ECLI:NL:RBNNE:2024:852

in de zaak tegen [verdachte] veroordeelde, geboren op [geboorte datum] 2001 te [geboorte plaats] , wonende te [adres] .

De officier van justitie heeft d.d. 23 januari 2024 schriftelijk gevorderd dat de rechtbank het bedrag vast zal stellen waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel als bedoeld in artikel 36e, vijfde lid, van het Wetboek van Strafrecht, wordt geschat en dat de rechtbank aan voornoemde veroordeelde de verplichting zal opleggen tot betaling aan de staat van een bedrag van 13.575,21 ter ontneming van het uit het in de zaak met parketnummer 18/013438-21 voortvloeiende, wederrechtelijk verkregen voordeel. De behandeling heeft plaatsgevonden ter terechtzitting van 29 februari 2024. De veroordeelde is niet verschenen, wel verschenen is haar gemachtigde advocaat mr. N.D. Spijker, advocaat te Winschoten. Het openbaar ministerie werd ter terechtzitting vertegenwoordigd door mr. S. Broekstra. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de veroordeelde gezamenlijk met haar mededader wederrechtelijk voordeel heeft genoten uit het bewezenverklaarde tot een bedrag van 10.000,-. De helft van dat bedrag, 5.000,-, heeft veroordeelde verdiend. De betalingsverplichting moet vervolgens op 2.500,- worden vastgesteld. Standpunt van de verdediging De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat veroordeelde een kleiner bedrag heeft genoten aan wederrechtelijk verkregen voordeel. Van een deel van de geldopnames is het geld niet bij veroordeelde terechtgekomen. Ook was een groot deel van de spullen niet voor veroordeelde bestemd, maar voor de medeveroordeelde. De verdediging meent dat hooguit 50% van de transacties aan veroordeelde zijn toe te rekenen. Ook zijn er goederen onder veroordeelde in beslag genomen en vervreemd of vernietigd. Dit bedrag moet in mindering worden gebracht op het totaal van het wederrechtelijk verkregen voordeel. Bewijsmiddelen De rechtbank baseert de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel op de volgende bewijsmiddelen: een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van verhoor verdachte d.d. 22 januari 2021,opgenomen op pagina 808 e.v. het dossier van Politie Noord-Nederland met nummer PL0100-20203494 94 d.d. 9 juni 2021, inhoudend de verklaring van [verdachte] ; een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van aangifte d.d. 2 november 2020,opgenomen op pagina 58 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend de verklaring van [slachtoffer] ; een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van bevindingen d.d. 9 december 2020,opgenomen op pagina 154 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend het relaas van verbalisant.

De rechtbank heeft veroordeelde bij vonnis van 14 maart 2024 in de zaak met parketnummer 18/01343821 veroordeeld ter zake een diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels, meermalen gepleegd. Naar het oordeel van de rechtbank is op grond van de inhoud van de bewijsmiddelen en het verhandelde ter terechtzitting voldoende aannemelijk geworden dat de veroordeelde daadwerkelijk wederrechtelijk voordeel heeft verkregen door middel van het door haar gepleegde strafbare feit. De rechtbank neemt als uitgangspunt voor de berekening van het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel door middel van voormelde strafbare feiten wordt geschat het proces-verbaal van bevindingen van 9 december 2020 waaruit een bedrag van 13.575,21 volgt. Dit betreft de optelsom van de volgens aangever onbevoegd gedane pintransacties. Aangever heeft later aangegeven dat hij voor een tweetal bedragen toestemming heeft gegeven, te weten een gepind bedrag van 1.000,- en een telefoon ter waarde van 739,-. Die bedragen moeten in mindering worden gebracht. Uit het dossier blijkt niet dat aangever voor andere aankopen zijn toestemming heeft gegeven. Daarnaast zijn er goederen in beslag genomen bij veroordeelde en medeveroordeelde. De totale waarde van deze inbeslaggenomen goederen waardeert de rechtbank op een totaalbedrag van 6.836,21 (zijnde de optelsom van de geschatte waarde van de op de beslaglijst vermelde goederen). De rechtbank brengt dit dan ook in mindering op het totaalbedrag. Dit levert de volgende berekening op: Totaal aan gepinde bedragen 13.575,21 Gepind geld- 1.000,- Telefoon- 739,- Waarde inbeslaggenomen goederen- 6.836,21 Wederrechtelijk verkregen voordeel (afgerond) 5.000,- De rechtbank komt aldus tot het oordeel dat de veroordeelde samen met haar medeveroordeelde een geschat bedrag van 5.000,- voordeel heeft genoten. De rechtbank gaat uit van een gelijke verdeling en zal het wederrechtelijk verkregen voordeel pondspondsgewijs toerekenen. Het wederrechtelijk verkregen voordeel van veroordeelde wordt dus geschat op 2.500,-, en de rechtbank zal dit bedrag ook opleggen als betalingsverplichting aan veroordeelde. Toepassing van de wetsartikelen De rechtbank heeft gelet op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank: Stelt het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op 2.500,-. Legt [verdachte] voornoemd de verplichting op tot betaling van een geldbedrag van 2.500,- (zegge: vijfentwintighonderd euro) aan de staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel. Bepaalt de duur van de gijzeling die ten hoogste kan worden gevorderd op 50 dagen. Deze uitspraak is gegeven door mr. M.C. Fuhler, voorzitter, mr. H. Brouwer en mr. M. Lok, rechters, bijgestaan door mr. L.M. Jongman, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting op 14 maart 2024. Mr. M.C. Fuhler is buiten staat deze beslissing mede te ondertekenen.