ECLI:NL:RBROT:2018:8350

RECHTBANK ROTTERDAM zaaknummer: 7130149 \ CV EXPL 18-33355 uitspraak: 28 september 2018 vonnis van de kantonrechter, zitting houdende te Rotterdam, in de zaak van de onderlinge waarborgmaatschappij Onderlinge Waarborgmaatschappij DSW Zorgverzekeraar U.A., woonplaats: Schiedam, eiseres bij exploot van dagvaarding van 3 mei 2018, gemachtigde: GGN Mastering Credit N.V. te Rotterdam, tegen [gedaagde] , woonplaats: thans zonder bekende woon- of verblijfplaats binnen en buiten Nederland, echter blijkens verificatie in de Basisregistratie Personen (BRP) briefadres hebbende te ’s-Gravenhage; gedaagde, die niet heeft gereageerd. 1Het verloop van de procedure 1.1. Het verloop van de procedure volgt uit de volgende processtukken, waarvan de kantonrechter kennis heeft genomen:  het exploot van dagvaarding van 3 mei 2018 met producties. 1.2. De kantonrechter heeft de uitspraak van dit vonnis nader bepaald op heden.

2.1. Eiseres heeft bij dagvaarding gevorderd bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, gedaagde te veroordelen aan eiseres te betalen € 265,50 vermeerderd met wettelijke rente over € 215,50 vanaf de dag van de dagvaarding en proceskosten. Aan de vordering is - zakelijk weergegeven en voor zover thans van belang - het volgende ten grondslag gelegd. 2.1.1. Tussen eiseres en gedaagde bestaat een zorgverzekeringsovereenkomst met betrekking tot de verplichte verzekering (het basispakket) en/of een aanvullende verzekering. 2.1.2. Gedaagde heeft de premie in rekening gebracht bij de facturen van 1 december 2017 en 1 januari 2018 van in totaal € 215,50 niet voldaan. 2.1.3. Eiseres heeft buitengerechtelijke incassokosten moeten maken van € 48,40. De verschuldigde rente bedraagt tot en met de dag van de dagvaarding € 1,60. 2.2. Gedaagde is niet in het geding verschenen.

3.1. Alvorens tot het verlenen van verstek en beoordeling van de vordering over te kunnen gaan, dient beoordeeld te worden of de dagvaarding aan gedaagde is betekend volgens de vereisten zoals neergelegd in artikelen van de zesde afdeling, titel 1 van boek 1 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv). 3.2. Blijkens de dagvaarding heeft gedaagde geen bekende woon- of verblijfplaats binnen en buiten Nederland. Uit de Basisregistratie Personen (BRP) is gebleken dat gedaagde een bekend briefadres in Den Haag heeft. De dagvaarding is vervolgens openbaar betekend aan de Officier van justitie bij de rechtbank te Rotterdam en een uittreksel van dit exploot is op 9 mei 2018 aangekondigd in de Staatscourant. Tevens is een afschrift van dit exploot verzonden naar het door gedaagde opgegeven briefadres. 3.3. Ten aanzien van deze wijze van betekenen is de kantonrechter voornemens een prejudiciële vraag aan de Hoge Raad te stellen zoals bedoeld in artikel 392 tot en met 295 Rv, omdat hierover verdeeldheid bestaat bij de feitelijke instanties en in meerdere geschillen aan de orde is of kan zijn. Voor jurisprudentie op dit punt wordt (onder andere) verwezen naar twee uitspraken van de rechtbank te Den Haag ECLI:NL:RBDHA:2017:3305 en ECLI:NL:RBDHA:2018:981, een uitspraak van de kantonrechter te Amersfoort ECLI:NL:RBMNE:2016:2460 alsmede naar een uitspraak van het Hof ’s-Hertogenbosch ECLI:NL:GHSHE:2010:BP0237. Van S.J.W. van der Putten is een overzichtsartikel “Het briefadres als gekozen woonplaats” gepubliceerd in “Beslag en executie in de praktijk” aflevering 2017/6, vindplaats 2017/142. 3.4. De kantonrechter is voornemens de volgende vragen aan de Hoge Raad voor te leggen. Geldt een door een persoon in de BPR opgegeven briefadres als gekozen woonplaats als bedoeld in artikel 1:15 BW? Zo ja, dienen exploten op grond van artikel 46 Rv betekend te worden op dit adres? Zo ja, maakt deze gekozen woonplaats ook (uitsluitend) de rechter van deze woonplaats bevoegdheid om kennis van het geschil te nemen zoals bedoeld in artikel 99 Rv? Zo niet, is een openbare betekening van het exploot als bedoeld in artikel 54 lid 2 Rv voldoende of moeten en/of kunnen er bij een bekend briefadres en/of andere bekende gegevens (zoals bijvoorbeeld een e-mailadres) nadere eisen worden gesteld? 3.5. In dit tussenvonnis wordt, nu gedaagde niet is verschenen, de eisende partij in de gelegenheid gesteld zich over dit voornemen en over de inhoud van de te stellen vraag uit te laten. De zaak zal daarvoor dan ook naar de rol worden verwezen. Alle overige beslissingen worden aangehouden.

De kantonrechter: alvorens verder te beslissen verwijst de zaak naar de rol van 17 oktober 2018 om 14.30 uur zodat eiseres zich over het voornemen een prejudiciële vraag te stellen en de inhoud daarvan uit kan laten. Dit vonnis is gewezen door mr. M. Verkerk en uitgesproken ter openbare terechtzitting. 889