ECLI:NL:RBNHO:2024:2905

RECHTBANK NOORD-HOLLAND Familie en Jeugd locatie Haarlem verzoek vernietiging erkenning, alsmede vervangende toestemming tot erkenning, tevens verzoek vaststelling omgangsregeling zaak-/rekestnr.: C/15/336672 / FA RK 23-651 beschikking van de enkelvoudige kamer voor familiezaken van 20 maart 2024 in de zaak van: [de man] , wonende te [plaats] , hierna mede te noemen: de man, advocaat: mr. G.A. Nandoe Tewarie, kantoorhoudende te Leiden, --tegen-- [de vrouw] , wonende op een bij de rechtbank bekend adres, hierna mede te noemen: de vrouw, advocaat: mr. R. Shahbazi, kantoorhoudende te Den Haag. Het minderjarige kind [de minderjarige] wordt vertegenwoordigd door [de bijzondere curator] , bijzondere curator. 1Procedure 1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit: - het verzoekschrift, met bijlagen, van de vrouw, ingekomen op 3 februari 2023; - de beschikking van 25 juli 2023, waarbij [de bijzondere curator] te [plaats] is benoemd tot bijzondere curator; - het F9-formulier zijdens de man van 19 juni 2023, met begeleidend schrijven; - de brief van de bijzondere curator van 14 september 2023; - de brief van de bijzondere curator van 12 december 2023; - een verweerschrift zijdens de vrouw van 5 februari 2024. 1.2. Voor het deel van het verzoek dat ziet op de afstamming zijn verder nog als belanghebbende aangemerkt: - [de juridische vader] , de juridisch vader, wonende te [plaats] , België; - Stichting Jeugdbescherming Amsterdam, gevestigd te Amsterdam. 1.3. Voor het deel van het verzoek dat ziet op de omgangsregeling zijn verder nog als belanghebbende aangemerkt: Stichting Jeugdbescherming Amsterdam, gevestigd te Amsterdam; De pleegouders, [de pleegvader] en [de pleegmoeder] , wonende op een aan de rechtbank bekend adres. 1.4. De behandeling van de zaak heeft plaatsgevonden op de zitting van 6 februari 2024 in aanwezigheid van de vader, bijgestaan door mr. G.A. Nandoe Tewarie, de vrouw, via een videoverbinding bijgestaan door mr. R. Shahbazi, [vertegenwoordiger van de GI] namens de Jeugdbeschermers, en [de bijzondere curator] , bijzondere curator. De vrouw, mr R.Shahbazi en de bijzondere curator zijn niet aanwezig geweest bij de behandeling van het verzoek om vaststelling van een omgangsregeling. De pleegouders en [de juridische vader] zijn, hoewel behoorlijk opgeroepen, niet verschenen. 1.5. Na de mondelinge behandeling is, zoals besproken, nog het navolgende ontvangen: Een brief van 9 februari 2024 van mr. R. Shabazi, advocaat van de vrouw inzake het toepasselijk recht; Een brief van 15 februari 2024 zijdens de Jeugdbescherming waarin tevens een zelfstandig verzoek vernietiging erkenning is gelegen; Een brief van 20 februari 2024 zijdens de bijzondere curator, inzake het toepasselijk recht en het zelfstandig verzoek vernietiging erkenning zijdens jeugdbescherming.

