ECLI:NL:RBROT:2023:10458

Rechtbank Rotterdam Team straf 3 Parketnummer: 10-014734-23 Datum uitspraak: 9 november 2023 Tegenspraak Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte: [verdachte01] , geboren te [geboorteplaats01] op [geboortedatum01], ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres: [adres01] , [postcode01] [plaats01] , raadsman mr. E.J. Eijsberg, advocaat te Rotterdam. 1 Onderzoek op de terechtzitting Gelet is op het onderzoek op de terechtzitting van 30 oktober 2023. 2 Tenlastelegging Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. 3 Vrijspraak Aan de verdachte is ten laste gelegd dat hij op 10 februari 2022 ontuchtige handelingen – mede bestaand uit het seksueel binnendringen van het lichaam – heeft gepleegd met de op dat moment veertienjarige dochter van zijn ex-vriendin, [slachtoffer01] genaamd. Op 16 februari 2022 heeft [slachtoffer01] haar moeder verteld over de ontuchtige handelingen die in de woning van de verdachte zouden hebben plaats gevonden, waarna direct de politie is ingeschakeld. Een dag later heeft er een informatief gesprek zeden plaatsgevonden en op 21 februari 2022 is er aangifte gedaan. Van [slachtoffer01] is op 30 maart 2022 een studioverhoor afgenomen. De verdachte is in december 2022 ontboden op het politiebureau, waar hij vervolgens is aangehouden, verhoord en in verzekering is gesteld. De hulpofficier van justitie heeft in zijn proces-verbaal van voorgeleiding na aanhouding als verklaring van de verdachte vastgelegd dat ‘ alles op verzoek van de aangever was’ . In de daarop volgende verhoren bij de politie en tijdens de behandeling ter terechtzitting heeft de verdachte het ten laste gelegde stellig ontkend. 3.1. Standpunt officier van justitie De officier van justitie stelt dat het bewijsminimum zou kunnen worden gehaald omdat naast de aangifte ook de door de verdachte ten overstaan van de hulpofficier van justitie afgelegde verklaring zou kunnen worden gebruikt voor het bewijs. Toch dient de verdachte te worden vrijgesproken, wegens een gebrek aan overtuigend bewijs. 3.2. Standpunt verdediging De verdediging heeft bepleit dat de verdachte dient te worden vrijgesproken, omdat het bewijsminimum niet wordt gehaald. Aangevoerd is dat alleen de verklaring van [slachtoffer01] beschikbaar is, waarin ook nog eens discrepanties zitten. De opmerking van de verdachte tijdens de voorgeleiding is onvoldoende specifiek om bij te dragen aan het bewijs voor het ten laste gelegde. 3.3.

De rechtbank zal de verdachte vrijspreken, omdat niet is voldaan aan het bewijsminimum. [slachtoffer01] heeft een gedetailleerde verklaring afgelegd, die naar het oordeel van de rechtbank op essentiële punten en op hoofdlijnen consistent is en authentiek overkomt. De rechtbank acht die verklaring om die reden betrouwbaar. De discrepanties waar de verdediging op heeft gewezen zijn van ondergeschikte aard en maken dat niet anders. Met de verdediging is de rechtbank van oordeel dat de door de verdachte ten overstaan van de hulpofficier van justitie afgelegde verklaring onvoldoende specifiek is om te kunnen bijdragen aan het bewijs voor het ten laste gelegde. Die verklaring, die bijna tien maanden na de aangifte is afgelegd, is op meerdere manieren uit te leggen. Zonder nadere uitleg kan niet worden vastgesteld dat die verklaring ziet op de feitelijke handelingen zoals die in de aangifte en in het verlengde daarvan in de tenlastelegging zijn opgenomen. Nu de aangifte niet wordt ondersteund door een ander bewijsmiddel, dient vrijspraak te volgen. 3.3.1.

De ten laste gelegde ontuchtige handelingen zijn niet wettig en overtuigend bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken. 4 Vordering benadeelde partij Als benadeelde partij heeft zich in het geding gevoegd [benadeelde partij01] ter zake van het ten laste gelegde feit. De benadeelde partij vordert een vergoeding van € 17.500,- aan immateriële schade. De benadeelde partij zal niet-ontvankelijk worden verklaard in de vordering, omdat de verdachte zal worden vrijgesproken van hetgeen aan hem ten laste is gelegd. Nu de benadeelde partij niet-ontvankelijk zal worden verklaard in de vordering, zal zij worden veroordeeld in de kosten door de verdachte ter verdediging van de vordering gemaakt, welke kosten tot op heden worden begroot op nihil. 5 Bijlage De in dit vonnis genoemde bijlage maakt deel uit van dit vonnis.

De rechtbank: verklaart niet bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij; verklaart de benadeelde partij [benadeelde partij01] niet-ontvankelijk in de vordering; veroordeelt de benadeelde partij [benadeelde partij01] in de kosten door de verdachte ter verdediging tegen de vordering gemaakt, en begroot deze kosten op nihil. Dit vonnis is gewezen door mr. P.E. van Althuis, voorzitter, en mrs. A.S. Flikweert en N.M. Ketelaar, rechters, in tegenwoordigheid van mr. J.G. Polke, griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting op de datum die in de kop van dit vonnis is vermeld. De oudste rechter is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen. Bijlage I Tekst tenlastelegging Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat hij op of omstreeks 10 februari 2022 te Papendrecht, met [slachtoffer01] , geboren op [geboortedatum02] 2007, die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren had bereikt, buiten echt, een of meer ontuchtige handelingen heeft gepleegd, die bestonden uit of mede bestonden uit het seksueel binnendringen van haar lichaam, te weten het - betasten van haar schaamstreek en/of - brengen van een vinger in haar vagina en/of - likken en/of zuigen aan haar schaamlippen en/of clitoris, althans schaamstreek.