ECLI:NL:RBAMS:2025:4406

vonnis RECHTBANK AMSTERDAM Afdeling Publiekrecht Teams Strafrecht Parketnummer: 13.132874.22 Datum uitspraak: 26 mei 2025 Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1982, zonder adres van inschrijving in Nederland, volgens zijn opgave ter terechtzitting wonende op adres [adres] . 1Het onderzoek ter terechtzitting Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzittingen op 23 december 2022, 10 maart 2023, 2 juni 2023, 23 augustus 2023, 16 november 2023, 2 februari 2024, 4 september 2024, 16 en 17 april 2025 en 26 mei 2025. Het onderzoek is op de laatstgenoemde zittingsdag gesloten. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. A.M. Lobregt en van wat verdachte en zijn raadsman mr. S.L.J. Janssen, advocaat te Rotterdam, naar voren hebben gebracht. De rechtbank heeft de zaak gelijktijdig, maar niet gevoegd, behandeld met de zaak tegen medeverdachte [medeverdachte] . De rechtbank doet in beide zaken gelijktijdig uitspraak. 2Tenlastelegging Aan verdachte is – na wijziging op de zitting van 23 augustus 2023 – kort gezegd ten laste gelegd dat hij zich heeft schuldig gemaakt aan 1: het in de periode van 1 december 2019 tot en met 31 januari 2020 in Nederland en/of Colombia en/of Duitsland samen met anderen vervoeren dan wel opzettelijk aanwezig hebben van 400 kilo cocaïne; 2: een poging om in de periode van 17 januari 2020 tot en met 21 maart 2020 in Nederland en/of België en/of Colombia samen met anderen 1.000 kilo cocaïne in Nederland in te voeren. Subsidiair is deze gedraging ten laste gelegd als het samen met anderen plegen van voorbereidingshandelingen daartoe; 3: het in de periode van 1 maart 2020 tot en met 1 maart 2021 in Nederland en/of Colombia medeplegen van een poging om anderen uit te lokken om “ [bijnaam slachtoffer 1] ” ( [slachtoffer 1] ) te vermoorden. Subsidiair is deze gedraging ten laste gelegd als het medeplegen van voorbereidingshandelingen gericht op het vermoorden van deze persoon; 4: het op of omstreeks 20 september 2022 in Nederland medeplegen van (schuld)witwassen van € 124.510 en/of een horloge van het merk Rolex. De volledige tenlastelegging is opgenomen in bijlage I die aan dit vonnis is gehecht en geldt als hier ingevoegd. 3Waardering van het bewijs 3.1. Het standpunt van het Openbaar Ministerie De officier van justitie heeft bewezenverklaring van het onder feit 1, feit 2 primair en feit 3 primair ten laste gelegde gevorderd. Zij heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte moet worden vrijgesproken van het onder 4 tenlastegelegde witwassen. 3.2. Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat het onder feit 1 tenlastegelegde medeplegen van vervoer van cocaïne bewezen kan worden verklaard. De raadsman heeft vrijspraak bepleit voor de overige feiten. De verweren, voor zover aan de orde, worden onder 3.3. besproken. 3.3.

