ECLI:NL:GHSHE:2025:1161

GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH Team belastingrecht Enkelvoudige Belastingkamer Nummers: 22/1159 en 22/1160 Hersteluitspraak ter verbetering van de uitspraak van het hof van 9 april 2025, nummers 22/1159 en 22/1160, gewezen op het hoger beroep van: [belanghebbende] , wonend in [woonplaats] , hierna: belanghebbende, en op het hoger beroep van de heffingsambtenaar van de gemeente Veldhoven, hierna: de heffingsambtenaar, tegen de uitspraak van de rechtbank Oost-Brabant (hierna: de rechtbank) van 20 april 2022, nummer SHE 21/98, in het geding tussen belanghebbende en de heffingsambtenaar.

1.1. Het hof heeft in bovenvermelde zaak op 9 april 2025 uitspraak gedaan (hierna: de uitspraak). Nadien heeft het hof ambtshalve geconstateerd dat de uitspraak een fout bevat. 1.2. In r.o. 4.23 van de uitspraak is het volgende vermeld: “4.23. (…) Daarnaast dient voor het door de heffingsambtenaar ingestelde hoger beroep een griffierecht te worden geheven van € 579 [voetnoot 16: Artikel 8:109, lid 2, Awb], omdat de uitspraak van de rechtbank uitsluitend wordt vernietigd op grond van het door belanghebbende ingestelde hoger beroep. ” en in het dictum van de uitspraak het volgende: “bepaalt dat van de heffingsambtenaar een griffierecht wordt geheven van € 579;” Waar in deze volzin “€ 579” staat, had, gelet op artikel 8:109, lid 1, letter c, en lid 2, Algemene wet bestuursrecht (tekst 2022) “€ 548” moeten staan. 1.3. Herstel van deze fout brengt mee dat het dictum als volgt komt te luiden: “bepaalt dat van de heffingsambtenaar een griffierecht wordt geheven van € 548;”

Het hof: - herstelt de uitspraak van 9 april 2025, nummers 22/1159 en 22/1160, op de hiervoor in onderdeel 1.3 vermelde wijze. De uitspraak is gedaan door A.J. Kromhout, raadsheer, in tegenwoordigheid van A.S. van Middelkoop, als griffier.

De griffier, De raadsheer, A.S. van Middelkoop A.J. Kromhout Het aanwenden van een rechtsmiddel Tegen deze hersteluitspraak staat geen beroep in cassatie of een ander rechtsmiddel open. Hoge Raad 15 april 2011, ECLI:NL:HR:2011:BP6600. Zie Hoge Raad 6 december 2013, ECLI:NL:HR:2013:1449.