ECLI:NL:RBOBR:2024:3463

vonnis RECHTBANK OOST-BRABANT Parketnummers vorderingen: 01.036126.22 en 01.184961.22 Parketnummers: 01.063691.23, 01.119927.23, 01.069890.23 en 01.335819.23 (ter terechtzitting gevoegd)[verdachte] Locatie 's-Hertogenbosch Strafrecht Parketnummers: 01.063691.23, 01.119927.23, 01.069890.23 en 01.335819.23 (ter terechtzitting gevoegd)Parketnummers vorderingen TUL: 01.036126.22 en 01.184961.22 Datum uitspraak: 23 juli 2024 Vonnis van de rechtbank Oost-Brabant, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen: [verdachte], geboren [1985], wonende te [woonadres], thans gedetineerd te: P.I. Grave. Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 11 april 2024 en 9 juli 2024. Op de zitting van 9 juli 2024 heeft de rechtbank de tegen verdachte/veroordeelde, onder de hiervoor genoemde parketnummers, aanhangig gemaakte zaken gevoegd. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van hetgeen van de zijde van verdachte/veroordeelde naar voren is gebracht. De tenlasteleggingen. De zaak met parketnummer 01.063691.23: Deze zaak is aanhangig gemaakt bij dagvaarding van 7 maart 2024. Aan verdachte is ten laste gelegd dat: Feit 1: hij op of omstreeks 4 maart 2023 te Eindhoven, in elk geval in Nederland, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [slachtoffer 1] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen meermalen, in elk geval eenmaal (met kracht en/of met geschoeide voet) op/tegen het hoofd van die [slachtoffer 1] heeft geschopt/getrapt en/of meermalen, in elk geval eenmaal (met kracht en/of met gebalde vuist) tegen het hoofd en/of tegen andere lichaamsdelen van die [slachtoffer 1] heeft geslagen/gestompt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid; ( art 302 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden: hij op of omstreeks 4 maart 2023 te Eindhoven [slachtoffer 1] heeft mishandeld door (met kracht en/of met geschoeide voet) op/tegen het hoofd van die [slachtoffer 1] te trappen/schoppen en/of (met kracht en/of met gebalde vuist) tegen het hoofd en/of tegen andere lichaamsdelen van die [slachtoffer 1] te slaan/stompen; ( art 300 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) Feit 2 hij op of omstreeks 4 maart 2023 te Eindhoven [slachtoffer 2] heeft mishandeld door die [slachtoffer 2] tegen diens/dier nek en/of hals te duwen en/of te slaan; ( art 300 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) Feit 3 hij op of omstreeks 16 januari 2024 te Helmond ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [slachtoffer 3] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen -die [slachtoffer 3] heeft vast gepakt en/of -achterover en/of omver heeft getrokken en/of -(een sjaal en/of het hengsel van een tas om de hals van die [slachtoffer 3] heeft aangebracht en/of) een verwurging heeft aangelegd en/of -dat hengsel en/of die sjaal (krachtig) heeft aangetrokken, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid; ( art 302 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden: hij op of omstreeks 16 januari 2024 te Helmond [slachtoffer 3] heeft mishandeld door -die [slachtoffer 3] vast te pakken en/of -achterover en/of omver te trekken en/of -een sjaal en/of een hengsel van een tas om de hals van die [slachtoffer 3] aan te brengen en/of -een verwurging aan te leggen en/of -dat hengsel en/of die sjaal (krachtig) aan te trekken; ( art 300 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) De zaak met parketnummer 01.119927.23: Deze zaak is aanhangig gemaakt bij dagvaarding van 13 juni 2024. Aan verdachte is ten laste gelegd dat: Feit 1 hij op of omstreeks 10 mei 2023 te Eindhoven een telefoon, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [bedrijf] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomenmet het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen; ( art 310 Wetboek van Strafrecht ) Feit 2: hij op of omstreeks 10 mei 2023 te Eindhoven in het besloten lokaal aan de [adres] bij winkelketen [bedrijf], althans bij een ander of anderen dan bij verdachte, in gebruik wederrechtelijk is binnengedrongen en/of aldaar vertoevende, immers was hem, verdachte, met ingang van 14 maart 2023 schriftelijk de toegang tot alle in Nederland gevestigde vestigingen van [bedrijf] ontzegd voor de duur van 12 maanden; ( art 138 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) De zaak met parketnummer 01.069890.23: Deze zaak is aanhangig gemaakt bij dagvaarding van 13 juni 2024.

De bewijsmiddelen. Omwille van de leesbaarheid van het vonnis wordt voor wat betreft de door de rechtbank gebezigde bewijsmiddelen verwezen naar de uitwerking daarvan. Deze is als bijlage bij dit vonnis gevoegd en de inhoud van die bijlage dient als hier herhaald en ingelast te worden beschouwd. T.a.v. parketnummer 01.063691.23: T.a.v. feit 1 (primair en subsidiair): De rechtbank stelt op grond van de inhoud van de bewijsmiddelen - zoals opgenomen in de bewijsbijlage - vast dat slachtoffer [slachtoffer 1] op 4 maart 2023 te Eindhoven door verdachte met geschoeide voet tegen het hoofd is getrapt of geschopt en met gebalde vuist tegen het hoofd en tegen andere lichaamsdelen is geslagen of gestompt. Op basis van de foto’s van het letsel en de verklaring van [slachtoffer 1] concludeert de rechtbank dat het geweld pijn en letsel heeft veroorzaakt, zoals bewusteloosheid, duizelingen, pijn in de nek en in het hoofd alsmede pijn in de schouders, schouderbladen en borstbeen. Ook was het slachtoffer misselijk en moest hij overgeven als gevolg van het op hem uitgeoefende geweld. Naar het oordeel van de rechtbank kan uit een en ander (zoals aard en plaats van verwondingen) niet zonder meer worden afgeleid dat er ook een aanmerkelijke kans op zwaar(der) lichamelijk letsel is geweest. En hoewel er sprake is geweest van geweld, valt verder niet goed vast te stellen of de verdachte op een zodanig krachtige wijze geweld heeft gebruikt dat een aanmerkelijke kans op zwaar lichamelijk letsel op grond daarvan moet worden aangenomen. Op grond van de inhoud van het dossier kan immers niet worden vastgesteld hoe en met welke intensiteit verdachte het slachtoffer tegen het hoofd heeft geschopt en tegen het hoofd en/of andere lichaamsdelen heeft geslagen/gestompt. Met de officier van justitie en raadsman is de rechtbank dan ook van oordeel dat de poging tot zware mishandeling, zoals ten laste gelegd onder feit 1 primair, niet wettig en overtuigend bewezen kan worden. De rechtbank zal verdachte dan ook vrijspreken van het onder 1 primair ten laste gelegde feit. De rechtbank is, gelet op hetgeen reeds hiervoor is overwogen, van oordeel dat er wel voldoende wettig en overtuigend bewijs is voor de onder feit 1 subsidiair ten laste gelegde mishandeling van [slachtoffer 1]. T.a.v. feit 2: Gelet op de inhoud van de bewijsmiddelen - zoals opgenomen in de bewijsbijlage - is de rechtbank van oordeel dat verdachte op 4 maart 2023 te Eindhoven slachtoffer [slachtoffer 2] heeft mishandeld door hem tegen zijn nek en/of hals te duwen en/of te slaan. [slachtoffer 2] heeft verklaard dat hij door verdachte is geduwd en geslagen. Dat verdachte aangever heeft aangevallen is ook door getuigen waargenomen en verdachte heeft het duwen ter terechtzitting erkend. Van het letsel aan de hals van [slachtoffer 2] bevinden zich foto’s in het dossier en het letsel is ook door een verbalisant waargenomen. Dit bij [slachtoffer 2] waargenomen letsel past bij het duwen en slaan van verdachte tegen zijn hals. Gelet op het voorgaande acht de rechtbank de mishandeling van [slachtoffer 2], zoals ten laste gelegd onder feit 2, wettig en overtuigend bewezen. T.a.v. feit 3 (primair en subsidiair): De rechtbank stelt op grond van de inhoud van de bewijsmiddelen - zoals opgenomen in de bewijsbijlage - vast dat slachtoffer [slachtoffer 3] op 16 januari 2024 te Helmond door verdachte is vastgepakt en achterover of omver is getrokken. Zij heeft hierdoor pijn en letsel opgelopen aan haar hals. Van het letsel bevinden zich foto’s in het dossier en het letsel is ook door verbalisanten waargenomen. Ondanks de vaststelling dat sprake is geweest van geweld, is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden vastgesteld dat verdachte handelingen heeft verricht die gekwalificeerd kunnen worden als een poging tot het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. De rechtbank heeft de camerabeelden bekeken en heeft daarop - in tegenstelling tot de officier van justitie - niet kunnen waarnemen dat verdachte - door middel van de sjaal dan wel het hengsel van de tas van het slachtoffer - een verwurging heeft aangelegd om de nek van het slachtoffer en deze heeft aangetrokken, nadat hij het slachtoffer omver / achterover had getrokken. De rechtbank ziet ook op een ander moment geen bewuste verwurgingsactie van verdachte. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de poging tot zware mishandeling van [slachtoffer 3], zoals ten laste gelegd onder feit 3 primair, niet wettig en overtuigend bewezen kan worden. De rechtbank zal verdachte daarom vrijspreken van het onder 3 primair ten laste gelegde feit. De rechtbank is, gelet op hetgeen reeds hiervoor is overwogen, van oordeel dat er wel voldoende wettig en overtuigend bewijs is voor de onder feit 3 subsidiair ten laste gelegde mishandeling van [slachtoffer 3], met uitzondering van de laatste drie gedachtestreepjes die zien op het aanbrengen van een sjaal en/of hengsel van een tas om de hals van het slachtoffer, het aanleggen van een verwurging en het aantrekken van de sjaal en/of het hengsel van de tas. Van dit deel van de tenlastelegging zal verdachte partieel worden vrijgesproken. T.a.v. parketnummer 01.069890.23: T.a.v. feit 1 (primair en subsidiair): De rechtbank stelt op grond van de inhoud van de bewijsmiddelen - zoals opgenomen in de bewijsbijlage - vast dat er op 4 september 2022 te Eindhoven een vechtpartij heeft plaatsgevonden tussen verdachte en slachtoffer [slachtoffer 4]. Op basis van de verklaring van het slachtoffer, de foto’s van het letsel in het dossier, concludeert de rechtbank dat het door verdachte toegepaste geweld pijn en letsel heeft veroorzaakt bij het slachtoffer. Het letsel bestaat onder meer uit twee hechtingen op zijn rechter wang. Onder verwijzing naar het overzichtsarrest van de Hoge Raad uit 2018 (vindplaats: ECLI:NL:HR:2018:1051) alsmede de aanvulling hierop door de Hoge Raad in 2021 (vindplaats: ECLI:NL:HR:2021:1067) overweegt de rechtbank dat voornoemd letsel niet zonder meer gekwalificeerd kan worden als zwaar lichamelijk letsel. Nu niet duidelijk is met welk voorwerp gestoken is, de medische informatie met betrekking tot de verwondingen ontbreekt en er geen nadere informatie bekend is over onder meer het uitzicht op (volledig) herstel en de aanwezigheid van restschade, kan de rechtbank niet vaststellen dat de verwondingen kunnen worden aangemerkt als zwaar lichamelijk letsel. Gelet op het voorgaande zal de rechtbank verdachte vrijspreken van de onder 1 primair ten laste gelegde zware mishandeling. De rechtbank is van oordeel dat er wel voldoende wettig en overtuigend bewijs is voor de onder feit 1 subsidiair ten laste gelegde poging tot zware mishandeling van [slachtoffer 4]. Zij overweegt hiertoe als volgt. Op basis van de inhoud van de bewijsmiddelen - zoals opgenomen in de bewijsbijlage – stelt de rechtbank vast dat verdachte het slachtoffer met een scherp voorwerp in het gezicht heeft gestoken. Hoewel het slachtoffer tijdens de vechtpartij niet heeft gezien dat en waarmee hij gestoken werd, heeft hij tijdens deze vechtpartij wel een steek in zijn rechterwang gevoeld. Uit de verklaring van het slachtoffer blijkt dat dit gebeurde nadat verdachte zijn bovenlijf had ontbloot. Toen verdachte een ontbloot bovenlijf had, zijn er ook volgens getuige [getuige] door hem (de rechtbank begrijpt dat verdachte de man is met het baardje en ontbloot bovenlijf) steekbewegingen gemaakt. Bovendien verklaart getuige [getuige] dat verdachte een klein glinsterend voorwerp bij zich had. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de verklaring van het slachtoffer voldoende steun vindt in de verklaring van getuige [getuige]. Bovendien past het bij het slachtoffer aangetroffen letsel, te weten onder andere een snee op zijn wang, bij voornoemde verklaringen.

