitting besproken. Daarbij was [persoon A] aanwezig, bijgestaan door mr. M.R. de Kok. Namens de Politie was de heer [persoon B] (inspecteur en teamleider) aanwezig, bijgestaan door mr. L.P. Kabel.

Wat is de kern van de zaak? 2.1. Op 1 september 2023 heeft een aanrijding tussen twee auto’s plaatsgevonden ter hoogte van de ’s-Gravendijkwal in Rotterdam. Het gaat daarbij om de auto van [persoon A] en een auto van de Politie. Op enig moment heeft de Politie de auto van [persoon A] ingehaald en is zij vóór de auto van [persoon A] gaan rijden. Tijdens de inhaalmanoeuvre is een tweede voertuig van de Politie naast [persoon A] gaan rijden. Een van de inzittenden van het tweede voertuig heeft volgens [persoon A] een wapen op [persoon A] en haar bijrijder gericht en bevolen dat zij hun handen in de lucht moesten doen, wat zij ook hebben gedaan. De bestuurder van het voertuig van de Politie dat vóór [persoon A] reed heeft vrijwel gelijktijdig afgeremd, waarna [persoon A] tegen de achterkant van de auto van de Politie is aangereden. [persoon A] stelt dat de aanrijding het gevolg is van het handelen van de Politie en dat dat handelen als gevaarlijk rijgedrag moet worden aangemerkt. In deze procedure eist [persoon A] daarom dat de kantonrechter voor recht verklaart dat de Politie onrechtmatig tegenover [persoon A] heeft gehandeld en dat de Politie aansprakelijk is voor de daaruit voortvloeiende schade van [persoon A] . Daarnaast eist [persoon A] dat de Politie wordt veroordeeld € 5.407,13 aan vergoeding van haar materiële en immateriële schade, met rente en buitengerechtelijke incassokosten, aan haar te betalen. 2.2. De Politie is het niet eens met de eis van [persoon A] en betwist dat zij aansprakelijk is voor de aanrijding. Ook betwist zij (de hoogte van) de door [persoon A] gestelde materiële en immateriële schade. Volgens de Politie is de aanrijding het rechtstreekse gevolg van het negeren door [persoon A] van het teken ‘stop politie’, dat de Politie heeft gegeven toen zij vóór de auto van [persoon A] reed. Daarnaast stelt de Politie dat [persoon A] heeft verzuimd haar auto op tijd tot stilstand te brengen, terwijl daar wel de gelegenheid en tijd voor was. Daarom eist de Politie dat de kantonrechter voor recht verklaart dat [persoon A] onrechtmatig heeft gehandeld ten opzichte van de Politie door tegen de achterzijde van de politieauto aan te rijden en dat [persoon A] de schade, die de Politie daardoor lijdt, moet vergoeden. Daarnaast eist de Politie dat [persoon A] wordt veroordeeld € 3.748,73 aan schadevergoeding, met rente, aan haar te betalen. 2.3. De kantonrechter wijst de eis van [persoon A] af. De tegeneis van de Politie wordt toegewezen. Hierna wordt uitgelegd hoe de kantonrechter tot dit oordeel is gekomen. Niet de Politie, maar [persoon A] heeft onrechtmatig gehandeld 2.4. Partijen verschillen van mening of de Politie, voordat zij ging afremmen, het teken ‘stop politie’ aan [persoon A] heeft gegeven. De Politie stelt dat dat wel het geval is en dat [persoon A] op grond van artikel 83 van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 (hierna: ‘RVV) verplicht was aan dat bevel gehoor te geven. [persoon A] heeft echter betwist dat de Politie een stopteken heeft gegeven. 2.5. Naar het oordeel van de kantonrechter kan in het midden blijven of een stopteken is gegeven. In artikel 19 RVV is namelijk bepaald dat een bestuurder in staat moet zijn om zijn of haar voertuig tot stilstand te brengen binnen de afstand waarover hij of zij de weg kan overzien en waarover deze vrij is. Dit houdt in dat een bestuurder, in het geval een voorliggende auto remt, in staat moet zijn zelf op tijd af te remmen. Dat zou anders kunnen zijn als de voorligger plotseling en zonder enige aanleiding hard afremt. Dat de Politie plotseling en zonder aanleiding hard heeft afgeremd heeft [persoon A] in deze procedure echter niet gesteld. 