ECLI:NL:GHAMS:2025:2547

afdeling strafrecht parketnummer: 23-003229-23 datum uitspraak: 2 juli 2025 TEGENSPRAAK (gemachtigd raadsman) Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Amsterdam van 30 november 2023 in de strafzaak onder parketnummer 13-256703-23 tegen: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] ( Oekraïne ) op [geboortedag] 2004, adres: zonder bekende woon- of verblijfplaats. Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 18 juni 2025 en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg. Het openbaar ministerie heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de raadsman naar voren heeft gebracht. Tenlastelegging Aan de verdachte is tenlastegelegd dat: primair hij, op of omstreeks 2 oktober 2023 te Amsterdam, in elk geval in Nederland, een reisdocument en/of identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht, te weten een Oekraïens paspoort met documentnummer [nummer] ten name van [verdachte] , valselijk heeft opgemaakt of vervalst; subsidiairhij, op of omstreeks 2 oktober 2023 te Amsterdam, in elk geval in Nederland, een reisdocument en/of identiteitsbewijs als bedoeld in het eerste lid van artikel 231 van het Wetboek van Strafrecht, te weten een Oekraïens paspoort met documentnummer [nummer] op naam van [verdachte] , waarvan hij, verdachte, wist of redelijkerwijs moest vermoeden dat deze vals of vervalst was, heeft afgeleverd en/of voorhanden heeft gehad, door voornoemd document te overhandigen aan de Immigratie en Naturalisatiedienst. Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, heeft het hof deze verbeterd gelezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad. Vonnis waarvan beroep Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof in deze zaak anders dan de politierechter tot een bewezenverklaring komt. Bewijsoverweging De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte dient te worden veroordeeld voor het primair tenlastegelegde. Hij legt aan dit standpunt ten grondslag dat de verklaring van de verdachte dat de twee laatste bladzijden van het paspoort vanzelf hebben losgelaten, gelet op de productkwaliteit van een paspoort hoogst onwaarschijnlijk is en dat de verdachte dus zelf verantwoordelijk is geweest voor het verwijderen van de bladzijden. Mocht het hof niet tot een veroordeling komen van het primair tenlastegelegde, dan dient de verdachte te worden veroordeeld voor het subsidiair tenlastegelegde, nu de verdachte het vervalste paspoort heeft aangeboden aan de Immigratie en Naturalisatiedienst, aldus de advocaat-generaal. De raadsman heeft vrijspraak bepleit van hetgeen de verdachte ten laste is gelegd. Volgens hem ontbreekt wettig en overtuigend bewijs voor de wetenschap van de verdachte dat het paspoort vals of vervalst was en voor het opzettelijk afleveren en voorhanden hebben van het valse of vervalste paspoort. De verdachte heeft de bladzijden niet zelf verwijderd en hij had geen reden om zijn reisbewegingen te verhullen. Het hof overweegt als volgt. Uit het zich in het dossier bevindende proces-verbaal van bevindingen van 2 oktober 2023 volgt dat de verdachte zich op die datum heeft gemeld bij de intakebalie van de Immigratie- en Naturalisatiedienst te Amsterdam met een Oekraïens paspoort op zijn naam, waarvan het laatste blad, bevattende twee bladzijden met daarop de laatste twee paginanummers, ontbrak. De verdachte heeft hierover in diens verhoor ten overstaan van de politie verklaard dat de ontbrekende bladzijde vanzelf los is geraakt van het paspoort en dat hij deze bladzijde heeft weggegooid. Het hof overweegt dat door het weggooien van dat laatste blad het paspoort incompleet is geworden. Dit heeft tot gevolg dat geen, in ieder geval niet eenvoudig, controle is uit te oefenen op de vraag welke reisbewegingen de verdachte heeft gemaakt en welke landen hij heeft bezocht voordat hij in Nederland aankwam. Een incompleet paspoort is aan te merken als een vervalst paspoort. Daarbij acht het hof het van belang dat de verdachte het laatste blad van zijn paspoort heeft weggegooid terwijl naar de eigen waarneming van het hof ter zitting het voorste blad in het paspoort (het tegenblad van het ontbrekende blad) in het paspoort met plakband is vastgeplakt. Het hof kan deze feiten niet anders duiden dan dat de verdachte wist dat hij een incompleet en dus vervalst paspoort voorhanden heeft gehad en dat hij dit paspoort, wetende dat het vervalst was, voorhanden had en heeft afgeleverd door het te overhandigen aan de Immigratie- en Naturalisatiedienst. Het hof acht dan ook bewezen hetgeen subsidiair aan de verdachte ten laste is gelegd. Van het primair ten laste gelegde wordt hij vrijgesproken, nu niet op basis van het voorhanden dossier valt vast te stellen dat de verdachte de hem daar verweten gedragingen (ergens) in Nederland heeft gepleegd. Bewezenverklaring Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het subsidiair tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat: subsidiairhij, op 2 oktober 2023 te Amsterdam, een reisdocument als bedoeld in het eerste lid van artikel 231 van het Wetboek van Strafrecht, te weten een Oekraïens paspoort met documentnummer [nummer] op naam van [verdachte] , waarvan hij, verdachte, wist dat dit vervalst was, heeft afgeleverd en voorhanden heeft gehad, door voornoemd document te overhandigen aan de Immigratie- en Naturalisatiedienst. Hetgeen subsidiair meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken. Het bewezenverklaarde is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat, zoals deze na het eventueel instellen van beroep in cassatie zullen worden opgenomen in de op te maken aanvulling op dit arrest. Strafbaarheid van het bewezenverklaarde Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het subsidiair bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is. Het subsidiair bewezenverklaarde levert op: een reisdocument afleveren en voorhanden hebben, waarvan hij weet, dat het vervalst is. Strafbaarheid van de verdachte De verdachte is strafbaar, omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het subsidiair bewezenverklaarde uitsluit. Oplegging van straf en maatregel De politierechter in de rechtbank Amsterdam heeft de verdachte van het tenlastegelegde vrijgesproken. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het primair tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van twee maanden, met aftrek van de tijd die de verdachte heeft doorgebracht in voorarrest. De raadsman heeft in het geval van veroordeling het hof verzocht toepassing te geven aan artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht. Hij heeft daartoe aangevoerd dat de verdachte nog jong is, niet eerder is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten en dat een eventuele veroordeling gevolgen zal hebben voor zijn asielstatus in Nederland. Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte.

Het hof: Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht: Verklaart niet bewezen dat de verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij. Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het subsidiair tenlastegelegde heeft begaan. Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij. Verklaart het subsidiair bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar. Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 60 (zestig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 30 (dertig) dagen hechtenis. Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde taakstraf in mindering zal worden gebracht, volgens de maatstaf van twee uren taakstraf per in voorarrest doorgebrachte dag, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht. Beveelt de onttrekking aan het verkeer van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: 1 STK Paspoort (Omschrijving: PL1300-2023223440-6403251, Oekraïne). Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. J.L. Bruinsma, mr. B.E. Dijkers en mr. A.C. Huisman, in tegenwoordigheid van mr. S. Geensen, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 2 juli 2025. Mr. Huisman is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.

=== […]