ECLI:NL:RBAMS:2025:3604

vonnis RECHTBANK AMSTERDAM Afdeling privaatrecht zaaknummer: 10890782 CV EXPL 24-767 vonnis van: 30 mei 2025 fno.: 506 vonnis van de kantonrechter I n z a k e het publiekrechtelijk lichaam Open Universiteit gevestigd te Heerlen eisende partij gemachtigde: Syncasso Gerechtsdeurwaarders B.V. t e g e n [gedaagde] wonende te [woonplaats] gedaagde partij niet verschenen

Bij exploot van dagvaarding van 9 januari 2024 heeft eisende partij gevorderd dat gedaagde partij zal worden veroordeeld tot betaling van een bedrag van € 5.602,95 met nevenvordering(en), één en ander zoals in de dagvaarding nader omschreven. Gedaagde partij heeft geen uitstel verzocht en evenmin uiterlijk op de in de dagvaarding vermelde terechtzitting geantwoord. Tegen gedaagde partij is verstek verleend. Gronden van de beslissing 1. Gedaagde partij is op zijn/haar verzoek bij eisende partij ingeschreven als student voor een bepaald studiejaar. De kantonrechter stelt het volgende vast. 2. In de dagvaarding wordt vermeld dat eisende partij een door de overheid bekostigde onderwijsinstelling is als bedoeld in bijvoorbeeld de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek (WHV) Uit deze algemene toelichting in de dagvaarding blijkt niet of hier sprake is van een op grond van art. 7.43 WHW bekostigde opleiding en gedaagde partij alleen het wettelijk collegegeld als bedoeld in art. 7.45 en 7.45a WHW verschuldigd is of een niet bekostigde opleiding, zie HR 31 januari 2025 ECLI:NL:HR:2025:165 waarbij de hoogte van het instellingscollegegeld door het instellingsbestuur wordt vastgesteld (art. 7.46 lid 2 WHW). Eisende partij wordt in de gelegenheid gesteld hierover duidelijk te geven, waartoe zij in geval sprake is van een regulier bekostigde opleiding de inschrijving in het Centraal Register Opleidingen Hoger Onderwijs (croho-code) dient te verschaffen. Indien geen sprake is van een bekostigde opleiding als hiervoor bedoeld, wordt eisende partij in de gelegenheid gesteld toe te lichten en te onderbouwen dat zij heeft voldaan een aan de precontractuele en contractuele informatieplichten. Ook moet eisende partij toelichten of sprake is van het in rekening brengen van uitsluitend het wettelijk collegegeld of dat daarnaast door eisende partij nog andere bedragen worden gevorderd. Indien dit laatste het geval is wordt eisende partij in de gelegenheid gesteld de hoogte daarvan te specificeren, alsmede toe te lichten of en zo ja hoe eisende partij gedaagde partij over deze kosten heeft geïnformeerd voorafgaand aan de totstandkoming van de overeenkomst. 3. Met betrekking tot de gevorderde buitengerechtelijke incassokosten en rente overweegt de kantonrechter als volgt. 4. De kantonrechter moet in zaken waarbij de gedaagde partij een consument is ambtshalve onderzoeken of de bedingen in de Algemene voorwaarden waarop eisende partij zich beroept of zich zou kunnen beroepen, niet oneerlijk zijn in de zin van Richtlijn 93/13/EEG betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (hierna: de richtlijn). 5. Eisende partij heeft de Algemene voorwaarden (Inschrijvingsvoorwaarden van het betreffende studiejaar) overgelegd. 6. Eisende partij heeft geen (oneerlijk) beding over rente in haar voorwaarden staan, zodat zij aanspraak kan maken op de wettelijke regeling. 7. Met betrekking tot de gevorderde buitengerechtelijke incassokosten heeft eisende partij in artikel 8 sub d. het volgende in haar Algemene voorwaarden staan: 8. Betaling d. Indien bij (termijn)betaling enige financiële verplichting op grond van deze voorwaarden niet of niet op tijd wordt voldaan dan wordt de openstaande vordering in zijn geheel direct opeisbaar. Indien de aldus ontstane vordering wordt overgedragen ter incasso komen daarvoor te maken kosten voor rekening van degene die niet of niet aan zijn financiële verplichtingen heeft voldaan. 8. De kantonrechter is van oordeel dat het incassokostenbeding als oneerlijk is aan te merken, omdat uit het beding volgt dat direct incassokosten verschuldigd raken op het moment dat het collegegeld ter invordering uit handen wordt gegeven aan een incassobureau. Daarmee wordt ten nadele van de consument afgeweken van de wet, die van dwingend recht is. Ingevolge de wet is immers een veertiendagenbrief als bedoeld in artikel 6:96 lid 6 BW vereist, die moet voldoen aan de door de Hoge Raad gestelde eisen (zie ECLI:NL:HR:2016:2704). Nu het beding op grond waarvan buitengerechtelijke incassokosten in rekening kunnen worden gebracht als oneerlijk is aangemerkt, is de kantonrechter voornemens het te vernietigen. Vernietiging heeft tot gevolg dat eisende partij zich niet meer op het beding kan beroepen, maar ook dat zij zich niet meer op de wettelijke regeling kan beroepen die van toepassing zou zijn als het beding niet in de voorwaarden zou staan (HvJ EU 27 januari 2021, ECLI:EU:C:2021:68 (Dexia) en HR 10 februari 2023, ECLI:NL:HR:2023:198 (Kinderopvang)). 9. Alvorens tot vernietiging over te gaan, wordt eisende partij in de gelegenheid gesteld zich bij akte over het voornemen en de gevolgen daarvan uit te laten. 10. De zaak wordt verwezen naar de rol van over vier weken voor akte uitlating door eisende partij, zoals in ro 2. en 8. van dit vonnis is overwogen. 11. Eisende partij dient in het vervolg in iedere afzonderlijke zaak waarbij de gedaagde partij is aan te merken als een consument bij dagvaarding de onder ro 2. vermelde informatie te verschaffen en in te gaan op de (on)eerlijkheid van de bedingen die aan de vordering ten grondslag zijn c.q. kunnen worden gelegd. 12. Iedere verdere beslissing wordt aangehouden.

De kantonrechter: I. verwijst de zaak naar de rol van vrijdag 27 juni 2025 te 10.00 uur voor het nemen van een akte door eisende partij zoals hiervoor bedoeld; II. houdt iedere verdere beslissing aan. Dit vonnis is gewezen door mr. E. Pennink, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 30 mei 2025 in tegenwoordigheid van de griffier.