2.6. In aansluiting op het voorgaande heeft [persoon A] ook niet gesteld dat zij onvoldoende ruimte of gelegenheid had om zelf tijdig af te remmen. De kantonrechter gaat er daarom van uit dat [persoon A] die ruimte en gelegenheid wél had. Het had dan ook in de gegeven omstandigheden op grond van artikel 19 RVV van [persoon A] verwacht mogen worden dat zij haar auto op tijd tot stilstand zou brengen op het moment dat de politieauto vóór haar afremde. Dat heeft zij niet gedaan. 2.7. De (enkele, niet onderbouwde) stelling van [persoon A] dat vanuit de tweede politieauto – met getrokken vuurwapen – aan [persoon A] en haar bijrijder het bevel is gegeven hun handen in de lucht te doen, maakt het bovenstaande niet anders. Naast het feit dat de Politie die stelling van [persoon A] heeft betwist (en het vanuit het oogpunt van verkeersveiligheid bepaald niet voor de hand ligt dat de Politie aan de bestuurder van een rijdende auto het bevel zou geven onmiddellijk de handen in de lucht te doen), geldt dat een dergelijk bevel het niet onmogelijk maakt het rempedaal te bedienen en alsnog af te remmen. 2.8. Het bovenstaande leidt tot het oordeel dat niet geconcludeerd kan worden dat de aanrijding en de door [persoon A] gestelde schade het gevolg is van het handelen van de Politie. [persoon A] heeft daartoe, zoals hiervoor is overwogen, onvoldoende gesteld. Aan bewijslevering wordt daarom niet toegekomen. Omdat de aanrijding niet te wijten is aan het handelen van de Politie kan het beroep van [persoon A] op het gelijkheidsbeginsel in dit kader verder onbesproken blijven. 2.9. Dat betekent dat de door [persoon A] gevorderde verklaring voor recht, dat de Politie onrechtmatig tegenover [persoon A] heeft gehandeld, wordt afgewezen. Om dezelfde reden is de Politie niet aansprakelijk voor de door [persoon A] gestelde schade, zodat de eis van [persoon A] om de Politie te veroordelen € 5.407,13 aan vergoeding van materiële en immateriële schade te betalen ook wordt afgewezen. Datzelfde geldt voor de daaraan gekoppelde rente en buitengerechtelijke incassokosten. 2.10. Door in strijd met artikel 19 RVV te handelen en tegen de achterzijde van de politieauto te rijden heeft [persoon A] juist onrechtmatig jegens de Politie gehandeld. [persoon A] moet de schade, die de Politie daardoor lijdt, vergoeden (artikel 6:162 BW). De door de Politie gevorderde verklaring voor recht op dit punt wordt daarom toegewezen. 2.11. De Politie heeft aangevoerd dat zij door de onrechtmatige gedraging van [persoon A] schade heeft geleden, bestaande uit een bedrag van € 3.748,73 inclusief btw aan reparatiekosten van de politieauto. Zij heeft die reparatiekosten voldoende onderbouwd door middel van een schaderapport van Diemex Expertise. [persoon A] heeft de door de Politie gestelde schade niet betwist en heeft ook geen verweer gevoerd tegen de hoogte daarvan. Daarom wordt [persoon A] veroordeeld een bedrag van € 3.748,73 aan schadevergoeding aan de Politie te betalen. [persoon A] moet rente betalen 2.12. De rente over het bedrag van € 3.748,73 vanaf 1 september 2023 wordt toegewezen, omdat de Politie genoeg heeft gesteld waaruit volgt dat deze moet worden betaald en [persoon A] dat niet heeft betwist. [persoon A] moet de proceskosten betalen 2.13. De proceskosten, zowel in conventie als in reconventie, komen voor rekening van [persoon A] , omdat zij ongelijk krijgt (artikel 237 Rv). De kantonrechter begroot de kosten die [persoon A] in conventie aan de Politie moet betalen op € 678,- aan salaris voor de gemachtigde (2 punten x € 339,-) en € 135,- aan nakosten. Dat is in totaal € 813,-. De kantonrechter begroot de kosten die [persoon A] in reconventie aan de Politie moet betalen op € 339,- aan salaris voor de gemachtigde. De wettelijke rente over de proceskosten in reconventie wordt ook toegewezen.

