ECLI:NL:RBNHO:2024:11433

RECHTBANK NOORD-HOLLAND Handel, Kanton en Insolventie locatie Haarlem Zaaknr./rolnr.: 10939836 \ CV FORM 24-1218 Uitspraakdatum: 30 oktober 2024 Beschikking van de kantonrechter in de zaak van: 1 [verzoeker 1] 2. [verzoeker 2]beiden wonende te [plaats] verzoekende partij verder te noemen: de passagiers gemachtigde: mr. L.G.M. van Kuilenburg (ProBe-ASP B.V., handelend onder de naam Aviclaim) tegen de rechtspersoon naar buitenlands rechtSociété Air France gevestigd te Roissy, Frankrijk verwerende partij verder te noemen: de vervoerder gemachtigde: mr. M. Lustenhouwer (AKD N.V.) 1Het procesverloop Dit verloop blijkt uit: het vorderingsformulier (formulier A), ingekomen ter griffie op 12 februari 2024; het antwoordformulier (formulier C), ingekomen ter griffie op 8 mei 2024.

2.1. De passagiers hebben met de vervoerder een vervoersovereenkomst gesloten. Op grond daarvan moest de vervoerder hen op 22 april 2022 vervoeren van Amsterdam-Schiphol Airport, via Charles de Gaulle Airport, Parijs, Frankrijk, naar Juan Santamaria International Airport, San José, Costa Rica, met de vluchtcombinatie AF1341 en AF430. 2.2. De vervoerder heeft vlucht AF1341 van Amsterdam naar Parijs (hierna: de vlucht) vertraagd uitgevoerd. De passagiers hebben de aansluitende vlucht gemist. De passagiers zijn omgeboekt naar een alternatieve vlucht. Daarmee zijn zij met een vertraging van meer dan 24 uur op de eindbestemming aangekomen. 2.3. De passagiers hebben daarom compensatie van de vervoerder gevorderd. 2.4. De vervoerder heeft niet uitbetaald. 3Het verzoek en het verweer 3.1. De passagiers verzoeken de vervoerder te veroordelen tot betaling van: - € 1.200,00, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 22 april 2022 tot aan de dag van de algehele voldoening; - € 180,00 aan buitengerechtelijke incassokosten;- de proceskosten. 3.2. De passagiers baseren het verzoek op de Verordening (EG) nr. 261/2004 (hierna: de Verordening) en de rechtspraak van het Europese Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: het Hof). De passagiers stellen dat de vervoerder hen vanwege de vertraging van de vlucht moet compenseren met een bedrag van € 250,00 (artikel 7 van de Verordening). 3.3. De vervoerder voert verweer. Hij stelt dat de vertraging van de vlucht het gevolg was van (de doorwerking van) buitengewone omstandigheden die ondanks het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen konden worden (artikel 5 lid 3 van de Verordening).