3.3.1. Vrijspraak van het onder 3 ten laste gelegde De rechtbank acht niet bewezen wat onder 3 is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken. Primair: poging tot uitlokking van moord Om te kunnen spreken van een strafbare poging tot uitlokking van een misdrijf door een ander zoals bedoeld in artikel 46a van het Wetboek van Strafrecht (Sr) moet de uitlokker gewild hebben dat het specifieke misdrijf door die ander zou worden gepleegd. Vervolgens moet hij geprobeerd hebben die ander opzettelijk te bewegen dat te doen en moet hij daarbij gebruik gemaakt hebben van de uitlokkingsmiddelen zoals bedoeld in artikel 47 lid 1 onder 2 Sr. Het gaat bij een poging tot uitlokking om tot een ander gerichte gedragingen die er niet toe leiden dat het tot een begin van uitvoering komt van het misdrijf dat wordt uitgelokt. Er moet wel sprake zijn van een begin van uitvoering van de uitlokking zelf. Daarvan zal in de regel sprake zijn als een uitlokkingsmiddel is gebruikt. De rechtbank moet dus in dit geval beoordelen of verdachte en de medeverdachte wilden dat “ [bijnaam slachtoffer 1] ” (in het dossier ook wel “ [bijnaam slachtoffer 1] ” genoemd) zou worden vermoord en of zij geprobeerd hebben anderen te bewegen om hem te (laten) vermoorden door bijvoorbeeld een verzoek, aansporing of opdracht en of zij daarbij gebruik hebben gemaakt van giften, beloften en/of dat zij ten behoeve van het plegen van de moord inlichtingen hebben verschaft. Van het pogen te bewegen van een ander kan ook sprake zijn als de persoon tot wie de poging zich richt van meet af aan ongevoelig is geweest voor het plan (zie Hoge Raad 8 april 2008, ECLI:NL:HR:2008:BC5969). Het verweer van de verdediging dat de tegencontacten van verdachten nooit van plan zijn geweest om [bijnaam slachtoffer 1] te doden maar met hem onder een hoedje hebben gespeeld, is daarom niet relevant. Om te beoordelen wat de wil van verdachten is geweest en of zij met uitlokkingsmiddelen geprobeerd hebben anderen opzettelijk te bewegen tot het doden van [bijnaam slachtoffer 1] , heeft de rechtbank gekeken naar hun handelingen en uitlatingen zoals deze blijken uit het dossier. Het dossier bestaat grotendeels uit chatberichten van aan verdachten gekoppelde SkyECC-ID’s en van chatgroepen waarvan verdachten deel uitmaakten. De rechtbank stelt bij de beoordeling voorop dat terughoudend omgegaan moet worden met de chatberichten. Deze berichten zijn geschreven in het Nederlands, Spaans en (gebrekkig) Engels. De rechtbank beschikt maar over een deel van de uitgewisselde berichten waardoor de berichten niet in de volledige context geplaatst kunnen worden. Dit maakt dat ervoor moet worden gewaakt dat zaken achteraf te veel worden ingevuld. Verdachten hebben bij de politie ontkend dat zij wilden dat [bijnaam slachtoffer 1] gedood zou worden en dat zij geprobeerd hebben een ander aan te zetten om hem te doden. Verdachten hebben verklaard dat zij inlichtingen hebben verstrekt en dat zij anderen geld beloofd hebben, omdat zij wilden dat deze personen [bijnaam slachtoffer 1] zouden vinden en hem geld zouden laten (terug)betalen voor de mislukte cocaïnetransporten. De rechtbank heeft in het dossier berichten van beide verdachten gezien waarin verontrustende teksten staan. Uit deze berichten volgt dat er na het mislukken van de cocaïnetransporten onenigheid is ontstaan tussen verdachten en hun contacten in Colombia. Verdachten zijn veel geld kwijt geraakt en verdachten vinden dat dit de schuld van [bijnaam slachtoffer 1] is. Ze gaan naar hem op zoek. De rechtbank is van oordeel dat uit de berichten niet duidelijk de wil van verdachten om [bijnaam slachtoffer 1] te laten doden blijkt. Daarvoor is de inhoud van de berichten onvoldoende concreet en eenduidig. Dat in de berichten termen als neerhalen, doden en afsnaaien voorkomen, betekent niet automatisch dat verdachten wilden dat [bijnaam slachtoffer 1] daadwerkelijk zou worden gedood. Ook omdat in de berichten wordt gesproken over oplossen zonder bloedvergieten, is de rechtbank van oordeel