ECLI:NL:RBNNE:2024:644

Uitspraak RECHTBANK NOORD-NEDERLAND Afdeling strafrecht Locatie Assen parketnummer 18.110969.22 Vonnis van de meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken d.d. 28 februari 2024 in de zaak van het openbaar ministerie tegen de verdachte [verdachte] , geboren op [geboortedatum] 1950 te [geboorteplaats] , wonende te [adres] . Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 14 februari 2024. Verdachte is verschenen, bijgestaan door mr. F.H. Kappelhof, advocaat te Delfzijl. Het openbaar ministerie is ter terechtzitting vertegenwoordigd door mr. R. Janssens. Tenlastelegging Aan verdachte is ten laste gelegd dat: zij in of omstreeks de periode van 1 januari 2011 tot en met 1 januari 2021, te Assen, althans in Nederland, opzettelijk zich geldbedragen, toebehorend aan [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] , wederrechtelijk heeft toegeëigend, welke geldbedragen zij als gemachtigde en/of beheerder en/of vertegenwoordiger en/of budgethouder, in elk geval anders dan door misdrijf, onder zich had; subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden: zij op of omstreeks de periode van 1 januari 2011 tot en met 1 januari 2021, te Assen, althans in Nederland, een totaalbedrag van 58.432 euro, te weten: een bedrag van 32.957 euro, waarvan het geldbedrag is opgenomen van de rekening van [slachtoffer 2] en/of is gestort op de rekening van verdachte en/of vervolgens (deels) is overgemaakt naar diverse andere rekeningen van verdachte en/of een bedrag van 25.475 euro, waarvan het geldbedrag is opgenomen van de rekening van [slachtoffer 1] en/of is gestort op de rekening van verdachte en/of vervolgens (deels) is overgemaakt naar diverse andere rekeningen van verdachte, heeft verworven, voorhanden heeft gehad, heeft overgedragen, heeft omgezet, en/of - gebruik heeft gemaakt terwijl zij, verdachte, wist, althans redelijkerwijs moest vermoeden dat het geldbedrag - onmiddellijk of middellijk - afkomstig was uit enig misdrijf.

Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft op gronden zoals vermeld in het schriftelijk requisitoir vrijspraak gevorderd van het primair en subsidiair ten laste gelegde feit. De officier van justitie voert daartoe aan dat weliswaar sprake is van een opmerkelijk rekeningverloop, waarbij er veel (grote en kleine) geldbedragen worden overgeboekt van de rekeningen van [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] (aangeefster) naar de rekeningen van verdachte [verdachte] , maar dat dit niet kan leiden tot bewezenverklaring van de primair ten laste gelegde verduistering omdat, gelet op de verklaringen in het dossier, niet wettig en overtuigend kan worden bewezen dat verdachte de overboekingen zonder toestemming van haar broer [slachtoffer 2] heeft gedaan. Ten aanzien van het subsidiair ten laste gelegde witwassen komt de officier van justitie tot dezelfde conclusie nu het gaat om dezelfde geldbedragen. Het overboeken c.q. het toe-eigenen van die geldbedragen is, gelet op de verklaringen hierover, niet wederrechtelijk. Of die gelden bij het verkrijgen door [slachtoffer 2] wellicht van misdrijf (PGB fraude) afkomstig waren, volgt niet uit de stukken. Dit niet is onderzocht en de officier van justitie heeft ook de overtuiging niet. Gelet hierop vraagt de officier van justitie de rechtbank om verdachte integraal vrij te spreken. Standpunt van de verdediging De raadsman heeft betoogd dat verdachte moet worden vrijgesproken van het primair en subsidiair ten laste gelegde feit. Verdachte heeft haar broer ( [slachtoffer 2] ) en haar schoonzus ( [slachtoffer 1] ) geholpen zoals dat in de Molukse gemeenschap gebruikelijk is. Alles is in overleg gegaan met haar broer en er is geen sprake van dat zij zich wederrechtelijk gelden heeft toegeëigend. Er zijn door de uitkeringsinstantie geen (PGB)gelden teruggevorderd. De raadsman sluit zich voor het overige aan bij hetgeen de officier van justitie in dit kader naar voren heeft gebracht. Oordeel van de rechtbank De rechtbank acht het primair en subsidiair ten laste gelegde niet wettig en overtuigend bewezen, zodat verdachte hiervan zal worden vrijgesproken. De rechtbank overweegt hiertoe het volgende. De rechtbank gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden. Aangeefster [slachtoffer 1] ( [slachtoffer 1] ) heeft in december 2008 een beroerte gekregen waardoor zij hulpbehoevend werd. Zij werd, na een periode van revalidatie in een zorginstelling, thuis verzorgd door haar partner [slachtoffer 2] ( [slachtoffer 2] ), die daarbij hulp kreeg van familieleden onder wie verdachte en haar echtgenoot [naam] ( [naam] ). Ten behoeve van (mantel)zorg voor aangeefster is in 2011 een PGB aangevraagd en verleend. Verdachte wordt verweten dat zij zich schuldig