ECLI:NL:RBDHA:2025:21899

RECHTBANK DEN HAAG Zittingsplaats Middelburg Bestuursrecht zaaknummer: NL25.7520 uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen [eiser] , eiser, [V-nummer] , (gemachtigde: mr. M.M. van Woensel), en de minister van Asiel en Migratie, verweerder, (gemachtigde: [gemachtigde] ).

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig beslissen op zijn asielaanvraag van 14 februari 2023. Bij besluit van 17 maart 2025 (het bestreden besluit) heeft verweerder alsnog besloten op de asielaanvraag van eiser en deze afgewezen als kennelijk ongegrond. Aan eiser is daarnaast een terugkeerbesluit opgelegd waaruit volgt dat eiser onmiddellijk moet vertrekken. Verder is een inreisverbod opgelegd voor de duur van twee jaren. Eiser heeft ook tegen het bestreden besluit beroepsgronden ingediend. Verweerder heeft een verweerschrift ingediend. Omdat geen van de partijen, nadat zij zijn gewezen op hun recht ter zitting te worden gehoord, heeft verklaard dat zij gebruik wil maken van dit recht, heeft de rechtbank bepaald dat het onderzoek ter zitting verder achterwege blijft. Vervolgens is het onderzoek gesloten.

1. Eiser stelt van Mexicaanse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedag] 1973. 2. Eiser heeft aan zijn asielaanvraag ten grondslag gelegd dat hij vanwege zijn werkzaamheden voor de politie heeft te vrezen voor het [kartel] . Om die reden is hij meermaals gevlucht uit Mexico en heeft hij in 2013 in Zweden en in 2019 in Oostenrijk internationale bescherming gevraagd. Toen eiser in 2020 naar Mexico terugkeerde, omdat hij dacht dat zijn problemen opgelost waren, is hij daar ontvoerd, gemarteld en voor dood achtergelaten door het kartel. Eiser vreest bij terugkeer naar Mexico te worden vermoord door het kartel. 3. Eisers identiteit, nationaliteit en herkomst is tussen partijen niet in geschil. Wel is in geschil of verweerder eisers asielrelaas ongeloofwaardig heeft kunnen vinden en of eiser bij terugkeer naar Mexico een reëel risico loopt op ernstige schade. 4. In het voornemen van 23 december 2024 heeft verweerder overwogen dat eiser geen documenten die het asielrelaas kunnen onderbouwen heeft overgelegd. Eiser heeft echter wel verklaard dat hij een huurcontract, bewijzen van zijn werkzaamheden voor de staat en van wat hem is aangedaan, kon overleggen. Verder heeft verweerder geconcludeerd dat eisers asielrelaas in grote lijnen niet als geloofwaardig kan worden beschouwd nu eiser tegenstrijdig en niet aannemelijk heeft verklaard over de ontvoering en de gevolgen daarvan, over zijn werk bij [werkgever] , over de aanhouding van [naam] en over zijn asielaanvragen in Zweden en Oostenrijk. 5. Eiser voert aan dat zijn leven nog steeds in gevaar is. Van de Mexicaanse regering krijgt hij geen bescherming omdat die samenspant met de drugshandelaren in Mexico. Ook kan hij niet terugkeren omdat hij lichamelijk en psychisch ziek is. De beoordeling van zijn asielrelaas door verweerder is onzorgvuldig. Verweerder kon niet aan de essentie van eisers asielrelaas voorbijgaan omdat hij enkele zaken niet meer wist. Verder is het voor eiser onbegrijpelijk dat hij geen recht heeft op een rechterlijke dwangsom nu verweerder veel te lang over de beslissing heeft gedaan. De rechtbank oordeelt als volgt. 