ECLI:NL:RBMNE:2025:5103

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Strafrecht Zittingsplaats: Utrecht Parketnummer: 16.038540.23 Tegenspraak (art. 279 Sv) Vonnis van de meervoudig kamer van 29 september 2025 in de strafzaak van: [verdachte] , geboren op [1994] in [geboorteplaats] (Italië), ingeschreven op het adres [adres] in [woonplaats] , hierna: de verdachte. 1DE ZITTING De strafzaak van de verdachte is inhoudelijk behandeld op de openbare zitting van 15 september 2025. Tegelijkertijd, maar niet gevoegd, zijn de zaken van twee medeverdachten behandeld. Op de zitting waren aanwezig: de officier van justitie: mr. N. Schapendonk; de advocaat van de verdachte: mr. S.T.M. Eijsbouts; de benadeelde partij: [slachtoffer] ; de advocaat van de benadeelde partij: mr. B.C.M. Sprenger. 2DE TENLASTELEGGING De beschuldiging is op de zitting gewijzigd. De volledige tekst van de beschuldiging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. De officier van justitie beschuldigt de verdachte ervan dat hij, samengevat: feit 1 primair op 22 januari 2023 in Nieuwegein samen met (een) ander(en) heeft geprobeerd [slachtoffer] opzettelijk van het leven te beroven; subsidiair op 22 januari 2023 in Nieuwegein samen met (een) ander(en) heeft geprobeerd [slachtoffer] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen; feit 2 op 22 januari 2023 in Nieuwegein openlijk en in vereniging geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer] ; feit 3 op 22 januari 2023 in Nieuwegein samen met (een) ander(en) een Volvo S80 heeft gestolen. 3VOORVRAGEN De dagvaarding is geldig, de rechtbank is bevoegd tot kennisneming van de beschuldiging, de officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging van de verdachte en er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging. 4WAARDERING VAN HET BEWIJS 4.1. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat kan worden bewezen dat de verdachte de feiten 1 primair, 2 en 3 heeft gepleegd. De standpunten van de officier van justitie worden - voor zover van belang voor de beoordeling - besproken in paragraaf 4.3. 4.2. Standpunt van de verdediging De advocaat van de verdachte bepleit vrijspraak van feit 1 primair, feit 2 (gedeeltelijk) en feit 3 en voert verschillende verweren over het bewijs. Deze worden - voor zover van belang voor de beoordeling - hierna besproken onder paragraaf 4.3. 4.3. Oordeel van de rechtbank De rechtbank oordeelt dat de feiten 1 primair, 2 en 3 zijn bewezen. De rechtbank baseert dit oordeel op de bewijsmiddelen die in bijlage II van dit vonnis staan. Een aantal (mede)verdachten en getuigen in deze zaak is deels familie van elkaar en heeft deels dezelfde achternaam. Om de leesbaarheid van dit vonnis te vergroten noemt de rechtbank hen waar nodig bij hun voornamen. Inleiding Op 22 januari 2023 pleegden meerdere personen geweld tegen [slachtoffer] (hierna: [slachtoffer] ). [slachtoffer] liep hierdoor kleine verwondingen op aan zijn hoofd en zij. Volgens [slachtoffer] gaat het om een conflict in de familiesfeer en waren verdachte (hierna: [verdachte] ), zijn vader [medeverdachte 1] (hierna: [medeverdachte 1] ) en zijn broer [medeverdachte 2] (hierna: [medeverdachte 2] ) degenen die het geweld pleegden. De moeder van [slachtoffer] , [aangeefster] , heeft aangifte gedaan van diefstal van de Volvo. Die is volgens haar door de drie verdachten meegenomen na de geweldpleging. Over de gebeurtenissen zijn getuigen gehoord; meerdere getuigen zijn familieleden van [slachtoffer] , [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 2] en de overige getuigen zijn een vrouw die woonachtig is aan het [straat] , waar het geweld werd gepleegd, en een vriendin van haar. [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 2] zijn allen verhoord door de politie. Zij reageerden daarbij niet inhoudelijk op de beschuldigingen van [slachtoffer] en [aangeefster] en verklaarden de rust binnen de familie te willen bewaren. De verdachten zijn niet op de zitting verschenen om hun kant van het verhaal te vertellen. Betrouwbaarheid van de verklaringen van [slachtoffer] en zijn familieleden De advocaat van de verdachte heeft zich op het standpunt gesteld dat de aangifte en nadien afgelegde verklaringen van [slachtoffer] en de getuigenverklaringen van [aangeefster] (moeder van [slachtoffer] ), [getuige 1] (partner van [slachtoffer] ) en [getuige 2] (neef van [slachtoffer] , hierna: [getuige 2] ) als onbetrouwbaar terzijde moeten worden geschoven en daarom niet voor het bewijs kunnen worden gebruikt. De advocaat