dat de berichten veeleer als uiting van boosheid dienen te worden beschouwd. Ook is een dergelijke uiting niet meteen een poging om een ander te bewegen tot het doden van een ander. Zo bevatten de berichten geen opdracht of instructie of verzoek aan een ander tot het doden van [bijnaam slachtoffer 1] . Ook wordt er geen concreet geldbedrag in het vooruitzicht gesteld. Op 31 juli 2020 laat [Sky-ID 1] in groepschat [naam groepschat] weten: “Mi ppl have him” en hij stuurt een foto van [bijnaam slachtoffer 1] . In deze groep zitten in ieder geval ook verdachten, [Sky-ID 2] en [Sky-ID 3] . Vanaf dat moment wordt van beide kanten concreet gesproken over het vermoorden van [bijnaam slachtoffer 1] en dat daar geld tegenover moet staan voor [Sky-ID 1] en zijn mensen. Verdachten schrijven echter steeds dat zij niets zullen betalen voordat zij bewijs zien van betaling door of ontvangst van bezittingen van [bijnaam slachtoffer 1] , terwijl [Sky-ID 1] blijft herhalen dat verdachten eerst moeten betalen. Verdachten komen niet met geld voor [Sky-ID 1] over de brug en er ontstaat een patstelling. Uit de omstandigheid dat verdachten [Sky-ID 1] niet hebben betaald, leidt de rechtbank af dat verdachten [Sky-ID 1] niet hebben willen bewegen om [bijnaam slachtoffer 1] te doden. Het bewijs van het voor een veroordeling vereiste opzet op het proberen te bewegen van een ander ontbreekt. Ook komt de rechtbank niet tot bewijs voor voorwaardelijk opzet. In de hierboven beschreven situatie is er geen sprake geweest van een aanmerkelijke kans dat [Sky-ID 1] en zijn mensen enkel en alleen door uitlatingen van verdachten bewogen zouden worden om [bijnaam slachtoffer 1] te doden. Er is dus geen bewijs dat verdachten opzettelijk geprobeerd hebben een ander aan te zetten tot het doden van [bijnaam slachtoffer 1] . De rechtbank spreekt verdachte daarom vrij van het primair ten laste gelegde. Subsidiair: medeplegen voorbereidingshandelingen moord Uit artikel 46 Sr en de rechtspraak van de Hoge Raad volgt dat het voorbereidingsmiddel bestemd moet zijn tot het begaan van het uiteindelijke misdrijf, en niet tot het begaan van de voorbereiding daarvan. Aan verdachte is ten laste gelegd dat hij opzettelijk cryptotelefoons, (cryptotelefoons met een afbeelding met) informatie over [bijnaam slachtoffer 1] en (cryptotelefoons met een afbeelding van) een foto van [bijnaam slachtoffer 1] voorhanden heeft gehad. Uit het dossier blijkt niet dat de telefoons en/of de (telefoons houdende) informatie en afbeeldingen die verdachten voorhanden hebben gehad zouden worden gebruikt bij het plegen van een moord op [bijnaam slachtoffer 1] . De rechtbank spreekt verdachte daarom ook vrij van het subsidiair ten laste gelegde. 3.3.2. Het oordeel over het onder 1, 2 en 4 ten laste gelegde Feit 1 De rechtbank acht op grond van de bekennende verklaring van zijn medeverdachte bij de politie, zijn eigen verklaring op de zitting en het proces-verbaal van bevindingen over het vervoer bewezen dat verdachte samen met anderen in de periode van 1 december 2019 tot en met 31 januari 2020 ongeveer 400 kilo cocaïne heeft vervoerd. Feit 2 De rechtbank stelt vast dat verdachten de volgende handelingen hebben verricht. Zij hebben contact gehad met cocaïnehandelaren in Colombia over een partij van 1.000 kilo cocaïne die naar de haven van Antwerpen zou worden vervoerd.

8.1. De eis van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor de door haar bewezen geachte feiten zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 10 jaar, met aftrek van voorarrest. 8.2. Het standpunt van de verdediging De raadsman heeft gesteld dat, zelfs als de rechtbank naast een veroordeling voor feit 1 ook tot bewezenverklaring van feit 2 subsidiair zou komen, een gevangenisstraf van rond de vier jaar redelijk zou zijn. Hij heeft verzocht rekening te houden met de dwang en dreiging waaraan verdachte werd blootgesteld bij feit 2, met de ouderdom van de feiten en met het feit dat de straffen voor drugshandel in de afgelopen jaren flink gestegen zijn. 8.3.