6. Uit het voornemen van 23 december 2024 en de beschikking volgt dat verweerder het asielrelaas van eiser aan een uitgebreide beoordeling heeft onderworpen. Verweerder heeft in het kader van die beoordeling allereerst kunnen overwegen dat eiser, hoewel hij heeft verklaard daar (op korte termijn) over te kunnen beschikken, geen documenten heeft overgelegd over zijn verblijfs- en werksituatie en evenmin over wat hem in Mexico is aangedaan. Eiser heeft daar geen goede verklaring voor gegeven. Ten tweede heeft verweerder terecht overwogen dat eiser tegenstrijdige verklaringen heeft afgelegd over het jaar waarin eiser zou zijn ontvoerd. Nu dit een kernpunt in zijn asielrelaas, mag van eiser wel worden verwacht dat hij hier consequent over kan verklaren. Verweerder heeft daarbij verder kunnen tegenwerpen dat niet valt in te zien dat eiser nog ongeveer tweeëneenhalf jaar na zijn ontvoering in Mexico heeft verbleven terwijl hij stelt te vrezen voor het drugskartel. Ook heeft verweerder terecht tegengeworpen dat eiser enerzijds heeft verklaard dat de staat zijn huis heeft afgepakt en zijn bankrekening heeft gesloten en anderzijds nooit problemen te hebben gehad met de Mexicaanse autoriteiten. Ook als de problemen moeten worden toegeschreven aan het kartel, dan heeft verweerder de problemen en het toeschrijven niet alsnog aannemelijk hoeven vinden. Verder heeft verweerder eisers verklaringen over de periode waarin hij als privésecretaris voor de algemeen directeur van [werkgever] heeft gewerkt terecht tegenstrijdig bevonden en daarnaast niet aannemelijk kunnen vinden dat eiser ook een periode undercover werkzaamheden heeft verricht. Verweerder heeft ook meerdere tegenstrijdigheden en onaannemelijkheden aan eiser tegengeworpen ten aanzien van zijn verklaringen over de aanhoudingen van [naam] en over zijn eerdere asielaanvragen in Zweden en Oostenrijk. Eiser heeft deze tegenwerpingen in beroep niet bestreden, anders dan dat hij enkele zaken niet meer precies wist. Dat is onvoldoende, temeer nu eiser zijn gestelde psychische en mentale problemen niet heeft onderbouwd en daarvan ook geen medische documenten overgelegd. De rechtbank is van oordeel dat het bestreden besluit zorgvuldig is voorbereid en dat verweerder op goede gronden eisers asielrelaas ongeloofwaardig heeft kunnen vinden. Verweerder heeft daarom ook terecht niet verder beoordeeld of eiser vanwege zijn asielrelaas bij terugkeer een reëel risico loopt op ernstige schade. Verweerder heeft de asielaanvraag terecht afgewezen als kennelijk ongegrond. Het beroep gericht tegen deze beslissing is in zoverre ongegrond. 7. Omdat verweerder alsnog op de asielaanvraag heeft beslist, hoeft verweerder daartoe niet meer te worden gedwongen. Voor zover het beroep is gericht tegen het niet tijdig beslissen zal het daarom niet-ontvankelijk worden verklaard. Nu het beroep wel terecht is ingediend omdat eiser gelijk heeft dat verweerder veel te lang heeft gedaan over de beslissing, krijgt eiser wel een proceskostenvergoeding. 8. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiser gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 453,50 (1 punt voor het indienen van het beroepschrift met een waarde per punt van € 907 en een wegingsfactor 0,5).

De rechtbank: - verklaart het beroep voor zover gericht tegen het niet tijdig beslissen niet-ontvankelijk; - verklaart het beroep voor het overige ongegrond; - veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 453,50. Deze uitspraak is gedaan op 17 november 2025 door mr. M.J. Schouw, rechter, in aanwezigheid van mr. J. de Winter, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. De uitspraak is bekendgemaakt op: Bent u het niet eens met deze uitspraak? Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven. Op grond van artikel 31, eerste lid, in samenhang met artikel 30b, eerste lid, aanhef en onder e, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw).