ECLI:NL:RBDHA:2025:17987

Rechtbank DEN HAAG Strafrecht Meervoudige kamer Parketnummer: 09/059098-24 (ontneming) Datum uitspraak: 1 oktober 2025 Vonnis ingevolge artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht De rechtbank Den Haag heeft op de vordering van het openbaar ministerie en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak ten aanzien van de veroordeelde: [verdachte] , geboren op [geboortedatum] 1962 te [geboorteplaats] ( [geboorteland] ), BRP-adres: [adres] , [postcode] [woonplaats] . 1Het onderzoek op de terechtzitting Het onderzoek is gehouden op de terechtzittingen van 14 april 2025 (regie) en 17 september 2025 (inhoudelijk). De rechtbank heeft kennisgenomen van het standpunt dat de officier van justitie mr. I.G.M. Oostrom op de terechtzitting heeft ingenomen en van hetgeen door de veroordeelde en zijn raadsman mr. J.W. Grift op de terechtzitting naar voren is gebracht. 2De inhoud van de vordering De inleidende schriftelijke vordering van het openbaar ministerie strekt ertoe dat de rechtbank het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel zal schatten en vaststellen op een bedrag van € 541.330,80 en aan de veroordeelde de verplichting oplegt tot betaling aan de staat van dat bedrag. 3De grondslag voor ontneming De veroordeelde is op 1 oktober 2025 door deze rechtbank, voor zover van belang, veroordeeld wegens de volgende strafbare feiten: medeplegen van om een feit, bedoeld in het vierde en vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden of te bevorderen, een ander trachten te bewegen om dat feit mede te plegen, zich en een ander gelegenheid, middelen en inlichtingen tot het plegen van dat feit trachten te verschaffen, voorwerpen, vervoermiddelen, stoffen en gelden voorhanden hebben, waarvan hij weet of ernstige reden heeft om te vermoeden dat zij bestemd zijn tot het plegen van dat feit; medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder A, B en C van de Opiumwet gegeven verbod. Uit het onderzoek leidt de rechtbank af dat de veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft verkregen door middel van of uit de baten van deze bewezen verklaarde strafbare feiten. De grondslag voor ontneming van dat voordeel is daarom een veroordeling wegens strafbare feiten als bedoeld in artikel 36e, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht. 4De schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel 4.1. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft bij de vordering gepersisteerd. De officier van justitie heeft zich bij de berekening gebaseerd op het rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel, opgemaakt op 18 maart 2025. De conclusie van dit rapport is dat het door de veroordeelde totale wederrechtelijk verkregen voordeel € 541.330,80 bedraagt. De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel daarom moet worden geschat op een bedrag van € 541.330,80. 4.2. Standpunt van de verdediging De raadsman van de veroordeelde heeft zich op de terechtzitting van 17 september 2025 op het standpunt gesteld dat de vordering in zijn geheel moet worden afgewezen omdat de veroordeelde geen wederrechtelijk voordeel heeft verkregen. De verdediging heeft betoogd dat de veroordeelde de kosten van de borg (€ 100.000,-) en de verdiensten (€ 350.000,-) terug heeft moeten betalen en dat hij de winst van de deklading tonijn (€ 92.680,80) heeft moeten afstaan. 4.3. Bewijsmiddelen De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen. 1. De gebruikte bewijsvoering in het vandaag gewezen vonnis van deze rechtbank in de strafzaak tegen de veroordeelde. Deze bewijsvoering neemt de rechtbank hier over en is (voor de leesbaarheid) als bijlage I aan dit vonnis gehecht. De voor de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel redengevende feiten en omstandigheden ontleent de rechtbank rechtstreeks aan de in de strafzaak gebezigde bewijsmiddelen. In de ontnemingszaak verbindt de rechtbank op grond van dezelfde overwegingen dezelfde gevolgtrekkingen aan die bewijsmiddelen als in de strafzaak. 2. Het rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel dat op 18 maart 2025 is opgemaakt naar aanleiding van het strafrechtelijk financieel onderzoek dat naar de veroordeelde is ingesteld. 4.4. Oordeel van de rechtbank De rechtbank gaat voor de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel uit van de volgende berekening. De bij deze berekening gebruikte aantallen en bedragen ontleent de rechtbank aan de inhoud van de genoemde wettige bewijsmiddelen. Redengevend voor deze schatting zijn de daar vermelde feiten, omstandigheden en gevolgtrekkingen. Opbrengst Borg en verdiensten import De rechtbank heeft in het veroordelend vonnis van 1 oktober 2025 geoordeeld dat de veroordeelde zijn bedrijf [bedrijf 1] B.V. gebruikte om goederen in te kopen die dienden als deklading voor de import van verdovende middelen. Zoals blijkt uit de Sky ECC-berichten en de verklaring van de verdachte ontving hij persoonlijk een contant bedrag van € 100.000,- om het inkopen van die goederen mogelijk te maken en daarna diverse contante geldbedragen van in totaal € 500.000,-. De verdachte heeft hierover verklaard dat hij al deze bedragen ook weer moest terugbetalen toen de samenwerking tussen hem en de organisatie eindigde. De rechtbank komt tot het oordeel dat deze verklaring van de verdachte niet ondersteund wordt door het dossier. Daarmee is niet aannemelijk geworden dat hij de ontvangen bedragen heeft moeten terugbetalen. De rechtbank overweegt ten aanzien van de € 100.000,- borg dat uit het door de veroordeelde overgelegde schriftje niet kan worden afgeleid dat de veroordeelde deze borg heeft moeten teruggegeven. De in de pleitnota door de raadsman aangehaalde chatberichten met datering 17 april 2020 en 15 mei 2025 brengen de rechtbank ook niet tot een ander oordeel. Volgens de raadsman duiden deze berichten erop dat er werd gedreigd met het moeten terugbetalen van bedragen door de veroordeelde. Uit de Sky ECC-berichten volgt echter ook dat de veroordeelde ná deze berichten nog geld heeft ontvangen van de organisatie, te weten € 200.000,- op 16 september 2020, € 50.000,- op 1 oktober 2020 en € 250.000,- op 19 oktober 2020. Het andere aangehaalde bericht “Ik pak 150. Van hem” dat is verstuurd door ‘ [bijnaam] ’ op 19 september 2020 wordt wel ondersteund door latere Sky ECC-berichten. Hieruit volgt dat de veroordeelde nog € 250.000,- moest krijgen van de organisatie en hiervan € 150.000,- moest betalen aan [bijnaam] . Op 19 oktober 2020 spraken [bijnaam] en de veroordeelde af en ontving de veroordeelde een geldbedrag minus de bijdrage die hij aan [bijnaam] moest afdragen. De rechtbank komt daarmee tot het oordeel dat de veroordeelde in ieder geval een wederrechtelijk voordeel heeft verkregen van € 450.000,-. Het gaat om € 100.000,- + € 200.000,- + € 50.000 + € 250.000,- - € 150.000,-. Deklading tonijn Uit het rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel volgt dat de veroordeelde ook geld heeft verdiend aan de verkoop van de deklading tonijn.

