ECLI:NL:RBDHA:2021:5161

RECHTBANK DEN HAAG Zittingsplaats Rotterdam Bestuursrecht zaaknummer: NL21.5153 uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen [naam eiser], eiser V-nummer: [nummer] (gemachtigde: mr. M.E. Muller), en de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder (gemachtigde: mr. Ch. R. Vink).

Bij besluit van 1 april 2021 (het bestreden besluit) heeft verweerder de aanvraag van eiser tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd in de algemene procedure afgewezen als ongegrond. Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 30 april 2021. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen [naam]. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

1. Eiser stelt de Iraanse nationaliteit te hebben en te zijn geboren op [geboortedatum eiser]. 2. Op 9 mei 2019 heeft hij een asielaanvraag ingediend. Hieraan legt hij ten grondslag dat de Iraanse inlichtingendienst zijn huis in Teheran zijn ingevallen om hem te arresteren. De reden voor de arrestatie is dat op zijn website [website], waarop normaal gesproken alleen reclame en culturele informatie werden geplaatst, door eisers broer een politiek artikel was geplaatst. Eiser was op het moment van de inval op vakantie in het noorden van Iran. Nadat eiser uit Iran was gevlucht, heeft hij van zijn moeder vernomen dat de inlichtingendienst ook langs zijn ouderlijk huis in Boukan is geweest. Bij terugkeer naar Iran vreest eiser voor vervolging. Voor een Koerdische activist in Iran betekent dit dat eiser zal worden gestraft door marteling of gevangenschap. 2.1. Het asielrelaas bevat de volgende relevante elementen: - identiteit, nationaliteit en herkomst; - eiser heeft een fundamentele overtuiging; - eiser heeft een eigen Iraans Koerdische website (gehad); - problemen naar aanleiding van Iraans Koerdische website; - discriminatie vanwege de Koerdische etniciteit. Eisers identiteit, nationaliteit en herkomst acht verweerder geloofwaardig. Dit geldt ook voor de discriminatie vanwege zijn Koerdische etniciteit. Verweerder vindt de andere drie relevante elementen niet geloofwaardig. Om die reden is eisers asielverzoek afgewezen als ongegrond op grond van artikel 31, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). 3. De rechtbank stelt allereerst vast dat eiser niet betwist dat de discriminatie die hij heeft ondervonden vanwege zijn Koerdische etniciteit niet van zodanige aard is geweest dat zijn leven onhoudbaar was. Eiser heeft in Iran kunnen studeren en heeft in zijn eigen levensonderhoud kunnen voorzien en voegt daar ter zitting aan toe en dat de discriminatie niet ten grondslag lag aan zijn vertrek uit Iran. Dit punt maakt dan ook geen onderdeel uit van het geschil. 4. De vraag die in beroep centraal staat is of verweerder de asielaanvraag van eiser heeft kunnen afwijzen als ongegrond, omdat hij niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij vanwege zijn politieke overtuiging en politieke activiteiten heeft te vrezen voor vervolging door de Iraanse autoriteiten. Iraans Koerdische website (gehad) 5. Eiser voert aan dat verweerder onvoldoende gemotiveerd heeft overwogen dat het niet aannemelijk is dat hij een Iraans-Koerdische website (kordestaniran.com) heeft gehad. Hij stelt hiermee het pad van zijn vader te volgen. Verweerder is er daarbij ten onrechte vanuit gegaan dat eiser doelt op het volgen van het gedachtegoed van zijn vader. Eiser doelt op het onderwijzen van mensen, omdat zijn vader onderwijzer was. Hiermee dacht hij niet in verhoogde aandacht van de Iraanse autoriteiten te komen, omdat het geen politieke maar culturele site was. Verder voert eiser aan dat hem niet kan worden tegengeworpen dat hij niet meer over de website kan laten zien dan de e-mailwisseling die hij heeft overgelegd. Door