Algemeen Bij de beslissing over de straf die aan verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank gelet op de aard en de ernst van het bewezen verklaarde en de omstandigheden waaronder de strafbare feiten zijn begaan. Bij de beoordeling van de ernst van de door verdachte gepleegde strafbare feiten betrekt de rechtbank het wettelijke strafmaximum en de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. Verder houdt de rechtbank bij de strafbepaling rekening met de persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte. Daarnaast heeft de rechtbank bij haar beslissing over de strafsoort en de hoogte van de straf aansluiting gezocht bij de binnen de rechtspraak ontwikkelde oriëntatiepunten. Strafverzwarende omstandigheden Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een vijftal geweldsdelicten, te weten: een poging tot zware mishandeling [parketnummer 01.069890.23, feit 1 subsidiair] en vier mishandelingen [parketnummer 01.063691.23, feit 1 subsidiair, feit 2 en feit 3, en parketnummer 01.069890.23, feit 2]. In dit verband weegt de rechtbank het navolgende mee. Het gewelddadige karakter van de door verdachte gepleegde strafbare feiten laat zien dat verdachte er niet voor terugschrikt om geweld tegen anderen te gebruiken. Verdachte heeft een grote inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van de slachtoffers en hun lichamelijke integriteit aangetast. Voorts overweegt de rechtbank dat verdachte zich bij zijn strafbaar handelen niet heeft bekommerd om de gevolgen. Het had ook heel anders kunnen aflopen met slachtoffer [slachtoffer 1], aangezien de gevolgen van het met geschoeide voet tegen het hoofd schoppen vele malen ernstiger hadden kunnen zijn. Datzelfde geldt voor slachtoffer [slachtoffer 4], waarbij het steken met een scherp voorwerp in de richting van het hoofd en lichaam, heel anders had kunnen aflopen. Dat het met de slachtoffers relatief goed is afgelopen, is een geluk dat niet aan de verdachte is te danken. Het op de slachtoffers uitgeoefende geweld moet een grote indruk op hen hebben gemaakt. Dat blijkt ook uit de verklaringen die door de slachtoffers zijn afgelegd bij de politie en uit de toelichting op de vorderingen tot schadevergoeding die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 4] hebben ingediend. Slachtoffers van dit soort ernstige geweldsdelicten ondervinden daar vaak nog jarenlang last van en de herinnering eraan hindert hen in hun dagelijks bestaan. Dergelijk gedrag, in de openbaarheid vertoond, versterkt bovendien in de samenleving aanwezige gevoelens van angst en onveiligheid. De rechtbank rekent dit verdachte aan. Verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat hij steeds door anderen onheus en respectloos werd bejegend. De rechtbank overweegt hiertoe dat - voor zover van een dergelijke bejegening al sprake was - het toepassen van geweld niet de manier is om conflicten op te lossen en dat dit geen excuus is om dergelijke ernstige strafbare feiten te plegen. Verdachte had anders kunnen en moeten handelen dan hij heeft gedaan. De rechtbank neemt verdachte dit kwalijk. Naast bovengenoemde feiten heeft verdachte zich ook schuldig gemaakt aan winkeldiefstal [parketnummer 01.119927.23, feit 1], het negeren van een hem opgelegd winkelverbod [parketnummer 01.119927.23, feit 2] en het opzettelijk en wederrechtelijk vernielen en beschadigen van goederen die aan een ander toebehoren [parketnummer 01.335819.23]. Dergelijke brutale misdrijven veroorzaken niet alleen overlast en schade, maar ook gevoelens van onrust en onveiligheid in de samenleving. Verdachte heeft zich van dit alles niets aangetrokken. Daar komt bij dat uit het handelen van verdachte minachting spreekt voor andermans eigendommen. De rechtbank rekent dit verdachte aan. Strafverzwarende omstandigheden Kijkend naar de persoon van verdachte houdt de rechtbank rekening met de omstandigheid dat verdachte eerder is veroordeeld voor soortgelijke feiten en dat hij de bewezenverklaarde feiten heeft gepleegd in twee lopende proeftijden. Noch de eerdere veroordelingen, noch het feit dat hem twee voorwaardelijke straffen boven het hoofd hingen hebben verdachte er kennelijk van weerhouden wederom strafbare feiten te plegen. Daarnaast heeft de rechtbank bij het bepalen van de strafmaat rekening gehouden met de omstandigheid dat het steeds gaat om geweld gepleegd onder invloed van verdovende middelen. Strafmatigende omstandigheden Bij het bepalen van de strafmaat zal de rechtbank rekening houden met artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht. De rechtbank komt immers tot een veroordeling van het bewezenverklaarde, terwijl dit onder meer strafbare feiten betreffen die gepleegd zijn in de periode voorafgaand aan de eerdere veroordelingen van verdachte. Ook zal de rechtbank ten aanzien van de zaak met parketnummer 01.069890.23 bij de bepaling van de strafmaat rekening houden met het bepaalde in artikel 55 van het Wetboek van Strafrecht, nu de poging tot zware mishandeling en de mishandeling van [slachtoffer 4] in eendaadse samenloop zijn begaan. Daarnaast weegt de rechtbank mee dat verdachte ter terechtzitting enige mate van zelfinzicht en motivatie tot gedragsverandering heeft getoond. Ook heeft hij zich bereid verklaard bij oplegging van een voorwaardelijk strafdeel zich te houden aan de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering in haar rapport d.d. 24 juni 2024. De strafsoort, strafmaat en strafmodaliteit Oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf die gelijk is aan de duur van het voorarrest, zoals voorgesteld door de verdediging, doet naar het oordeel van de rechtbank geen recht aan de aard en ernst van het bewezenverklaarde. Hoewel de rechtbank de officier van justitie niet geheel volgt ten aanzien van de bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten, zal zij de officier van justitie wel volgen in haar strafeis, omdat de rechtbank van oordeel is dat deze straf in overeenstemming is met de aard en ernst van het bewezenverklaarde.

De rechtbank zal aan verdachte opleggen een gevangenisstraf van 12 maanden, met aftrek van de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze gevangenisstraf in verzekering en in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. De rechtbank zal een deel van deze straf, te weten 4 maanden, voorwaardelijk opleggen. De rechtbank beoogt hiermee enerzijds de ernst van de door de verdachte gepleegde strafbare feiten tot uitdrukking te brengen en anderzijds door invloed uit te oefenen op het gedrag van de verdachte het door verdachte opnieuw plegen van een strafbaar feit tegen te gaan. Aan het voorwaardelijke strafdeel zullen de bijzondere voorwaarden worden verbonden zoals geadviseerd door de reclassering, te weten: een meldplicht, klinische behandeling, drugsverbod en alcoholverbod. Vanwege de hoge kans op recidive van een geweldsdelict, zal de rechtbank bepalen dat de voorwaarden dadelijk uitvoerbaar zijn. Gelet op de aard en de ernst van de feiten alsmede de omstandigheden waaronder deze zijn begaan acht de rechtbank het passend en geboden dat een proeftijd voor de duur van drie jaar wordt vastgesteld. Dat betekent dat verdachte over circa 1,5 maand vrij komt. Hierna is het aan verdachte om zichzelf te bewijzen en de daad bij het woord te voegen om zijn leven te beteren en mee te werken aan de hulpverlening die hem voor een laatste maal geboden wordt. Doet verdachte dit niet, dan hangen hem nog 4 maanden gevangenisstraf boven zijn hoofd. De voorlopige hechtenis [inzake parketnummer 01.063691.23]. Gelet op de aan verdachte op te leggen straf ter zake van het bewezenverklaarde, zal de rechtbank de opheffing bevelen van het tegen verdachte verleende bevel tot voorlopige hechtenis met ingang van het tijdstip waarop de duur daarvan gelijk wordt aan de duur van het onvoorwaardelijk deel van de opgelegde vrijheidsstraf. De vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1] [betreft parketnummer 01.063691.23, feit 1 subsidiair]. Het standpunt van de officier van justitie. De officier van justitie heeft gevorderd de vordering van de benadeelde partij integraal toe te wijzen. Het totaal toegewezen bedrag dient te worden vermeerderd met de wettelijke rente, waarbij aan de verdachte de verplichting ex artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht opgelegd dient te worden tot betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer. Het standpunt van de verdediging. De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de gevorderde immateriële schadevergoeding onvoldoende is onderbouwd. De verdediging stelt dat het toe te wijzen bedrag aan immateriële schadevergoeding gematigd dient te worden tot een bedrag tussen de 200 en 300 euro, gelet op de bepleite vrijspraak voor de ten laste gelegde poging tot zware mishandeling (feit 1 primair) alsmede gelet op vergelijkbare jurisprudentie ten aanzien van de mishandeling zoals ten laste gelegd onder feit 1 subsidiair. Het overige deel van de vordering, met betrekking tot de gevorderde materiële schadevergoeding, is wel voldoende onderbouwd.

De rechtbank overweegt dat de benadeelde partij een vordering heeft ingediend ten behoeve van de vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij stelt te hebben geleden als gevolg van het door verdachte gepleegde strafbare feit. De gevorderde materiële schadevergoeding bedraagt 859,26 euro en ziet op het eigen risico van de zorgkosten. De gevorderde immateriële schadevergoeding bedraagt 450 euro. In totaal vordert de benadeelde partij een bedrag van 1.309,26 euro aan schadevergoeding. De rechtbank acht de gevorderde materiële schadevergoeding geheel toewijsbaar nu zij van oordeel is dat deze schade voldoende is onderbouwd en een rechtstreeks gevolg is van het bewezen verklaarde feit. Ook de gevorderde immateriële schade acht de rechtbank geheel toewijsbaar. De schade is een rechtstreeks gevolg van het bewezenverklaarde feit en is voldoende onderbouwd gelet op de toelichting die door Slachtofferhulp Nederland namens de benadeelde partij ter terechtzitting is gegeven alsmede gelet op het leed dat de benadeelde partij is aangedaan en op de schadevergoedingen die in vergelijkbare gevallen worden toegewezen voor soortgelijke feiten. Gelet op het voorgaande acht de rechtbank de vordering in haar geheel toewijsbaar, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf datum waarop het delict is gepleegd, te weten 04 maart 2023, tot aan de dag der algehele voldoening. De rechtbank zal verdachte veroordelen in de proceskosten van de benadeelde partij tot op heden begroot op nihil. Verder wordt verdachte veroordeeld in de ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten. Schadevergoedingsmaatregel. De rechtbank zal voor het toegewezen bedrag tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen, nu de rechtbank het wenselijk acht dat de Staat schadevergoeding aan het slachtoffer bevordert, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum waarop het delict is gepleegd, te weten 04 maart 2023, tot aan de dag der algehele voldoening. Aangezien aan verdachte meer verplichtingen tot vergoeding van dezelfde schade worden opgelegd, zal de rechtbank bepalen dat als verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat daarmee zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partij komt te vervallen en andersom, indien verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partij, daarmee zijn verplichting tot betaling aan de Staat komt te vervallen. De vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 4] [betreft parketnummer 01.069890.23, feit 1 subsidiair en feit 2]. Het standpunt van de officier van justitie. De officier van justitie heeft, gelet op vergelijkbare jurisprudentie, gevorderd de immateriële schade van de benadeelde partij te bepalen op een bedrag van 3.500 euro. Het totaal toegewezen bedrag dient te worden vermeerderd met de wettelijke rente, waarbij aan de verdachte de verplichting ex artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht opgelegd dient te worden tot betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer. Het standpunt van de verdediging. De verdediging heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij in de vordering niet-ontvankelijk verklaard dient te worden omdat de vordering onvoldoende is onderbouwd. Subsidiair stelt de verdediging dat het toe te wijzen bedrag gematigd dient te worden tot een bedrag tussen de 200 en 500 euro, gelet op de bepleite vrijspraak voor de ten laste gelegde zware mishandeling (feit 1 primair) en poging tot zware mishandeling (feit 1 subsidiair) alsmede gelet op vergelijkbare jurisprudentie ten aanzien van de mishandeling zoals ten laste gelegd onder feit 2.

De rechtbank overweegt dat de benadeelde partij een vordering heeft ingediend ten behoeve van de vergoeding van de immateriële schade die hij stelt te hebben geleden als gevolg van de door verdachte gepleegde strafbare feiten. De gevorderde immateriële schadevergoeding bedraagt 4.315,00 euro. De rechtbank ziet aanleiding de immateriële schadevergoeding naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid schattenderwijs te begroten op 1.000 euro gelet op de schadevergoeding die in - grosso modo - vergelijkbare gevallen doorgaans wordt toegewezen voor soortgelijke feiten. De rechtbank zal bepalen dat dit bedrag vermeerderd dient te worden met de wettelijke rente vanaf datum waarop het delict is gepleegd, te weten 04 september 2022, tot aan de dag der algehele voldoening. In het overige deel van de vordering zal de rechtbank de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren. Dit deel van de vordering kan de benadeelde partij slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen. De rechtbank zal verdachte veroordelen in de proceskosten van de benadeelde partij tot op heden begroot op nihil. Verder wordt verdachte veroordeeld in de ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten. Schadevergoedingsmaatregel. De rechtbank zal voor het toegewezen bedrag tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen, nu de rechtbank het wenselijk acht dat de Staat schadevergoeding aan het slachtoffer bevordert, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum waarop het delict is gepleegd, te weten 04 september 2022, tot aan de dag der algehele voldoening. Aangezien aan verdachte meer verplichtingen tot vergoeding van dezelfde schade worden opgelegd, zal de rechtbank bepalen dat als verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat daarmee zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partij komt te vervallen en andersom, indien verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partij, daarmee zijn verplichting tot betaling aan de Staat komt te vervallen. De vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 3] [betreft parketnummer 01.335819.23]. Het standpunt van de officier van justitie. De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering onvoldoende onderbouwd is. Desalniettemin verzoekt zij de rechtbank gebruik te maken van haar schattingsbevoegdheid en de materiële schade van de benadeelde partij te bepalen op een bedrag van 200 euro. Het totaal toegewezen bedrag dient te worden vermeerderd met de wettelijke rente, waarbij aan de verdachte de verplichting ex artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht opgelegd dient te worden tot betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer. Het standpunt van de verdediging. Nu de vordering niet onderbouwd is, heeft de verdediging zich op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaard dient te worden in de vordering.