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken. De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen. Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het vervoeren van ongeveer 400 kilo cocaïne. Ook heeft hij geprobeerd 1.000 kilo cocaïne in te voeren. Dat zijn enorme hoeveelheden. Verdachte heeft dit samen met anderen in Nederland en Zuid-Amerika gedaan. Uit de chatberichten in het dossier blijkt dat verdachte een belangrijke spil was. Hij had regelmatig contacten met personen in het Colombiaanse netwerk waarmee hij zaken deed. Ook regelde hij investeerders en schakelde hij anderen in voor de feitelijke invoer van de cocaïne. Daarnaast heeft hij zich schuldig gemaakt aan het witwassen van € 43.000 en een horloge ter waarde van € 9.000. Door het witwassen van crimineel vermogen wordt de onderliggende criminaliteit gefaciliteerd en witwassen zorgt voor ondermijning van het reguliere economische verkeer. De rechtbank heeft acht geslagen op het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van verdachte van 14 februari 2025. Hieruit blijkt dat verdachte eerder voor strafbare feiten is veroordeeld, voor het laatst in 2016 voor feiten uit 2013. De rechtbank heeft bij het bepalen van deze straf gekeken naar vergelijkbare zaken. Verdachte heeft verklaard ernstig onder druk te hebben gestaan, maar de rechtbank houdt daar in de strafmaat geen rekening mee. Wie deelneemt aan de internationale cocaïnehandel met andere criminelen, moet er rekening mee houden dat druk, bedreiging en geweld te verwachten zijn als de zaken niet naar wens verlopen. Bovendien lijkt verdachte niet gestopt na de bewezenverklaarde feiten. Het dossier bevat sterke aanwijzingen dat hij zich tot de dag van zijn aanhouding heeft beziggehouden met drugshandel. Verdachte heeft deels bekend en tot op zekere hoogte openheid van zaken gegeven. De rechtbank heeft daar ook naar gekeken. De rechtbank stelt vast dat er sprake is van een overschrijding van de redelijke termijn. Deze is aangevangen op 20 september 2022 en het eindvonnis wordt gewezen op 26 mei 2025. Er is echter nog nader onderzoek uitgevoerd, waaronder het zoeken naar en verhoren van een getuige in het buitenland. De rechtbank zal met het oog daarop geen gevolgen verbinden aan de overschrijding van de redelijke termijn. De rechtbank is van oordeel dat gelet op alle hiervoor genoemde omstandigheden, waaronder het feit dat de rechtbank tot een andere bewezenverklaring komt dan de officier van justitie, aanleiding bestaat bij de straftoemeting af te wijken van wat de officier van justitie heeft gevorderd. Alles afwegende vindt de rechtbank een gevangenisstraf van 5 jaar passend. Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering. Voorlopige hechtenis Het bevel voorlopige hechtenis van verdachte is met ingang van 5 februari 2024 geschorst tot aan de einduitspraak. De verdediging heeft verzocht om de voorlopige hechtenis opnieuw te schorsen. De rechtbank komt tot bewezenverklaring van grootschalige cocaïnehandel en legt aan verdachte een forse gevangenisstraf op. Deze veroordeling dient te leiden tot een hernieuwde afweging tussen de belangen van strafvordering en de individuele belangen van de verdachte. Verdachte heeft zich tot zijn aanhouding bezig gehouden met de handel in verdovende middelen, een lucratieve bezigheid waarmee een luxe levensstijl kan worden bekostigd waarvan het moeilijk kan zijn afscheid te nemen. Dat verdachte er een luxe levensstijl op na hield kan onder meer worden afgeleid uit hetgeen tijdens de doorzoeking van zijn woning is aangetroffen. De rechtbank heeft slechts beperkt zicht gekregen op de persoonlijke omstandigheden van verdachte. Op 6 mei 2024 heeft de rechtbank beslist dat verdachte zijn paspoort terug kreeg om zijn zus in Marokko te bezoeken die terminaal ziek was en nog drie maanden te leven zou hebben. Sinds die tijd vliegt verdachte op en neer naar Marokko en leeft hij van het