heeft gemaakt aan verduistering dan wel witwassen, gepleegd in de periode van 1 januari 2011 tot en met 1 januari 2021 te Assen. Gedurende deze periode zou een totaalbedrag van bijna 60.000,00 aan PGB-gelden (wederrechtelijk) naar de rekeningen van verdachte zijn overgemaakt. De rechtbank overweegt dat uit de stukken blijkt dat sprake is van een opmerkelijk rekeningverloop1, waarbij er veel - zowel grote als kleine - geldbedragen worden overgeboekt van de rekeningen van aangeefster en [slachtoffer 2] naar de rekeningen van verdachte. Opvallend daarbij is dat het vaak lijkt te gaan om vaste afschrijvingen of dat er wordt overgeboekt naar de rekeningen van verdachte op momenten van roodstand of dreigende roodstand. Ook wordt er soms juist geld teruggeboekt als er wat meer op de rekeningen van verdachte stond. Uit dit alles volgt dat verdachte kon beschikken over de rekeningen van aangeefster en van [slachtoffer 2] . Ter terechtzitting heeft verdachte, evenals bij haar eerdere verhoren bij de politie, het haar ten laste gelegde stellig ontkend. Zij heeft daartoe onder meer verklaard2dat zij aangeefster jarenlang met de beste bedoelingen heeft verzorgd en geholpen, onder meer met de financiële administratie. Zo heeft verdachte geholpen om de PGB voor aangeefster aan te vragen en was zij gemachtigd om over de rekeningen van aangeefster en [slachtoffer 2] te beschikken. Dit alles geschiedde in overleg met aangeefster en [slachtoffer 2] . Ook het overmaken van geldbedragen van de rekeningen van aangeefster en [slachtoffer 2] naar een rekening van verdachte gebeurde in overleg met [slachtoffer 2] . Het enige wat verdachte naar haar zeggen anders had moeten doen, was het specificeren waar de overgemaakte bedragen voor bestemd waren. De verklaringen van verdachte over deze gang van zaken worden ondersteund door de verklaringen van aangeefster, [slachtoffer 2] en [naam] . Aangeefster heeft verklaard3dat haar schoonzus [verdachte] over de rekeningen kon beschikken en dat zij -aangeefster- regelmatig handtekeningen zette (voor machtigingen). Zij vertrouwde [verdachte] en [naam] daarin. [slachtoffer 2] beheerde de bankrekeningen voor haar sinds zij ziek was, aldus aangeefster. [slachtoffer 2] heeft verklaard4dat [verdachte] over de rekeningen kon beschikken en dat als [verdachte] om geld vroeg, zij dit kreeg als hij het had. Zo doen eenvoudige mensen dat, zegt hij erbij. Ook [naam] heeft verklaard5dat [slachtoffer 2] vaak toestemming gaf aan [verdachte] om geldbedragen over te maken als zij dat nodig had. Ook verklaart hij dat zij toegang hadden tot rekeningen van aangeefster en [slachtoffer 2] om dingen te betalen. Hoewel het rekeningverloop, zoals hiervoor reeds overwogen, opmerkelijk is te noemen, is de rechtbank, gelet op de hiervoor vermelde verklaringen, van oordeel dat niet wettig en overtuigend kan worden bewezen dat verdachte de (PGB)gelden zonder toestemming van [slachtoffer 2] heeft overgeboekt en dat zij zich deze gelden daarmee wederrechtelijk heeft toegeëigend. Nu [slachtoffer 2] de rekeningen van aangeefster beheerde, aangeefster daar toestemming voor had gegeven en aangeefster zelf verder geen zicht op haar rekeningen hield, terwijl de uitgaven in elk geval ook ten dele ten behoeve van aangeefster zijn gedaan, komt de rechtbank niet tot bewezenverklaring van verduistering. Ook het witwassen acht de rechtbank niet wettig en overtuigend bewezen, nu het gaat om dezelfde geldbedragen en de rechtbank het overboeken c.q. het zich toe-eigenen van die geldbedragen niet wederrechtelijk acht. Of de PGB-gelden bij het verkrijgen door [slachtoffer 2] wellicht van misdrijf (PGB fraude) afkomstig waren, is niet nader onderzocht. Gelet op het voorgaande is de rechtbank niet door de inhoud van wettige bewijsmiddelen tot de overtuiging kunnen komen dat verdachte het primair of subsidiair ten laste gelegde heeft begaan. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken. Inbeslaggenomen goederen De rechtbank is van oordeel dat het inbeslaggenomen voorwerp (met goednummer G1436971)6, te weten een geldbedrag van 2.000,00, moet worden teruggegeven aan verdachte nu het belang van strafvordering zich daartegen niet verzet. Uitspraak De rechtbank Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte primair en subsidiair is ten laste gelegd en spreekt verdachte daarvan vrij. Gelast de teruggave aan verdachte van het in beslag genomen en nog niet teruggegeven geldbedrag van 2.000,00 (goednummer G1436971). Dit vonnis is gewezen door mr. R. Depping, voorzitter, mr. A.S. Venema-Dietvorst en mr. H. Supèr, rechters, bijgestaan door mr. A.D. Vermeer, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 28 februari 2024. Mr. H. Supèr is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen. 1.