De rechtbank overweegt dat de benadeelde partij een vordering heeft ingediend ten behoeve van de vergoeding van de materiële schade die zij stelt te hebben geleden als gevolg van het door verdachte gepleegde strafbare feit. De gevorderde materiële schadevergoeding bedraagt 500,00 euro en ziet op de volgende posten: 10 bloemen en bloempotten: 150,00 euro 1 fietsenrek: 250,00 euro 2 vuilnisbakken: 100,00 euro De rechtbank zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering, omdat de gestelde schade niet is onderbouwd met bewijsstukken. Bovendien stelt de rechtbank vast dat de gevorderde schadeposten afwijken van de bedragen die in de schadebemiddelingsprocedure naar voren zijn gekomen en dat er schade wordt gevorderd voor twee vuilnisbakken, terwijl deze niet op de tenlastelegging staan en als gevolg hiervan ook niet onder de bewezenverklaring vallen. Daarbij komt dat de vordering namens [benadeelde partij 3] is ingediend door [benadeelde partij 1], terwijl er geen stukken aan de vordering zijn gehecht waaruit blijkt dat [benadeelde partij 1] gemachtigd is een vordering in te dienen namens de benadeelde partij. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat nader onderzoek naar de juistheid en omvang van de vordering (in zoverre) een uitgebreide nadere behandeling zou vereisen. De rechtbank is van oordeel dat de behandeling van de vordering een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert. De rechtbank zal, nu de vordering niet wordt toegewezen, de benadeelde partij veroordelen in de proceskosten. Deze kosten worden tot op heden begroot op nihil. De benadeelde partij kan de vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

De eis van de officier van justitie. De officier van justitie heeft ter terechtzitting gevorderd dat de vordering tot tenuitvoerlegging van de onder parketnummer 01.036126.22 gewezen voorwaardelijk opgelegde taakstraf van 60 uren subsidiair 30 dagen hechtenis wordt afgewezen omdat verdachte bij toewijzing van de vordering niet meer in staat zal zijn zich aan de bijzondere voorwaarden te houden die worden verbonden aan het voorwaardelijk strafdeel van de onderhavige strafzaak. Het standpunt van de verdediging. De verdediging heeft verzocht de vordering tot tenuitvoerlegging van de taakstraf af te wijzen, zodat verdachte zich op zijn herstel en de hulpverlening en daarmee op zijn toekomst kan focussen.

De vordering voldoet aan alle wettelijke eisen. Krachtens de wettelijke bepalingen is de rechtbank bevoegd tot behandeling van deze vordering. Uit onderzoek ter terechtzitting zijn geen omstandigheden gebleken die aan de ontvankelijkheid van de officier van justitie in de weg staan. De rechtbank zal de gevorderde tenuitvoerlegging afwijzen, om te voorkomen dat verdachte niet meer kan voldoen aan de bijzondere voorwaarden zoals verbonden aan het voorwaardelijke strafdeel in de onderhavige strafzaak en daarmee de geboden hulpverlening wordt belemmerd.

De eis van de officier van justitie. De officier van justitie heeft ter terechtzitting gevorderd dat de vordering tot tenuitvoerlegging van de onder parketnummer 01.184961.22 gewezen voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf van drie maanden wordt toegewezen. Het standpunt van de verdediging. De verdediging heeft primair verzocht de vordering tot tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf af te wijzen, zodat verdachte zich op zijn herstel en de hulpverlening en daarmee op zijn toekomst kan focussen. Subsidiair heeft de verdediging in overweging gegeven de proeftijd van deze voorwaardelijk opgelegde straf te verlengen.

De vordering voldoet aan alle wettelijke eisen. Krachtens de wettelijke bepalingen is de rechtbank bevoegd tot behandeling van deze vordering. Uit onderzoek ter terechtzitting zijn geen omstandigheden gebleken die aan de ontvankelijkheid van de officier van justitie in de weg staan. In hetgeen ter terechtzitting aan de orde is gekomen en in de persoon van verdachte, ziet de rechtbank aanleiding thans geen tenuitvoerlegging te gelasten, doch de vastgestelde proeftijd te verlengen met één jaar, zodat verdachte zich op zijn herstel en de hulpverlening en daarmee op zijn toekomst kan focussen. Daarnaast zal de rechtbank de reeds onder dit parketnummer opgelegde bijzondere voorwaarden wijzigen, in die zin dat deze gelijkluidend zullen zijn aan de bijzondere voorwaarden in de onderhavige strafzaak. Dat betekent dat als verdachte zich niet aan de gestelde voorwaarden houdt, er naast de 4 maanden gevangenisstraf die in de onderhavige strafzaak zijn opgelegd, ook nog 3 maanden gevangenisstraf van de zaak met parketnummer 01.184961.22 boven zijn hoofd hangen. Toepasselijke wetsartikelen.

14a, 14b, 14c, 14e, 36f, 45, 55, 57, 63, 138, 300, 302, 310, 350 van het Wetboek van Strafrecht. DE UITSPRAAK De rechtbank: Spreekt verdachte vrij van:  parketnummer 01.063691.23: feit 1 primair en feit 3 primair, en;  parketnummer 01.069890.23: feit 1 primair. Verklaart het ten laste gelegde bewezen zoals hiervoor is omschreven. Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt hem daarvan vrij. Het bewezen verklaarde levert op de misdrijven: T.a.v. parketnummer 01.063691.23 Feit 1, subsidiair:  mishandeling Feit 2:  mishandeling Feit 3, subsidiair:  mishandeling T.a.v. parketnummer 01.069890.23: Feit 1, subsidiair:  poging tot zware mishandeling Feit 2:  mishandeling Feit 1 subsidiair en feit 2 zijn in eendaadse samenloop begaan T.a.v. parketnummer 01.119927.23 Feit 1:  diefstal Feit 2:  in het besloten lokaal bij een ander in gebruik, wederrechtelijk binnendringen T.a.v. parketnummer 01.335819.23:  opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, vernielen of beschadigen, meermalen gepleegd Verklaart verdachte hiervoor strafbaar. Legt op de volgende straf en maatregelen. T.a.v. parketnummer 01.063691.23 feit 1 subsidiair, feit 2, feit 3 subsidiair; parketnummer 01.069890.23 feit 1 subsidiair, feit 2; parketnummer 01.119927.23 feit 1, feit 2; parketnummer 01.335819.23:  Een gevangenisstraf voor de duur van 12 maanden, met aftrek overeenkomstig artikel 27 Wetboek van Strafrecht, waarvan 4 maanden voorwaardelijk en een proeftijd van 3 jaren Stelt als algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd van drie jaren niet schuldig zal maken aan een strafbaar feit. En stelt als bijzondere voorwaarden: 1. dat veroordeelde zich (uiterlijk) binnen drie dagen na het ingaan van de proeftijd meldt bij Reclassering Leger des Heils op het adres: Dr. Cuyperslaan 80 te Eindhoven of op telefoonnummer 088-0901140. Veroordeelde blijft zich daarna - gedurende de proeftijd van drie jaren - op door de reclassering te bepalen tijdstippen melden bij deze instelling, zo vaak en zo lang deze instelling dat noodzakelijk acht. 2) dat veroordeelde zich zal laten opnemen in een intramurale instelling, te bepalen door de justitiële instantie die verantwoordelijk is voor plaatsing. De opname start zo snel mogelijk na het ingaan van de proeftijd. De opname duurt een jaar of zoveel korter als de reclassering nodig vindt. Veroordeelde zal zich houden aan huisregels van de zorginstelling en de aanwijzingen die hem in het kader van die behandeling door of namens de (geneesheer-)directeur van die instelling zullen worden gegeven. Gelet op de problematiek kan hieronder ook het innemen van medicijnen vallen, als de zorginstelling dat nodig vindt. Als de reclassering een overgang naar ambulante zorg, begeleid wonen of maatschappelijke opvang gewenst vindt, werkt veroordeelde mee aan de indicatiestelling en plaatsing. 3) dat veroordeelde zich gedurende de proeftijd van drie jaren zal onthouden van het gebruik van drugs en meewerkt aan controle op dit verbod. De controle gebeurt met urineonderzoek. De reclassering bepaalt hoe vaak veroordeelde wordt gecontroleerd. 4) dat veroordeelde zich gedurende de proeftijd van drie jaren zal onthouden van het gebruik van alcohol en meewerkt aan urineonderzoek en ademonderzoek (blaastest) om dit alcoholverbod te controleren. De reclassering bepaalt met welke controlemiddelen en hoe vaak veroordeelde wordt gecontroleerd. Omdat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de veroordeelde wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen, beveelt de rechtbank, gelet op artikel 14e Wetboek van Strafrecht dat de gestelde voorwaarden en het uit te oefenen toezicht, dadelijk uitvoerbaar zijn. Geeft aan voornoemde reclasseringsinstelling de opdracht als bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden. Voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd: - ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt; - medewerking zal verlenen aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit nodig acht, daaronder begrepen. T.a.v. de voorlopige hechtenis (inzake parketnummer 01.063691.23) Heft op het tegen verdachte verleende bevel tot voorlopige hechtenis met ingang van het tijdstip waarop de duur daarvan gelijk wordt aan de duur van het onvoorwaardelijk deel van de opgelegde vrijheidsstraf. T.a.v. parketnummer 01.063691.23, feit 1 subsidiair:

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij en veroordeelt de verdachte tot betaling aan de benadeelde partij, [slachtoffer 1], van een bedrag van 1.309,26 euro, bestaande uit 859,26 euro aan materiële schade en 450,00 euro aan immateriële schade. Het totaal toegewezen bedrag dient te worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum waarop het delict is gepleegd, te weten 04 maart 2023, tot aan de dag der algehele voldoening. Veroordeelt verdachte tevens in de proceskosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de proceskosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken.  schadevergoedingsmaatregel Legt aan de verdachte op de verplichting tot betaling aan de Staat ten behoeve van [slachtoffer 1], van een bedrag van 1.309,26 euro, bestaande uit 859,26 euro aan materiële schade en 450,00 euro aan immateriële schade. Het totaal toegewezen bedrag dient te worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum waarop het delict is gepleegd, te weten 04 maart 2023, tot aan de dag der algehele voldoening. Bepaalt dat indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt gijzeling kan worden toegepast voor de duur van 23 dagen. De toepassing van deze gijzeling heft de hiervoor opgelegde betalingsverplichting niet op. T.a.v. parketnummer 01.069890.23, feit 1 subsidiair en feit 2:

Wijst gedeeltelijk toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij en veroordeelt de verdachte tot betaling aan de benadeelde partij, [slachtoffer 4] , van een bedrag van 1.000,00 euro aan immateriële schade. Het totaal toegewezen bedrag dient te worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum waarop het delict is gepleegd, te weten 04 september 2022, tot aan de dag der algehele voldoening. Veroordeelt verdachte tevens in de proceskosten door de benadeelde partij gemaakt, tot heden begroot op nihil, en in de proceskosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. Bepaalt dat de benadeelde partij in de vordering voor het overige niet-ontvankelijk is en de vordering in zoverre slechts bij de burgerlijk rechter kan aanbrengen. Verdachte is van zijn schadevergoedingsplicht jegens de benadeelde bevrijd voor zover hij heeft voldaan aan een van de hem opgelegde verplichtingen tot vergoeding van deze schade.  schadevergoedingsmaatregel Legt aan de verdachte op de verplichting tot betaling aan de Staat ten behoeve van [slachtoffer 4], van een bedrag van 1.000,00 euro aan immateriële schade. Het totaal toegewezen bedrag dient te worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum waarop het delict is gepleegd, te weten 04 september 2022, tot aan de dag der algehele voldoening. Bepaalt dat indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt gijzeling kan worden toegepast voor de duur van 20 dagen. De toepassing van deze gijzeling heft de hiervoor opgelegde betalingsverplichting niet op. Verdachte is van zijn schadevergoedingsplicht jegens de benadeelde bevrijd voor zover hij heeft voldaan aan een van de hem opgelegde verplichtingen tot vergoeding van deze schade. T.a.v. parketnummer 01.335819.23:

Bepaalt dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is in de vordering tot schadevergoeding. Veroordeelt de benadeelde partij in de proceskosten door verdachte ter verdediging tegen die vordering gemaakt, tot op heden begroot op nihil.

Wijst af de vordering met parketnummer 01.036126.22 van de officier van justitie d.d. 15 april 2024 tot tenuitvoerlegging van de voorwaardelijk opgelegde taakstraf van 60 uren subsidiair 30 dagen hechtenis.