De kantonrechter: in conventie 3.1. wijst de eis van [persoon A] af; 3.2. veroordeelt [persoon A] in de proceskosten, die aan de kant van de Politie worden begroot op € 813,-; in reconventie 3.3. verklaart voor recht dat [persoon A] onrechtmatig ten opzichte van de Politie heeft gehandeld door tegen de achterzijde van de politieauto aan te rijden en dat [persoon A] de schade, die de Politie hierdoor lijdt, moet vergoeden; 3.4. veroordeelt [persoon A] om aan de Politie te betalen € 3.748,73 inclusief btw, met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over dat bedrag vanaf 1 september 2023 tot de dag dat volledig is betaald; 3.5. veroordeelt [persoon A] in de proceskosten, die aan de kant van de Politie worden begroot op € 339,- met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over dat bedrag vanaf de vijftiende dag nadat dit vonnis is betekend tot de dag dat volledig is betaald; 3.6. verklaart dit vonnis voor wat de veroordelingen in reconventie betreft uitvoerbaar bij voorraad. Dit vonnis is gewezen door mr. A.M. van Kalmthout en in het openbaar uitgesproken. 44487

ECLI:NL:RBROT:2025:14964 text/xml public 2026-01-20T10:23:40 2025-12-22 Raad voor de Rechtspraak nl Rechtbank Rotterdam 2025-12-05 11552745 CV EXPL 25-3759 Uitspraak Eerste aanleg - enkelvoudig NL Rotterdam Civiel recht; Verbintenissenrecht Rechtspraak.nl PS-Updates.nl 2026-0045 http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBROT:2025:14964 text/html public 2026-01-13T09:37:51 2026-01-13 Raad voor de Rechtspraak nl ECLI:NL:RBROT:2025:14964 Rechtbank Rotterdam , 05-12-2025 / 11552745 CV EXPL 25-3759 Onrechtmatige daad, aanrijding met politieauto, overtreding art. 19 RVV. RECHTBANK ROTTERDAM locatie Rotterdam zaaknummer: 11552745 CV EXPL 25-3759 datum uitspraak: 5 december 2025 Vonnis van de kantonrechter in de zaak van [persoon A] , woonplaats: [woonplaats] , eiseres in conventie, verweerster in reconventie, gemachtigde: mr. M.R. de Kok, tegen de publiekrechtelijke rechtspersoon Politie Eenheid Rotterdam , vestigingsplaats: ‘s Gravenhage, gedaagde in conventie, eiseres in reconventie, gemachtigde: mr. L.P. Kabel. De partijen worden hierna ‘ [persoon A] ’ en ‘de Politie’ genoemd. 1 De procedure 1.1. Het dossier bestaat uit de volgende processtukken: de dagvaarding van 31 januari 2025, met bijlagen; het antwoord met eis in reconventie (tegeneis), met bijlagen; de brief van 28 april 2025, waarin een mondelinge behandeling is bepaald. 1.2. Op 6 november 2025 is de zaak tijdens een zitting besproken. Daarbij was [persoon A] aanwezig, bijgestaan door mr. M.R. de Kok. Namens de Politie was de heer [persoon B] (inspecteur en teamleider) aanwezig, bijgestaan door mr. L.P. Kabel. 2 De beoordeling Wat is de kern van de zaak? 2.1. Op 1 september 2023 heeft een aanrijding tussen twee auto’s plaatsgevonden ter hoogte van de ’s-Gravendijkwal in Rotterdam. Het gaat daarbij om de auto van [persoon A] en een auto van de Politie. Op enig moment heeft de Politie de auto van [persoon A] ingehaald en is zij vóór de auto van [persoon A] gaan rijden. Tijdens de inhaalmanoeuvre is een tweede voertuig van de Politie naast [persoon A] gaan rijden. Een van de inzittenden van het tweede voertuig heeft volgens [persoon A] een wapen op [persoon A] en haar bijrijder gericht en bevolen dat zij hun handen in de lucht moesten doen, wat zij ook hebben gedaan. De bestuurder van het voertuig van de Politie dat vóór [persoon A] reed heeft vrijwel gelijktijdig afgeremd, waarna [persoon A] tegen de achterkant van de auto van de Politie is aangereden. [persoon A] stelt dat de aanrijding het gevolg is van het handelen van de Politie en dat dat handelen als gevaarlijk rijgedrag moet worden aangemerkt. In deze procedure eist [persoon A] daarom dat de kantonrechter voor recht verklaart dat de Politie onrechtmatig tegenover [persoon A] heeft gehandeld en dat de Politie aansprakelijk is voor de daaruit voortvloeiende schade van [persoon A] . Daarnaast eist [persoon A] dat de Politie wordt veroordeeld € 5.407,13 aan vergoeding van haar materiële en immateriële schade, met rente en buitengerechtelijke incassokosten, aan haar te betalen. 2.2. De Politie is het niet eens met de eis van [persoon A] en betwist dat zij aansprakelijk is voor de aanrijding. Ook betwist zij (de hoogte van) de door [persoon A] gestelde materiële en immateriële schade. Volgens de Politie is de aanrijding het rechtstreekse gevolg van het negeren door [persoon A] van het teken ‘stop politie’, dat de Politie heeft gegeven toen zij vóór de auto van [persoon A] reed. Daarnaast stelt de Politie dat [persoon A] heeft verzuimd haar auto op tijd tot stilstand te brengen, terwijl daar wel de gelegenheid en tijd voor was. Daarom eist de Politie dat de kantonrechter voor recht verklaart dat [persoon A] onrechtmatig heeft gehandeld ten opzichte van de Politie door tegen de achterzijde van de politieauto aan te rijden en dat [persoon A] de schade, die de Politie daardoor lijdt, moet vergoeden. Daarnaast eist de Politie dat [persoon A] wordt veroordeeld € 3.748,73 aan schadevergoeding, met rente, aan haar te betalen. 