verzoekt de getuigenverklaringen van [getuige 3] en [getuige 4] (bewoonster aan het [straat] en haar vriendin) als uitgangspunt te nemen bij het vaststellen van de gebeurtenissen. De rechtbank gebruikt de verklaringen van [slachtoffer] en [getuige 2] voor het bewijs. Dat zij en andere getuigen - van wie de rechtbank de verklaringen niet voor het bewijs gebruikt - familie zijn en elkaar en na het incident met elkaar hebben gesproken en sprake is van een conflict tussen [slachtoffer] en de verdachten, leidt niet zonder meer tot het oordeel dat al hun verklaringen onbetrouwbaar zijn. Deze omstandigheid geeft wel aanleiding de verklaringen met enige terughoudendheid te bekijken. Bij de beoordeling van de verklaringen is voor de rechtbank het volgende relevant. Voor de aangifte van [slachtoffer] geldt dat deze kort na het incident, namelijk op 24 januari 2023 is afgelegd. Deze verklaring vindt steun in de verklaringen van de onafhankelijke getuigen [getuige 3] en [getuige 4] , onder meer waar het gaat om geweld gepleegd door meerdere/drie personen, waarbij een schep is gebruikt. De verklaring over het letsel vindt, onder meer, steun in de geneeskundige verklaring over het letsel van [slachtoffer] . De aanvullende verklaring is van 27 januari 2023. Daarin vertelde [slachtoffer] overeenkomstig de aangifte, waarbij hij voor het eerst meer zei over de rol van [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] en het gebruik van een mes en een moersleutel. Wat [slachtoffer] vertelde vindt steun in de geneeskundige verklaring en in de verklaring van [getuige 2] van 20 februari 2023. De verklaring van [getuige 2] komt op de rechtbank authentiek over omdat hij tijdens zijn verhoor ook benoemde dat hij bepaalde aspecten niet wist en vertelde waarover hij twijfelde. Omdat de rechtbank geen wezenlijke inconsistenties in de verklaringen van [slachtoffer] en [getuige 2] ziet, deze steeds steun vinden in ander bewijs en de verdachten hier zelf niets tegenover hebben gesteld, ziet zij geen aanleiding deze verklaringen als onbetrouwbaar terzijde te schuiven. Feit 1 primair: medeplegen van poging tot doodslag Vaststelling feiten 1 en 2 Op basis van de bewijsmiddelen gaat de rechtbank ervan uit dat er op 22 januari 2023 in Nieuwegein het volgende is gebeurd. [slachtoffer] zat met zijn moeder in de auto. Aangekomen op het [straat] , werden zij klemgereden door een ander voertuig. Uit dat voertuig stapten de verdachten [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 2] .

De rechtbank: - verklaart bewezen dat de verdachte de feiten 1 primair, 2 en 3 heeft gepleegd, zoals hierboven in paragraaf 4.4 is omschreven; - verklaart het overige dat in de beschuldiging staat niet bewezen en spreekt hem daarvan vrij; - verklaart het bewezenverklaarde strafbaar en kwalificeert dit zoals hiervoor in paragraaf 5 is vermeld; - verklaart de verdachte strafbaar voor het bewezenverklaarde; straf - veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 30 maanden; - bepaalt dat van de gevangenisstraf een gedeelte van 6 maanden, niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders gelast op grond van het feit dat de verdachte de hierna te melden algemene voorwaarde niet heeft nageleefd; - stelt daarbij een proeftijd van 2 (twee) jaren vast; - als voorwaarde geldt dat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit; vrijheidsbeperkende maatregel (contactverbod) - legt aan de verdachte op de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid voor de duur van 2 (twee) jaren; - beveelt dat de verdachte zich onthoudt van - direct en indirect - contact met [slachtoffer] (geboortedatum: [1991] ); - beveelt dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval door de verdachte niet aan de maatregel wordt voldaan. De duur van deze vervangende hechtenis bedraagt maximaal 1 (een) maand voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een maximum van 6 (zes) maanden. Toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen ingevolge de opgelegde maatregel niet op; dadelijke uitvoerbaarheid van de vrijheidsbeperkende maatregel - beveelt dat de opgelegde vrijheidsbeperkende maatregel dadelijk uitvoerbaar is; benadeelde partij (feit 1 primair) - wijst de vordering van [slachtoffer] toe tot een bedrag van € 7.000,00 aan immateriële schade; - verklaart [slachtoffer] voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering; - veroordeelt de verdachte hoofdelijk tot betaling aan [slachtoffer] van het toegewezen bedrag, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 