Wijst af de vordering met parketnummer 01.184961.22 van de officier van justitie d.d. 15 april 2024 tot tenuitvoerlegging van de voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf van drie maanden. Verlengt de proeftijd, bepaald bij vonnis van de politierechter te Oost-Brabant d.d. 19 april 2023, gewezen onder parketnummer 01.184961.22, met één jaar, en wijzigt de reeds onder dit parketnummer opgelegde bijzondere voorwaarden in die zin dat deze als volgt komen te luiden: 1. dat veroordeelde zich (uiterlijk) binnen drie dagen na het ingaan van de proeftijd meldt bij Reclassering Leger des Heils op het adres: Dr. Cuyperslaan 80 te Eindhoven of op telefoonnummer 088-0901140. Veroordeelde blijft zich daarna gedurende de proeftijd op door de reclassering te bepalen tijdstippen melden bij deze instelling, zo vaak en zo lang deze instelling dat noodzakelijk acht. 2) dat veroordeelde zich zal laten opnemen in een intramurale instelling, te bepalen door de justitiële instantie die verantwoordelijk is voor plaatsing. De opname start zo snel mogelijk na het ingaan van de proeftijd. De opname duurt een jaar of zoveel korter als de reclassering nodig vindt. Veroordeelde zal zich houden aan huisregels van de zorginstelling en de aanwijzingen die hem in het kader van die behandeling door of namens de (geneesheer-)directeur van die instelling zullen worden gegeven. Gelet op de problematiek kan hieronder ook het innemen van medicijnen vallen, als de zorginstelling dat nodig vindt. Als de reclassering een overgang naar ambulante zorg, begeleid wonen of maatschappelijke opvang gewenst vindt, werkt veroordeelde mee aan de indicatiestelling en plaatsing. 3) dat veroordeelde zich gedurende de proeftijd zal onthouden van het gebruik van drugs en meewerkt aan controle op dit verbod. De controle gebeurt met urineonderzoek. De reclassering bepaalt hoe vaak veroordeelde wordt gecontroleerd. 4) dat veroordeelde zich gedurende de proeftijd zal onthouden van het gebruik van alcohol en meewerkt aan urineonderzoek en ademonderzoek (blaastest) om dit alcoholverbod te controleren. De reclassering bepaalt met welke controlemiddelen en hoe vaak veroordeelde wordt gecontroleerd. Dit vonnis is gewezen door: mr. A.E. de Kryger, voorzitter, mr. J.H.P.G. Wielders en mr. A.W.E. de Rooij, leden, in tegenwoordigheid van mr. F.E.M. Freese - de Haas, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 23 juli 2024.

vonnis RECHTBANK OOST-BRABANT Parketnummers vorderingen: 01.036126.22 en 01.184961.22 Parketnummers: 01.063691.23, 01.119927.23, 01.069890.23 en 01.335819.23 (ter terechtzitting gevoegd)[verdachte] Locatie 's-Hertogenbosch Strafrecht Parketnummers: 01.063691.23, 01.119927.23, 01.069890.23 en 01.335819.23 (ter terechtzitting gevoegd)Parketnummers vorderingen TUL: 01.036126.22 en 01.184961.22 Datum uitspraak: 23 juli 2024 Vonnis van de rechtbank Oost-Brabant, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen: [verdachte], geboren [1985], wonende te [woonadres], thans gedetineerd te: P.I. Grave. Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 11 april 2024 en 9 juli 2024. Op de zitting van 9 juli 2024 heeft de rechtbank de tegen verdachte/veroordeelde, onder de hiervoor genoemde parketnummers, aanhangig gemaakte zaken gevoegd. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van hetgeen van de zijde van verdachte/veroordeelde naar voren is gebracht. De tenlasteleggingen. De zaak met parketnummer 01.063691.23: Deze zaak is aanhangig gemaakt bij dagvaarding van 7 maart 2024. Aan verdachte is ten laste gelegd dat: Feit 1: hij op of omstreeks 4 maart 2023 te Eindhoven, in elk geval in Nederland, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [slachtoffer 1] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen meermalen, in elk geval eenmaal (met kracht en/of met geschoeide voet) op/tegen het hoofd van die [slachtoffer 1] heeft geschopt/getrapt en/of meermalen, in elk geval eenmaal (met kracht en/of met gebalde vuist) tegen het hoofd en/of tegen andere lichaamsdelen van die [slachtoffer 1] heeft geslagen/gestompt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid; ( art 302 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden: hij op of omstreeks 4 maart 2023 te Eindhoven [slachtoffer 1] heeft mishandeld door (met kracht en/of met geschoeide voet) op/tegen het hoofd van die [slachtoffer 1] te trappen/schoppen en/of (met kracht en/of met gebalde vuist) tegen het hoofd en/of tegen andere lichaamsdelen van die [slachtoffer 1] te slaan/stompen; ( art 300 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) Feit 2 hij op of omstreeks 4 maart 2023 te Eindhoven [slachtoffer 2] heeft mishandeld door die [slachtoffer 2] tegen diens/dier nek en/of hals te duwen en/of te slaan; ( art 300 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) Feit 3 hij op of omstreeks 16 januari 2024 te Helmond ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [slachtoffer 3] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen -die [slachtoffer 3] heeft vast gepakt en/of -achterover en/of omver heeft getrokken en/of -(een sjaal en/of het hengsel van een tas om de hals van die [slachtoffer 3] heeft aangebracht en/of) een verwurging heeft aangelegd en/of -dat hengsel en/of die sjaal (krachtig) heeft aangetrokken, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid; ( art 302 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden: hij op of omstreeks 16 januari 2024 te Helmond [slachtoffer 3] heeft mishandeld door -die [slachtoffer 3] vast te pakken en/of -achterover en/of omver te trekken en/of -een sjaal en/of een hengsel van een tas om de hals van die [slachtoffer 3] aan te brengen en/of -een verwurging aan te leggen en/of -dat hengsel en/of die sjaal (krachtig) aan te trekken; ( art 300 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) De zaak met parketnummer 01.119927.23: Deze zaak is aanhangig gemaakt bij dagvaarding van 13 juni 2024. Aan verdachte is ten laste gelegd dat: Feit 1 hij op of omstreeks 10 mei 2023 te Eindhoven een telefoon, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [bedrijf] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomenmet het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen; ( art 310 Wetboek van Strafrecht ) Feit 2: hij op of omstreeks 10 mei 2023 te Eindhoven in het besloten lokaal aan de [adres] bij winkelketen [bedrijf], althans bij een ander of anderen dan bij verdachte, in gebruik wederrechtelijk is binnengedrongen en/of aldaar vertoevende, immers was hem, verdachte, met ingang van 14 maart 2023 schriftelijk de toegang tot alle in Nederland gevestigde vestigingen van [bedrijf] ontzegd voor de duur van 12 maanden; ( art 138 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) De zaak met parketnummer 01.069890.23: Deze zaak is aanhangig gemaakt bij dagvaarding van 13 juni 2024.

De bewijsmiddelen. Omwille van de leesbaarheid van het vonnis wordt voor wat betreft de door de rechtbank gebezigde bewijsmiddelen verwezen naar de uitwerking daarvan. Deze is als bijlage bij dit vonnis gevoegd en de inhoud van die bijlage dient als hier herhaald en ingelast te worden beschouwd. T.a.v. parketnummer 01.063691.23: T.a.v. feit 1 (primair en subsidiair): De rechtbank stelt op grond van de inhoud van de bewijsmiddelen - zoals opgenomen in de bewijsbijlage - vast dat slachtoffer [slachtoffer 1] op 4 maart 2023 te Eindhoven door verdachte met geschoeide voet tegen het hoofd is getrapt of geschopt en met gebalde vuist tegen het hoofd en tegen andere lichaamsdelen is geslagen of gestompt. Op basis van de foto’s van het letsel en de verklaring van [slachtoffer 1] concludeert de rechtbank dat het geweld pijn en letsel heeft veroorzaakt, zoals bewusteloosheid, duizelingen, pijn in de nek en in het hoofd alsmede pijn in de schouders, schouderbladen en borstbeen. Ook was het slachtoffer misselijk en moest hij overgeven als gevolg van het op hem uitgeoefende geweld. Naar het oordeel van de rechtbank kan uit een en ander (zoals aard en plaats van verwondingen) niet zonder meer worden afgeleid dat er ook een aanmerkelijke kans op zwaar(der) lichamelijk letsel is geweest. En hoewel er sprake is geweest van geweld, valt verder niet goed vast te stellen of de verdachte op een zodanig krachtige wijze geweld heeft gebruikt dat een aanmerkelijke kans op zwaar lichamelijk letsel op grond daarvan moet worden aangenomen. Op grond van de inhoud van het dossier kan immers niet worden vastgesteld hoe en met welke intensiteit verdachte het slachtoffer tegen het hoofd heeft geschopt en tegen het hoofd en/of andere lichaamsdelen heeft geslagen/gestompt. Met de officier van justitie en raadsman is de rechtbank dan ook van oordeel dat de poging tot zware mishandeling, zoals ten laste gelegd onder feit 1 primair, niet wettig en overtuigend bewezen kan worden. De rechtbank zal verdachte dan ook vrijspreken van het onder 1 primair ten laste gelegde feit. De rechtbank is, gelet op hetgeen reeds hiervoor is overwogen, van oordeel dat er wel voldoende wettig en overtuigend bewijs is voor de onder feit 1 subsidiair ten laste gelegde mishandeling van [slachtoffer 1]. T.a.v. feit 2: Gelet op de inhoud van de bewijsmiddelen - zoals opgenomen in de bewijsbijlage - is de rechtbank van oordeel dat verdachte op 4 maart 2023 te Eindhoven slachtoffer [slachtoffer 2] heeft mishandeld door hem tegen zijn nek en/of hals te duwen en/of te slaan. [slachtoffer 2] heeft verklaard dat hij door verdachte is geduwd en geslagen. Dat verdachte aangever heeft aangevallen is ook door getuigen waargenomen en verdachte heeft het duwen ter terechtzitting erkend. Van het letsel aan de hals van [slachtoffer 2] bevinden zich foto’s in het dossier en het letsel is ook door een verbalisant waargenomen. Dit bij [slachtoffer 2] waargenomen letsel past bij het duwen en slaan van verdachte tegen zijn hals. Gelet op het voorgaande acht de rechtbank de mishandeling van [slachtoffer 2], zoals ten laste gelegd onder feit 2, wettig en overtuigend bewezen. T.a.v. feit 3 (primair en subsidiair): De rechtbank stelt op grond van de inhoud van de bewijsmiddelen - zoals opgenomen in de bewijsbijlage - vast dat slachtoffer [slachtoffer 3] op 16 januari 2024 te Helmond door verdachte is vastgepakt en achterover of omver is getrokken. Zij heeft hierdoor pijn en letsel opgelopen aan haar hals. Van het letsel bevinden zich foto’s in het dossier en het letsel is ook door verbalisanten waargenomen. Ondanks de vaststelling dat sprake is geweest van geweld, is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden vastgesteld dat verdachte handelingen heeft verricht die gekwalificeerd kunnen worden als een poging tot het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. De rechtbank heeft de camerabeelden bekeken en heeft daarop - in tegenstelling tot de officier van justitie - niet kunnen waarnemen dat verdachte - door middel van de sjaal dan wel het hengsel van de tas van het slachtoffer - een verwurging heeft aangelegd om de nek van het slachtoffer en deze heeft aangetrokken, nadat hij het slachtoffer omver / achterover had getrokken. De rechtbank ziet ook op een ander moment geen bewuste verwurgingsactie van verdachte. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de poging tot zware mishandeling van [slachtoffer 3], zoals ten laste gelegd onder feit 3 primair, niet wettig en overtuigend bewezen kan worden. De rechtbank zal verdachte daarom vrijspreken van het onder 3 primair ten laste gelegde feit. De rechtbank is, gelet op hetgeen reeds hiervoor is overwogen, van oordeel dat er wel voldoende wettig en overtuigend bewijs is voor de onder feit 3 subsidiair ten laste gelegde mishandeling van [slachtoffer 3], met uitzondering van de laatste drie gedachtestreepjes die zien op het aanbrengen van een sjaal en/of hengsel van een tas om de hals van het slachtoffer, het aanleggen van een verwurging en het aantrekken van de sjaal en/of het hengsel van de tas. Van dit deel van de tenlastelegging zal verdachte partieel worden vrijgesproken. T.a.v. parketnummer 01.069890.23: T.a.v. feit 1 (primair en subsidiair): De rechtbank stelt op grond van de inhoud van de bewijsmiddelen - zoals opgenomen in de bewijsbijlage - vast dat er op 4 september 2022 te Eindhoven een vechtpartij heeft plaatsgevonden tussen verdachte en slachtoffer [slachtoffer 4]. Op basis van de verklaring van het slachtoffer, de foto’s van het letsel in het dossier, concludeert de rechtbank dat het door verdachte toegepaste geweld pijn en letsel heeft veroorzaakt bij het slachtoffer. Het letsel bestaat onder meer uit twee hechtingen op zijn rechter wang. Onder verwijzing naar het overzichtsarrest van de Hoge Raad uit 2018 (vindplaats: ECLI:NL:HR:2018:1051) alsmede de aanvulling hierop door de Hoge Raad in 2021 (vindplaats: ECLI:NL:HR:2021:1067) overweegt de rechtbank dat voornoemd letsel niet zonder meer gekwalificeerd kan worden als zwaar lichamelijk letsel. Nu niet duidelijk is met welk voorwerp gestoken is, de medische informatie met betrekking tot de verwondingen ontbreekt en er geen nadere informatie bekend is over onder meer het uitzicht op (volledig) herstel en de aanwezigheid van restschade, kan de rechtbank niet vaststellen dat de verwondingen kunnen worden aangemerkt als zwaar lichamelijk letsel. Gelet op het voorgaande zal de rechtbank verdachte vrijspreken van de onder 1 primair ten laste gelegde zware mishandeling. De rechtbank is van oordeel dat er wel voldoende wettig en overtuigend bewijs is voor de onder feit 1 subsidiair ten laste gelegde poging tot zware mishandeling van [slachtoffer 4]. Zij overweegt hiertoe als volgt. Op basis van de inhoud van de bewijsmiddelen - zoals opgenomen in de bewijsbijlage – stelt de rechtbank vast dat verdachte het slachtoffer met een scherp voorwerp in het gezicht heeft gestoken. Hoewel het slachtoffer tijdens de vechtpartij niet heeft gezien dat en waarmee hij gestoken werd, heeft hij tijdens deze vechtpartij wel een steek in zijn rechterwang gevoeld. Uit de verklaring van het slachtoffer blijkt dat dit gebeurde nadat verdachte zijn bovenlijf had ontbloot. Toen verdachte een ontbloot bovenlijf had, zijn er ook volgens getuige [getuige] door hem (de rechtbank begrijpt dat verdachte de man is met het baardje en ontbloot bovenlijf) steekbewegingen gemaakt. Bovendien verklaart getuige [getuige] dat verdachte een klein glinsterend voorwerp bij zich had. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de verklaring van het slachtoffer voldoende steun vindt in de verklaring van getuige [getuige]. Bovendien past het bij het slachtoffer aangetroffen letsel, te weten onder andere een snee op zijn wang, bij voornoemde verklaringen.

