ECLI:NL:GHARL:2026:5198

Vasthouden mobiel elektronisch apparaat. Een dictafoon is een mobiel elektronisch apparaat dat kan worden gebruikt voor communicatie of informatieverwerking. Niet is vereist dat dit apparaat een draadloze verbinding, een scherm of moderne interactieve functies heeft. GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN zittingsplaats Leeuwarden Zaaknummer : Wahv 200.360.574/01 CJIB-nummer : 253196560 Uitspraak d.d. : 10 augustus 2026 Arrest op het hoger beroep inzake de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv) tegen de beslissing van de kantonrechter van de rechtbank Overijssel van 1 oktober 2025, betreffende [de betrokkene] (hierna: de betrokkene), wonende te [woonplaats] . De beslissing van de kantonrechter De kantonrechter heeft het beroep van de betrokkene tegen de beslissing van de officier van justitie gedeeltelijk gegrond verklaard en de sanctie gematigd tot een bedrag van € 175,-. Het verloop van de procedure De betrokkene heeft hoger beroep ingesteld tegen de beslissing van de kantonrechter. De advocaat-generaal heeft een verweerschrift ingediend. De betrokkene heeft het beroep schriftelijk nader toegelicht. De advocaat-generaal heeft de gelegenheid gekregen daarop te reageren. Van die gelegenheid is geen gebruik gemaakt. De beoordeling 1. Aan de betrokkene is bij inleidende beschikking een sanctie opgelegd van € 350,- voor: “als bestuurder tijdens het rijden een mobiel elektronisch apparaat vasthouden”. Deze gedraging zou zijn verricht op 19 oktober 2022 om 11:24 uur op de locatie Abcoude 3 in Abcoude met het voertuig met het kenteken [kenteken] . De kantonrechter heeft het sanctiebedrag gematigd wegens schending van de hoorplicht door de officier van justitie en overschrijding van de redelijke termijn van berechting in eerste aanleg. 2. De betrokkene voert aan dat hij het niet eens is met de beslissing van de kantonrechter, omdat de inhoud van het proces-verbaal niet juist is. De ambtenaar heeft namelijk, blijkens zijn verklaring, vanaf een viaduct in een bus geconstateerd dat de betrokkene een mobiele telefoon met het merk iPhone in zijn hand vasthield, terwijl het technisch onmogelijk is om het merk te herkennen. Alle mobiele telefoons hebben namelijk hetzelfde uiterlijk. Tevens klopt de verklaring van de betrokkene in het proces-verbaal niet. De betrokkene heeft bij staandehouding aangegeven dat hij geen mobiele telefoon, maar een dictafoon, vasthield. De betrokkene heeft verklaard dat hij een tekst op de dictafoon insprak, maar de ambtenaar heeft genoteerd dat de betrokkene heeft verklaard dat hij aan het bellen was. De betrokkene stelt dat hij wordt veroordeeld op basis van zijn eigen verklaring. De verklaringen van de ambtenaren zijn niet op waarheid gestoeld. 3. In de nadere toelichting stelt de betrokkene zich in reactie op het verweerschrift op het standpunt dat de dictafoon niet beschikt over een simkaartslot, WiFi, Bluetooth of enige andere vorm van draadloze verbinding. Daarnaast slaat het apparaat enkel geluid lokaal op op een geheugenkaart zonder verdere netwerkinteractie, zodat de dictafoon niet onder het verbod van artikel 61a van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 (RVV 1990) valt. De verwijzing van de advocaatgeneraal naar het arrest van het hof van 8 januari 2024 (ECLI:NL:GHARL:2024:119) gaat in de onderhavige zaak niet op, nu dat vaak apparaten met schermen en moderne interactieve functies betreffen. Het vasthouden van deze dictafoon is qua afleiding en gevaarzetting vergelijkbaar met het vasthouden van een microfoon van een 27MC-bak of een analoge memorecorder. De laatstbedoelde handeling is blijkens de Nota van toelichting niet verboden op grond van artikel 61a van het RVV 1990, aldus de betrokkene. 4. De onder 1. genoemde gedraging betreft een overtreding van artikel 61a van het RVV 1990. Dit artikel luidt als volgt: “Het is degene die een voertuig bestuurt verboden tijdens het rijden een mobiel elektronisch apparaat dat gebruikt kan worden voor communicatie of informatieverwerking vast te houden. Onder een mobiel elektronisch apparaat wordt in elk geval verstaan een mobiele telefoon, een tabletcomputer of een mediaspeler.” 