ECLI:NL:GHAMS:2024:3299

afdeling strafrecht parketnummer: 23-001857-22 datum uitspraak: 28 november 2024 TEGENSPRAAK Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Holland van 4 juli 2022 in de strafzaak onder parketnummer 15-129854-19 tegen: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1999, adres: [adres]. Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 14 november 2024. Tegen voormeld vonnis is namens de verdachte hoger beroep ingesteld. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en de raadsvrouw naar voren hebben gebracht. Tenlastelegging Aan de verdachte is tenlastegelegd dat: 1.zij op of omstreeks 28 mei 2019, te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met één of meer ander(en), althans alleen, (een) voorwerp(en) (te weten: (contante) geldbedragen van 5.360 euro en/of 1.000,- euro en/of drie horloges (merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 1], en/of merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 2], en/of merk Hermès, type Kelly) heeft verworven, voorhanden gehad, overgedragen en/of omgezet en/of van voornoemd(e) voorwerp(en) (te weten die geldbedragen van 5.360 euro en/of 1.000 euro en/of die horloges), gebruik heeft gemaakt en/of de werkelijke aard en/of de herkomst en/of de vindplaats en/of de vervreemding en/of de verplaatsing heeft verborgen en/of verhuld en/of heeft verborgen en/of verhuld wie de rechthebbende was en/of wie dit/deze voorwerp(en) voorhanden had, terwijl zij wist(en), althans redelijkerwijs had(den) moeten vermoeden, dat dit/deze voorwerp(en) - onmiddellijk of middellijk - (mede) afkomstig was/waren uit enig (eigen) misdrijf; 2. zij op of omstreeks 28 mei 2019, te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met één of meer ander(en), althans alleen, één of meer goederen, te weten twee horloges (merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 1], en/of merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 2]), in strijd met de artikelen 40 en 41 van het Communautair Douanewetboek niet heeft aangebracht bij de inspecteur, zulks terwijl zij, verdachte en/of haar mededader(s), het feit heeft/hebben begaan (al dan niet) met het oogmerk om de rechten bij invoer die ter zake van genoemde goederen waren verschuldigd, te ontduiken en/of de ontduiking daarvan te bevorderen. Het hof zal de zinsnede in feit 2 ‘in strijd met de artikelen 40 en 41 van het Communautair Douanewetboek’ verbeterd lezen en vervangen door ‘in strijd met artikel 139, eerste lid, van het Douanewetboek van de Unie’. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad. Vonnis waarvan beroep Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat daarvan slechts aantekening is gedaan ingevolge artikel 378a van het Wetboek van Strafvordering. Standpunten van partijen De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat feit 1 en feit 2 wettig en overtuigend kunnen worden bewezen. De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte van feit 1 en feit 2 moet worden vrijgesproken. Wat betreft feit 1 kan primair niet worden bewezen dat de voorwerpen (geldbedragen en horloges) afkomstig zijn uit enig misdrijf. De verdachte heeft een concrete, min of meer verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring afgelegd over de herkomst van de aangetroffen voorwerpen. Subsidiair – indien het hof bewezen acht dat de voorwerpen afkomstig zijn uit enig misdrijf – kan niet worden bewezen dat de verdachte wetenschap had van de criminele herkomst van de voorwerpen; enkel schuldwitwassen kan dan worden bewezen. Wat betreft feit 2 kan niet worden bewezen dat de verdachte (voorwaardelijk) opzet had op het niet aanbrengen van de binnengebrachte goederen (twee Rolex horloges) bij de inspecteur, laat staan dat zij dit feit heeft begaan met het oogmerk de rechten bij invoer die ter zake van de goederen zijn verschuldigd, te ontduiken. De verdachte is vanaf haar twaalfde jaar niet meer naar school geweest. Bewijsoverweging