Algemeen Bij de beslissing over de straf die aan verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank gelet op de aard en de ernst van het bewezen verklaarde en de omstandigheden waaronder de strafbare feiten zijn begaan. Bij de beoordeling van de ernst van de door verdachte gepleegde strafbare feiten betrekt de rechtbank het wettelijke strafmaximum en de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. Verder houdt de rechtbank bij de strafbepaling rekening met de persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte. Daarnaast heeft de rechtbank bij haar beslissing over de strafsoort en de hoogte van de straf aansluiting gezocht bij de binnen de rechtspraak ontwikkelde oriëntatiepunten. Strafverzwarende omstandigheden Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een vijftal geweldsdelicten, te weten: een poging tot zware mishandeling [parketnummer 01.069890.23, feit 1 subsidiair] en vier mishandelingen [parketnummer 01.063691.23, feit 1 subsidiair, feit 2 en feit 3, en parketnummer 01.069890.23, feit 2]. In dit verband weegt de rechtbank het navolgende mee. Het gewelddadige karakter van de door verdachte gepleegde strafbare feiten laat zien dat verdachte er niet voor terugschrikt om geweld tegen anderen te gebruiken. Verdachte heeft een grote inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van de slachtoffers en hun lichamelijke integriteit aangetast. Voorts overweegt de rechtbank dat verdachte zich bij zijn strafbaar handelen niet heeft bekommerd om de gevolgen. Het had ook heel anders kunnen aflopen met slachtoffer [slachtoffer 1], aangezien de gevolgen van het met geschoeide voet tegen het hoofd schoppen vele malen ernstiger hadden kunnen zijn. Datzelfde geldt voor slachtoffer [slachtoffer 4], waarbij het steken met een scherp voorwerp in de richting van het hoofd en lichaam, heel anders had kunnen aflopen. Dat het met de slachtoffers relatief goed is afgelopen, is een geluk dat niet aan de verdachte is te danken. Het op de slachtoffers uitgeoefende geweld moet een grote indruk op hen hebben gemaakt. Dat blijkt ook uit de verklaringen die door de slachtoffers zijn afgelegd bij de politie en uit de toelichting op de vorderingen tot schadevergoeding die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 4] hebben ingediend. Slachtoffers van dit soort ernstige geweldsdelicten ondervinden daar vaak nog jarenlang last van en de herinnering eraan hindert hen in hun dagelijks bestaan. Dergelijk gedrag, in de openbaarheid vertoond, versterkt bovendien in de samenleving aanwezige gevoelens van angst en onveiligheid. De rechtbank rekent dit verdachte aan. Verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat hij steeds door anderen onheus en respectloos werd bejegend. De rechtbank overweegt hiertoe dat - voor zover van een dergelijke bejegening al sprake was - het toepassen van geweld niet de manier is om conflicten op te lossen en dat dit geen excuus is om dergelijke ernstige strafbare feiten te plegen. Verdachte had anders kunnen en moeten handelen dan hij heeft gedaan. De rechtbank neemt verdachte dit kwalijk. Naast bovengenoemde feiten heeft verdachte zich ook schuldig gemaakt aan winkeldiefstal [parketnummer 01.119927.23, feit 1], het negeren van een hem opgelegd winkelverbod [parketnummer 01.119927.23, feit 2] en het opzettelijk en wederrechtelijk vernielen en beschadigen van goederen die aan een ander toebehoren [parketnummer 01.335819.23]. Dergelijke brutale misdrijven veroorzaken niet alleen overlast en schade, maar ook gevoelens van onrust en onveiligheid in de samenleving. Verdachte heeft zich van dit alles niets aangetrokken. Daar komt bij dat uit het handelen van verdachte minachting spreekt voor andermans eigendommen. De rechtbank rekent dit verdachte aan. Strafverzwarende omstandigheden Kijkend naar de persoon van verdachte houdt de rechtbank rekening met de omstandigheid dat verdachte eerder is veroordeeld voor soortgelijke feiten en dat hij de bewezenverklaarde feiten heeft gepleegd in twee lopende proeftijden. Noch de eerdere veroordelingen, noch het feit dat hem twee voorwaardelijke straffen boven het hoofd hingen hebben verdachte er kennelijk van weerhouden wederom strafbare feiten te plegen. Daarnaast heeft de rechtbank bij het bepalen van de strafmaat rekening gehouden met de omstandigheid dat het steeds gaat om geweld gepleegd onder invloed van verdovende middelen. Strafmatigende omstandigheden Bij het bepalen van de strafmaat zal de rechtbank rekening houden met artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht. De rechtbank komt immers tot een veroordeling van het bewezenverklaarde, terwijl dit onder meer strafbare feiten betreffen die gepleegd zijn in de periode voorafgaand aan de eerdere veroordelingen van verdachte. Ook zal de rechtbank ten aanzien van de zaak met parketnummer 01.069890.23 bij de bepaling van de strafmaat rekening houden met het bepaalde in artikel 55 van het Wetboek van Strafrecht, nu de poging tot zware mishandeling en de mishandeling van [slachtoffer 4] in eendaadse samenloop zijn begaan. Daarnaast weegt de rechtbank mee dat verdachte ter terechtzitting enige mate van zelfinzicht en motivatie tot gedragsverandering heeft getoond. Ook heeft hij zich bereid verklaard bij oplegging van een voorwaardelijk strafdeel zich te houden aan de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering in haar rapport d.d. 24 juni 2024. De strafsoort, strafmaat en strafmodaliteit Oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf die gelijk is aan de duur van het voorarrest, zoals voorgesteld door de verdediging, doet naar het oordeel van de rechtbank geen recht aan de aard en ernst van het bewezenverklaarde. Hoewel de rechtbank de officier van justitie niet geheel volgt ten aanzien van de bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten, zal zij de officier van justitie wel volgen in haar strafeis, omdat de rechtbank van oordeel is dat deze straf in overeenstemming is met de aard en ernst van het bewezenverklaarde.

De rechtbank zal aan verdachte opleggen een gevangenisstraf van 12 maanden, met aftrek van de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze gevangenisstraf in verzekering en in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. De rechtbank zal een deel van deze straf, te weten 4 maanden, voorwaardelijk opleggen. De rechtbank beoogt hiermee enerzijds de ernst van de door de verdachte gepleegde strafbare feiten tot uitdrukking te brengen en anderzijds door invloed uit te oefenen op het gedrag van de verdachte het door verdachte opnieuw plegen van een strafbaar feit tegen te gaan. Aan het voorwaardelijke strafdeel zullen de bijzondere voorwaarden worden verbonden zoals geadviseerd door de reclassering, te weten: een meldplicht, klinische behandeling, drugsverbod en alcoholverbod. Vanwege de hoge kans op recidive van een geweldsdelict, zal de rechtbank bepalen dat de voorwaarden dadelijk uitvoerbaar zijn. Gelet op de aard en de ernst van de feiten alsmede de omstandigheden waaronder deze zijn begaan acht de rechtbank het passend en geboden dat een proeftijd voor de duur van drie jaar wordt vastgesteld. Dat betekent dat verdachte over circa 1,5 maand vrij komt. Hierna is het aan verdachte om zichzelf te bewijzen en de daad bij het woord te voegen om zijn leven te beteren en mee te werken aan de hulpverlening die hem voor een laatste maal geboden wordt. Doet verdachte dit niet, dan hangen hem nog 4 maanden gevangenisstraf boven zijn hoofd. De voorlopige hechtenis [inzake parketnummer 01.063691.23]. Gelet op de aan verdachte op te leggen straf ter zake van het bewezenverklaarde, zal de rechtbank de opheffing bevelen van het tegen verdachte verleende bevel tot voorlopige hechtenis met ingang van het tijdstip waarop de duur daarvan gelijk wordt aan de duur van het onvoorwaardelijk deel van de opgelegde vrijheidsstraf. De vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1] [betreft parketnummer 01.063691.23, feit 1 subsidiair]. Het standpunt van de officier van justitie. De officier van justitie heeft gevorderd de vordering van de benadeelde partij integraal toe te wijzen. Het totaal toegewezen bedrag dient te worden vermeerderd met de wettelijke rente, waarbij aan de verdachte de verplichting ex artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht opgelegd dient te worden tot betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer. Het standpunt van de verdediging. De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de gevorderde immateriële schadevergoeding onvoldoende is onderbouwd. De verdediging stelt dat het toe te wijzen bedrag aan immateriële schadevergoeding gematigd dient te worden tot een bedrag tussen de 200 en 300 euro, gelet op de bepleite vrijspraak voor de ten laste gelegde poging tot zware mishandeling (feit 1 primair) alsmede gelet op vergelijkbare jurisprudentie ten aanzien van de mishandeling zoals ten laste gelegd onder feit 1 subsidiair. Het overige deel van de vordering, met betrekking tot de gevorderde materiële schadevergoeding, is wel voldoende onderbouwd.

De rechtbank overweegt dat de benadeelde partij een vordering heeft ingediend ten behoeve van de vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij stelt te hebben geleden als gevolg van het door verdachte gepleegde strafbare feit. De gevorderde materiële schadevergoeding bedraagt 859,26 euro en ziet op het eigen risico van de zorgkosten. De gevorderde immateriële schadevergoeding bedraagt 450 euro. In totaal vordert de benadeelde partij een bedrag van 1.309,26 euro aan schadevergoeding. De rechtbank acht de gevorderde materiële schadevergoeding geheel toewijsbaar nu zij van oordeel is dat deze schade voldoende is onderbouwd en een rechtstreeks gevolg is van het bewezen verklaarde feit. Ook de gevorderde immateriële schade acht de rechtbank geheel toewijsbaar. De schade is een rechtstreeks gevolg van het bewezenverklaarde feit en is voldoende onderbouwd gelet op de toelichting die door Slachtofferhulp Nederland namens de benadeelde partij ter terechtzitting is gegeven alsmede gelet op het leed dat de benadeelde partij is aangedaan en op de schadevergoedingen die in vergelijkbare gevallen worden toegewezen voor soortgelijke feiten. Gelet op het voorgaande acht de rechtbank de vordering in haar geheel toewijsbaar, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf datum waarop het delict is gepleegd, te weten 04 maart 2023, tot aan de dag der algehele voldoening. De rechtbank zal verdachte veroordelen in de proceskosten van de benadeelde partij tot op heden begroot op nihil. Verder wordt verdachte veroordeeld in de ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten. Schadevergoedingsmaatregel. De rechtbank zal voor het toegewezen bedrag tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen, nu de rechtbank het wenselijk acht dat de Staat schadevergoeding aan het slachtoffer bevordert, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum waarop het delict is gepleegd, te weten 04 maart 2023, tot aan de dag der algehele voldoening. Aangezien aan verdachte meer verplichtingen tot vergoeding van dezelfde schade worden opgelegd, zal de rechtbank bepalen dat als verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat daarmee zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partij komt te vervallen en andersom, indien verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partij, daarmee zijn verplichting tot betaling aan de Staat komt te vervallen. De vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 4] [betreft parketnummer 01.069890.23, feit 1 subsidiair en feit 2]. Het standpunt van de officier van justitie. De officier van justitie heeft, gelet op vergelijkbare jurisprudentie, gevorderd de immateriële schade van de benadeelde partij te bepalen op een bedrag van 3.500 euro. Het totaal toegewezen bedrag dient te worden vermeerderd met de wettelijke rente, waarbij aan de verdachte de verplichting ex artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht opgelegd dient te worden tot betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer. Het standpunt van de verdediging. De verdediging heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij in de vordering niet-ontvankelijk verklaard dient te worden omdat de vordering onvoldoende is onderbouwd. Subsidiair stelt de verdediging dat het toe te wijzen bedrag gematigd dient te worden tot een bedrag tussen de 200 en 500 euro, gelet op de bepleite vrijspraak voor de ten laste gelegde zware mishandeling (feit 1 primair) en poging tot zware mishandeling (feit 1 subsidiair) alsmede gelet op vergelijkbare jurisprudentie ten aanzien van de mishandeling zoals ten laste gelegd onder feit 2.

De rechtbank overweegt dat de benadeelde partij een vordering heeft ingediend ten behoeve van de vergoeding van de immateriële schade die hij stelt te hebben geleden als gevolg van de door verdachte gepleegde strafbare feiten. De gevorderde immateriële schadevergoeding bedraagt 4.315,00 euro. De rechtbank ziet aanleiding de immateriële schadevergoeding naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid schattenderwijs te begroten op 1.000 euro gelet op de schadevergoeding die in - grosso modo - vergelijkbare gevallen doorgaans wordt toegewezen voor soortgelijke feiten. De rechtbank zal bepalen dat dit bedrag vermeerderd dient te worden met de wettelijke rente vanaf datum waarop het delict is gepleegd, te weten 04 september 2022, tot aan de dag der algehele voldoening. In het overige deel van de vordering zal de rechtbank de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren. Dit deel van de vordering kan de benadeelde partij slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen. De rechtbank zal verdachte veroordelen in de proceskosten van de benadeelde partij tot op heden begroot op nihil. Verder wordt verdachte veroordeeld in de ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten. Schadevergoedingsmaatregel. De rechtbank zal voor het toegewezen bedrag tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen, nu de rechtbank het wenselijk acht dat de Staat schadevergoeding aan het slachtoffer bevordert, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum waarop het delict is gepleegd, te weten 04 september 2022, tot aan de dag der algehele voldoening. Aangezien aan verdachte meer verplichtingen tot vergoeding van dezelfde schade worden opgelegd, zal de rechtbank bepalen dat als verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat daarmee zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partij komt te vervallen en andersom, indien verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partij, daarmee zijn verplichting tot betaling aan de Staat komt te vervallen. De vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 3] [betreft parketnummer 01.335819.23]. Het standpunt van de officier van justitie. De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering onvoldoende onderbouwd is. Desalniettemin verzoekt zij de rechtbank gebruik te maken van haar schattingsbevoegdheid en de materiële schade van de benadeelde partij te bepalen op een bedrag van 200 euro. Het totaal toegewezen bedrag dient te worden vermeerderd met de wettelijke rente, waarbij aan de verdachte de verplichting ex artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht opgelegd dient te worden tot betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer. Het standpunt van de verdediging. Nu de vordering niet onderbouwd is, heeft de verdediging zich op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaard dient te worden in de vordering.