inkomen van zijn partner, die zwanger is en een slechte gezondheid heeft. De rechtbank is van oordeel dat op basis van het feit dat verdachte zich tot aan zijn aanhouding bezig heeft gehouden met de handel in verdovende middelen, de onduidelijkheid rondom de financiële situatie van verdachte en het gebrek aan dagbesteding in de vorm van betaald werk, het eerder aangenomen recidivegevaar nog steeds van toepassing is. De vraag is vervolgens of de persoonlijke omstandigheden gelegen in de situatie van zus en partner thans voldoende gewicht in de schaal leggen om de voorlopige hechtenis opnieuw te schorsen. De rechtbank beantwoordt deze vraag ontkennend. De medische situatie van de zus is niet opnieuw onderbouwd met stukken wat naar het oordeel van de rechtbank wel voor de hand had gelegen gezien hetgeen tijdens de behandeling in raadkamer op 6 mei 2024 naar voren is gebracht. Ook is de medische situatie van de partner van verdachte niet onderbouwd. Daarbij speelt ook mee dat de beslissing tot schorsing destijds mede werd ingegeven door het feit dat verdachte reeds geruime tijd in voorlopige hechtenis had doorgebracht en een inhoudelijke behandeling van zijn zaak op zich liet wachten. Dat is nu niet meer aan de orde. 9Beslag Onder verdachte zijn diverse telefoons, contant geld, een tas, een horloge, een ring, rekeningen en een hardware wallet in beslag genomen en niet teruggegeven. De officier van justitie heeft verzocht om de grijze Iphone verbeurd te verklaren en de overige goederen aan verdachte te retourneren. Verdachte heeft om teruggave van de ring gevraagd. Verbeurdverklaring Het horloge en € 43.000 van het totale geldbedrag worden verbeurdverklaard, omdat deze aan verdachte toebehoren en het voorwerp zijn van het onder 4 bewezen geachte. Teruggave Bij de overige voorwerpen kan de rechtbank geen relatie vaststellen tussen de bewezenverklaarde feiten en deze voorwerpen. Deze voorwerpen behoren aan verdachte toe en zullen aan hem worden teruggegeven. 10Toepasselijke wettelijke voorschriften De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen 33, 33a, 45, 47, 57 en 420bis van het Wetboek van Strafrecht en artikelen 2 en 10 van de Opiumwet. Deze wettelijke voorschriften zijn toepasselijk zoals geldend ten tijde van het bewezen geachte.

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing. Verklaart het onder 3 ten laste gelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij. Verklaart bewezen dat verdachte het onder 1, 2 en 4 ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld. Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij. Het bewezen verklaarde levert op: Feit 1: medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder B van de Opiumwet gegeven verbod; Feit 2 primair: poging tot medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder A van de Opiumwet gegeven verbod; Feit 4: witwassen en medeplegen van witwassen. Verklaart het bewezene strafbaar. Verklaart verdachte, [verdachte], daarvoor strafbaar. Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 5 (vijf) jaar. Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden. Verklaart verbeurd: 27: goednr. 736384, 1 STK Horloge, Rolex Verklaart verbeurd: van 22: goednr. G6237418: 43.000 EUR; Gelast de teruggave aan [verdachte] : van 22: goednr. G6237418: 54.000 EUR Gelast de teruggave aan [verdachte] van: 20: goednr. 736567, 1 STK Tas, Bruin, merk: Louis Vuitton 23: goednr. G6237426, 26.260 EUR; 24: goednr. G6237428, 1.250 EUR; 26: goednr. 736385, 1 STK Ring, Zilver, merk: Cartier 28: goednr. 736575, 1 STK Administratie, Oranje, merk: Louis Vuitton 29: goednr. 736375, 1 STK Telefoontoestel, Wit, merk: Apple Iphone 30: goednr. 736386, 1 STK Crypto Currency, Hardware Wallet 32: goednr. 736393, 1 STK Telefoontoestel, Zwart, merk: Samsung 34: goednr. 736397, 1 STK Telefoontoestel, Zwart, merk: Apple Iphone 35: goednr. 736391, 1 STK Telefoontoestel, Grijs, merk: Apple Iphone Wijst af het verzoek tot schorsing van de voorlopige hechtenis. Dit vonnis is gewezen door mr. C. Wildeman, voorzitter, mrs. H.J. Bos en M.C.H. Broesterhuizen, rechters, in tegenwoordigheid van mr. J.W.M. Steenbakkers, griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 26 mei 2025. [… 4] [… 4] . . [… 3] . [… 2] : [… 1] "

