ECLI:NL:RBDHA:2022:2251

RECHTBANK DEN HAAG Zittingsplaats Middelburg Bestuursrecht zaaknummer: NL21.16324 proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen [Naam], eiser V-nummer: [Nummer] (gemachtigde: mr. B.W.M. Toemen), en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder (gemachtigde: mr. J. Visschers).

Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. De rechtbank heeft het beroep op 9 maart 2022 op zitting behandeld te Breda. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen S. Helmand. Verder was aanwezig [Naam 2] van Nidos. De gemachtigde van verweerder is, met voorafgaand bericht, niet verschenen. Na afloop van de behandeling van de zaak ter zitting heeft de rechtbank onmiddellijk uitspraak gedaan.

1. Ambtshalve moet worden beoordeeld of eiser procesbelang heeft bij zijn beroep, nu verweerder hem al een asielvergunning heeft verleend. 2. Anders dan eiser betoogt, is zijn verblijfsvergunning niet onder voorbehoud verleend. Hij ontleent hieraan dan ook geen procesbelang. In het bestreden besluit is immers onvoorwaardelijk beslist dat de vergunning wordt verleend met ingang van 21 februari 2020 en geldig is tot 25 februari 2025. Deze zaak is om die reden niet vergelijkbaar met de zaak waarin deze rechtbank en zittingsplaats op 15 juni 2021 uitspraak heeft gedaan. Dat verweerder in de motivering van het bestreden besluit heeft opgenomen dat eventueel een herbeoordeling van de aanspraak op een verblijfsvergunning asiel zal plaatsvinden na afloop van het besluit- en vertrekmoratorium voor Afghanistan, maakt niet dat sprake is van een inwilliging onder voorbehoud. Een dergelijke herbeoordeling kan namelijk ook bij andere (definitieve) besluiten plaatsvinden. 3. Eiser ontleent ook geen procesbelang aan de door hem opgeworpen vraag of verweerder voldoende heeft gemotiveerd dat het geloofwaardig bevonden element uit eisers asielrelaas niet te herleiden is tot één van de gronden van het Vluchtelingenverdrag of de Kwalificatierichtlijn. Uit vaste jurisprudentie volgt namelijk dat ervan moet worden uitgegaan dat niet kan worden doorgeprocedeerd voor de a-grond, als er al een asielvergunning is verleend op de b-grond van artikel 29, eerste lid, van de Vw. Met andere woorden: er is geen belang om daarvoor door te procederen. Dit belang kan wel ontstaan als de vergunning op enig moment wordt ingetrokken of niet wordt verlengd. Op dat moment zal ook een oordeel gevraagd kunnen worden aan de rechter over het feit dat verweerder geen vergunning op de a-grond heeft willen verlenen en over de motivering van die beslissing. Ter zitting heeft eiser een beroep gedaan op het arrest Torubarov. Dat arrest gaat over de bevoegdheid van de rechter om te treden in de beslissing van de nationale asielautoriteit; die beslissing leidt niet tot een ander oordeel over het procesbelang van eiser. 4. Nu geen sprake is van procesbelang, is het beroep niet-ontvankelijk. 5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Deze uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 9 maart 2022 door mr. B.F.Th. de Roos, rechter, in aanwezigheid van mr.W. van Loon, griffier, en verder openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. Dit proces-verbaal is bekendgemaakt op: Rechtsmiddel Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen vier weken na de dag van bekendmaking van dit proces-verbaal. Vreemdelingenwet 2000. ECLI:NL:RBDHA:2021:6298. Bijvoorbeeld: de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 13 juni 2016, ECLI:NL:RVS:2016:1625. Hof van Justitie van de Europese Unie van 29 juli 2019, ECLI:EU:C:2019:626.