22 januari 2023 tot de dag van volledige betaling; - veroordeelt de verdachte ook in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil; - legt de verdachte hoofdelijk de verplichting op ten behoeve van [slachtoffer] aan de Staat € 7.000,00 te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 22 januari 2023 tot de dag van volledige betaling, bij niet betaling aan te vullen met 70 dagen gijzeling; - bepaalt dat de verdachte van zijn verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als hij en/of (een van) zijn mededader(s) op een van de hiervoor beschreven manieren de schade aan de benadeelde dan wel aan de Staat heeft vergoed. Dit vonnis is gewezen door mr. mr. A.M.M. Lemmen, voorzitter, mr. L.M.M. Heppe en mr. M.S. Gerritsen, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A. Benschop, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 29 september 2025. De griffier is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen. Bijlage I: De beschuldiging De verdachte wordt er na wijziging van de beschuldiging van beschuldigd dat: feit 1 hij op of omstreeks 22 januari 2023 te Nieuwegein, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om [slachtoffer] , opzettelijk van het leven te beroven, - meermalen, althans eenmaal, met kracht met de scherpe/metalen kant van een schep/spade en/of de steel van deze schep/spade, tegen het hoofd, in elk geval het lichaam van die [slachtoffer] , heeft geslagen; en/of - meermalen, althans eenmaal, met kracht met een moersleutel tegen het hoofd van die [slachtoffer] heeft geslagen; en/of - met een mes, althans een scherp of puntig voorwerp, in de flank althans het bovenlichaam van die [slachtoffer] heeft geprikt en/of gesneden en/of gestoken, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid; subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden: hij op of omstreeks 22 januari 2023 te Nieuwegein, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om aan [slachtoffer] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, - meermalen, althans eenmaal, met kracht met de scherpe/metalen kant van een schep/spade en/of de steel van deze schep/spade, tegen het hoofd, in elk geval het lichaam van die [slachtoffer] , heeft geslagen; en/of - meermalen, althans eenmaal, met kracht met een moersleutel tegen het hoofd van die [slachtoffer] heeft geslagen; en/of met een mes, althans een scherp of puntig voorwerp, in de flank althans het bovenlichaam van die [slachtoffer] heeft geprikt en/of gesneden en/of gestoken, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid; feit 2 hij op of omstreeks 22 januari 2023 te Nieuwegein, in elk geval in Nederland, met een ander of anderen, op of aan de openbare weg, het [straat] , in elk geval op of aan een openbare weg, openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer] , welk geweld bestond uit- het slaan met een moersleutel en/of een schep en/of een stok van voornoemde schep tegen het hoofd, in elk geval het lichaam, van die [slachtoffer] en/of- het steken/snijden met een mes in het lichaam van die [slachtoffer] en/of- het schoppen/trappen tegen het lichaam van die [slachtoffer]- (terwijl) die [slachtoffer] werd vastgehouden en/of- daarbij de woorden toe te voegen: 'maak hem dood, maak hem dood', althans woorden van gelijke aard of strekking; feit 3 hij op of omstreeks 22 januari 2023 te Nieuwegein, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een Volvo S80 (kenteken [kenteken] ), in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [A] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen. Bijlage II: Bewijsmiddelen Er zijn meerdere feiten bewezen verklaard. De bewijsmiddelen worden alleen gebruikt voor het feit of de feiten waarover deze gaan. Ten aanzien van feit 1, feit 2 en feit 3 Het proces-verbaal van aangifte door [slachtoffer] van 24 januari 2023, voor zover inhoudende zakelijk weergegeven: Ik wil graag aangifte van zware mishandeling gepleegd op 22 januari 2023 te Nieuwegein. Op 22 januari 2023 was ik bij mijn moeder. Ik heb zelf geen auto en mijn moeder bracht mij naar huis met de auto. Toen wij thuis aan kwamen stapte ik uit de auto. Opeens werd ik geslagen door iemand. Zij waren met z'n drieën: [medeverdachte 1] [rechtbank: in een proces-verbaal van bevindingen is uitgelegd dat met de naam [medeverdachte 1] wordt bedoeld. Gelet daarop past de rechtbank de naam in het vervolg van de bewijsmiddelen aan naar [medeverdachte 1]], oudste zoon [verdachte] en jongste zoon [medeverdachte 2] . De achternaam van hun is [achternaam] .

