ECLI:NL:PHR:2023:926

=== CONCLUSIE === M.E. van Wees In de zaak [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1962, hierna: de verdachte. Inleiding 1.1 De verdachte is bij arrest van 17 januari 2022 door het gerechtshof 's-Hertogenbosch wegens 1. subsidiair "medeplichtigheid tot opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder B van de Opiumwet gegeven verbod" en 2. “medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder B van de Opiumwet gegeven verbod” veroordeeld tot één maand gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest. 1.2 Er bestaat samenhang met de zaken 22/00239 en 22/00284. In deze zaken zal ik vandaag ook concluderen. 1.3 Het cassatieberoep is ingesteld namens de verdachte en J. van Rooijen, advocaat te Tilburg, heeft twee middelen van cassatie voorgesteld. Ik bespreek beide middelen gezamenlijk. De middelen 2.1 Het eerste middel bevat de klacht dat het hof een ongeldig arrest heeft gewezen, omdat is gebleken dat een of meer raadsheren die de zaak hebben behandeld en die verantwoordelijk zijn voor het arrest, niet (op een juiste wijze) waren beëdigd. Het tweede middel bevat de klacht dat het hof een ongeldig arrest heeft gewezen, omdat is gebleken dat de advocaatgeneraal die betrokken was bij de onderhavige zaak die heeft geleid tot het arrest van het hof van 17 januari 2022, niet (op een juiste wijze) was beëdigd. 2.2 Beide middelen kunnen niet slagen, gelet op de gronden vermeld in HR 21 oktober 2022, ECLI:NL:HR:2022:1438, rechtsoverwegingen 5.2.1 tot en met 5.3 en 5.4.2 tot en met 5.7, wat betreft de raadsheren, en 5.10.1 tot en met 5.10.3, wat betreft de advocaat-generaal. Afronding 3.1 Beide middelen falen en kunnen worden afgedaan met een motivering ontleend aan art. 81 lid 1 RO. 3.2 Ambtshalve heb ik geen gronden aangetroffen die tot vernietiging van de bestreden uitspraak aanleiding behoren te geven. 3.3 Deze conclusie strekt tot verwerping van het beroep. De Procureur-Generaal bij de Hoge Raad der Nederlanden plv. AG