Op 28 mei 2019, omstreeks 06.15 uur, werd op de luchthaven Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, door de Douane bij de groene doorgang een controle uitgevoerd. Bij het passeren van de groene douanedoorgang werden de verdachte en [medeverdachte], met bagage, aangesproken. Met de keuze voor de groene doorgang gaven zij er blijk van niets ten invoer te hebben aan te geven. Naast deze douanedoorgang hangt een informatiebord waarop is vermeld wanneer aangifte dient te worden gedaan. Tijdens de controle van de handbagage werden hierin twee horloge-dozen van Rolex aangetroffen waar de horloges uit waren gehaald. De verdachte en [medeverdachte] droegen allebei een herenhorloge van het merk Rolex. Op de vraag over de aanschaf van de Rolex horloges werd een factuur getoond met datum 27 mei 2019. [medeverdachte] heeft het Rolex horloge dat om haar pols zat niet aangebracht bij de inspecteur, terwijl hiervoor een bedrag van € 2.416,38 aan belasting moest worden betaald, hetgeen niet is voldaan. De verdachte heeft het Rolex horloge dat om haar pols zat ook niet aangebracht bij de inspecteur, terwijl hiervoor een bedrag van € 2.025,53 aan belasting moest worden betaald, hetgeen evenmin is voldaan. Op de boardingpass van de verdachte en [medeverdachte] stond vlucht [vlucht] van Dubai naar Amsterdam vermeld. Het horloge dat [medeverdachte] droeg, betrof een Rolex Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 2]. In de portemonnee van [medeverdachte] zat een totaalbedrag van € 5.360,00. Dit bedrag bestond uit 10 biljetten van € 500,00, 1 biljet van € 200,00, 2 biljetten van € 50,00, 1 biljet van € 20,00 en 4 biljetten van € 10,00. Het horloge dat de verdachte droeg, betrof een Rolex Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 1]. In de portemonnee van de verdachte zat een totaalbedrag van € 1.000,00, bestaande uit twee biljetten van € 500,00. Op de door de verdachte en [medeverdachte] overhandigde factuur stond dat op 27 mei 2019, op de luchthaven van Dubai, door [medeverdachte] twee Rolex horloges waren gekocht voor een totaalbedrag van € 22.104,53 in contanten. De verdachte en [medeverdachte] hebben verklaard dat zij deze horloges samen op de luchthaven hebben gekocht. De bankrekening van de verdachte en [medeverdachte] zijn over de periode van 1 augustus 2018 tot en met 1 augustus 2019 onderzocht. Op de bankrekening met het rekeningnummer [rekeningnummer 1] ten name van [medeverdachte] zijn twee bronnen van inkomen bekend, namelijk bijstandsuitkeringen en toeslagen. [medeverdachte] heeft in de opgevraagde periode een totaalbedrag ter hoogte van € 7.509,71 aan bijstandsuitkering ontvangen en een totaalbedrag van € 7.534,00 aan toeslagen. Ook is er € 2.097,82 aan kinderbijslag uitgekeerd. Op de bankrekening met het rekeningnummer [rekeningnummer 2] ten name van de verdachte zijn twee bronnen van inkomen bekend, namelijk contante stortingen en toeslagen. In de opgevraagde periode is een totaalbedrag van € 3.310,00 aan contant geld gestort en is een totaalbedrag van € 1.172,00 overgeboekt aan toeslagen.

Feit 1: medeplegen van witwassen Witwashandeling Het hof is van oordeel dat kan worden bewezen dat de verdachte op 28 mei 2019 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, tezamen in vereniging met de medeverdachte [medeverdachte], de geldbedragen van € 5.360,00 en € 1.000,00 evenals de twee Rolex horloges type Oyster Perpetual Datejust (model [nummer 1] en model [nummer 2]) voorhanden heeft gehad. De verdachte en [medeverdachte] droegen deze geldbedragen en horloges immers bij zich. Daarnaast is in de ruimbagage van de verdachte ook het horloge van het merk Hermès, type Kelly, aangetroffen en kan worden vastgesteld dat zij ook dat horloge voorhanden heeft gehad. Afkomstig uit enig misdrijf en wetenschap Het hof moet vervolgens de vraag beantwoorden of bewezen kan worden dat het geldbedrag van in totaal € 6.360,00, de twee Rolex horloges en het Hermès horloge (mede) afkomstig zijn uit enig misdrijf. In deze zaak is geen sprake van direct bewijs dat (een van) deze voorwerpen afkomstig is/zijn uit een concreet