[slachtoffer] werd door hen aangevallen en werd daarbij geschopt en geslagen. [verdachte] heeft met de scherpe metalen kant van de schep hard tegen het hoofd van de aangever geslagen. Tijdens het slaan met de schep is door [medeverdachte 1] gezegd ‘maak hem dood, maak hem dood’. Na de eerste klap op het hoofd van de aangever is een hoofdwond ontstaan. De schep is bij de eerste klap gebroken en [verdachte] is toen doorgegaan met het slaan met de houten steel tegen het lichaam van [slachtoffer] . [medeverdachte 1] heeft [slachtoffer] gestoken met een mes en [medeverdachte 2] heeft hem geslagen met een moersleutel. De bij [slachtoffer] veroorzaakte letsels bestonden uit een wond op het hoofd, wonden in het gelaat en een wond in de flank. Opzet De advocaat van de verdachte heeft zich op het standpunt gesteld dat uit het dossier onvoldoende bewijs blijkt dat er met de scherpe kant van de schep is geslagen en met welke kracht, waardoor een poging tot doodslag niet kan worden bewezen. Naar het oordeel van de rechtbank zijn de gedragingen van de verdachten, zoals deze blijken uit die voornoemde vastgestelde feiten en omstandigheden, zozeer gericht geweest op het dodelijk verwonden van [slachtoffer] , dat dit vol opzet op het toebrengen dodelijk letsel bij [slachtoffer] oplevert. Hierbij betrekt de rechtbank met name de omstandigheid dat [medeverdachte 1] tijdens het geweld heeft geroepen dat [slachtoffer] doodgemaakt moest worden en dat [verdachte] welbewust en doelgericht met de schep - een hard en zwaar voorwerp - tegen het hoofd van [slachtoffer] heeft geslagen, wat (zoals algemeen bekend mag worden verondersteld) een kwetsbaar deel van het menselijk lichaam is. Medeplegen Anders dan de advocaat van de verdachte ziet de rechtbank in het op [slachtoffer] toegepaste geweld en het aandeel van alle verdachten daarin voldoende bewijs voor medeplegen. Voor een bewezenverklaring van medeplegen is vereist dat sprake is geweest van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachten. Uit de bewijsmiddelen heeft de rechtbank afgeleid dat zij gezamenlijk in de auto richting de woning van [slachtoffer] zijn gereden. Zij hadden alle drie een wapen mee en hebben [slachtoffer] alle drie tegelijkertijd aangevallen. Alle drie de verdachte hebben geweldshandelingen verricht met een schep, mes of moersleutel, terwijl er werd geroepen dat [slachtoffer] moest worden doodgemaakt. Verder werd [slachtoffer] vastgehouden en geschopt. Na de geweldshandelingen zijn de verdachten ook weer gezamenlijk vertrokken in één voertuig. De rechtbank is van oordeel dat, gelet op deze omstandigheden, sprake is geweest van een nauwe en bewuste samenwerking, die in de kern heeft bestaan uit een gezamenlijke uitvoering van het delict. De rechtbank verwerpt het verweer van de verdediging op dit onderdeel. Feit 2: openlijke geweldpleging De advocaat verzoekt de verdachte gedeeltelijk vrij te spreken van het geweld dat is gepleegd met een mes en een moersleutel. De rechtbank vindt, op basis van de gebruikte bewijsmiddelen, wettig en overtuigend bewezen dat de verdachten samen openlijk geweld hebben gepleegd tegen [slachtoffer] met inbegrip van het slaan met een moersleutel en het steken met een mes. De rechtbank oordeelt, net zoals bij feit 1 primair, dat het gepleegde geweld één geheel aan geweldshandelingen vormt. De rechtbank verwerpt het verweer van de verdediging tot gedeeltelijke vrijspraak. Feit 3: diefstal in vereniging De advocaat van de verdachte heeft aangevoerd dat niet is gebleken dat de verdachten het oogmerk hadden zich de auto wederrechtelijk toe te eigenen. Zij hadden als enige doel om weg te komen van de situatie. Zij waren in paniek en zagen geen andere mogelijkheid. De verdachten konden namelijk geen gebruik maken van hun eigen auto, omdat [aangeefster] daarin was weggereden. Bovendien hebben zij de auto op straat in dezelfde woonplaats geparkeerd en is deze enige tijd later aangetroffen. Dit is contra-indicatief voor het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening. Op basis van het dossier stelt de rechtbank vast dat de verdachten op 22 januari 2023 van het [straat] in Nieuwegein zijn weggereden in de Volvo, eigendom van [A] , zonder daartoe gerechtigd te zijn. Zij hebben daarmee feitelijke heerschappij over het voertuig verschaft. Het voertuig werd bovendien op 26 januari 2023 door de politie afgesloten aangetroffen op de Zilverfazant in Nieuwegein. Hieruit volgt dat de verdachten het voertuig en de sleutels niet hebben teruggebracht naar de rechthebbende. Daarnaast hebben zij hem ook niet op de hoogte gesteld waar hij zijn voertuig terug kon vinden en de sleutel teruggegeven. De rechtbank ziet hierin bevestigd dat de verdachten het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening hadden. De rechtbank verwerpt het tot vrijspraak strekkende verweer in al zijn onderdelen. 