De rechtbank overweegt dat de benadeelde partij een vordering heeft ingediend ten behoeve van de vergoeding van de materiële schade die zij stelt te hebben geleden als gevolg van het door verdachte gepleegde strafbare feit. De gevorderde materiële schadevergoeding bedraagt 500,00 euro en ziet op de volgende posten: 10 bloemen en bloempotten: 150,00 euro 1 fietsenrek: 250,00 euro 2 vuilnisbakken: 100,00 euro De rechtbank zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering, omdat de gestelde schade niet is onderbouwd met bewijsstukken. Bovendien stelt de rechtbank vast dat de gevorderde schadeposten afwijken van de bedragen die in de schadebemiddelingsprocedure naar voren zijn gekomen en dat er schade wordt gevorderd voor twee vuilnisbakken, terwijl deze niet op de tenlastelegging staan en als gevolg hiervan ook niet onder de bewezenverklaring vallen. Daarbij komt dat de vordering namens [benadeelde partij 3] is ingediend door [benadeelde partij 1], terwijl er geen stukken aan de vordering zijn gehecht waaruit blijkt dat [benadeelde partij 1] gemachtigd is een vordering in te dienen namens de benadeelde partij. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat nader onderzoek naar de juistheid en omvang van de vordering (in zoverre) een uitgebreide nadere behandeling zou vereisen. De rechtbank is van oordeel dat de behandeling van de vordering een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert. De rechtbank zal, nu de vordering niet wordt toegewezen, de benadeelde partij veroordelen in de proceskosten. Deze kosten worden tot op heden begroot op nihil. De benadeelde partij kan de vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

De eis van de officier van justitie. De officier van justitie heeft ter terechtzitting gevorderd dat de vordering tot tenuitvoerlegging van de onder parketnummer 01.036126.22 gewezen voorwaardelijk opgelegde taakstraf van 60 uren subsidiair 30 dagen hechtenis wordt afgewezen omdat verdachte bij toewijzing van de vordering niet meer in staat zal zijn zich aan de bijzondere voorwaarden te houden die worden verbonden aan het voorwaardelijk strafdeel van de onderhavige strafzaak. Het standpunt van de verdediging. De verdediging heeft verzocht de vordering tot tenuitvoerlegging van de taakstraf af te wijzen, zodat verdachte zich op zijn herstel en de hulpverlening en daarmee op zijn toekomst kan focussen.

De vordering voldoet aan alle wettelijke eisen. Krachtens de wettelijke bepalingen is de rechtbank bevoegd tot behandeling van deze vordering. Uit onderzoek ter terechtzitting zijn geen omstandigheden gebleken die aan de ontvankelijkheid van de officier van justitie in de weg staan. De rechtbank zal de gevorderde tenuitvoerlegging afwijzen, om te voorkomen dat verdachte niet meer kan voldoen aan de bijzondere voorwaarden zoals verbonden aan het voorwaardelijke strafdeel in de onderhavige strafzaak en daarmee de geboden hulpverlening wordt belemmerd.

De eis van de officier van justitie. De officier van justitie heeft ter terechtzitting gevorderd dat de vordering tot tenuitvoerlegging van de onder parketnummer 01.184961.22 gewezen voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf van drie maanden wordt toegewezen. Het standpunt van de verdediging. De verdediging heeft primair verzocht de vordering tot tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf af te wijzen, zodat verdachte zich op zijn herstel en de hulpverlening en daarmee op zijn toekomst kan focussen. Subsidiair heeft de verdediging in overweging gegeven de proeftijd van deze voorwaardelijk opgelegde straf te verlengen.

De vordering voldoet aan alle wettelijke eisen. Krachtens de wettelijke bepalingen is de rechtbank bevoegd tot behandeling van deze vordering. Uit onderzoek ter terechtzitting zijn geen omstandigheden gebleken die aan de ontvankelijkheid van de officier van justitie in de weg staan. In hetgeen ter terechtzitting aan de orde is gekomen en in de persoon van verdachte, ziet de rechtbank aanleiding thans geen tenuitvoerlegging te gelasten, doch de vastgestelde proeftijd te verlengen met één jaar, zodat verdachte zich op zijn herstel en de hulpverlening en daarmee op zijn toekomst kan focussen. Daarnaast zal de rechtbank de reeds onder dit parketnummer opgelegde bijzondere voorwaarden wijzigen, in die zin dat deze gelijkluidend zullen zijn aan de bijzondere voorwaarden in de onderhavige strafzaak. Dat betekent dat als verdachte zich niet aan de gestelde voorwaarden houdt, er naast de 4 maanden gevangenisstraf die in de onderhavige strafzaak zijn opgelegd, ook nog 3 maanden gevangenisstraf van de zaak met parketnummer 01.184961.22 boven zijn hoofd hangen. Toepasselijke wetsartikelen.

14a, 14b, 14c, 14e, 36f, 45, 55, 57, 63, 138, 300, 302, 310, 350 van het Wetboek van Strafrecht. DE UITSPRAAK De rechtbank: Spreekt verdachte vrij van:  parketnummer 01.063691.23: feit 1 primair en feit 3 primair, en;  parketnummer 01.069890.23: feit 1 primair. Verklaart het ten laste gelegde bewezen zoals hiervoor is omschreven. Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt hem daarvan vrij. Het bewezen verklaarde levert op de misdrijven: T.a.v. parketnummer 01.063691.23 Feit 1, subsidiair:  mishandeling Feit 2:  mishandeling Feit 3, subsidiair:  mishandeling T.a.v. parketnummer 01.069890.23: Feit 1, subsidiair:  poging tot zware mishandeling Feit 2:  mishandeling Feit 1 subsidiair en feit 2 zijn in eendaadse samenloop begaan T.a.v. parketnummer 01.119927.23 Feit 1:  diefstal Feit 2:  in het besloten lokaal bij een ander in gebruik, wederrechtelijk binnendringen T.a.v. parketnummer 01.335819.23:  opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, vernielen of beschadigen, meermalen gepleegd Verklaart verdachte hiervoor strafbaar. Legt op de volgende straf en maatregelen. T.a.v. parketnummer 01.063691.23 feit 1 subsidiair, feit 2, feit 3 subsidiair; parketnummer 01.069890.23 feit 1 subsidiair, feit 2; parketnummer 01.119927.23 feit 1, feit 2; parketnummer 01.335819.23:  Een gevangenisstraf voor de duur van 12 maanden, met aftrek overeenkomstig artikel 27 Wetboek van Strafrecht, waarvan 4 maanden voorwaardelijk en een proeftijd van 3 jaren Stelt als algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd van drie jaren niet schuldig zal maken aan een strafbaar feit. En stelt als bijzondere voorwaarden: 1. dat veroordeelde zich (uiterlijk) binnen drie dagen na het ingaan van de proeftijd meldt bij Reclassering Leger des Heils op het adres: Dr. Cuyperslaan 80 te Eindhoven of op telefoonnummer 088-0901140. Veroordeelde blijft zich daarna - gedurende de proeftijd van drie jaren - op door de reclassering te bepalen tijdstippen melden bij deze instelling, zo vaak en zo lang deze instelling dat noodzakelijk acht. 2) dat veroordeelde zich zal laten opnemen in een intramurale instelling, te bepalen door de justitiële instantie die verantwoordelijk is voor plaatsing. De opname start zo snel mogelijk na het ingaan van de proeftijd. De opname duurt een jaar of zoveel korter als de reclassering nodig vindt. Veroordeelde zal zich houden aan huisregels van de zorginstelling en de aanwijzingen die hem in het kader van die behandeling door of namens de (geneesheer-)directeur van die instelling zullen worden gegeven. Gelet op de problematiek kan hieronder ook het innemen van medicijnen vallen, als de zorginstelling dat nodig vindt. Als de reclassering een overgang naar ambulante zorg, begeleid wonen of maatschappelijke opvang gewenst vindt, werkt veroordeelde mee aan de indicatiestelling en plaatsing. 3) dat veroordeelde zich gedurende de proeftijd van drie jaren zal onthouden van het gebruik van drugs en meewerkt aan controle op dit verbod. De controle gebeurt met urineonderzoek. De reclassering bepaalt hoe vaak veroordeelde wordt gecontroleerd. 4) dat veroordeelde zich gedurende de proeftijd van drie jaren zal onthouden van het gebruik van alcohol en meewerkt aan urineonderzoek en ademonderzoek (blaastest) om dit alcoholverbod te controleren. De reclassering bepaalt met welke controlemiddelen en hoe vaak veroordeelde wordt gecontroleerd. Omdat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de veroordeelde wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen, beveelt de rechtbank, gelet op artikel 14e Wetboek van Strafrecht dat de gestelde voorwaarden en het uit te oefenen toezicht, dadelijk uitvoerbaar zijn. Geeft aan voornoemde reclasseringsinstelling de opdracht als bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden. Voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd: - ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt; - medewerking zal verlenen aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit nodig acht, daaronder begrepen. T.a.v. de voorlopige hechtenis (inzake parketnummer 01.063691.23) Heft op het tegen verdachte verleende bevel tot voorlopige hechtenis met ingang van het tijdstip waarop de duur daarvan gelijk wordt aan de duur van het onvoorwaardelijk deel van de opgelegde vrijheidsstraf. T.a.v. parketnummer 01.063691.23, feit 1 subsidiair:

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij en veroordeelt de verdachte tot betaling aan de benadeelde partij, [slachtoffer 1], van een bedrag van 1.309,26 euro, bestaande uit 859,26 euro aan materiële schade en 450,00 euro aan immateriële schade. Het totaal toegewezen bedrag dient te worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum waarop het delict is gepleegd, te weten 04 maart 2023, tot aan de dag der algehele voldoening. Veroordeelt verdachte tevens in de proceskosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de proceskosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken.  schadevergoedingsmaatregel Legt aan de verdachte op de verplichting tot betaling aan de Staat ten behoeve van [slachtoffer 1], van een bedrag van 1.309,26 euro, bestaande uit 859,26 euro aan materiële schade en 450,00 euro aan immateriële schade. Het totaal toegewezen bedrag dient te worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum waarop het delict is gepleegd, te weten 04 maart 2023, tot aan de dag der algehele voldoening. Bepaalt dat indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt gijzeling kan worden toegepast voor de duur van 23 dagen. De toepassing van deze gijzeling heft de hiervoor opgelegde betalingsverplichting niet op. T.a.v. parketnummer 01.069890.23, feit 1 subsidiair en feit 2:

Wijst gedeeltelijk toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij en veroordeelt de verdachte tot betaling aan de benadeelde partij, [slachtoffer 4] , van een bedrag van 1.000,00 euro aan immateriële schade. Het totaal toegewezen bedrag dient te worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum waarop het delict is gepleegd, te weten 04 september 2022, tot aan de dag der algehele voldoening. Veroordeelt verdachte tevens in de proceskosten door de benadeelde partij gemaakt, tot heden begroot op nihil, en in de proceskosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. Bepaalt dat de benadeelde partij in de vordering voor het overige niet-ontvankelijk is en de vordering in zoverre slechts bij de burgerlijk rechter kan aanbrengen. Verdachte is van zijn schadevergoedingsplicht jegens de benadeelde bevrijd voor zover hij heeft voldaan aan een van de hem opgelegde verplichtingen tot vergoeding van deze schade.  schadevergoedingsmaatregel Legt aan de verdachte op de verplichting tot betaling aan de Staat ten behoeve van [slachtoffer 4], van een bedrag van 1.000,00 euro aan immateriële schade. Het totaal toegewezen bedrag dient te worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum waarop het delict is gepleegd, te weten 04 september 2022, tot aan de dag der algehele voldoening. Bepaalt dat indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt gijzeling kan worden toegepast voor de duur van 20 dagen. De toepassing van deze gijzeling heft de hiervoor opgelegde betalingsverplichting niet op. Verdachte is van zijn schadevergoedingsplicht jegens de benadeelde bevrijd voor zover hij heeft voldaan aan een van de hem opgelegde verplichtingen tot vergoeding van deze schade. T.a.v. parketnummer 01.335819.23:

Bepaalt dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is in de vordering tot schadevergoeding. Veroordeelt de benadeelde partij in de proceskosten door verdachte ter verdediging tegen die vordering gemaakt, tot op heden begroot op nihil.

Wijst af de vordering met parketnummer 01.036126.22 van de officier van justitie d.d. 15 april 2024 tot tenuitvoerlegging van de voorwaardelijk opgelegde taakstraf van 60 uren subsidiair 30 dagen hechtenis.

Wijst af de vordering met parketnummer 01.184961.22 van de officier van justitie d.d. 15 april 2024 tot tenuitvoerlegging van de voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf van drie maanden. Verlengt de proeftijd, bepaald bij vonnis van de politierechter te Oost-Brabant d.d. 19 april 2023, gewezen onder parketnummer 01.184961.22, met één jaar, en wijzigt de reeds onder dit parketnummer opgelegde bijzondere voorwaarden in die zin dat deze als volgt komen te luiden: 1. dat veroordeelde zich (uiterlijk) binnen drie dagen na het ingaan van de proeftijd meldt bij Reclassering Leger des Heils op het adres: Dr. Cuyperslaan 80 te Eindhoven of op telefoonnummer 088-0901140. Veroordeelde blijft zich daarna gedurende de proeftijd op door de reclassering te bepalen tijdstippen melden bij deze instelling, zo vaak en zo lang deze instelling dat noodzakelijk acht. 2) dat veroordeelde zich zal laten opnemen in een intramurale instelling, te bepalen door de justitiële instantie die verantwoordelijk is voor plaatsing. De opname start zo snel mogelijk na het ingaan van de proeftijd. De opname duurt een jaar of zoveel korter als de reclassering nodig vindt. Veroordeelde zal zich houden aan huisregels van de zorginstelling en de aanwijzingen die hem in het kader van die behandeling door of namens de (geneesheer-)directeur van die instelling zullen worden gegeven. Gelet op de problematiek kan hieronder ook het innemen van medicijnen vallen, als de zorginstelling dat nodig vindt. Als de reclassering een overgang naar ambulante zorg, begeleid wonen of maatschappelijke opvang gewenst vindt, werkt veroordeelde mee aan de indicatiestelling en plaatsing. 3) dat veroordeelde zich gedurende de proeftijd zal onthouden van het gebruik van drugs en meewerkt aan controle op dit verbod. De controle gebeurt met urineonderzoek. De reclassering bepaalt hoe vaak veroordeelde wordt gecontroleerd. 4) dat veroordeelde zich gedurende de proeftijd zal onthouden van het gebruik van alcohol en meewerkt aan urineonderzoek en ademonderzoek (blaastest) om dit alcoholverbod te controleren. De reclassering bepaalt met welke controlemiddelen en hoe vaak veroordeelde wordt gecontroleerd. Dit vonnis is gewezen door: mr. A.E. de Kryger, voorzitter, mr. J.H.P.G. Wielders en mr. A.W.E. de Rooij, leden, in tegenwoordigheid van mr. F.E.M. Freese - de Haas, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 23 juli 2024.