2.1. Partijen hebben een affectieve relatie gehad. 2.2. Uit de vrouw is op [geboortedatum] te [plaats] geboren het thans nog minderjarige kind:- [de minderjarige] , verder te noemen ‘ [de minderjarige] ’. 2.3. Op [datum] is [de minderjarige] te [plaats] , België, met toestemming van de vrouw erkend door [de juridische vader] . 2.4. Bij beschikking van 10 juli 2019 van deze rechtbank is het gezag van de vrouw over [de minderjarige] beëindigd, met benoeming van de Jeugdbescherming tot voogd. 2.5. [de minderjarige] verblijft bij haar pleegouders. 3Verzoek 3.1. Het verzoek van de vader strekt tot vernietiging van een gedane erkenning door een ander, alsmede tot het verlenen van vervangende toestemming tot erkenning van het kind, als bedoeld in artikel 1:204 lid 3 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) en tot vaststelling van een omgangsregeling. Vernietiging erkenning 3.2. De man heeft zijn verzoek gebaseerd op de stelling dat hij de verwekker is van het kind. De vrouw had geen rechtens te respecteren belang bij de erkenning door [de juridische vader] , de man die [de minderjarige] op [datum] heeft erkend. Er is nooit sprake geweest van family life tussen [de minderjarige] en de erkenner. De vrouw heeft misbruik van recht gepleegd door [de juridische vader] het kind te laten erkennen. 3.3. De vrouw heeft eerder gesteld dat [de juridische vader] de verwekker was. Zij woonde met hem samen in België en heeft met hem ook een dochter, [dochter] , gekregen. Dat [de juridische vader] de verwekker was kon de man dan ook niet uitsluiten. De vrouw heeft lange tijd ontkend dat de man de verwekker was. 3.4. De man heeft pas in maart 2019 kunnen vaststellen dat hij de biologische vader van het kind was. Dit is op basis van een DNA-test op 25 januari 2019 vast komen te staan. Deze test was gelast in een procedure tot gerechtelijke vaststelling van het ouderschap van de man, die de vrouw aanhangig had gemaakt. Op 24 juli 2019 heeft de vrouw dat verzoek echter ingetrokken. 3.5. De vrouw heeft vervolgens gesteld dat er sprake was van een verkrachting door de man, en dat het kind daaruit is geboren. Moeder heeft aangifte gedaan, maar de zaak is geseponeerd. 3.6. Nu de man zijn woonplaats in Nederland heeft, acht hij de Nederlandse rechter bevoegd om van het verzoek kennis te nemen. Onder verwijzing naar een door de vader overgelegd rapport van het Internationaal Juridisch Instituut van 1 juni 2023 concludeert de man, in afwijking van het in het verzoekschrift aanvankelijk ingenomen standpunt, tot toepassing van Belgisch recht op het verzoek tot vernietiging. 3.7. Op grond van artikel 330 (Belgisch) BW kan de erkenning van het vaderschap worden betwist door de man die het vaderschap van het kind opeist, in casu de man. De betwisting kan alleen plaatsvinden indien het kind geen ‘bezit van staat’ heeft ten aanzien van degene die het kind heeft erkend. De man stelt dat de erkenner [de juridische vader] geen ‘bezit van staat’ heeft ten aanzien van het kind. Zij hebben nooit in gezinsverband gewoond, zij kent de erkenner niet, heeft ook al jaren geen contact en draagt niet de naam van de erkenner. De erkenner heeft ook nimmer een poging ondernomen om contact met het kind te krijgen, noch voorziet hij op enige wijze in het onderhoud. 