ECLI:NL:RBROT:2022:10681

Rechtbank Rotterdam Team insolventie afwijzing toepassing schuldsaneringsregeling rekestnummer: [nummer01] uitspraakdatum: 28 november 2022 [verzoeker01] , [adres01] [postcode01] [plaats01] , verzoeker.

Verzoeker heeft op 17 oktober 2022 een verzoekschrift met bijlagen ingediend tot toepassing van de schuldsaneringsregeling. De rechtbank heeft op 18 november 2022 aanvullende stukken ontvangen. Ter zitting van 21 november 2021 zijn verschenen en gehoord: Verzoeker; Mevrouw J. Kram, werkzaam bij Kram & Meersma SHVO (hierna: schuldhulpverlening).

Verzoeker ontvangt inkomsten uit arbeid. De schuldenlast bedraagt volgens de verklaring als bedoeld in artikel 285 Faillissementswet (Fw) € 78.364,74. Verzoeker heeft samen met een ander een onderneming gevoerd, onder de naam [bedrijf01] . Deze onderneming is opgericht op 16 november 2020 in de vorm van een VOF. De schulden van verzoeker komen grotendeels voort uit deze onderneming. Ter zitting is gebleken dat [bedrijf01] op 18 oktober 2022 in staat van faillissement is verklaard. Ook de andere vennoot is in staat van faillissement verklaard. Schuldhulpverlening heeft ter zitting verklaard dat de schuldenlast van verzoeker nog niet precies is vast te stellen, omdat de waarde van het actief van [bedrijf01] nog bepaald moet worden.

Het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling wordt slechts toegewezen als voldoende aannemelijk is dat verzoeker ten aanzien van het ontstaan of onbetaald laten van zijn schulden in de vijf jaar voorafgaand aan de dag waarop het verzoekschrift is ingediend, te goeder trouw is geweest en dat hij de uit de schuldsaneringsregeling voortvloeiende verplichtingen naar behoren zal nakomen. De rechtbank oordeelt dat het één noch het ander in het voorliggende geval aannemelijk is. De goede trouw is een gedragsmaatstaf waaraan een verzoeker dient te voldoen. Bij de beoordeling daarvan kan de rechter rekening houden met alle omstandigheden, zoals de aard en de omvang van de vorderingen, het tijdstip waarop de schulden zijn ontstaan, de mate waarin de verzoeker kan worden verweten dat de schulden zijn ontstaan en/of onbetaald gelaten, het gedrag van verzoeker voor wat betreft zijn inspanningen de schulden te voldoen of acties zijnerzijds om verhaal door de schuldeisers juist te frustreren en dergelijke. De schulden komen grotendeels voort uit de onderneming die verzoeker heeft gevoerd. Er is geen boekhouding beschikbaar, althans er zijn geen jaarstukken overgelegd. In beginsel zijn de ondernemingsschulden daarom niet te goeder trouw ontstaan en/of onbetaald gelaten (zie de landelijk uniforme beoordelingscriteria). Bovendien is het faillissement van de onderneming pas recentelijk uitgesproken, en is er thans nog onvoldoende informatie beschikbaar om vast te stellen in hoeverre de schulden te goeder trouw zijn ontstaan. Zo heeft verzoeker verklaard dat er schulden zijn ontstaan in verband met de bestelling van een grote hoeveelheid goederen voor verkoop en installatie door de onderneming, zonder tevoren goed in kaart te brengen in hoeverre daar een markt voor is; op dit moment is onbekend wat er met die goederen is gebeurd en of deze nog beschikbaar zijn voor verkoop door de curator. Ter zitting is met verzoeker besproken dat bij de (eventuele) toepassing van de wettelijke schuldsanering niet valt uit te sluiten dat een nieuwe bovenmatige schuld zal ontstaan die aanleiding zou kunnen zijn de regeling tussentijds te beëindigen zonder schone lei, althans die niet onder de schone lei valt. Op dit moment is onzeker in hoeverre het salaris van de curator in het faillissement van [bedrijf01] kan worden voldaan uit het actief. Als dat niet het geval is, en het salaris van de curator zou worden vastgesteld op een hoger bedrag dan het beschikbare actief, zou in zoverre sprake zijn van een nieuwe (boedel)schuld in de schuldsaneringsregeling van verzoeker (zie HR 19 april 2019, ECLI:NL:HR:2019:649), die reden zou kunnen zijn ex artikel 350 lid 3 sub d Fw de regeling (tussentijds) te beëindigen zonder schone lei. In ieder geval zou de schone lei niet voor die nieuwe (boedel)schuld gelden. Het voorgaande kan worden voorkomen als eerst het faillissement van [bedrijf01] wordt afgewikkeld en verzoeker pas daarna (als hij daarvoor in aanmerking komt) wordt toegelaten tot de schuldsaneringsregeling, al dan niet via een omzettingsverzoek ex artikel 15b Fw. Bij omzetting is de eventuele vordering van de curator van [bedrijf01] weliswaar ook een boedelschuld (artikel 15d Fw), maar niet een nieuwe schuld, zodat deze wel onder de werking van de wettelijke schuldsaneringsregeling valt en ook een schone lei niet in de weg staat. Het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling zal gelet op het voorgaande worden afgewezen.

De rechtbank: - wijst het verzoek af. Dit vonnis is gewezen door mr. F. Damsteegt, rechter, en in aanwezigheid van T.M.M. de Laat, griffier, in het openbaar uitgesproken op 28 november 2022. Tegen deze uitspraak kan degene aan wie de Faillissementswet dat recht toekent, gedurende acht dagen na de dag van deze uitspraak, hoger beroep instellen. Het hoger beroep kan uitsluitend door een advocaat worden ingesteld bij een verzoekschrift, in te dienen ter griffie van het gerechtshof dat van deze zaak kennis moet nemen.