[medeverdachte] is als “oog” naar Colombia gegaan om de container met cocaïne te volgen tot aan het vertrek van het transport op 5 maart 2020. Verdachten hebben investeerders geregeld die meebetaalden aan de partij cocaïne die naar Nederland gebracht zou worden en aan de kosten die daarbij kwamen, zoals de partij limoenen die [verdachte] als deklading regelde. [verdachte] heeft ook zelf geld geïnvesteerd. Na het vertrek van de container uit Colombia hebben zij nog betalingen verricht. Tenslotte hebben verdachten een uithaler op de plaats van bestemming geregeld, die uiteindelijk ook voor hen bij de container is gaan kijken nadat deze op 20 maart 2020 was aangekomen in Antwerpen. Verdachten hebben verklaard dat zij denken dat zij zijn opgelicht en dat er geen cocaïne in de container heeft gezeten die uit Colombia is vertrokken en naar Antwerpen is vervoerd. De container is niet door verbalisanten onderzocht en de rechtbank kan op basis van het dossier niet vaststellen of er cocaïne in de container heeft gezeten of dat de cocaïne in een andere container – uit het zicht van verdachten – is vervoerd. In haar beoordeling gaat de rechtbank er daarom van uit dat er geen cocaïne in de container heeft gezeten. Voor een strafbare poging tot het plegen van een misdrijf moet het voornemen van de dader om dat feit te plegen zich door een begin van uitvoering hebben geopenbaard. Volgens de rechtspraak van de Hoge Raad is sprake van een begin van uitvoering als de door de verdachte verrichte gedragingen naar hun uiterlijke verschijningsvorm in voldoende concrete mate waren gericht op de voltooiing van het misdrijf. Uit de gedragingen van verdachten blijkt hun voornemen om cocaïne in Nederland in te voeren. Hun handelingen (contact met Colombiaanse cocaïnehandelaren, investeerders regelen, zelf investeren, betalingen doen, een deklading verzorgen en een uithaler regelen) zijn naar hun uiterlijke verschijningsvorm in voldoende concrete mate gericht op de voltooiing van dat voorgenomen invoeren van cocaïne, zodat er een begin van uitvoering van het voornemen is geweest. Omdat de rechtbank ervan uitgaat dat er geen cocaïne in de container zat is sprake van een ondeugdelijke poging. Er moet onderscheid worden gemaakt tussen een absoluut ondeugdelijke poging en een relatief ondeugdelijke poging. Bij een absoluut ondeugdelijke poging zal het gevolg in alle gevallen niet intreden. Bij een relatief ondeugdelijke poging zal het gevolg doorgaans wel intreden, alleen in dit concrete geval niet. Een absoluut ondeugdelijke poging is niet strafbaar, een relatief ondeugdelijke poging wel. De handelingen die verdachten hebben verricht zijn uitvoeringshandelingen die doorgaans tot de invoer van cocaïne zouden hebben geleid. Deze uitvoeringshandelingen hadden tot het door verdachten beoogde doel kunnen leiden, als de Colombiaanse cocaïnehandelaren hen – in dit concrete geval – niet hadden opgelicht. De rechtbank concludeert dan ook dat sprake is van een relatief ondeugdelijke en dus strafbare poging. De rechtbank acht daarom het medeplegen van een poging invoer van ongeveer 1.000 kilo cocaïne bewezen. Feit 4 Bij de doorzoeking van de woning van verdachte op 20 september 2022 zijn een Rolex-horloge en in totaal € 124.510 aan contant geld aangetroffen. Om tot een bewezenverklaring van witwassen te kunnen komen is nodig dat vaststaat dat een voorwerp uit misdrijf afkomstig is. Ook als niet duidelijk is uit welk specifiek misdrijf een voorwerp afkomstig is, kan in bepaalde gevallen worden bewezen dat het uit enig misdrijf afkomstig is. Het gaat dan om gevallen waarbij het op grond