ECLI:NL:GHARL:2020:5722

GERECHTSHOF ARNHEM - LEEUWARDEN Locatie Arnhem nummer 19/00984 uitspraakdatum: 28 juli 2020 Uitspraak van de tweede meervoudige belastingkamer op het hoger beroep van [X] B.V. te [Z] (hierna: belanghebbende) tegen de uitspraak van rechtbank Gelderland van 14 juni 2019, nummer AWB 18/2991, in het geding tussen belanghebbende en de inspecteur van de Belastingdienst/Kantoor Emmen (hierna: de Inspecteur) 1 Ontstaan en loop van het geding 1.1. Aan belanghebbende is een naheffingsaanslag in de belasting van personenauto’s en motorrijwielen (hierna: BPM) opgelegd ter zake van een personenauto van het merk en type Audi A5 Sportback 3.0 TFSI S5 Quattro (hierna: de auto). 1.2. De Inspecteur heeft bij uitspraak op bezwaar het bezwaar ongegrond verklaard. 1.3. Belanghebbende heeft daartegen beroep ingesteld bij de rechtbank Gelderland (hierna: de Rechtbank). De Rechtbank heeft het beroep ongegrond verklaard. 1.4. Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld. 1.5. De Inspecteur heeft het Hof in overweging gegeven zonder behandeling ter zitting uitspraak te doen. Het Hof heeft belanghebbende bij aangetekende brief van 19 mei 2020 gevraagd of zij ter zitting wenst te worden gehoord. Belanghebbende heeft het Hof schriftelijk laten weten van dat recht geen gebruik te maken. Daarop heeft het Hof bepaald dat het onderzoek ter zitting achterwege blijft. 2 De vaststaande feiten 2.1. Belanghebbende heeft op 6 september 2017 aangifte BPM gedaan voor de onderhavige, uit een andere lidstaat van de Europese Unie afkomstige, gebruikte auto. Op aangifte is € 5.714 aan BPM voldaan, uitgaande van het voor het jaar 2016 geldende tarief. De auto is op 16 september 2017 in het Nederlandse kentekenregister op naam geregistreerd. 2.2. De auto is in een andere lidstaat van de Europese Unie op 18 januari 2017 voor het eerst toegelaten op de weg. 2.3. Ter zake van de registratie van de auto in het Nederlandse kentekenregister heeft de Inspecteur € 1.052 aan BPM van belanghebbende nageheven, uitgaande van het voor het jaar 2017 geldende tarief. 3 Het geschil In geschil is of belanghebbende voor de auto met een beroep op artikel 110 VWEU in verbinding met artikel 16a van de Wet op de belasting van personenauto’s en motorrijwielen 1992 (hierna: de Wet) een lager tarief aan BPM mag toepassen dan dat van 2017, te weten het tarief dat gold in 2016. Belanghebbende beantwoordt die vraag bevestigend en de Inspecteur ontkennend. 4 Beoordeling van het geschil 4.1. De partijen in deze procedure verdeeld houdende vraag dient, gelet op het arrest HR 1 mei 2020, nr. 18/02168, ECLI:NL:HR:2020:821, bevestigend te worden beantwoord. Het Hof acht namelijk aannemelijk dat op het tijdstip van registratie (op 16 september 2017) in Nederland gebruikte motorvoertuigen in de handel waren die gelijksoortig zijn aan de auto en een gelijke handelsinkoopwaarde hebben, en dat daartoe motorvoertuigen behoorden die (i) in de eerste twee maanden van 2017 voor het eerst op de weg in Nederland zijn toegelaten, en (ii) ter zake waarvan BPM is geheven naar het tarief van 2016. Een verschil in tarief is uitsluitend terug te voeren op de toepassing van artikel 16a van de Wet en heeft niets uit te staan met kenmerken of eigenschappen van de motorvoertuigen die de handelsinkoopwaarde van de auto beïnvloeden. Het gelijk is derhalve aan de zijde van belanghebbende. Dit betekent dat de naheffingsaanslag moet worden vernietigd. 4.2. Het hoger beroep van belanghebbende is gegrond. 5 Proceskosten 5.1. Nu het Hof het hoger beroep gegrond verklaart, dient de Inspecteur aan belanghebbende het betaalde griffierecht te vergoeden. 5.2. Het Hof ziet aanleiding de Inspecteur te veroordelen in de kosten die belanghebbende in verband met de behandeling van het bezwaar, het beroep en het hoger beroep heeft moeten maken en neemt daarbij in aanmerking dat de zaken met de nummers 19/00983 en 19/00984 in hoger beroep met elkaar samenhangen als bedoeld in artikel 3 van het Besluit proceskosten bestuursrecht (hierna: het Besluit), zodat deze voor de toepassing van artikel 2, eerste lid, onder a, van het Besluit als één zaak worden aangemerkt. 5.3. De voor vergoeding in aanmerking komende kosten van door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand stelt het Hof overeenkomstig het Besluit vast op € 522 voor de bezwaarfase (2 punten (bezwaarschrift en hoorzitting)  wegingsfactor 1  € 261), € 1.050 voor de beroepsfase (2 punten (beroepschrift, bijwonen zitting)  wegingsfactor 1  € 525) en de helft van € 525 voor de hogerberoepsfase (1 punt (hogerberoepschrift)  wegingsfactor 1  samenhang 1  € 525), ofwel in totaal op € 1.834,50. 6 Beslissing Het Hof: vernietigt de uitspraak van de Rechtbank, verklaart het bij de Rechtbank ingestelde beroep gegrond, vernietigt de uitspraak van de Inspecteur, vernietigt de naheffingsaanslag, veroordeelt de Inspecteur in de proceskosten van belanghebbende tot een bedrag van € 1.834,50, en gelast dat de Inspecteur aan belanghebbende het betaalde griffierecht vergoedt, te weten € 338 in verband met het beroep bij de Rechtbank en € 519 in verband met het hoger beroep bij het Hof. Deze uitspraak is gedaan door mr. V.F.R. Woeltjes, voorzitter, mr. A. van Dongen en mr. T.H.J. Verhagen, in tegenwoordigheid van drs. S. Darwinkel als griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 28 juli 2020. De griffier, De voorzitter is verhinderd de uitspraak te ondertekenen. In verband daarmee is de uitspraak ondertekend door mr. A. van Dongen. (S. Darwinkel) (A. van Dongen) Afschriften zijn aangetekend per post verzonden op 28 juli 2020. Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl . Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie stellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Als zij geen gebruik willen maken van digitaal procederen kunnen deze personen het beroepschrift in cassatie sturen aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), postbus 20303, 2500 EH Den Haag. Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie www.hogeraad.nl ). Bij het instellen van beroep in cassatie moet het volgende in acht worden genomen: 1. bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak gevoegd; 2 - ( alleen bij procederen op papier) het beroepschrift moet ondertekend zijn; 3 - het beroepschrift moet ten minste het volgende vermelden: a. de naam en het adres van de indiener; b. de dagtekening; c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht; d. de gronden van het beroep in cassatie. Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.