ECLI:NL:GHARL:2026:1321

=== VOLLEDIG === ECLI:NL:GHARL:2026:1321 text/xml public 2026-03-13T12:00:31 2026-03-05 Raad voor de Rechtspraak nl Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 2026-03-05 200.362.337/01 Uitspraak Hoger beroep NL Leeuwarden Civiel recht; Personen- en familierecht Rechtspraak.nl http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:GHARL:2026:1321 text/html public 2026-03-12T14:22:54 2026-03-13 Raad voor de Rechtspraak nl ECLI:NL:GHARL:2026:1321 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden , 05-03-2026 / 200.362.337/01 Familierecht. Bekrachtiging OTS. De ondertoezichtstelling is nodig om de belangen van de kinderen en inzet van hulpverlening te waarborgen (artikel 1:255 lid 1 onder a en b BW). Ouders hebben de kinderen niet kunnen beschermen tegen hoogoplopende ruzies en volwassenzaken, wat zijn weerslag heeft op de kinderen. Verzoek aan de GI om op traumasensitieve wijze de samenwerking aan te gaan met moeder. GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN locatie Leeuwarden afdeling civiel recht zaaknummer gerechtshof 200.362.337/01 (zaaknummer rechtbank Noord-Nederland 201241) beschikking van 5 maart 2026 in de zaak van [verzoekster] (de moeder), die woont in [woonplaats] , verzoekster in hoger beroep, advocaat: mr. J.D. Nijenhuis te Leeuwarden, en de raad voor de kinderbescherming (de raad), regio Noord Nederland, locatie Leeuwarden, verweerder in hoger beroep. Als belanghebbenden zijn aangemerkt: 1 [belanghebbende] (de vader), die woont in [woonplaats] , 2. de gecertificeerde instelling Regiecentrum Bescherming en Veiligheid (de GI), gevestigd in Leeuwarden. 1 Samenvatting De kinderrechter in de rechtbank Noord-Nederland, locatie Leeuwarden, heeft [de minderjarige1] en [de minderjarige2] , op verzoek van de raad, onder toezicht gesteld tot 5 september 2026. Die beslissing is vastgelegd in een beschikking van 5 september 2025. Het hof beslist dat dit zo moet blijven en legt hierna uit waarom. 2 De feiten 2.1. De ouders hebben samen twee kinderen: - [de minderjarige1] , geboren [in] 2015; en - [de minderjarige2] , geboren [in] 2019. De ouders hebben samen het gezag over [de minderjarige1] . De moeder heeft alleen het gezag over [de minderjarige2] . 2.2. De kinderen wonen bij de moeder. De door de ouders (begin 2025) afgesproken zorgregeling, waarbij de vader en de kinderen elkaar elk weekend en op een doordeweekse dag zien, wordt op dit moment structureel uitgevoerd. 3 De procedure bij het hof 3.1. De moeder is het niet eens met de beslissing van de kinderrechter van 5 september 2025 (genoemd onder 1). Zij komt daarvan in hoger beroep. Zij wil dat het hof de beslissing van de kinderrechter ongedaan maakt. 3.2. De raad wil dat de beslissing in stand blijft. 3.3. Het hof heeft de volgende stukken ontvangen: - het beroepschrift met bijlage(n); - twee brieven van de raad, van 22 en 30 december 2025, waarin de raad aangeeft ter zitting verweer te voeren; - een brief van de GI van 13 januari 2026 met bijlage(n); - een journaalbericht namens de moeder van 19 januari 2026 met bijlage(n). 3.4. [de minderjarige1] is uitgenodigd om te vertellen wat hij vindt van de ondertoezichtstelling, maar heeft hiervan geen gebruik gemaakt. 3.5. De zitting bij het hof was op 27 januari 2026. Aanwezig waren: de moeder, met haar advocaat; twee vertegenwoordigers van de raad; drie vertegenwoordigers van de GI; de vader. 4 Het oordeel van het hof De wet 4.1. De kinderrechter kan een kind onder toezicht stellen als het kind ernstig in zijn ontwikkeling wordt bedreigd. Dat is als er grote zorgen zijn over zijn ontwikkeling. Ook moet vast komen te staan dat de ouders niet of niet genoeg meewerken aan vrijwillige hulpverlening. Ten slotte moet de kinderrechter ervan kunnen uitgaan dat de ouders de opvoeding en verzorging binnen een aanvaardbare termijn weer helemaal zelf op zich kunnen nemen . Dat is de periode van onzekerheid die een kind kan overbruggen zonder ernstige schade op te lopen in zijn ontwikkeling. De ondertoezichtstelling 4.2. Het hof is van oordeel dat de kinderrechter [de minderjarige1] en [de minderjarige2] terecht