achterstanden van verweerder is eiser pas twee jaar na het indienen van de asielaanvraag gehoord. Omdat sprake is van bewijsnood, dient de overgelegde e-mailwisseling geloofwaardig te worden bevonden. In dit kader verwijst eiser ook naar artikel 4 van Richtlijn 2011/95 (Kwalificatierichtlijn), waaruit volgt dat van hem mag worden verwacht dat hij alle elementen ter staving van het verzoek om internationaal bescherming zo spoedig mogelijk indient. Dit heeft hij gedaan, maar verweerder heeft nagelaten om hem binnen de wettelijke termijn te horen en de benodigde bewijzen te verzamelen, waardoor het niet voor zijn rekening en risico kan komen dat er geen bewijzen meer zijn. 5.1. De rechtbank is van oordeel dat verweerder voldoende heeft gemotiveerd waarom hij niet geloofwaardig vindt dat eiser een Iraans-Koerdische website heeft gehad. De rechtbank volgt verweerder niet in al zijn standpunten, maar de standpunten die standhouden zijn voldoende om die conclusie te kunnen dragen. 5.2. Verweerder werpt niet ten onrechte tegen dat eiser niet inzichtelijk heeft gemaakt waarom hij niet eerder dan in 2017 een website heeft opgericht of een activiteit heeft verricht waarmee hij oproept tot burgeractivisme en opkomt voor de rechten van Koerden. Eiser verklaart dat het voor hem niet mogelijk was om de website eerder op te richten, vanwege privéproblemen zoals de scheiding van zijn vrouw en daarna de ziekte van zijn vader. Hij had ook financiële problemen. Toen zijn vader stierf in 2017 werd het voor hem mogelijk om de website op te richten. Hieruit blijkt echter niet waarom hij voor die tijd geen andere activiteiten heeft verricht om andere (Iraans-Koerdische) mensen te bereiken behalve het voeren van discussies en het lezen van boeken. Dit strookt ook niet met zijn verklaring dat hij sinds jonge leeftijd altijd al iets wilde doen op het gebied van voorlichten en het creëren van bewustwording en informatieverschaffing. 5.3. De rechtbank volgt verweerder niet in zijn opvatting dat eiser onaannemelijk heeft verklaard over de drijfveer om een website te starten. In het nader gehoor verklaart eiser dat hij het gedachtegoed om bewustwording te creëren door middel van voorlichting altijd al heeft gehad, omdat hij was opgegroeid in een “politiek gezin” (pagina 8). Toen zijn vader ziek was bleef hij zich bekommeren om de situatie van de Koerden (pagina 7) en voelde eiser de plicht om het pad van zijn vader voort te zetten omdat dat ook zijn vaders wens was (pagina 9). Daarbij verklaart eiser dat zijn vader een “pedagogisch persoon” was, dat hij werkte in het onderwijs en dat hij boeken en artikelen schreef. De rechtbank ziet niet in waarom dit niet rijmt met eisers wil om door middel van een website bewustwording te creëren door informatie te verschaffen. Verweerders motivering dat eisers verklaring tegenstrijdig is omdat hij heeft verklaard dat hij zich niet in het gedachtegoed van zijn vader kon vinden omdat het te sektarisch en avonturistisch was en hij ver weg wilde blijven van politieke activiteiten wordt niet gevolgd, omdat dit meer zag op het uitvoering geven aan de overtuiging. 5.4. Verweerder stelt echter niet ten onrechte dat het onaannemelijk is dat eiser niet op de hoogte was van de risico’s die het hebben van een dergelijke website met zich meebrengt. Uit het algemeen ambtsbericht Iran van het Ministerie van Buitenlandse Zaken (algemeen ambtsbericht) van februari 2021 staat dat de situatie met betrekking tot mensenrechten in Iraans Koerdistan een onderwerp is dat taboe is en dat er daarom niet over mag worden gesproken of geschreven. In het nader gehoor verklaart eiser dat [website] een cultureel-maatschappelijke website was waarop nieuws en problemen die zich voordeden in de provincie Koerdistan werden gedeeld.

