ECLI:NL:RBDHA:2024:13545

RECHTBANK DEN HAAG Zittingsplaats Middelburg Bestuursrecht zaaknummers: NL24.45 en NL24.22873 uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaken tussen [eiser] , eiser, V-nummer: [V-nummer 1] , en [eiseres] , eiseres, V-nummer: [V-nummer 2] , mede namens hun minderjarige kinderen [naam 1] en [naam 2] hierna gezamenlijk te noemen: eisers (gemachtigde: mr. K. Logtenberg), en de minister van Asiel en Migratie, voorheen de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder (gemachtigde: mr. L.S. Hartog). Inleiding Op 2 januari 2024 heeft eiser beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op zijn asielaanvraag. In twee afzonderlijke besluiten van 4 mei 2024 (de bestreden besluiten) heeft verweerder de asielaanvragen van eisers afgewezen. Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het besluit dat op haar betrekking heeft. Het beroep van eiser heeft van rechtswege mede betrekking op het besluit dat op hem betrekking heeft. Verweerder heeft een verweerschrift ingediend. De rechtbank heeft de beroepen op 15 augustus 2024 gezamenlijk op zitting behandeld. Eiser en eiseres zijn verschenen, bijgestaan door hun gemachtigde. Als tolk is verschenen [tolk] . Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