onder toezicht heeft gesteld. Het hof neemt de overwegingen van de kinderrechter over en voegt hier het volgende aan toe. 4.3. Uit het dossier blijken forse zorgen over de opvoedingssituatie van [de minderjarige1] en [de minderjarige2] . Zij hebben veel onrust en onveiligheid meegemaakt, waaronder de relatiebreuk en ruzies tussen de ouders, wisselingen in hun woon- en opvoedsituatie, een nieuwe partner van de moeder waarbij sprake was van huiselijk geweld en het overlijden van de laatste partner van de moeder. Dit heeft ook veel impact gehad op de moeder. De kinderen zijn veelvuldig blootgesteld aan spanningen en escalaties tussen de ouders, onder andere tijdens de overdrachtsmomenten. Er zijn in dit verband meerdere zorgmeldingen gedaan bij Veilig Thuis (door politie, huisarts, ambulancedienst en ziekenhuis). In februari 2025 is de situatie zodanig uit de hand gelopen dat de moeder met fors letsel (aan hoofd en bovenarm), door de vader toegebracht met een voorwerp, in het ziekenhuis is beland. Hieraan voorafgaand zou de moeder een hamer door het raam van de vader hebben gegooid. [de minderjarige2] heeft alles gezien. Vanwege de problematische situatie tussen de ouders werden de omgangsafspraken niet meer (structureel) nagekomen. Dit alles heeft zijn weerslag op de kinderen. Uit de stukken blijken zorgen over loyaliteitsproblematiek bij de kinderen en over agressieve uitlatingen van [de minderjarige1] (over bijvoorbeeld het doden van de vader of hulpverleners). Ook school heeft melding gemaakt van zorgelijk gedrag bij de kinderen, veelvuldig schoolverzuim en er is sprake van een leerachterstand bij [de minderjarige1] , waardoor hij is teruggeplaatst naar groep 6. Hij kampt(e) met lichamelijke klachten (buikpijn, een vol hoofd) en concentratieproblemen. De ouders zijn gering gemotiveerd voor hulpverlening. Uit informatie van [naam1] blijkt dat de moeder de noodzaak van die hulpverlening niet inziet, de schuld bij de vader legt en weinig openheid wil geven. Zo wilde zij niet dat er contact werd gelegd met school, de indicatie vanuit het gebiedsteam niet tekenen en niet op gesprek komen (d.d. 13 mei 2025). Eind mei 2025 weigerde de moeder alle hulpverlening en is zij een kort geding gestart voor ontzegging van de omgang, vanwege zorgen over drugsgebruik en agressie van de vader. Na overleg met Veilig Thuis en de raad is besloten tot een verzoek tot onderzoek. 4.4. De GI heeft een plan van aanpak opgesteld (d.d. 18 oktober 2025) en bekeken welke hulpverlening nodig is binnen het gezin. De ouders hebben op 7 januari jl. een eerste gesprek gehad bij [naam2] . Deze organisatie biedt pendelmediation aan ouders, met als doel een (nieuw) ouderschapsplan op te stellen, en doet onderzoek naar wat de kinderen nodig hebben voor henzelf en in de woonsituatie bij beide ouders, door middel van observaties. De ouders vinden een ondertoezichtstelling niet nodig, omdat het nu wel weer goed gaat en zij zelf hulp kunnen inschakelen. De vader heeft ter zitting aangegeven geen hulpvraag te hebben. De zorgregeling wordt uitgevoerd en [de minderjarige1] kan vaker naar de vader gaan als hij dat wil (vanwege ‘de gamekamer’ of om te sleutelen). [de minderjarige1] had baat bij de gesprekken via het gebiedsteam, maar die zijn gestopt toen de GI betrokken raakte. Hij zit nu op boksen en dat is volgens de moeder een fijne uitlaatklep voor hem. De moeder heeft contact gezocht met de huisarts en staat op de wachtlijst voor traumabegeleiding. 4.5. Het hof is van oordeel dat de betrokkenheid van de GI noodzakelijk is om de belangen van de kinderen en de inzet van passende hulpverlening te waarborgen. Zoals hiervoor al overwogen hebben de kinderen in hun jonge leven veel negatieve gebeurtenissen meegemaakt. De ouders hebben de kinderen onvoldoende kunnen beschermen tegen hun hoogoplopende ruzies. Integendeel, er zijn signalen (vanuit de huisarts, politie en hulpverlening) dat de kinderen worden ingezet in de ruzies tussen de ouders en dat de moeder de kinderen belast met volwassenzaken. Verschillende instanties hebben zorgen geuit over het welzijn en de sociaal-emotionele ontwikkeling van de kinderen.