4.4. Bewezenverklaring De rechtbank verklaart bewezen dat de verdachte: feit 1 op 22 januari 2023 te Nieuwegein, tezamen en in vereniging met anderen, ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededaders voorgenomen misdrijf om [slachtoffer] opzettelijk van het leven te beroven, - eenmaal met kracht met de scherpe/metalen kant van een schep/spade tegen het hoofd van die [slachtoffer] heeft geslagen en meermalen met de steel van deze schep/spade tegen het lichaam van die [slachtoffer] heeft geslagen en - eenmaal met een moersleutel tegen het hoofd van die [slachtoffer] heeft geslagen en - met een mes in de flank van die [slachtoffer] heeft geprikt of gestoken, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid; feit 2 op 22 januari 2023 te Nieuwegein met anderen, op de openbare weg, het [straat] , openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer] , welk geweld bestond uit- het slaan met een moersleutel en een schep tegen het hoofd van die [slachtoffer] en met een stok van voornoemde schep tegen het lichaam van die [slachtoffer] en- het steken met een mes in het lichaam van die [slachtoffer] en- het schoppen/trappen tegen het lichaam van die [slachtoffer] ,- terwijl die [slachtoffer] werd vastgehouden en- daarbij de woorden toe te voegen: 'maak hem dood, maak hem dood', althans woorden van gelijke aard of strekking; feit 3 op 22 januari 2023 te Nieuwegein tezamen en in vereniging met anderen een Volvo S80 (kenteken [kenteken] ), die aan [A] toebehoorde, heeft weggenomen met het oogmerk om deze zich wederrechtelijk toe te eigenen. De rest van de tekst van de beschuldiging kan niet worden bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken. De taal- en/of schrijffouten die in de tekst van de beschuldiging voorkomen zijn in de bewezenverklaring verbeterd. Dit benadeelt de verdachte niet. 5STRAFBAARHEID VAN DE FEITEN De bewezen feiten leveren de volgende strafbare feit feiten op: feit 1 en feit 2 de eendaadse samenloop van medeplegen van poging tot doodslag en openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen; feit 3 diefstal door twee of meer verenigde personen. 6STRAFBAARHEID VAN DE VERDACHTE Er is geen omstandigheid gebleken of aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit.

Ik ben geslagen met een schep en ik heb twee of drie klappen met de schep kunnen ontwijken. [verdachte] had de schep vast. Ik raakte in gevecht met [medeverdachte 1] . Toen ik met [medeverdachte 1] aan het vechten was kwam [medeverdachte 2] erbij met een moersleutel of zoiets in zijn handen. [medeverdachte 1] heeft mij gestoken met een mes. Ik ben toen op de grond gevallen en [verdachte] werd door [medeverdachte 1] aangespoord om mij dood te maken. Ik hoorde [medeverdachte 1] zeggen: "Maak hem dood, maak hem dood". [verdachte] heeft mij diverse keren geslagen met de schep. [verdachte] sloeg met de schep terwijl hij de scherpe kant gebruikte om te slaan. De schep brak bij de eerste klap op mijn hoofd waardoor er daarna alleen met de stok kon worden geslagen. De eerste klap raakte mij op mijn hoofd, waardoor daar een bloedende hoofdwond is ontstaan. Hierna sprongen de drie in de auto van mijn ouders en zijn weggereden. Ik had een hoofdwond aan de linker bovenkant die met een aantal hechtingen dicht gemaakt is. Aan de linkerkant van mijn romp had ik een steekwond. Verder heb ik over mijn hele lichaam blauwe plekken en heb ik ook veel spierpijn. Het proces-verbaal van bevindingen (aanvullend verhoor [slachtoffer] ) van 27 januari 2023, voor zover inhoudende zakelijk weergegeven: Hij zag dat [medeverdachte 1] een mes in zijn rechterhand had en dat hij steekbewegingen maakte en zag en voelde dat hij gestoken werd door [medeverdachte 1] in zijn rechterzijde. Hij zag dat [medeverdachte 2] met een moersleutel op hem af kwam en zag en voelde dat hij door [medeverdachte 2] met de moersleutel in zijn gezicht geslagen werd. Een geneeskundige verklaring, voor zover inhoudende: Medische informatie betreffende: Achternaam: [slachtoffer] Voornamen: [slachtoffer] Geboren: [1991] Datum waarop voornoemde persoon werd onderzocht: 22 januari 2023 Uitwendig waargenomen letsel: Laceratie slaap Overige van belang zijnde informatie (operaties, blijvend letsel e.d.): Kleine wonden gelaat en flank. Het proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 2] van 20 februari 2023, voor zover inhoudende zakelijk weergegeven: Op 22 januari 2023 was ik thuis in mijn woning, gelegen aan de [adres] in [woonplaats] . Op de genoemde dag, hoorde ik ineens geschreeuw van buiten komen. Ik zag een Volvo staan. Ik herkende deze auto meteen als de auto van mijn oom: [A] . Verder hoorde ik iemand hard schreeuwen. Ik herkende deze stem meteen als de stem van mijn neef: [slachtoffer] . . Verder zag ik een Peugeot staan. Ik ben vervolgens naar beneden gegaan, naar de Volvo. Toen ik naar de Volvo rende, zag ik op de doorgaande weg van het [straat] , op het grasveldje, [slachtoffer] liggen. Ik zag dat er drie personen bij [slachtoffer] stonden. Ik herkende deze drie personen als: - [medeverdachte 1] ; - [verdachte] ; - [medeverdachte 2] . Toen ik aan kwam lopen, zag ik dat [verdachte] met een