van de feiten en omstandigheden niet anders kan dan dat het voorwerp uit misdrijf afkomstig is. Als er op basis van de feiten en omstandigheden in het dossier sprake is van een vermoeden van witwassen mag van verdachte worden verlangd dat hij een verklaring geeft over de legale herkomst van het voorwerp. Zo’n verklaring moet concreet, verifieerbaar en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijk zijn. De omstandigheid dat zo’n verklaring van verdachte mag worden verlangd betekent niet dat het aan verdachte is om aannemelijk te maken dat het niet uit misdrijf afkomstig is. Als de verdachte zo’n verklaring heeft afgelegd ligt het op de weg van het openbaar ministerie om hier nader onderzoek naar te doen. Mede op basis van dit onderzoek moet de rechtbank beoordelen of met voldoende mate van zekerheid kan worden uitgesloten dat het voorwerp een legale herkomst heeft. In dat geval kan het niet anders dan dat het uit misdrijf afkomstig is en als verdachte dat wist kan opzetwitwassen bewezen worden. In het dossier zit geen bewijs dat het geld en het horloge uit een specifiek aan te wijzen misdrijf afkomstig zijn. De rechtbank stelt wel vast dat er sprake is van een witwasvermoeden. Uit chatberichten in de bij de doorzoeking aangetroffen telefoon van verdachte en een schrift met handgeschreven aantekeningen kan worden afgeleid dat verdachte zich na de hiervoor bewezen verklaarde feiten nog met handel in harddrugs heeft beziggehouden. Ook kunnen het geld en het horloge niet uit zijn legale inkomen worden verklaard. Horloge – witwassen bewezen Verdachte heeft over het horloge verklaard dat hij dit met geld uit zijn legale inkomsten heeft gekocht. Verdachte heeft in de onderzochte periode een beperkt legaal inkomen gehad. Het is daarom hoogst onwaarschijnlijk dat verdachte met een dergelijk inkomen zo’n duur goed heeft kunnen aanschaffen. Verdachte heeft dan ook geen concrete, verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring afgelegd over de legale herkomst van het horloge. Het witwasvermoeden staat dus nog overeind en daarom kan het niet anders dan dat het horloge uit misdrijf afkomstig is en dat verdachte dat wist. De rechtbank acht dan ook bewezen dat verdachte een uit misdrijf afkomstig horloge voorhanden heeft gehad. Geld - deels bewezen, deels vrijspraak Verdachte heeft verklaard dat het geld uit verschillende bronnen afkomstig was. Zo heeft hij verklaard dat hij € 50.000 contant had ontvangen uit de verkoop van zijn aandeel in de shoarmazaak waarvan hij mede-eigenaar was. Verdachte heeft de overnameovereenkomst en kwitanties overgelegd. Verder is op zijn verzoek de koper van zijn aandeel gehoord bij de rechter-commissaris en deze heeft de door verdachte gestelde gang van zaken bevestigd. Verder heeft verdachte verklaard dat hij en zijn vrouw ongeveer € 20.000 hebben ontvangen bij hun bruiloft, dat zijn vrouw € 30.000 heeft gepind van geld dat zij van haar vader heeft gekregen en dat hij € 7.000 contant van zijn oom had ontvangen als huursom voor een kamer die zijn oom bij hem in huis huurde. Uit het dossier blijkt dat een man met dezelfde achternaam als de moeder van verdachte op dit adres stond ingeschreven. Op verzoek van verdachte heeft zijn echtgenote ook een verklaring afgelegd bij de rechter-commissaris. Zij heeft afschriften overgelegd van pinopnames voor in totaal € 17.400 en heeft verklaard dat daarnaast € 9.000 de verkoopopbrengst van goud van haar oma betrof. Verdachte heeft op zitting verklaard dat zij in totaal meer geld hadden ontvangen maar dat een deel ook wel is opgemaakt, onder meer aan de investeringen in de mislukte cocaïnetransporten. Verdachte heeft hiermee een verklaring over de legale herkomst van een niet exact bepaald deel van het aangetroffen bedrag afgelegd die concreet, verifieerbaar en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijk is. Het openbaar ministerie heeft deze verklaring niet verder onderzocht.