5. De Nota van toelichting bij het besluit van 24 juni 2019 tot wijziging van het RVV 1990 (uitbreiding verbod vasthouden mobiele telefoon in het verkeer, Stb. 2019, 237, p. 5) houdt onder meer het volgende in: “De term << mobiel elektronisch apparaat>> is dus ruimer dan de huidige term <<mobiele telefoon>>. Onder de nieuwe term vallen in ieder geval alle mobiele telefoons. Ook tabletcomputers, digitale foto- en videocamera’s, e-readers, laptops, mobiele navigatieapparaten, mobiele televisies en mediaspelers met een video- of audiofunctie vallen er in ieder geval onder, ook indien deze apparaten met snoeren en kabels zijn verbonden aan het voertuig. (…) De spreeksleutel van een in het voertuig ingebouwde mobilofoon of 27MC-bakkie valt niet onder de term mobiel elektronisch apparaat.” 6. Dat de gedraging is verricht, moet voldoende blijken uit de beschikbare gegevens. Of van de juistheid van deze gegevens kan worden uitgegaan, is ervan afhankelijk of de betrokkene argumenten heeft aangevoerd die leiden tot twijfel aan de juistheid van (delen van) die gegevens dan wel het dossier daar aanleiding toe geeft. 7. De gegevens waarop de ambtenaar zich bij de oplegging van de sanctie heeft gebaseerd, zijn opgenomen in het zaakoverzicht. Dit zaakoverzicht bevat de informatie die in de inleidende beschikking is vermeld en daarnaast onder meer de volgende gegevens: “Ik, verbalisant, zag de bestuurder een mobiele telefoon in zijn rechterhand tijdens het rijden over de openbare weg. Merk iPhone. (…) Bijlagen: een fotografische opname. (…) Verklaring betrokkene: was even aan het bellen.” 8. Verder bevat het dossier een foto van de dictafoon en een aanvullend proces-verbaal van 29 november 2022, waarin de ambtenaar onder meer het volgende verklaart: “Tijdens het passeren van het voertuig zag ik verbalisant dat betrokkene een mobiele telefoon in de hand hield en hier tegen sprak. Dit heeft betrokkene ook als verklaring toegegeven in zijn verklaring aan de collega. Ik verbalisant wil nog toevoegen dat ik in een autobus zat en duidelijk zicht had in de passerende voertuigen. Wij waren op die dag en op deze manier bezig met actie tegen het handheld bellen in voertuigen.” 9. De ambtenaar heeft verklaard dat hij zag dat de betrokkene tijdens het rijden een mobiele telefoon, specifiek een mobiele telefoon van het merk iPhone, vasthield. Door de betrokkene is echter vanaf de procedure in administratief beroep aangevoerd dat hij geen mobiele telefoon, maar een dictafoon vasthield. Daar komt bij dat de ambtenaar een foto van de dictafoon bij zijn verklaring heeft gevoegd. Gelet op de verklaring van de betrokkene zelf dat hij een tekst aan het inspreken was op de dictafoon en de door de ambtenaar gemaakte foto van de dictafoon acht het hof het daarom aannemelijk dat de betrokkene tijdens het rijden een dictafoon vasthield. Nu de ambtenaar heeft gezien dat de betrokkene een apparaat vasthield en de betrokkene dit niet betwist, ziet het hof zich vervolgens voor de vraag gesteld of kan worden vastgesteld dat de gedraging is verricht. Voor het antwoord op deze vraag is van belang of de dictafoon een mobiel elektronisch apparaat in de zin van artikel 61a van het RVV 1990 is. 10. Het hof is van oordeel dat sprake is van een mobiel elektronisch apparaat dat gebruikt kan worden voor communicatie of informatieverwerking en overweegt daartoe het volgende. Met de dictafoon, die de betrokkene ten tijde van de constatering van de gedraging vasthield, kunnen onder andere spraakopnames worden gemaakt, bewaard en afgespeeld. Ingevolge de Nota van toelichting vallen mediaspelers met een audiofunctie ook onder de reikwijdte van artikel 61a van het RVV 1990. Gelet op de mogelijkheden van de dictafoon is daarom sprake van een gelijkenis met dergelijke mediaspelers. Daarnaast kunnen de spraakopnames met een USBkabel op een PC worden overgezet.