Nadat de tenlastelegging op de terechtzitting van 09 juli 2024 is gewijzigd is aan verdachte ten laste gelegd dat: Feit 1 hij op of omstreeks 4 september 2022 te Eindhoven aan [slachtoffer 4] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel, te weten een blijvende litteken in het gezicht, heeft toegebracht door die [slachtoffer 4] meermalen, althans eenmaal, met een mes en/of schaar en/of sleutel(bos), althans een scherp voorwerp, in/op/tegen het gezicht, althans het hoofd te steken en/of te duwen en/of te slaan en/of te raken; ( art 302 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden: hij op of omstreeks 4 september 2022 te Eindhoven ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [slachtoffer 4] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen die [slachtoffer 4] meermalen, althans eenmaal met een mes en/of schaar en/of sleutel(bos), althans een scherp voorwerp, in/op/tegen het gezicht, althans het hoofd heeft gestoken en/of geduwd en/of geslagen en/of geraakt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid; ( art 302 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) Feit 2 hij op of omstreeks 4 september 2022 te Eindhoven [slachtoffer 4] heeft mishandeld door die [slachtoffer 4] meermalen, althans eenmaal - in/op/tegen het gezicht, althans het hoofd te slaan/stompen en/of - op/tegen het lichaam te schoppen/trappen; - met een scherp voorwerp in de buik en/of vingers te steken; ( art 300 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) De zaak met parketnummer 01.335819.23: Deze zaak is aanhangig gemaakt bij dagvaarding van 13 juni 2024. Aan verdachte is ten laste gelegd dat: hij op of omstreeks 26 april 2021 te Someren opzettelijk en wederrechtelijk een raam en/of een of meerdere bloempot(ten) en/of een fietsenrek en/of een muur(plaat) van een pand, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [benadeelde partij 1] en/of [benadeelde partij 2] en/of [benadeelde partij 3], in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft vernield, beschadigd, onbruikbaar gemaakt en/of weggemaakt; ( art 350 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is verdachte daardoor niet in de verdediging geschaad. De vorderingen na voorwaardelijke veroordeling. T.a.v. de zaak met parketnummer 01.036126.22 De zaak met parketnummer 01.036126.22 is aangebracht bij vordering van 15 april 2024. Deze vordering heeft betrekking op het vonnis van de politierechter te 's-Hertogenbosch van 20 mei 2022. Een kopie van de vordering is aan dit vonnis gehecht. T.a.v. de zaak met parketnummer 01.184961.22 De zaak met parketnummer 01.184961.22 is aangebracht bij vordering van 15 april 2024. Deze vordering heeft betrekking op het vonnis van de politierechter te 's-Hertogenbosch van 19 april 2023. Een kopie van de vordering is aan dit vonnis gehecht. De formele voorvragen. Bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de dagvaardingen geldig zijn. De rechtbank is bevoegd van het ten laste gelegde kennis te nemen en de officier van justitie kan in de vervolging worden ontvangen. Voorts zijn er geen gronden gebleken voor schorsing van de vervolging. De bewijsmiddelen en de beoordeling daarvan. Het standpunt van de officier van justitie: De officier van justitie heeft zich - op de gronden zoals genoemd in het overgelegde op schrift gestelde requisitoir - op het standpunt gesteld dat de drie mishandelingen van [slachtoffer 1], [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3], zoals ten laste gelegd onder parketnummer 01.063691.23 onder feit 1 subsidiair, feit 2 en feit 3 subsidiair, wettig en overtuigend bewezen kunnen worden. Ten aanzien van de onder feit 1 primair en feit 3 primair ten laste gelegde pogingen tot zware mishandeling dient verdachte vrijgesproken te worden omdat de handelingen van verdachte niet gekwalificeerd kunnen worden als pogingen tot het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. Ten aanzien van parketnummer 01.069890.23 kunnen de onder feit 1 subsidiair ten laste gelegde poging tot zware mishandeling en de onder feit 2 ten laste gelegde mishandeling van slachtoffer [slachtoffer 4] wettig en overtuigend worden bewezen. Van de onder 1 primair ten laste gelegde zware mishandeling dient verdachte vrijgesproken te worden wegens het gebrek aan informatie over het toegebrachte letsel. Ook de twee feiten zoals ten laste gelegd onder parketnummer 01.119927.23 alsmede het feit zoals ten laste gelegd onder parketnummer 01.335819.23 kunnen wettig en overtuigend bewezen worden. Het standpunt van de verdediging. Ten aanzien van de zaak met parketnummer 01.063691.23 is het volgende aangevoerd. Verdachte dient vrijgesproken te worden van de onder 1 primair ten laste gelegde poging tot zware mishandeling, nu niet vastgesteld kan worden dat verdachte tegen het hoofd van het slachtoffer heeft geschopt. Er is over en weer geslagen, maar dat is onvoldoende om tot een kwalificatie van poging tot zware mishandeling te komen. Bovendien is van opzet op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel geen sprake, ook niet in voorwaardelijke zin, en het letsel van het slachtoffer kan - wegens het gebrek aan informatie - niet als zwaar lichamelijk letsel aangemerkt worden. De verdediging refereert zich aan het oordeel van de rechtbank ten aanzien van de bewezenverklaring van de onder 1 subsidiair ten laste gelegde mishandeling, met uitzondering van het schoppen tegen het hoofd. Van de onder 2 ten laste gelegde mishandeling dient verdachte vrijgesproken te worden omdat er gelet op het onderlinge contact tussen de getuigen en aangever gerede twijfel bestaat met betrekking tot dit feit. Ten aanzien van de onder 3 primair ten laste gelegde poging tot zware mishandeling dient verdachte vrijgesproken te worden. Op de camerabeelden zijn geen verwurgingshandelingen te zien. Er is louter een confrontatie te zien waarbij verdachte het slachtoffer als het ware naar achteren trekt, waardoor zij op de grond belandt. Het gaat om een ruzie waarbij geduwd en getrokken is, maar van opzet op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel is geen sprake. Daarnaast ontbreekt (medische) informatie over het letsel van het slachtoffer. Ten aanzien van de bewezenverklaring van de onder feit 3 subsidiair ten laste gelegde mishandeling refereert de verdediging zich aan het oordeel van de rechtbank ten aanzien van het vastpakken en omver trekken van het slachtoffer. Van het overige dient verdachte partieel vrijgesproken te worden. Ten aanzien van de zaak met parketnummer 01.069890.23 is het volgende aangevoerd. Gelet op de vaste jurisprudentie van de Hoge Raad en het ontbreken van de nodige (medische) informatie in deze zaak, kan het letsel van het slachtoffer niet gekwalificeerd worden als zwaar lichamelijk letsel. Daarnaast ontkent verdachte dat hij het slachtoffer heeft gestoken.

De rechtbank is van oordeel dat de gedragingen van verdachte, te weten: het maken van stekende bewegingen, met een scherp voorwerp, richting het hoofd van het slachtoffer, tijdens een vechtpartij, naar hun uiterlijke verschijningsvorm (minst genomen) moeten worden aangemerkt als zozeer te zijn gericht op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel, dat het niet anders kan zijn dan dat verdachte de – naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk te achten – kans dat dit gevolg zou intreden bewust heeft aanvaard. De rechtbank is dan ook van oordeel dat sprake is van (voorwaardelijk) opzet op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de onder feit 1 subsidiair ten laste gelegde poging tot zware mishandeling van [slachtoffer 4] wettig en overtuigend bewezen kan worden. T.a.v. feit 2: In aanvulling op hetgeen hiervoor reeds onder feit 1 uiteengezet en overwogen is, stelt de rechtbank op basis van de inhoud van de bewijsmiddelen - zoals opgenomen in de bewijsbijlage - tevens vast dat verdachte [slachtoffer 4] op 4 september 2022 te Eindhoven meermalen in, op, of tegen het gezicht, althans het hoofd, heeft geslagen/gestompt, tegen het lichaam heeft geschopt/getrapt en dat hij met een scherp voorwerp in de buik en vingers van het slachtoffer heeft gestoken. Hierdoor heeft het slachtoffer pijn en letsel opgelopen. [slachtoffer 4] had onder andere een snee aan de ringvinger die volgens een verbalisant zeker door een steekwapen zou zijn veroorzaakt. Deze snee is met vier hechtingen gehecht. Verder had het slachtoffer ter hoogte van zijn navel ook een snee waarvoor hij twee hechtingen heeft gekregen. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat het onder 2 ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen kan worden. Eendaadse samenloop Ten aanzien van de bewezenverklaarde poging tot zware mishandeling (feit 1 subsidiair) enerzijds en de mishandeling (feit 2) anderzijds overweegt de rechtbank dat deze feiten op dezelfde tijd en plaats hebben plaatsgevonden en zo nauw met elkaar samen hangen dat de verdachte daarvan in wezen één verwijt kan worden gemaakt. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat sprake is van eendaadse samenloop als bedoeld in artikel 55 van het Wetboek van Strafrecht. Overige verweren De - overige - door de verdediging gevoerde verweren ten aanzien van de feiten zoals ten laste gelegd onder de parketnummers 01.063691.23 en 01.069890.23 merkt de rechtbank aan als bewijsverweren. Deze verweren worden weerlegd door de inhoud van de - in de bijlage opgenomen - bewijsmiddelen. T.a.v. de parketnummers 01.119927.23 en 01.335819.23: Op grond van de inhoud van de - in de bijlage opgenomen - bewijsmiddelen acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich heeft schuldig gemaakt aan de onder parketnummer 01.119927.23 en onder parketnummer 01.335819.23 ten laste gelegde gedragingen, zoals omschreven onder de bewezenverklaring. De bewezenverklaring. Op grond van de feiten en omstandigheden die zijn vervat in de in de bijlage uitgewerkte bewijsmiddelen komt de rechtbank tot het oordeel dat wettig en overtuigend bewezen is dat verdachte: T.a.v. parketnummer 01.063691.23: Feit 1, subsidiair: op 4 maart 2023 te Eindhoven, [slachtoffer 1] heeft mishandeld door met geschoeide voet tegen het hoofd van die [slachtoffer 1] te trappen/schoppen en met kracht en met gebalde vuist tegen het hoofd en tegen andere lichaamsdelen van die [slachtoffer 1] te slaan/stompen. Feit 2: op 4 maart 2023 te Eindhoven, [slachtoffer 2] heeft mishandeld door die [slachtoffer 2] tegen diens nek en/of hals te duwen en/of te slaan. Feit 3, subsidiair: op 16 januari 2024 te Helmond [slachtoffer 3] heeft mishandeld door -die [slachtoffer 3] vast te pakken en -achterover en omver te trekken. T.a.v. parketnummer 01.119927.23: Feit 1: op 10 mei 2023 te Eindhoven, een telefoon die aan [bedrijf] toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen. Feit 2: op 10 mei 2023 te Eindhoven, in het besloten lokaal aan de [adres] bij winkelketen [bedrijf] in gebruik wederrechtelijk is binnengedrongen, immers was hem, verdachte, met ingang van 14 maart 2023 schriftelijk de toegang tot alle in Nederland gevestigde vestigingen van [bedrijf] ontzegd voor de duur van 12 maanden. T.a.v. parketnummer 01.069890.23: Feit 1, subsidiair: op 4 september 2022 te Eindhoven, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [slachtoffer 4] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen die [slachtoffer 4] met een scherp voorwerp, in het gezicht heeft gestoken, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid. Feit 2: op 4 september 2022 te Eindhoven [slachtoffer 4] heeft mishandeld door die [slachtoffer 4] meermalen - in/op/tegen het gezicht, althans het hoofd te slaan/stompen en - tegen het lichaam te schoppen/trappen; - met een scherp voorwerp in de buik en vingers te steken. Feit 1 subsidiair en feit 2 zijn in eendaadse samenloop begaan. T.a.v. parketnummer 01.335819.23: op 26 april 2021 te Someren opzettelijk en wederrechtelijk een raam en bloempotten en een fietsenrek en een muur(plaat) van een pand, dat/die aan [benadeelde partij 1] en/of [benadeelde partij 2] en/of [benadeelde partij 3] toebehoorde(n) heeft vernield of beschadigd. Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard, is naar het oordeel van de rechtbank niet bewezen. Verdachte zal hiervan worden vrijgesproken. De bewijsmiddelen worden slechts gebezigd met betrekking tot het feit waarop zij in het bijzonder betrekking hebben. De strafbaarheid van de feiten. Het bewezen verklaarde levert op de in de uitspraak vermelde strafbare feiten. Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. De strafbaarheid van verdachte. Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. Verdachte is daarom strafbaar voor hetgeen bewezen is verklaard. Oplegging van straf en maatregelen. De eis van de officier van justitie. De officier van justitie heeft gevorderd dat aan verdachte wordt opgelegd een gevangenisstraf van 12 maanden, met aftrek van de tijd die verdachte reeds heeft doorgebracht in voorarrest, waarvan 4 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaren. Aan het voorwaardelijk strafdeel dienen de voorwaarden te worden verbonden, zoals geformuleerd door de reclassering in het advies van 24 juni 2024, te weten: een meldplicht, klinische behandeling, drugsverbod en alcoholverbod. Vanwege de kans op recidive van een geweldsdelict, dienen de voorwaarden dadelijk uitvoerbaar te worden verklaard. Bij het formuleren van de strafeis is onder meer rekening gehouden met de omstandigheid dat het gaat om steeds terugkerend geweld tegen personen dat gepaard gaat met middelengebruik.