Het wederrechtelijk verkregen voordeel bedraagt op basis van het vorenstaande: Opbrengst borg import € 100.000,- Opbrengst verdiensten import € 350.000,- Opbrengst verkoop deklading € 92.680,80 + Totaal € 542.680,80 Kosten deklading € 1.350,- - Wederrechtelijk verkregen voordeel € 541.330,80 4.5.

Op grond van het voorgaande schat de rechtbank het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel op een bedrag van € 541.330,80. 5De vaststelling van de betalingsverplichting 5.1. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de betalingsverplichting moet worden vastgesteld op hetzelfde bedrag als het door de officier van justitie geschatte wederrechtelijk verkregen voordeel, namelijk € 541.330,80. 5.2. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft geen standpunt ingenomen ten aanzien van de betalingsverplichting nu de raadsman heeft betoogd dat de ontnemingsvordering in zijn geheel moet worden afgewezen. 5.3. Oordeel van de rechtbank De rechtbank is niet gebleken van feiten of omstandigheden op grond waarvan het door de veroordeelde te betalen bedragen lager zou moeten worden vastgesteld dan op het bedrag van het wederrechtelijk verkregen geschatte voordeel. 5.4.

Op grond van het voorgaande stelt de rechtbank de betalingsverplichting vast op een bedrag van € 541.330,80. 6Het toepasselijke wetsartikel De op te leggen maatregel is gegrond op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank: stelt het bedrag waarop het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op € 541.330,80; legt de veroordeelde de verplichting op tot betaling van € 541.330,80 aan de staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel; bepaalt de duur van de gijzeling die met toepassing van artikel 6:6:25 van het Wetboek van Strafvordering ten hoogste kan worden gevorderd op 1080 dagen. Dit vonnis is gewezen door mr. J.J. Balfoort, voorzitter, mr. B.J. van de Griend, rechter, mr. J. Barensen, rechter, in tegenwoordigheid van mr. C.W.I. Ostendorf, griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 1 oktober 2025.