3.8. Op grond van lid 3 van artikel 330 (Belgisch) BW is de man ontvankelijk, nu vast is komen te staan dat hij de verwekker is. 3.9. Op grond van het Belgisch recht dient het verzoek van de biologische vader binnen een jaar na ontdekking van het biologisch vaderschap ingediend te worden. Aan deze voorwaarde is niet voldaan. De man stelt echter dat op grond van de Belgische jurisprudentie in samenhang van het artikel 8 jo. 14 EVRM aan deze voorwaarde voorbijgegaan dient te worden, nu een vasthouden aan de termijn tot een volledige onmogelijkheid tot betwisting van het vaderschap zou leiden. Vervangende toestemming erkenning 3.10. De man stelt dat met toewijzing van het verzoek tot vernietiging van de erkenning naar Belgisch recht, de erkenning van rechtswege daarvoor in de plaats treedt, en er dus geen afzonderlijke procedure gevoerd hoeft te worden. Op de vraag of aan de vereisten voor de erkenning is voldaan, verwijst het Belgisch recht naar Nederlands recht, omdat de man de Nederlandse nationaliteit heeft. De man stelt dat hij aan de voorwaarden van artikel 1:204 (Nederlands) BW heeft voldaan, zodat hij het kind naar Nederlands recht zou kunnen erkennen. Hij verzoekt dan ook zijn erkenning in de plaats te laten treden voor die van [de juridische vader] . Verzoek omgangsregeling 3.11. De man verzoekt een omgangsregeling vast te stellen tussen hem en [de minderjarige] waarbij [de minderjarige] om het weekend van vrijdag na school tot zondagavond 18:30 uur bij hem verblijft, alsmede, zoals ter zitting toegelicht, in onderling overleg de helft van alle vakanties en feestdagen. Hij stelt dat hij family life heeft kunnen ontwikkelen en daardoor, zo begrijpt de rechtbank, ontvankelijk is in zijn verzoek tot vaststelling van een zorgregeling. 4Verweer 4.1. De vrouw heeft het verzoek gemotiveerd bestreden. Zij stelt zich op het standpunt dat de toestemming voor de erkenning door haar voormalige partner [de juridische vader] niet is verleend onder bedreiging, dwaling, bedrog, tijdens haar minderjarigheid, of door misbruik van omstandigheden. Derhalve is er geen sprake van een nietige erkenning. Evenmin is de toestemming enkel gegeven om de verwekker te dwarsbomen. De vrouw en [de juridische vader] hebben samen nog een minderjarig kind en zij wilde de stabiliteit binnen hun gezin waarborgen. Zij kon dan ook in redelijkheid haar toestemming verlenen om tot erkenning over te gaan. 4.2. In het aanvullend schrijven van 9 februari 2024 zijdens de vrouw is inzake het verzoek vernietiging erkenning het standpunt ingenomen dat Belgisch recht van toepassing is. Volgens Belgisch recht kan de erkenning van het vaderschap worden betwist door de moeder, het kind, de man die het kind heeft erkend of de man die het vaderschap van het kind opeist, tenzij het kind bezit van staat heeft ten aanzien van degene die het heeft erkend. Het opeisen van het vaderschap dient te worden ingesteld binnen een jaar na ontdekking van het feit dat hij de vader van het kind is. De man heeft zijn verzoek echter ingediend toen hij al vier jaar op de hoogte was van zijn biologische vaderschap. De vrouw is, anders dan de man, van mening dat aan deze termijnoverschrijding niet voorbij gegaan kan worden op grond van artikel 8 jo. 14 EVRM. [de minderjarige] heeft zelf een langere termijn om het vaderschap van de erkenner te betwisten, zodat mogelijk niet kan worden gesproken over een volledige onmogelijkheid tot betwisting. [de minderjarige] kan zelf, wanneer zij de leeftijd van twaalf jaren heeft bereikt, een verzoek tot betwisting van het vaderschap doen indien zij dit wenst. 4.3. Ten aanzien van het verzoek tot vervangende toestemming voor erkenning stelt de vrouw dat de erkenning van [de minderjarige] door de man haar in een zodanig onevenwichtige psychische toestand brengen dat zij niet in staat zal zijn om [de minderjarige] een stabiel opvoedingsklimaat te bieden. Er ontstaan voor [de minderjarige] dan reële risico’s dat zij wordt belemmerd in haar evenwichtige sociaalpsychologische en emotionele ontwikkeling. Deze schade voor [de minderjarige] weegt zwaarder dan het belang van de man.