schep op het hoofd van [slachtoffer] aan het slaan was. Hij had de schep in zijn hand vast. Ik zag dat [verdachte] met het scherpe gedeelte van de schep op het hoofd van [slachtoffer] sloeg. Volgens mij sloeg [verdachte] twee á drie keer: maar dat weet ik niet meer precies. Wel minimaal twee keer. Ik zag dat [slachtoffer] geraakt werd. Ik zag namelijk bloed op het hoofd van [slachtoffer] . Ik zag dat, door het slaan op het hoofd van [slachtoffer] , uiteindelijk de steel van de schep afbrak. Ik zag dat, toen de steel van de schep brak, [verdachte] vervolgens door bleef slaan met het houten gedeelte van de schep. Toen [verdachte] met de schep op het hoofd van [slachtoffer] sloeg, werd hij op de grond vastgehouden door [medeverdachte 2] . Ik wilde [verdachte] van [slachtoffer] afduwen. [medeverdachte 1] had het mes vast. Vrij snel daarna zijn [verdachte] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] , in de Volvo gestapt en reden zij weg. Toen [medeverdachte 2] in de auto stapte, zag ik nog dat [medeverdachte 2] een moersleutel in zijn hand had. Het proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 3] van 15 februari 2023, voor zover inhoudende zakelijk weergegeven: Op 22 januari 2023 was ik in mijn woning gelegen aan het [adres] te [woonplaats] . Wij zijn toen vanuit de hal, de galerij op gelopen. Toen ik over de reling naar beneden keek, zag ik op het grasveldje voor de flat, een man liggen. Ik zag dat er om de man heen, drie andere mannen stonden. Ik zag dat zij aan het slaan en trappen waren naar de man welke op het grasveldje lag. Naast de drie mannen, welke aan het slaan en schoppen waren, en de buurman, was er nog een andere man. Deze man probeerde de drie trappende en schoppende mannen, op afstand te houden. Uiteindelijk zijn de drie mannen allemaal in de Volvo gestapt en weggereden. Het proces-verbaal van aangifte door [aangeefster] van 22 januari 2023, voor zover inhoudende zakelijk weergegeven: Hierbij doe ik aangifte namens mijn echtgenoot, [A] , geboren op [1972] . Ik doe aangifte van diefstal van onze auto. Dit betreft een Volvo S80 met het kenteken [kenteken] . Op 22 januari 2023 is mijn auto weggenomen door [medeverdachte 1] . De diefstal heeft plaatsgevonden op het [straat] te [woonplaats] . Ik heb niemand toestemming gegeven tot het plegen van dit feit. Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, zijn dit pagina’s uit het dossier 09NIJP23 van politie eenheid Midden-Nederland, district West-Utrecht, met proces-verbaalnummer PL0900-2023022531, doorgenummerd pagina 1 tot en met 164. Tenzij hieronder anders wordt vermeld, wordt steeds verwezen naar bladzijden van een in de wettelijke vorm, door daartoe bevoegde opsporingsambtenaren, opgemaakt proces-verbaal. Voor zover het gaat om geschriften als bedoeld in artikel 344 eerste lid onder 5 van het Wetboek van Strafvordering worden deze alleen gebruikt in verband met de inhoud van andere bewijsmiddelen. Pagina 66. Pagina 67. Pagina 74. Pagina 71. Pagina 139. Pagina 140. Pagina 134. Pagina 76.

De verdachte is dan ook strafbaar. 7OPLEGGING VAN STRAF EN MAATREGEL 7.1. Vordering van de officier van justitie De officier van justitie eist dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van 30 maanden, waarvan 10 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren, met als bijzondere voorwaarde een contactverbod met [slachtoffer] . Daarnaast vordert zij oplegging van een dadelijk uitvoerbaar contactverbod met [slachtoffer] op grond van artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht, voor de duur van 2 jaren, met 1 week hechtenis per overtreding en met een maximum van 6 maanden hechtenis. 7.2. Standpunt van de verdediging De advocaat van de verdachte verzoekt de rechtbank een taakstraf op te leggen in combinatie met een voorwaardelijke gevangenisstraf. Daarbij wijst zij op de omstandigheden dat de verdachte geen relevant strafblad heeft en sinds het onderhavige feit niet opnieuw in aanraking is gekomen met justitie. Ook verzoekt zij rekening te houden met de overschrijding van de redelijke termijn en de eendaadse samenloop van de feiten 1 en 2. Tot voert de advocaat aan dat het conflict in de familie momenteel rustig is en dat veroordeling tot een gevangenisstraf mogelijk leidt tot een nieuw conflict. 