De rechtbank: - verklaart het beroep ongegrond; - veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 1.068,-. Deze uitspraak is gedaan door mr. I. Bouter, rechter, in aanwezigheid van mr. P.R. de Man, griffier. De uitspraak is in het openbaar gedaan en bekendgemaakt op: Rechtsmiddel Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen vier weken na de dag van bekendmaking.

Het nieuws dat hij deelde ging over burgeractivisten, over Koerden die zijn geëxecuteerd en over Koerden die gevangen werden gehouden omdat zij soenitisch zijn of de Koerdische etniciteit hebben. De rechtbank is van oordeel dat, hoewel eiser stelt dat de artikelen die worden geplaatst geen artikelen zijn die niet door hem zijn geschreven of waarin zijn mening is verwerkt, dit niet maakt dat de artikelen niet politiek gekleurd zijn en dat dit ook al risico’s met zich kon meebrengen waarvan bevreemdend is dat eiser daarvan niet op de hoogte zou zijn. Verweerder stelt ook niet ten onrechte dat het nieuws dat eiser deelde ook betrekking had op mensenrechten en dat hij daarmee opkwam voor de rechten van Koerden. Nu is gebleken dat het een taboe is in Iran om hierover te spreken of te schrijven – waaronder mede kan worden verstaan het online delen van deze berichten – en dat Koerden die actief opkomen voor hun etnische, culturele, religieuze of in de verhoogde aandacht komen te staan (algemeen ambtsbericht, pagina 32), is ook in dit geval onaannemelijk dat eiser niet op de hoogte was van de risico’s van het delen van die informatie. 5.5. De rechtbank is verder oordeel dat eiser niet wordt gevolgd in zijn stelling dat bewijsnood ertoe leidt dat de overgelegde e-mailwisseling geloofwaardig is. Eiser heeft inderdaad langere tijd moeten wachten voordat hij werd gehoord, maar dat betekent niet dat hem ten onrechte is verweten dat hij het bestaan van zijn website niet met andere of meer documenten heeft kunnen onderbouwen. Het bevreemdt in dat opzicht dat eiser over niets anders beschikt of heeft kunnen beschikken dan de meer genoemde e-mailwisseling, waarvan verweerder niet ten onrechte overweegt dat daaruit niet blijkt dat eiser de website daadwerkelijk heeft gehad. 5.6. De beroepsgrond slaagt niet. Problemen naar aanleiding van Iraans Koerdische website 6. Eiser betoogt dat de problemen die zijn ontstaan naar aanleiding van het artikel dat is geplaatst op de Iraans Koerdische website ten onrechte ongeloofwaardig zijn bevonden. 6.1. De rechtbank verwijst in dit kader als eerst naar het voorgaande waaruit volgt dat het bestaan van de Iraans Koerdische website naar aanleiding waarvan de problemen zouden zijn ontstaan, niet ten onrechte ongeloofwaardig zijn bevonden. Verder is de rechtbank van oordeel dat eiser ook niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij problemen heeft naar aanleiding van een artikel dat is geplaatst op een Iraans Koerdische website. Hiertoe overweegt de rechtbank als volgt. 6.2. Verweerder stelt niet ten onrechte dat eiser kan worden verweten dat hij niet meer heeft verklaard over wanneer de inlichtingendienst bij zijn ouderlijk huis zijn geweest. De stelling dat verweerder rekening dient te houden met het feit dat dit bezoek lang geleden heeft plaatsgevonden en dat hij er psychisch onder te lijden heeft, maakt niet dat van eiser niet mag worden verwacht dat hij hier meer over verklaart dan dat deze gebeurtenis heeft plaatsgevonden aan het einde van de eerste maand in 1398 (eind maart 2019). Voor zover relevant blijkt uit het FMMU-rapport niet dat er zich bij eiser beperkingen voordeden die van invloed zijn geweest op het horen en beslissen. In het nader gehoor is wel melding gemaakt van stress, maar er deden zich geen bijzonderheden