bevoegdheid 7.1. De vraag of de Nederlandse rechter rechtsmacht heeft kan op grond van het bepaalde in artikel 3 aanhef en onder a. van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering bevestigend worden beantwoord, nu uit de overgelegde stukken is gebleken dat de vader zijn gewone verblijfplaats in Nederland heeft. toepasselijk recht 7.2. Artikel 10:96 BW bepaalt dat een rechtshandeling of rechtsverhouding slechts ongedaan gemaakt kan worden indien het op die rechtshandeling of rechtsverhouding toepasselijke recht daartoe gronden biedt. Uit de geboorteakte en de latere vermelding erkenning blijkt dat [de minderjarige] op [datum] naar Belgisch recht door [de juridische vader] is erkend. Naar Belgisch recht dient dan ook te worden beoordeeld of er gronden voor vernietiging van de erkenning zijn. 7.3. In artikel 330 (Belgisch) BW is onder andere het volgende bepaald: § 1 Tenzij het kind bezit van staat heeft ten aanzien van degene die het heeft erkend, kan de erkenning van het moederschap worden betwist [voor de familierechtbank] door de vader, het kind, de vrouw die het kind heeft erkend en de vrouw die het moederschap van het kind opeist. Tenzij het kind bezit van staat heeft ten aanzien van degene die het heeft erkend, kan de erkenning van het vaderschap worden betwist [voor de familierechtbank] door de moeder, het kind, de man die het kind heeft erkend[, de man die het vaderschap van het kind opeist en de vrouw die het meemoederschap van het kind opeist]. De erkenner en zij die de voorafgaande, in artikel 329bis vereiste of bedoelde toestemmingen hebben gegeven, zijn echter alleen gerechtigd de erkenning te betwisten, indien zij bewijzen dat aan hun toestemming een gebrek kleefde. De erkenning kan niet worden betwist door hen die partij zijn geweest bij de beslissing waarbij de erkenning is toegestaan overeenkomstig artikel 329bis, of bij de beslissing waarbij de krachtens dat artikel gevorderde vernietiging is afgewezen. De vordering van de vader, de moeder of de persoon die het kind erkend heeft, moet worden ingesteld binnen een jaar na de ontdekking van het feit dat de persoon die het kind erkend heeft, niet de vader of de moeder is; die van de persoon die [het vaderschap of moederschap] opeist moet worden ingesteld binnen een jaar na de ontdekking van het feit dat hij of zij de vader of de moeder van het kind is [, of binnen een jaar nadat hij of zij kennis heeft genomen van de erkenning, indien deze plaatsvindt na de ontdekking van het feit dat hij of zij de vader of de moeder van het kind is]; die van het kind moet op zijn vroegst worden ingesteld op de dag waarop het de leeftijd van twaalf jaar heeft bereikt en moet uiterlijk worden ingesteld op de dag waarop het de leeftijd van tweeëntwintig jaar heeft bereikt [of binnen een jaar na het ontdekken van het feit dat de persoon die het erkend heeft noch zijn vader, noch zijn moeder is.] [De vordering van de vrouw die het meemoederschap van het kind opeist, moet worden ingesteld binnen een jaar na de ontdekking van het feit dat zij overeenkomstig artikel 7 van de wet van 6 juli 2007 betreffende de medisch begeleide voortplanting en de bestemming van de overtallige embryo’s en de gameten heeft toegestemd in de verwekking en de verwekking hiervan het gevolg kan zijn][, of binnen een jaar nadat zij kennis heeft genomen van de erkenning, indien deze plaatsvindt na de ontdekking van het feit dat zij de meemoeder van het kind is]. § 2 Onverminderd het bepaalde in § 1, wordt de erkenning tenietgedaan, indien door alle wettelijke middelen is bewezen dat de betrokkene niet de vader of de moeder is. § 3 De vordering tot betwisting die wordt ingesteld door de persoon die beweert de biologische vader of moeder van het kind te zijn, is maar gegrond als diens vaderschap of moederschap is komen vast te staan. De beslissing welke die vordering tot betwisting inwilligt, brengt van rechtswege de vaststelling van de afstammingsband van de verzoeker met zich. De rechtbank gaat na of aan de voorwaarden van artikel 332quinquies is voldaan. In ontkennend geval wordt de vordering afgewezen.] 7.4. Uit genoemd artikel blijkt dat de man die het vaderschap opeist de erkenning van het vaderschap kan betwisten. 