ECLI:NL:RBGEL:2022:3037

RECHTBANK GELDERLAND Zittingsplaats Arnhem Bestuursrecht zaaknummer: ARN 21/551 uitspraak van de enkelvoudige kamer van in de zaak tussen [eiser], uit [plaats], eiser (gemachtigde: mr. E.J.L. van de Glind), en het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Tiel, verweerder (gemachtigde: mr. R.A.M. Saedt). Inleiding 1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de afwijzing van een aanvraag voor ondersteuning op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015). 1.1. In het besluit van 14 januari 2020 heeft verweerder eisers aanvraag voor een persoonsgebonden budget (pgb) voor begeleiding individueel en begeleiding groep op grond van de Wmo 2015 afgewezen. Met het bestreden besluit van 16 december 2020 is verweerder bij de afwijzing van de aanvraag gebleven. Aan de afwijzing van het pgb heeft verweerder ten grondslag gelegd dat de voorgedragen pgb-beheerder niet over voldoende vaardigheden beschikt om het pgb te beheren. 1.2. De rechtbank heeft het beroep op 13 april 2022 op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Overwegingen 2. De rechtbank beoordeelt de afwijzing van een aanvraag voor een pgb voor begeleiding. Zij doet dat aan de hand van de argumenten die eiser heeft aangevoerd. 3. De rechtbank is van oordeel dat het beroep gegrond is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen die oordeel heeft. 4. De rechtbank is uitgegaan van de volgende feiten. Op 20 september 2019 heeft eiser zich gemeld om in aanmerking te komen voor ondersteuning op grond van de Wmo 2015 en op 5 december 2019 heeft eiser een aanvraagformulier ingediend om aanmerking te komen voor begeleiding individueel en begeleiding groep door Relaunch. Omdat Relaunch geen gecontracteerde zorgaanbieder is heeft eiser een pgb-plan ingediend. Daarbij heeft eiser de heer [persoon A] als pgb-beheerder voorgesteld. Verweerder heeft de aanvraag beoordeeld en zijn bevindingen neergelegd in het rapport afwijzing pgb. Hierop is de besluitvorming gevolg zoals opgenomen onder 1.1. Heeft verweerder kunnen concluderen dat de pgb-beheerder niet in staat is de pgb-taken te vervullen? 5.1. Aan de afwijzing van de aanvraag voor het pgb heeft verweerder ten grondslag gelegd dat [persoon A] niet over voldoende vaardigheden beschikt om het pgb te beheren. [persoon A] heeft niet het pgb-plan met eiser ingevuld, hij had geen duidelijk beeld van de zorgvraag van eiser, was niet op de hoogte van de regels en verplichtingen die horen bij het beheer van het pgb en heeft niet laten zien dat hij op de hoogte is van de kwaliteitseisen die verweerder stelt aan de zorgverlener. Daarnaast is [persoon A] oud-werknemer van de zorgverlener, waardoor hij volgens verweerder niet in staat wordt geacht de zorgverlener aan te sturen. De door [persoon A] afgelegde pgb-bekwaamheidstest van Per Saldo die eiser in de bezwaarfase heeft overgelegd leidt volgens verweerder niet tot een andere conclusie. 5.2. Volgens eiser is [persoon A] goed in staat het pgb te beheren. Uit het verslag blijkt dat hij zich goed heeft ingelezen in het dossier, zijn administratie op orde is en hij in staat is de boekhouding te onderhouden. Ook is hij communicatief vaardig en kan hij duidelijk en direct communiceren met de zorgverlener. Dat [persoon A] niet op de hoogte is van de laatste regels omtrent het pgb-beheer maakt niet dat hij ongeschikt is. Verweerder had hem opnieuw de gelegenheid moeten bieden om zijn kennis en vaardigheid aan te tonen. Voorts voert eiser aan dat tijdens de bezwaarfase is voorgesteld een andere pgb-beheerder aan te stellen. Dit verzoek is door verweerder afgewezen, omdat het bezwaar is gericht op [persoon A]. Volgens eiser had verweerder in het kader van de volledige heroverweging rekening moeten houden met dit voorstel. Omdat verweerder dat niet heeft gedaan is het besluit niet zorgvuldig voorbereid en onvoldoende gemotiveerd. 