2.3. De kantonrechter wijst de eis van [persoon A] af. De tegeneis van de Politie wordt toegewezen. Hierna wordt uitgelegd hoe de kantonrechter tot dit oordeel is gekomen. Niet de Politie, maar [persoon A] heeft onrechtmatig gehandeld 2.4. Partijen verschillen van mening of de Politie, voordat zij ging afremmen, het teken ‘stop politie’ aan [persoon A] heeft gegeven. De Politie stelt dat dat wel het geval is en dat [persoon A] op grond van artikel 83 van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 (hierna: ‘RVV) verplicht was aan dat bevel gehoor te geven. [persoon A] heeft echter betwist dat de Politie een stopteken heeft gegeven. 2.5. Naar het oordeel van de kantonrechter kan in het midden blijven of een stopteken is gegeven. In artikel 19 RVV is namelijk bepaald dat een bestuurder in staat moet zijn om zijn of haar voertuig tot stilstand te brengen binnen de afstand waarover hij of zij de weg kan overzien en waarover deze vrij is. Dit houdt in dat een bestuurder, in het geval een voorliggende auto remt, in staat moet zijn zelf op tijd af te remmen. Dat zou anders kunnen zijn als de voorligger plotseling en zonder enige aanleiding hard afremt. Dat de Politie plotseling en zonder aanleiding hard heeft afgeremd heeft [persoon A] in deze procedure echter niet gesteld. 2.6. In aansluiting op het voorgaande heeft [persoon A] ook niet gesteld dat zij onvoldoende ruimte of gelegenheid had om zelf tijdig af te remmen. De kantonrechter gaat er daarom van uit dat [persoon A] die ruimte en gelegenheid wél had. Het had dan ook in de gegeven omstandigheden op grond van artikel 19 RVV van [persoon A] verwacht mogen worden dat zij haar auto op tijd tot stilstand zou brengen op het moment dat de politieauto vóór haar afremde. Dat heeft zij niet gedaan. 2.7. De (enkele, niet onderbouwde) stelling van [persoon A] dat vanuit de tweede politieauto – met getrokken vuurwapen – aan [persoon A] en haar bijrijder het bevel is gegeven hun handen in de lucht te doen, maakt het bovenstaande niet anders. Naast het feit dat de Politie die stelling van [persoon A] heeft betwist (en het vanuit het oogpunt van verkeersveiligheid bepaald niet voor de hand ligt dat de Politie aan de bestuurder van een rijdende auto het bevel zou geven onmiddellijk de handen in de lucht te doen), geldt dat een dergelijk bevel het niet onmogelijk maakt het rempedaal te bedienen en alsnog af te remmen. 2.8. Het bovenstaande leidt tot het oordeel dat niet geconcludeerd kan worden dat de aanrijding en de door [persoon A] gestelde schade het gevolg is van het handelen van de Politie. [persoon A] heeft daartoe, zoals hiervoor is overwogen, onvoldoende gesteld. Aan bewijslevering wordt daarom niet toegekomen. Omdat de aanrijding niet te wijten is aan het handelen van de Politie kan het beroep van [persoon A] op het gelijkheidsbeginsel in dit kader verder onbesproken blijven. 2.9. Dat betekent dat de door [persoon A] gevorderde verklaring voor recht, dat de Politie onrechtmatig tegenover [persoon A] heeft gehandeld, wordt afgewezen. Om dezelfde reden is de Politie niet aansprakelijk voor de door [persoon A] gestelde schade, zodat de eis van [persoon A] om de Politie te veroordelen € 5.407,13 aan vergoeding van materiële en immateriële schade te betalen ook wordt afgewezen. Datzelfde geldt voor de daaraan gekoppelde rente en buitengerechtelijke incassokosten. 2.10. Door in strijd met artikel 19 RVV te handelen en tegen de achterzijde van de politieauto te rijden heeft [persoon A] juist onrechtmatig jegens de Politie gehandeld. [persoon A] moet de schade, die de Politie daardoor lijdt, vergoeden (artikel 6:162 BW). De door de Politie gevorderde verklaring voor recht op dit punt wordt daarom toegewezen. 2.11. De Politie heeft aangevoerd dat zij door de onrechtmatige gedraging van [persoon A] schade heeft geleden, bestaande uit een bedrag van € 3.748,73 inclusief btw aan reparatiekosten van de politieauto. Zij heeft die reparatiekosten voldoende onderbouwd door middel van een schaderapport van Diemex Expertise. [persoon A] heeft de door de Politie gestelde schade niet betwist en heeft ook geen verweer gevoerd tegen de hoogte daarvan.