7.5. Betwisting van de erkenning kan op grond van artikel 330 (Belgisch) BW §1 door de moeder, het kind, de man die het kind heeft erkend en de man die het vaderschap van het kind opeist, in casu de man. 7.6. Betwisting kan op grond van genoemd artikel alleen plaatsvinden indien het kind geen ‘bezit van staat heeft ten aanzien van degene die heeft erkend’. De vraag is daarbij of de erkenner zich steeds en dusdanig als ouder heeft gedragen dat ook de buitenwereld de betreffende persoon steeds als ouder heeft beschouwd. Uit de stukken en het verhandelde ter terechtzitting is gebleken dat de erkenner, [de juridische vader] , geen bezit van staat heeft gehad ten aanzien van [de minderjarige] . De rechtbank overweegt daartoe dat er niet of nauwelijks sprake is geweest van een gezinsverband, [de minderjarige] kent [de juridische vader] niet, heeft ook al jaren geen contact met hem en draagt ook niet zijn naam. Er is door [de juridische vader] ook geen poging ondernomen om contact met [de minderjarige] te krijgen, en hij draagt ook niet bij in haar levensonderhoud. 7.7. Op grond van artikel 330 § 3 (Belgisch BW) dient de het vaderschap van de man die het vaderschap opeist vast te staan. De rechtbank overweegt dat dit het geval is. Uit het als productie 12 zijdens verzoeker overgelegde verwantschapsonderzoek van 25 januari 2019 van Verilabs blijkt dat het resultaat van onderzoek bevestigend is en dat praktisch is bewezen dat de man de vader van [de minderjarige] is. Het vaderschap van de man staat tussen partijen overigens ook niet ter discussie. 7.8. Op grond van artikel 330 § 1 (Belgisch) BW dient het verzoek tot betwisting van de erkenning binnen een jaar na de ontdekking van het feit dat hij de vader van het kind is te worden ingediend. Tussen partijen is niet in geschil dat de man zijn verzoek heeft ingediend ongeveer 4 jaar nadat zijn vaderschap in het verwantschapsonderzoek vast is komen te staan. De rechtbank zal de man ondanks deze termijnoverschrijding echter toch ontvangen in zijn verzoek en overweegt daartoe het volgende. Een vervaltermijn zoals opgenomen in artikel 330 § 1 (Belgisch) BW dient de rechtszekerheid en is ook in afstammingszaken toelaatbaar. Daar staat tegenover het belang van het kind om de biologische werkelijkheid in overeenstemming te laten zijn met de juridische werkelijkheid en het wegnemen van onzekerheid omtrent persoonlijke identiteit. In deze is gebleken dat er geen sprake is van enige band van het kind met de erkenner en is niet uit te sluiten dat door de moeder toestemming is verleend om [de minderjarige] te laten erkennen door [de juridische vader] om zo de mogelijkheid van de man om de juridische vader te worden tegen te gaan. Daarnaast woont [de minderjarige] bij haar pleegouders, en heeft zij slechts zeer beperkt contact met de vrouw, die ook geen gezag meer heeft. Met de man is er een goed contact en er loopt ook een substantiële omgangsregeling tussen hem en [de minderjarige] . De vrouw heeft op 27 april 2018 een verzoek tot gerechtelijke vaststelling van het vaderschap van de man ingediend, in welke procedure het verwantschapsonderzoek ook heeft plaatsgehad en waarin de bijzondere curator reeds tot de conclusie kwam dat het in het belang van [de minderjarige] was dat het vaderschap van de man vastgesteld diende te worden.

De rechtbank: 8.1. wijst toe het verzoek tot vernietiging van de erkenning van het vaderschap van [de juridische vader] van [de minderjarige] , geboren op [geboortedatum] te [plaats] , onder gelijktijdige vaststelling van [de man] als erkenner; 8.2. stelt een omgangsregeling vast tussen de man en [de minderjarige] , inhoudende dat [de minderjarige] gedurende één weekend per twee weken van vrijdag na school tot zondag 18.30 uur bij de man verblijft, alsmede gedurende de helft van de vakanties en feestdagen, in onderling overleg te verdelen; 8.3. verklaart de beschikking ten aanzien van omgangsregeling uitvoerbaar bij voorraad; 8.4. wijst af het meer of anders verzochte. 8.5. draagt de griffier - op grond van artikel 1:20 e lid 1 BW - op niet eerder dan drie maanden na de dag van de uitspraak van deze beschikking -en indien daartegen geen hoger beroep is ingesteld- een afschrift van deze beschikking te zenden aan de ambtenaar van de burgerlijke stand van de gemeente [gemeente] ; Deze beschikking is gegeven door mr S. Rozemeijer, kinderrechter, in tegenwoordigheid van M. Struijk, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 20 maart 2024. De griffier is buiten staat de beschikking te ondertekenen Tegen deze beschikking kan – voor zover er definitief is beslist – door tussenkomst van een advocaat hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof te Amsterdam. De verzoekende partij en verschenen belanghebbenden dienen het hoger beroep binnen de termijn van drie maanden na de dag van de uitspraak in te stellen. Andere belanghebbenden dienen het beroep in te stellen binnen drie maanden na de betekening van deze beschikking of nadat deze hun op andere wijze bekend is geworden.