7.3. Oordeel van de rechtbank Bij het bepalen van de straf en maatregel heeft de rechtbank rekening gehouden met de ernst van de gepleegde feiten en de omstandigheden waaronder de verdachte deze feiten heeft gepleegd. Ook weegt de rechtbank het strafblad van de verdachte en zijn persoonlijke omstandigheden mee. Ernst en omstandigheden van de feiten De verdachte heeft zich samen met de medeverdachten schuldig gemaakt aan ernstige geweldpleging en diefstal van een auto. Deze feiten speelden zich af in het kader van een familieconflict. Het zwaartepunt van de feiten ligt bij het gepleegde geweld. De verdachte en de medeverdachten hebben [slachtoffer] in elkaar geslagen en hebben daarbij gebruik gemaakt van meegebrachte wapens. [slachtoffer] is geslagen met een moersleutel en met een schep. Ook is hij met een mes in de flank gestoken. Daarnaast is hij geslagen en geschopt. De toestand van [slachtoffer] was dusdanig dat hij naar het ziekenhuis moest. [slachtoffer] heeft zich tijdens de geweldpleging zeer angstig gevoeld, zo heeft hij op de zitting verteld. Hij was bang dat hij het niet zou overleven. Dat vindt de rechtbank alleszins begrijpelijk, omdat er door [medeverdachte 1] werd geroepen dat [slachtoffer] doodgemaakt moest worden. Gelet op de voorwerpen waarmee [slachtoffer] is geslagen en gestoken, mag hij van geluk spreken dat het niet slechter met hem is afgelopen. Blijkens de slachtofferverklaring heeft deze gebeurtenis ook 2,5 jaar later nog psychisch een zeer grote impact op [slachtoffer] en heeft hij angst voor mogelijke toekomstige confrontaties met de verdachte en de medeverdachten. Daarnaast heeft het incident plaatsgevonden op de openbare weg, waardoor meerdere omstanders, waaronder familieleden van [slachtoffer] en buurtbewoners (en het bezoek daarvan), hiervan getuige zijn geweest. Dergelijke ernstige geweldsfeiten leiden tot gevoelens van onveiligheid in de samenleving. De rechtbank rekent dit de verdachte zwaar aan. De verdachte en de medeverdachten hebben zich verder schuldig gemaakt aan diefstal van een voertuig. Door zo te handelen hebben de verdachte en de medeverdachten er blijk van gegeven geen respect te hebben voor het eigendomsrecht van een ander. Zulk handelen veroorzaakt niet alleen materiële schade, maar zorgt ook voor overlast en ergernis. Persoonlijke omstandigheden van de verdachte Bij de strafoplegging heeft de rechtbank ook gekeken naar het strafblad van de verdachte van 6 september 2025. Hieruit volgt dat de verdachte in Nederland en in Frankrijk eerder is veroordeeld voor vermogensdelicten. Gelet op de ouderdom van deze eerdere veroordelingen zal de rechtbank deze niet in strafverzwarende zin meewegen. De oplegging van de straf Bij de strafoplegging betrekt de rechtbank, gelet op de eendaadse samenloop en verschil in strafbedreiging, enkel de poging tot doodslag en de daarnaast gepleegde diefstal. De rechtbank houdt in strafverzwarende zin rekening met het feit dat sprake was van medeplegen, geweldpleging op de openbare weg en het letsel van [slachtoffer] . Verder neemt de rechtbank in aanmerking dat de verdachte geen enkele verantwoordelijkheid voor zijn handelen heeft genomen. Gelet op het voorgaande kan volgens de rechtbank niet worden volstaan met een straf die geen vrijheidsbeneming met zich brengt. Daarbij is tevens gelet op de straffen die in vergelijkbare zaken worden opgelegd. De rechtbank vindt daarbij een deels voorwaardelijke gevangenisstraf van belang als stok achter de deur voor de verdachte om geen nieuwe strafbare feiten te plegen. De feiten hebben immers plaatsgevonden in het kader van een familieconflict dat nog niet is geëindigd. Alles afwegende vindt de rechtbank in beginsel een gevangenisstraf voor de duur van 30 maanden waarvan 5 maanden passend en geboden. De rechtbank overweegt over het procesverloop in deze zaak nog het volgende. Een verdachte heeft er recht op binnen een redelijke termijn te worden berecht, namelijk een eindvonnis binnen twee jaar nadat de verdachte wist dat tegen hem strafvervolging zou worden ingesteld. In deze zaak is de verdachte op 27 juni 2023 voor het eerst als verdachte verhoord, waarmee de redelijke termijn een aanvang heeft genomen. De rechtbank wijst dit vonnis op 29 september 2025. Er is sprake van een termijnoverschrijding, omdat het vonnis niet is gewezen binnen twee jaar na het instellen van de strafvervolging. Deze overschrijding bedraagt drie maanden. De rechtbank oordeelt dat deze overschrijding van de redelijke termijn matiging van de op te leggen straf tot gevolg moet hebben in de vorm van een gedeeltelijk voorwaardelijke gevangenisstraf. Alles afwegende vindt de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van 30 maanden, met aftrek van het voorarrest, waarvan een gedeelte van 6 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren, passend en geboden. De vrijheidsbeperkende maatregel De rechtbank ziet aanleiding om aan de verdachte een vrijheidsbeperkende maatregel op te leggen in de zin van artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht. De rechtbank zal voor het voorkomen van strafbare feiten bevelen dat de verdachte zich onthoudt van – direct en indirect – contact met [slachtoffer] (geboren op [1991] ). De rechtbank legt deze vrijheidsbeperkende maatregel op voor de duur van 2 jaren. Gedurende die periode zal hier per overtreding maximaal 1 maand hechtenis tegenover staan met een maximum van 6 maanden. Mede gelet op de verklaring van [slachtoffer] op de zitting dat er tot een week voorafgaand aan de zitting –indirect – contact met hem werd gezocht door de verdachte, moet ernstig rekening worden gehouden met de omstandigheid dat de verdachte opnieuw een strafbaar feit pleegt of zich belastend gedraagt naar [slachtoffer] .