5.3. Tussen partijen is in geschil of verweerder aan eiser al dan niet terecht een pgb onthoudt. De rechtbank is van oordeel dat verweerder niet in redelijkheid het standpunt heeft kunnen innemen dat eiser met behulp van [persoon A] niet voldoende in staat is te achten de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze uit te voeren. De rechtbank stelt voorop dat de beoordelingsperiode in een geval als het onderhavige in beginsel loopt van de datum van de aanvraag tot de beslissing op bezwaar, in deze zaak dus van 5 december 2019 tot 16 december 2020. Uit artikel 7:11 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) volgt dat verweerder het besluit waartegen het bezwaar zich richt volledig moet heroverwegen in bezwaar. Wanneer de heroverweging daar aanleiding toe geeft, herroept het bestuursorgaan het primaire besluit en neemt – voor zover nodig – in de plaats daarvan een nieuw besluit. Verweerder moet daarbij rekening houden met alle feiten en omstandigheden van dat moment. Naar het oordeel van de rechtbank is dit niet gebeurd. In het aanvullend bezwaarschrift van 1 mei 2020 heeft gemachtigde van eiser verzocht om [persoon A] tijdens een hoorzitting te horen, zodat de commissie een oordeel kan vellen over de kwaliteiten van [persoon A]. Gemachtigde heeft op 24 juni 2020 te kennen gegeven dat [persoon A] een pgb-cursus heeft gevolgd, waarmee hij kan bewijzen dat hij (inmiddels) zorgvuldig een pgb kan beheren. Per mail van 23 juli 2020 heeft gemachtigde gevraagd of verweerder nog aanvullende stukken wenst te ontvangen omtrent de cursus en (nogmaals) verzocht of [persoon A], al dan niet schriftelijk, kon worden gehoord. Noch uit de stukken, noch uit hetgeen ter zitting is ingebracht blijkt dat deze gelegenheid is geboden. Met eiser is de rechtbank van oordeel dat verweerder in het kader van de volledige heroverweging in bezwaar gehouden was deze gelegenheid te bieden. Door dat niet te doen heeft verweerder ook niet kunnen beoordelen of [persoon A] ten tijde van het bestreden besluit voldoende vaardig was om het pgb op verantwoorde wijze te beheren. De enkele omstandigheid dat [persoon A] een oud-werknemer zou zijn van de zorgaanbieder acht de rechtbank onvoldoende voor de conclusie dat de heer [persoon A] niet in staat is het pgb te beheren. De rechtbank acht tevens van belang dat de gemachtigde van eiser in een mail van 18 september 2020 concreet een nieuwe pgb-beheerder heeft aangedragen, hetgeen eveneens een omstandigheid is die verweerder in het kader van de heroverweging had moeten meewegen. Verweerders reactie van 24 september 2020, dat als eiser een nieuwe pgb-beheerder wenst aan te dragen hij een nieuwe aanvraag moet indienen, volgt de rechtbank dan ook niet. Daarbij blijkt niet uit het bestreden besluit dat verweerder deze omstandigheid heeft betrokken bij zijn besluitvorming. Nu verweerder dit onderzoek niet heeft verricht, is het bestreden besluit niet zorgvuldig voorbereid en berust het niet op een deugdelijke (feitelijke) grondslag. Het beroep slaagt. Conclusie en gevolgen 6.1. Het beroep is gegrond en het bestreden besluit komt voor vernietiging in aanmerking wegens strijd met artikel 3:2 van de Awb. De rechtbank kan de rechtsgevolgen van het bestreden besluit niet in stand laten of zelf in de zaak voorzien, omdat de rechtbank daarvoor onvoldoende informatie voorhanden heeft en verweerder nog nader onderzoek zal moeten doen. Verweerder dient dan ook, met inachtneming van hetgeen in deze uitspraak is overwogen, opnieuw te beslissen op het bezwaar. 6.2. Omdat de rechtbank het beroep gegrond verklaart, bepaalt de rechtbank dat verweerder aan eiser het door hem betaalde griffierecht vergoedt. 6.3. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiser gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.518,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting, met een waarde per punt van € 759, - en een wegingsfactor 1). Beslissing De rechtbank: - verklaart het beroep gegrond; - vernietigt het bestreden besluit; - draagt verweerder op om binnen 6 weken een nieuw besluit te nemen op het bezwaar met inachtneming van deze uitspraak; - gelast dat verweerder het door eiser betaalde griffierecht groot € 49,- aan hem vergoedt; - veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiser ten bedrage van € 1.518,-. Deze uitspraak is gedaan door mr. H.J. Klein Egelink, rechter, in aanwezigheid van mr. A.J. Vaessen, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Bent u het niet eens met deze uitspraak? Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven. Zie bijvoorbeeld de uitspraak van 26 januari 2022, ECLI:NL:CRVB:2022:224.