4.1. De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat hij bevoegd is om van het verzoek kennis te nemen. 4.2. Vast staat dat de passagiers met een vertraging van meer dan drie uur op de eindbestemming zijn aangekomen. In beginsel moet de vervoerder dan compenseren. Dit is anders als de vervoerder kan aantonen dat de vertraging het gevolg is geweest van buitengewone omstandigheden die ondanks het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen konden worden. 4.3. Volgens de vervoerder was de vlucht in kwestie een onderdeel van de rotatievlucht Parijs – Amsterdam – Parijs (vluchtnummers AF1340 en AF1341). Vlucht AF1340 van Parijs naar Amsterdam werd met 1 uur en 46 minuten vertraging uitgevoerd vanwege beperkingen van de luchtverkeersleiding, waardoor deze later mocht vertrekken dan gepland. Deze vertraging werkte door op de vlucht in kwestie. Daardoor hebben de passagiers de aansluitende vlucht gemist, aldus de vervoerder. 4.4. Het verweer van de vervoerder slaagt. Hij heeft met de door hem overgelegde stukken en zijn toelichting daarop voldoende aannemelijk gemaakt dat vlucht AF1340 vertraagd werd uitgevoerd vanwege beperkingen van de luchtverkeersleiding. Als een vlucht een beperking krijgt opgelegd van de luchtverkeersleiding, heeft deze niet de mogelijkheid om toch eerder te vertrekken. De instructies van de luchtverkeersleiding moeten namelijk altijd worden opgevolgd. Deze omstandigheid is niet inherent aan de normale uitoefening van de activiteit van de vervoerder en deze kan daar geen daadwerkelijke invloed uitoefenen. Daarom was de vertraging van vlucht AF1340 het gevolg van buitengewone omstandigheden. 4.5. De vervoerder heeft eveneens voldoende aannemelijk gemaakt dat de vertraging van vlucht AF1340 doorwerkt op de vlucht in kwestie en dat de passagiers daardoor de aansluitende vlucht naar de eindbestemming hebben gemist. Daarmee is de langdurige vertraging van de passagiers op de eindbestemming het gevolg geweest van (de doorwerking) van buitengewone omstandigheden. 4.6. Resteert de vraag of de vervoerder alle redelijke maatregelen heeft genomen om de vertraging te voorkomen of te beperken. De vervoerder stelt in dit verband dat hij de passagiers heeft omgeboekt op het snelste alternatief naar de eindbestemming, uitgevoerd door een andere luchtvaartmaatschappij. Er worden slechts een beperkt aantal vluchten naar Costa Rica uitgevoerd, aldus de vervoerder. De passagiers betwisten dit. Zij voeren aan dat ze met een vertraging van meer dan 24 uur op de eindbestemming zijn aangekomen. 4.7. Uit de rechtspraak van het Hof volgt dat het in beginsel geen redelijke maatregel is als een luchtvaartmaatschappij een passagier omboekt naar een door hemzelf uitgevoerde alternatieve vlucht die de dag na de oorspronkelijk vastgestelde dag aankomt. Dit is anders als er geen enkele andere mogelijkheid voor een alternatieve vlucht bestond die op een minder laat tijdstip aankwam dan deze vlucht of dat het organiseren daarvan een onaanvaardbaar offer van de luchtvaartmaatschappij zou vergen. 4.8. Vast staat dat de passagiers met een vertraging van meer dan 24 uur op de eindbestemming zijn aangekomen, zodat de door de vervoerder aangeboden alternatieve vluchten in beginsel geen redelijke maatregel vormen. De vervoerder heeft echter voldoende aannemelijk gemaakt dat er geen andere mogelijkheid bestond voor een alternatieve vlucht die eerder aankwam dan het (deels door een andere luchtvaartmaatschappij uitgevoerde) aangeboden alternatief. De passagiers hebben in dit verband ook niets aangevoerd. Daarom heeft de vervoerder alle redelijke maatregelen genomen om de vertraging van de passagiers te voorkomen en te beperken. Dit betekent dat het verzoek van de passagiers zal worden afgewezen. 4.9. De proceskosten komen voor rekening van de passagiers omdat deze ongelijk krijgen. Ook de nakosten komen voor rekening van de passagiers, voor zover deze kosten daadwerkelijk door de vervoerder worden gemaakt, te vermeerderen, als betekening plaatsvindt, met de kosten van betekening van deze beschikking.

De kantonrechter: 5.1. wijst het verzochte af; 5.2. veroordeelt de passagiers tot betaling van de proceskosten die aan de kant van de vervoerder tot en met vandaag worden begroot op € 204,00 aan salaris gemachtigde en veroordeelt de passagiers tot betaling van € 102,00 aan nakosten voor zover deze kosten daadwerkelijk door de vervoerder worden gemaakt, te vermeerderen, als betekening plaatsvindt, met de kosten van betekening van deze beschikking; 5.3. verklaart deze beschikking – wat de proceskosten betreft – uitvoerbaar bij voorraad. Deze beschikking is gegeven door mr. S.N. Schipper, kantonrechter, en op bovengenoemde datum in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van de griffier. De griffier De kantonrechter Tegen deze beschikking staat geen hoger beroep open HvJEU 11 juni 2020, C-74/19, ECLI:EU:C:2020:460.