Daarom zal het contactverbod op grond van artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht, dadelijk uitvoerbaar worden verklaard. 8VORDERING VAN DE BENADEELDE PARTIJ 8.1. Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer] heeft zich als benadeelde partij in het geding gevoegd en vordert een bedrag van € 15.000,00, bestaande uit immateriële schade. 8.2. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij ten gevolge van de gepleegde feiten rechtstreeks fysieke en psychische schade heeft geleden en dat er om die reden een flink bedrag aan immateriële schade kan worden toegewezen. De officier van justitie heeft verzocht de vordering hoofdelijk toe te wijzen, met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel en de wettelijke rente. 8.3. Standpunt van de verdediging De advocaat van de verdachte heeft primair aangevoerd dat [slachtoffer] niet-ontvankelijk moet worden verklaard in zijn vordering, omdat deze onvoldoende onderbouwd is. Stukken van een psycholoog en/of neuroloog zijn vereist in het kader van de vaststelling van immateriële schade. Subsidiair heeft de advocaat verzocht de vordering sterk te matigen en toe te wijzen tot een bedrag van maximaal € 2.000,00. 8.4. Oordeel van de rechtbank De rechtbank wijst de vordering van de benadeelde partij toe tot een bedrag van € 7.000,00, bestaande uit immateriële schade. De rechtbank overweegt daartoe als volgt. De rechtbank stelt vast dat door de bewezenverklaarde poging tot doodslag rechtstreeks immateriële schade is toegebracht aan [slachtoffer] . Op grond van artikel 6:106, aanhef en onder b, van het Burgerlijk Wetboek bestaat, onder meer, recht op vergoeding van immateriële schade als de benadeelde lichamelijk letsel heeft opgelopen Daarvan is sprake, aangezien [slachtoffer] verwondingen had aan zijn hoofd en in zijn flank. De benadeelde partij heeft daarnaast psychische klachten overgehouden aan het strafbare feit. Uit de onderbouwing van de vordering blijkt dat behandeling voor de psychische klachten geïndiceerd is. Dat deze behandeling heeft plaatsgevonden is niet gebleken. De rechtbank is van oordeel dat de verdachte met het bewezenverklaarde inbreuk heeft gemaakt op de lichamelijke en geestelijke integriteit van de benadeelde partij. De benadeelde partij heeft gevreesd voor zijn leven terwijl hij met verschillende wapens werd aangevallen door de drie verdachten. De rechtbank oordeelt dat, gelet op alle omstandigheden en vergelijkbare jurisprudentie een vergoeding van € 7.000,00 passend is en wijst dit toe. De benadeelde partij heeft meer gevorderd dan de rechtbank zal toewijzen. De rechtbank zal de vordering voor het overige niet-ontvankelijk verklaren. Anders dan de advocaat van de benadeelde partij vindt de rechtbank onvoldoende onderbouwd dat de genoemde categorieën van de Rotterdamse schaal aan de orde zijn, waardoor de rechtbank die bedragen niet als uitgangspunt neemt. Wettelijke rente De rechtbank zal de gevorderde wettelijke rente over de toe te kennen schadevergoeding vanaf 22 januari 2023, zijnde de pleegdatum, toewijzen tot de dag van volledige betaling. Hoofdelijkheid De verdachte is voor de schade, voor zover toegewezen, naar burgerlijk recht samen met de mededaders hoofdelijk aansprakelijk. Dit betekent dat de verdachte tegenover de benadeelde partij voor dat hele bedrag aansprakelijk is. Proceskosten De verdachte zal ook worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken. Deze kosten worden tot op dit moment begroot op nihil. Schadevergoedingsmaatregel Als extra waarborg voor betaling zal de rechtbank ten behoeve van de benadeelde partij aan de verdachte de verplichting opleggen tot betaling aan de Staat van het bedrag van € 7.000,00, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente vanaf 22 januari 2023 tot de dag van volledige voldoening, bij niet betaling aan te vullen met 70 dagen gijzeling. 9TOEGEPASTE WETSARTIKELEN