ECLI:NL:RBOVE:2024:1517

RECHTBANK OVERIJSSEL Civiel recht Kantonrechter Zittingsplaats Enschede Zaaknummer: 10835368 \ CV EXPL 23-4577 Vonnis van 19 maart 2024 in de zaak van STICHTING KLINIEKTWENTE, te Oldenzaal, eisende partij, hierna te noemen: Stichting KliniekTwente, gemachtigde: GGN Mastering Credit N.V., tegen [gedaagde] , te [woonplaats], gedaagde partij, hierna te noemen: [gedaagde], procederend in persoon.

1.1 Het verloop van de procedure blijkt uit: - de dagvaarding - de conclusie van antwoord - de conclusie van repliek - de conclusie van dupliek. 1.2 Ten slotte is vonnis bepaald. 2De zaak in het kort 2.1 Stichting KliniekTwente vordert betaling van een factuur voor een medische behandeling. Het betreft de tweede factuur voor dezelfde behandeling. De vordering wordt afgewezen, nu de kantonrechter niet kan vaststellen dat Stichting KliniekTwente heeft voldaan aan haar precontractuele informatieverplichtingen die volgens artikel 6:230l BW voor haar te gelden hebben. Onder andere kan de kantonrechter niet vaststellen dat Stichting KliniekTwente [gedaagde] geïnformeerd heeft over de wijze van betalen.

3.1 Stichting KliniekTwente heeft in opdracht van [gedaagde] een medische handeling verricht. Voor deze behandeling heeft Stichting KliniekTwente twee facturen naar [gedaagde] gestuurd. De bedragen voor dezelfde facturen waren gelijk, te weten elk € 912,90. [gedaagde] heeft de tweede factuur onbetaald gelaten.

4.1 Stichting KliniekTwente vordert dat gedaagde, uitvoerbaar bij voorraad, wordt veroordeeld aan eiseres te betalen een bedrag van € 1.113,32, vermeerderd met de wettelijke rente over € 912,90 te berekenen vanaf de dag van dagvaarding tot aan de dag der algehele voldoening, en de proceskosten. Stichting KliniekTwente baseert de vordering op de overeenkomst tussen partijen inhoudende dat [gedaagde] zou betalen voor de medische behandeling. In repliek heeft Stichting KliniekTwente verduidelijkt dat het gaat om de tweede factuur voor de behandeling. Volgens Stichting KliniekTwente heeft [gedaagde] voorafgaand aan de behandeling een folder ontvangen waarin staat dat er minimaal twee keer wordt gefactureerd. 4.2 [gedaagde] voert verweer. [gedaagde] concludeert tot niet-ontvankelijkheid van Stichting KliniekTwente, dan wel tot afwijzing van de vorderingen van Stichting KliniekTwente, met veroordeling van Stichting KliniekTwente in de kosten van deze procedure. [gedaagde] heeft bij conclusie van antwoord aangevoerd dat hij in de veronderstelling verkeerde dat hij de factuur al heeft betaald. Pas na repliek is hem duidelijk geworden dat betaling wordt gevraagd van een tweede factuur voor de behandeling en dus niet van de eerste factuur die hij al heeft betaald. De facturen zagen er volgens [gedaagde] exact hetzelfde uit, op de datum na. Hij betwist dat Stichting KliniekTwente hem duidelijk vooraf (per brief) heeft ingelicht dat hij twee keer een factuur zou ontvangen. Stichting KliniekTwente heeft hem niet bericht dat het totaalbedrag € 1.825,80 was. Had hij dit wel geweten, dan had hij al lang betaald.

5.1 De vordering is gebaseerd op een overeenkomst tussen een handelaar en een consument. Bij het sluiten van dergelijke overeenkomsten moet ter bescherming van de consument aan de wettelijke (pre)contractuele informatieplichten van Boek 6, titel 5, afdeling 2B van het Burgerlijk Wetboek (BW) worden voldaan. Dat aan deze plichten is voldaan, moet gemotiveerd worden gesteld en onderbouwd. De kantonrechter moet er ambtshalve op toezien dat die voorschriften worden nageleefd, dus ook als er geen verweer is gevoerd. Zie onder meer het arrest van de Hoge Raad van 12 november 2021 (ECLI:NL:HR:2021:1677). 5.2 In deze zaak gaat het naar het oordeel van de kantonrechter om een overeenkomst als bedoeld in artikel 6:230l BW, omdat de vordering gebaseerd is op een overeenkomst tussen een handelaar en een consument, anders dan een overeenkomst op afstand of buiten de verkoopruimte gesloten. De kantonrechter moet dus toetsen of Stichting KliniekTwente voldaan heeft aan de essentiële informatieverplichtingen van dit artikel. 5.3 Stichting KliniekTwente heeft echter niet voldoende gesteld en onderbouwd dat zij heeft voldaan aan de in dit artikel opgenomen essentiële informatieplichten. Zij heeft immers enkel gesteld: “Eiseres heeft voldaan aan alle informatieverplichtingen van 6: 230l B.W., doordat een medewerker van eiseres deze informatie ter plaatse mondeling heeft meegedeeld.”. Dit volstaat niet. Ook als het gaat om de informatieverplichting ten aanzien van de wijze van betaling (artikel 6:230l aanhef en sub d BW) heeft Stichting KliniekTwente onvoldoende onderbouwd dat zij daaraan heeft voldaan. Weliswaar heeft Stichting KliniekTwente aangevoerd dat [gedaagde] een folder heeft ontvangen waarin staat dat hij meerdere facturen zou ontvangen, maar [gedaagde] heeft dit betwist. Het had op de weg van Stichting KliniekTwente gelegen te laten zien dat [gedaagde] deze folder daadwerkelijk voorafgaand aan of bij het sluiten van de overeenkomst heeft ontvangen. Daarnaast had Stichting KliniekTwente voldoende onderbouwd moeten stellen dat ze aan de overige informatieverplichtingen heeft voldaan, zoals onder meer het informeren over de prijs van de behandeling. 5.4 De vordering wordt daarom afgewezen. Gelet op artikel 3.5 van het Landelijk procesreglement voor rolzaken kanton wordt de eisende partij niet meer in de gelegenheid gesteld om haar vordering bij akte alsnog nader toe te lichten en te onderbouwen. Ook aan bewijslevering wordt niet toegekomen. 5.5 De proceskosten komen voor rekening van Stichting KliniekTwente, omdat in het ongelijk is gesteld. De proceskosten van [gedaagde] worden tot en met vandaag begroot op nihil.

De kantonrechter 6.1 wijst de vorderingen van Stichting KliniekTwente af, 6.2 veroordeelt Stichting KliniekTwente in de proceskosten die tot en met vandaag worden vastgesteld op nihil. Dit vonnis is gewezen door mr. M.T. Bos en in het openbaar uitgesproken door mr. J.M. Marsman op 19 maart 2024.