Nadat de tenlastelegging op de terechtzitting van 09 juli 2024 is gewijzigd is aan verdachte ten laste gelegd dat: Feit 1 hij op of omstreeks 4 september 2022 te Eindhoven aan [slachtoffer 4] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel, te weten een blijvende litteken in het gezicht, heeft toegebracht door die [slachtoffer 4] meermalen, althans eenmaal, met een mes en/of schaar en/of sleutel(bos), althans een scherp voorwerp, in/op/tegen het gezicht, althans het hoofd te steken en/of te duwen en/of te slaan en/of te raken; ( art 302 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden: hij op of omstreeks 4 september 2022 te Eindhoven ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [slachtoffer 4] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen die [slachtoffer 4] meermalen, althans eenmaal met een mes en/of schaar en/of sleutel(bos), althans een scherp voorwerp, in/op/tegen het gezicht, althans het hoofd heeft gestoken en/of geduwd en/of geslagen en/of geraakt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid; ( art 302 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) Feit 2 hij op of omstreeks 4 september 2022 te Eindhoven [slachtoffer 4] heeft mishandeld door die [slachtoffer 4] meermalen, althans eenmaal - in/op/tegen het gezicht, althans het hoofd te slaan/stompen en/of - op/tegen het lichaam te schoppen/trappen; - met een scherp voorwerp in de buik en/of vingers te steken; ( art 300 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) De zaak met parketnummer 01.335819.23: Deze zaak is aanhangig gemaakt bij dagvaarding van 13 juni 2024. Aan verdachte is ten laste gelegd dat: hij op of omstreeks 26 april 2021 te Someren opzettelijk en wederrechtelijk een raam en/of een of meerdere bloempot(ten) en/of een fietsenrek en/of een muur(plaat) van een pand, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [benadeelde partij 1] en/of [benadeelde partij 2] en/of [benadeelde partij 3], in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft vernield, beschadigd, onbruikbaar gemaakt en/of weggemaakt; ( art 350 lid 1 Wetboek van Strafrecht ) Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is verdachte daardoor niet in de verdediging geschaad. De vorderingen na voorwaardelijke veroordeling. T.a.v. de zaak met parketnummer 01.036126.22 De zaak met parketnummer 01.036126.22 is aangebracht bij vordering van 15 april 2024. Deze vordering heeft betrekking op het vonnis van de politierechter te 's-Hertogenbosch van 20 mei 2022. Een kopie van de vordering is aan dit vonnis gehecht. T.a.v. de zaak met parketnummer 01.184961.22 De zaak met parketnummer 01.184961.22 is aangebracht bij vordering van 15 april 2024. Deze vordering heeft betrekking op het vonnis van de politierechter te 's-Hertogenbosch van 19 april 2023. Een kopie van de vordering is aan dit vonnis gehecht. De formele voorvragen. Bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de dagvaardingen geldig zijn. De rechtbank is bevoegd van het ten laste gelegde kennis te nemen en de officier van justitie kan in de vervolging worden ontvangen. Voorts zijn er geen gronden gebleken voor schorsing van de vervolging. De bewijsmiddelen en de beoordeling daarvan. Het standpunt van de officier van justitie: De officier van justitie heeft zich - op de gronden zoals genoemd in het overgelegde op schrift gestelde requisitoir - op het standpunt gesteld dat de drie mishandelingen van [slachtoffer 1], [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3], zoals ten laste gelegd onder parketnummer 01.063691.23 onder feit 1 subsidiair, feit 2 en feit 3 subsidiair, wettig en overtuigend bewezen kunnen worden. Ten aanzien van de onder feit 1 primair en feit 3 primair ten laste gelegde pogingen tot zware mishandeling dient verdachte vrijgesproken te worden omdat de handelingen van verdachte niet gekwalificeerd kunnen worden als pogingen tot het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. Ten aanzien van parketnummer 01.069890.23 kunnen de onder feit 1 subsidiair ten laste gelegde poging tot zware mishandeling en de onder feit 2 ten laste gelegde mishandeling van slachtoffer [slachtoffer 4] wettig en overtuigend worden bewezen. Van de onder 1 primair ten laste gelegde zware mishandeling dient verdachte vrijgesproken te worden wegens het gebrek aan informatie over het toegebrachte letsel. Ook de twee feiten zoals ten laste gelegd onder parketnummer 01.119927.23 alsmede het feit zoals ten laste gelegd onder parketnummer 01.335819.23 kunnen wettig en overtuigend bewezen worden. Het standpunt van de verdediging. Ten aanzien van de zaak met parketnummer 01.063691.23 is het volgende aangevoerd. Verdachte dient vrijgesproken te worden van de onder 1 primair ten laste gelegde poging tot zware mishandeling, nu niet vastgesteld kan worden dat verdachte tegen het hoofd van het slachtoffer heeft geschopt. Er is over en weer geslagen, maar dat is onvoldoende om tot een kwalificatie van poging tot zware mishandeling te komen. Bovendien is van opzet op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel geen sprake, ook niet in voorwaardelijke zin, en het letsel van het slachtoffer kan - wegens het gebrek aan informatie - niet als zwaar lichamelijk letsel aangemerkt worden. De verdediging refereert zich aan het oordeel van de rechtbank ten aanzien van de bewezenverklaring van de onder 1 subsidiair ten laste gelegde mishandeling, met uitzondering van het schoppen tegen het hoofd. Van de onder 2 ten laste gelegde mishandeling dient verdachte vrijgesproken te worden omdat er gelet op het onderlinge contact tussen de getuigen en aangever gerede twijfel bestaat met betrekking tot dit feit. Ten aanzien van de onder 3 primair ten laste gelegde poging tot zware mishandeling dient verdachte vrijgesproken te worden. Op de camerabeelden zijn geen verwurgingshandelingen te zien. Er is louter een confrontatie te zien waarbij verdachte het slachtoffer als het ware naar achteren trekt, waardoor zij op de grond belandt. Het gaat om een ruzie waarbij geduwd en getrokken is, maar van opzet op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel is geen sprake. Daarnaast ontbreekt (medische) informatie over het letsel van het slachtoffer. Ten aanzien van de bewezenverklaring van de onder feit 3 subsidiair ten laste gelegde mishandeling refereert de verdediging zich aan het oordeel van de rechtbank ten aanzien van het vastpakken en omver trekken van het slachtoffer. Van het overige dient verdachte partieel vrijgesproken te worden. Ten aanzien van de zaak met parketnummer 01.069890.23 is het volgende aangevoerd. Gelet op de vaste jurisprudentie van de Hoge Raad en het ontbreken van de nodige (medische) informatie in deze zaak, kan het letsel van het slachtoffer niet gekwalificeerd worden als zwaar lichamelijk letsel. Daarnaast ontkent verdachte dat hij het slachtoffer heeft gestoken.

De rechtbank is van oordeel dat de gedragingen van verdachte, te weten: het maken van stekende bewegingen, met een scherp voorwerp, richting het hoofd van het slachtoffer, tijdens een vechtpartij, naar hun uiterlijke verschijningsvorm (minst genomen) moeten worden aangemerkt als zozeer te zijn gericht op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel, dat het niet anders kan zijn dan dat verdachte de – naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk te achten – kans dat dit gevolg zou intreden bewust heeft aanvaard. De rechtbank is dan ook van oordeel dat sprake is van (voorwaardelijk) opzet op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de onder feit 1 subsidiair ten laste gelegde poging tot zware mishandeling van [slachtoffer 4] wettig en overtuigend bewezen kan worden. T.a.v. feit 2: In aanvulling op hetgeen hiervoor reeds onder feit 1 uiteengezet en overwogen is, stelt de rechtbank op basis van de inhoud van de bewijsmiddelen - zoals opgenomen in de bewijsbijlage - tevens vast dat verdachte [slachtoffer 4] op 4 september 2022 te Eindhoven meermalen in, op, of tegen het gezicht, althans het hoofd, heeft geslagen/gestompt, tegen het lichaam heeft geschopt/getrapt en dat hij met een scherp voorwerp in de buik en vingers van het slachtoffer heeft gestoken. Hierdoor heeft het slachtoffer pijn en letsel opgelopen. [slachtoffer 4] had onder andere een snee aan de ringvinger die volgens een verbalisant zeker door een steekwapen zou zijn veroorzaakt. Deze snee is met vier hechtingen gehecht. Verder had het slachtoffer ter hoogte van zijn navel ook een snee waarvoor hij twee hechtingen heeft gekregen. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat het onder 2 ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen kan worden. Eendaadse samenloop Ten aanzien van de bewezenverklaarde poging tot zware mishandeling (feit 1 subsidiair) enerzijds en de mishandeling (feit 2) anderzijds overweegt de rechtbank dat deze feiten op dezelfde tijd en plaats hebben plaatsgevonden en zo nauw met elkaar samen hangen dat de verdachte daarvan in wezen één verwijt kan worden gemaakt. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat sprake is van eendaadse samenloop als bedoeld in artikel 55 van het Wetboek van Strafrecht. Overige verweren De - overige - door de verdediging gevoerde verweren ten aanzien van de feiten zoals ten laste gelegd onder de parketnummers 01.063691.23 en 01.069890.23 merkt de rechtbank aan als bewijsverweren. Deze verweren worden weerlegd door de inhoud van de - in de bijlage opgenomen - bewijsmiddelen. T.a.v. de parketnummers 01.119927.23 en 01.335819.23: Op grond van de inhoud van de - in de bijlage opgenomen - bewijsmiddelen acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich heeft schuldig gemaakt aan de onder parketnummer 01.119927.23 en onder parketnummer 01.335819.23 ten laste gelegde gedragingen, zoals omschreven onder de bewezenverklaring. De bewezenverklaring. Op grond van de feiten en omstandigheden die zijn vervat in de in de bijlage uitgewerkte bewijsmiddelen komt de rechtbank tot het oordeel dat wettig en overtuigend bewezen is dat verdachte: T.a.v. parketnummer 01.063691.23: Feit 1, subsidiair: op 4 maart 2023 te Eindhoven, [slachtoffer 1] heeft mishandeld door met geschoeide voet tegen het hoofd van die [slachtoffer 1] te trappen/schoppen en met kracht en met gebalde vuist tegen het hoofd en tegen andere lichaamsdelen van die [slachtoffer 1] te slaan/stompen. Feit 2: op 4 maart 2023 te Eindhoven, [slachtoffer 2] heeft mishandeld door die [slachtoffer 2] tegen diens nek en/of hals te duwen en/of te slaan. Feit 3, subsidiair: op 16 januari 2024 te Helmond [slachtoffer 3] heeft mishandeld door -die [slachtoffer 3] vast te pakken en -achterover en omver te trekken. T.a.v. parketnummer 01.119927.23: Feit 1: op 10 mei 2023 te Eindhoven, een telefoon die aan [bedrijf] toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen. Feit 2: op 10 mei 2023 te Eindhoven, in het besloten lokaal aan de [adres] bij winkelketen [bedrijf] in gebruik wederrechtelijk is binnengedrongen, immers was hem, verdachte, met ingang van 14 maart 2023 schriftelijk de toegang tot alle in Nederland gevestigde vestigingen van [bedrijf] ontzegd voor de duur van 12 maanden. T.a.v. parketnummer 01.069890.23: Feit 1, subsidiair: op 4 september 2022 te Eindhoven, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [slachtoffer 4] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen die [slachtoffer 4] met een scherp voorwerp, in het gezicht heeft gestoken, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid. Feit 2: op 4 september 2022 te Eindhoven [slachtoffer 4] heeft mishandeld door die [slachtoffer 4] meermalen - in/op/tegen het gezicht, althans het hoofd te slaan/stompen en - tegen het lichaam te schoppen/trappen; - met een scherp voorwerp in de buik en vingers te steken. Feit 1 subsidiair en feit 2 zijn in eendaadse samenloop begaan. T.a.v. parketnummer 01.335819.23: op 26 april 2021 te Someren opzettelijk en wederrechtelijk een raam en bloempotten en een fietsenrek en een muur(plaat) van een pand, dat/die aan [benadeelde partij 1] en/of [benadeelde partij 2] en/of [benadeelde partij 3] toebehoorde(n) heeft vernield of beschadigd. Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard, is naar het oordeel van de rechtbank niet bewezen. Verdachte zal hiervan worden vrijgesproken. De bewijsmiddelen worden slechts gebezigd met betrekking tot het feit waarop zij in het bijzonder betrekking hebben. De strafbaarheid van de feiten. Het bewezen verklaarde levert op de in de uitspraak vermelde strafbare feiten. Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. De strafbaarheid van verdachte. Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. Verdachte is daarom strafbaar voor hetgeen bewezen is verklaard. Oplegging van straf en maatregelen. De eis van de officier van justitie. De officier van justitie heeft gevorderd dat aan verdachte wordt opgelegd een gevangenisstraf van 12 maanden, met aftrek van de tijd die verdachte reeds heeft doorgebracht in voorarrest, waarvan 4 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaren. Aan het voorwaardelijk strafdeel dienen de voorwaarden te worden verbonden, zoals geformuleerd door de reclassering in het advies van 24 juni 2024, te weten: een meldplicht, klinische behandeling, drugsverbod en alcoholverbod. Vanwege de kans op recidive van een geweldsdelict, dienen de voorwaarden dadelijk uitvoerbaar te worden verklaard. Bij het formuleren van de strafeis is onder meer rekening gehouden met de omstandigheid dat het gaat om steeds terugkerend geweld tegen personen dat gepaard gaat met middelengebruik.