1. Eiser is geboren op [datum 1] 1985, eiseres is geboren op [datum 2] 1994, en beiden hebben de Syrische nationaliteit. Zij hebben op 18 juli 2022 mede namens hun zoon [naam 1] asiel aangevraagd in Nederland. [naam 1] is geboren op [datum 3] 2019. Op [datum 4] 2022 is [naam 2] geboren. Eisers hebben asiel aangevraagd omdat er oorlog is in Syrië, omdat zij als Christenen in Syrië werden onderdrukt en omdat eiser zou kunnen worden opgepakt om in het Syrische leger te dienen. 2. In de bestreden besluiten heeft verweerder de asielaanvragen van eisers afgewezen als ongegrond op grond van artikel 31, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Verweerder heeft de door eisers gestelde identiteit, nationaliteit en herkomst geloofwaardig geacht. Ook heeft verweerder geloofwaardig geacht dat eisers zijn onderdrukt vanwege hun Christelijke geloof en dat eiser de militaire dienstplichtige leeftijd heeft. Eisers komen volgens verweerder echter niet in aanmerking voor een asielvergunning. De Christelijke religie is toegestaan in Syrië en er is geen zodanige discriminatie dat Christenen niet meer maatschappelijk en sociaal kunnen functioneren. Eiser heeft zijn militaire dienstplicht afgekocht en kan dit bewijzen met zijn militaire boekje. Daarnaast zijn eisers in de periode tussen 2018 en 2022, toen zij legaal in Nigeria verbleven, verschillende keren zonder problemen teruggekeerd naar Syrië. Het is daarom niet aannemelijk dat eisers nu wel problemen zouden krijgen in Syrië. Wel heeft verweerder aan eisers voorlopig uitstel van vertrek verleend van 4 mei 2024 tot en met 4 november 2024, zoals bedoeld in artikel 64 van de Vw, vanwege de medische situatie van [naam 2] . Hij lijdt aan epilepsie en aan een ontwikkelingsachterstand. Verweerder moet nog verder onderzoeken of uitzetting zou leiden tot een medische noodsituatie. In de tussentijd hoeven eisers niet uit Nederland te vertrekken. 3. Eisers zijn het niet eens met de bestreden besluiten. Zij voeren aan dat verweerder hun asielaanvragen ten onrechte heeft afgewezen. Het Christelijke dorp in Syrië waar zij woonden is gebombardeerd en daardoor zijn zij ontheemd geraakt. Dit betekent dat eisers zijn aan te merken als vluchteling. Uit het Algemeen ambtsbericht van de minister van Buitenlandse Zaken over Syrië van juni 2021 blijkt dat afkoop van de dienstplicht geen garantie geeft. In de zaken van twee familieleden, [naam 3] en [naam 4] , is verweerder ervan uitgegaan dat er geen uitstel meer geldt voor de dienstplicht. Het is in strijd met het gelijkheidsbeginsel dat verweerder daarvan bij eiser niet uitgaat. Eisers lopen bij terugkeer vanuit Nederland gevaar, omdat Nederland door Syrië als een vijandig land wordt beschouwd. Eiser zal bovendien als een dienstweigeraar worden beschouwd. De Syrische autoriteiten zijn inmiddels bij eisers vader op bezoek geweest. Hieruit blijkt dat eiser nu in Syrië wordt gezocht. Dat zij vanuit Nigeria voor verschillende korte bezoeken in Syrië zijn geweest, maakt dit niet anders. Eisers zijn alleen teruggegaan voor medische zorg die in Nigeria niet geboden werd en vanwege de hulpbehoevende ouders van eiser. Vrijwillige terugkeer vanuit Nigeria, waar zij toen een verblijfsrecht hadden, kan niet worden gelijkgesteld met gedwongen terugkeer vanuit Nederland. Hierbij is van belang dat het Syrische regime zeer onvoorspelbaar is. Ten slotte voeren eisers aan dat de belangen van de minderjarige kinderen niet apart zijn gewogen. [naam 1] spreekt vloeiend Nederlands en heeft hier zijn leven opgebouwd. [naam 2] is in Nederland geboren en omdat hij ziek en kwetsbaar is, is terugkeer naar Syrië voor hem levensgevaarlijk. 4. In het verweerschrift heeft verweerder meegedeeld dat hij bij de bestreden besluiten blijft. Het risico dat eisers in hun herkomstgebied met willekeurig geweld te maken krijgen, is niet reëel. Dat eisers Christen zijn, dat de kinderen minderjarig zijn en dat [naam 2] medische problemen heeft, zijn geen risicoverhogende factoren. Uit het ambtsbericht van de minister van Buitenlandse Zaken over Syrië uit augustus 2023 volgt dat het afkopen van de dienstplicht over het algemeen wordt gevolgd. Het ligt allereerst op de weg van eisers om aannemelijk te maken dat zij in Syrië een reëel risico lopen op ernstige schade. Dat Nederland door Syrië als een vijandig land wordt beschouwd en dat er geen sprake is van vrijwillige terugkeer, is daarvoor niet voldoende. De belangen van de kinderen zijn meegewogen in de bestreden besluiten. Eisers zijn een Syrisch gezin en kunnen als zodanig opnieuw in Syrië integreren. 5. Tijdens de zitting hebben eisers en verweerder over en weer op elkaars standpunten kunnen reageren. De rechtbank zal de bestreden besluiten toetsen aan de hand van de beroepsgronden. De rechtbank oordeelt als volgt. 6. Voor zover het beroep van eiser nog is gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit op zijn asielaanvraag, dient te worden vastgesteld dat met het alsnog nemen van een besluit aan dat beroep is tegemoetgekomen. In zoverre is er geen procesbelang meer en is het beroep van eiser niet-ontvankelijk. 7. Eisers stellen dat het Christelijke dorp waarin zij woonden is gebombardeerd. Zij hebben echter niet onderbouwd dat deze aanval heeft plaatsgevonden vanwege het Christelijke geloof van de inwoners. Verweerder heeft gemotiveerd en onder verwijzing naar het meest recente ambtsbericht over Syrië overwogen dat het mogelijk is dat Christenen in Syrië worden gediscrimineerd, maar dat dit niet leidt tot een ernstige beperking van de bestaansmogelijkheden in bijvoorbeeld toegang tot onderwijs, huisvesting of werk. Dat blijkt ook niet uit de verklaringen van eisers. De rechtbank volgt eisers daarom niet in de stelling dat zij vanwege hun Christelijke geloof een asielvergunning hadden moeten krijgen. 8. Volgens eisers wordt het afkopen van de dienstplicht in Syrië niet altijd gevolgd. Zij verwijzen daarbij naar het ambtsbericht over Syrië uit juni 2021. In het recentere ambtsbericht uit augustus 2023 staat echter dat het afkopen van de dienstplicht over het algemeen wordt gevolgd. De rechtbank volgt eisers daarom ook niet in de stelling dat zij een asielvergunning hadden moeten krijgen omdat eiser de militaire dienstplichtige leeftijd heeft. Anders dan eisers aanvoeren, kan uit de door hen overgelegde rechterlijke uitspraken over familieleden [naam 3] en [naam 4] niet worden afgeleid dat verweerder in die zaken het standpunt heeft ingenomen dat uitstel van de dienstplicht niet meer mogelijk is. Ter zitting is dit ook door eisers bevestigd. Eisers kunnen dan ook niet worden gevolgd in de stelling dat er in strijd is gehandeld met het gelijkheidsbeginsel. 9. Verweerder heeft de belangen van de kinderen in de bestreden besluiten meegewogen. De rechtbank volgt eisers niet in de stelling dat verweerder dat niet in voldoende mate heeft gedaan. Dat [naam 1] nu ruim twee jaar in Nederland is, Nederlands spreekt en in Nederland naar school gaat, maakt niet dat aan eisers verblijfsvergunningen zouden moeten worden verleend. Niet gebleken is dat het voor hem niet mogelijk zou zijn om zich samen met zijn Syrische ouders opnieuw in Syrië te vestigen. Dat [naam 2] in Nederland is geboren is ook onvoldoende. Zijn gezondheidssituatie is voor verweerder aanleiding geweest om uitstel van vertrek aan eisers te verlenen. Uit de rechtspraak volgt dat medische omstandigheden op zichzelf geen aanleiding kunnen zijn voor het verlenen van een asielvergunning. De rechtbank verwijst hierbij naar het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 18 december 2014 in de zaak M’Bodj, ECLI:EU:C:2014:2452, en naar de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) van 8 oktober 2020, ECLI:NL:RVS:2020:2397. 10.

De rechtbank:  verklaart het beroep van eiser, voor zover dit betrekking heeft op het niet tijdig nemen van een besluit, niet-ontvankelijk;  verklaart de beroepen voor het overige gegrond;  vernietigt de bestreden besluiten;  draagt verweerder op om opnieuw op de asielaanvragen van eisers te beslissen, waarbij rekening moet worden gehouden met deze uitspraak;  veroordeelt verweerder tot betaling van € 1.750 (zeventienhonderdvijftig euro) aan proceskosten aan eisers. Deze uitspraak is gedaan op 21 augustus 2024 door mr. M.L. Weerkamp, rechter, in aanwezigheid van mr. A.S. Hamans, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. Deze uitspraak is bekendgemaakt op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.