voor waarmee rekening moest worden gehouden behalve dat eiser roker is. 6.3. Naar het oordeel van de rechtbank wordt met de stelling dat eiser na zijn vertrek uit Iran meer politiek gekleurde berichten ging plaatsen op zijn website waardoor hij nog meer in de negatieve belangstelling kwam te staan, afbreuk gedaan aan de geloofwaardigheid van zijn gestelde problemen. Dat eiser na de inval uit boosheid politieke artikelen ging plaatsen en hij zich op dat moment niet meer in Iran, maar in Turkije bevond en dus niet direct werd blootgesteld aan de risico’s die het plaatsen van zulke berichten meebracht, rijmt niet met eisers verklaring dat zich juist altijd verre wilde houden van politieke aangelegenheden. De verandering in zijn houding komt niet overeen met het doel dat eiser nastreeft en waarvoor hij de website stelt te hebben opgericht, namelijk bewustwording creëren zonder politieke artikelen of meningen te plaatsen mede omdat hij niet vanuit een sektarische en avonturistische gedachtegoed een democratisch bewind tot stand wilde brengen. 6.4. De beroepsgrond slaagt niet. Fundamentele overtuiging 7. Eiser voert aan dat verweerder ten onrechte ongeloofwaardig acht dat hij een (fundamentele) politieke overtuiging heeft. Hiertoe stelt eiser dat de geloofwaardigheid van de politieke activiteiten eerst moeten worden geduid voordat de fundamentele overtuiging wordt beoordeeld en dat verweerder daarbij ten onrechte heeft verwezen naar de uitspraak van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling), van 15 november 2019, ECLI:NL:RVS:2019:3880. Daarnaast is het gezien de omstandigheden niet onaannemelijk dat hij op zijn zesde al het standpunt had ingenomen dat hij zich niet zou aansluiten bij de politieke partij waarvan zijn vader sympathisant was. Eisers vader werd toen hij zes jaar oud was opgepakt vanwege politieke activiteiten. Dat dat later op een andere manier is ingevuld of is verruimd, is logisch. Ook stelt eiser dat er geen (groot) verschil is tussen het politieke gedachtegoed van zijn familie en zijn politieke gedachtegoed. Het verschil zit meer in de uitvoering daarvan, zoals hij heeft verklaard in het nader gehoor (pagina 7). Verweerder motiveert niet waarom de uitleg over de duiding onjuist is of waarom hij dit onjuist vindt. 7.1. Uit de Afdelingsuitspraak van 15 november 2019 volgt dat ten aanzien van de geloofwaardig bevonden politieke activiteiten eerst dient te worden beoordeeld of deze activiteiten voortkomen uit een fundamentele politieke overtuiging. Als dat zo is, mag verweerder niet van de vreemdeling verwachten dat die zich bij terugkeer naar Iran terughoudend opstelt bij de uitoefening daarvan. Hierin is verwezen naar de Afdelingsuitspraak van 29 juni 2019, (ECLI:NL:RVS:2019:1970), waarin het ook ging om geloofwaardig bevonden politieke activiteiten. 7.2. Verweerder heeft ter zitting gesteld dat de toets of sprake is van een fundamentele overtuiging hier niet op zijn plaats is. De Afdelingsuitspraak is hier volgens verweerder dan ook onjuist toegepast. De rechtbank volgt dit en merkt dit aan als een gebrek in het bestreden besluit. 7.3. De rechtbank ziet echter aanleiding om dit motiveringsgebrek met toepassing van artikel 6:22 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) te passeren, omdat verweerder ter zitting alsnog heeft gemotiveerd waarom de door eiser genoemde punten niet tot een ander oordeel kunnen leiden en eiser daarop ter zitting heeft kunnen reageren en niet in zijn belangen is geschaad. Verweerder heeft terecht gesteld dat de Afdelingsuitspraak van 15 november 2019 pas van toepassing is als de activiteiten die voortkomen uit de politieke overtuiging geloofwaardig zijn bevonden.