gronddelict. Dat de voorwerpen afkomstig zijn uit “enig misdrijf” kan niettemin worden bewezen als het op grond van de vastgestelde feiten en omstandigheden niet anders kan zijn dan dat het voorwerp afkomstig is uit enig misdrijf. Naar het oordeel van het hof zijn in deze zaak de volgende witwastypologieën van toepassing: (i) het fysiek vervoeren van grote bedragen in contanten brengt een aanzienlijk veiligheidsrisico met zich; (ii) de transactie waarbij twee Rolex horloges zijn aangekocht staat niet in verhouding tot de inkomsten van de verdachte en [medeverdachte] (hun inkomsten tezamen bestaan enkel uit een bijstandsuitkering, toeslagen en contant gestort geld van beperkte omvang); (iii) het voorhanden hebben van grote hoeveelheden contant geld, zonder noodzaak daartoe op grond van bedrijf of beroep (de verdachte en [medeverdachte] hebben beiden geen werk). Het is een feit van algemene bekendheid dat diverse vormen van criminaliteit gepaard gaan met grote hoeveelheden contant geld in doorgaans grote coupures, terwijl coupures van € 500,00 in het normale Nederlandse betalingsverkeer zelden worden gebruikt (de verdachte en [medeverdachte] hadden allebei dergelijke coupures voorhanden). Uit deze omstandigheden tezamen volgt dat sprake is van een gerechtvaardigd vermoeden van witwassen. Dat betekent dat van de verdachte een concrete, min of meer verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring mag worden verlangd dat het geldbedrag van in totaal € 6.360,00, de twee Rolex horloges en het Hermès horloge niet van misdrijf afkomstig zijn. De verdachte heeft verklaard dat zij en haar moeder [medeverdachte] geld cadeau hadden gekregen van twee mannen in Dubai, genaamd [naam 1] en [naam 2], en dat zij hiervan samen met haar moeder de twee Rolex horloges heeft gekocht en dat zijzelf na deze aankoop een bedrag van € 1.000,00 over had. Deze verklaring acht het hof onvoldoende concreet, niet verifieerbaar en op voorhand hoogst onwaarschijnlijk. De verklaring is niet verifieerbaar, omdat de verdachte en [medeverdachte] – behalve de voornamen [naam 2] en [naam 1] – geen informatie hebben verschaft over contactgegevens van (een van) deze mannen op basis waarvan hun identiteit kan worden achterhaald. Het hof vindt het bovendien op voorhand hoogst onwaarschijnlijk dat twee mannen een groot geldbedrag (contant) schenken aan twee voor hen tot dan toe onbekende vrouwen. Het aldus door de verdachte geboden tegenwicht tegen de verdenking van witwassen geeft onvoldoende aanleiding tot een nader onderzoek door het openbaar ministerie. Er is daarom geen andere conclusie mogelijk dan dat de tenlastegelegde twee Rolex horloges en het geldbedrag van € 6.360,00 onmiddellijk of middellijk uit enig misdrijf afkomstig zijn. Uit hetgeen hiervoor is overwogen, volgt eveneens dat de verdachte en [medeverdachte] dit wisten. De verdachte heeft verder verklaard dat het Hermès horloge een verjaardagscadeau is dat zij op 27 februari 2019 heeft gekregen van [naam 3], woonachtig in [plaats]. Het hof is van oordeel dat de verdachte daarmee een concrete, verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring heeft gegeven dat het voorwerp niet van misdrijf afkomstig is en dat het openbaar ministerie nader onderzoek naar die verklaring had kunnen verrichten. Nu een nader onderzoek naar de verklaring van de verdachte door het openbaar ministerie achterwege is gebleven, kan niet worden geoordeeld dat het niet anders kan zijn dan dat het ten laste gelegde Hermès horloge uit enig misdrijf afkomstig is. Dit betekent dat niet is bewezen dat de verdachte het Hermès horloge heeft witgewassen, zodat zij hiervan (partieel) moet worden vrijgesproken. Medeplegen Het hof is van oordeel dat bewezen is dat de verdachte de geldbedragen van € 5.360,00 en € 1.000,00 evenals de twee Rolex horloges tezamen en in vereniging met [medeverdachte] heeft witgewassen. Op basis van het dossier en de verklaringen van de verdachte en [medeverdachte] kan worden vastgesteld dat zij samen naar Dubai zijn gevlogen, dat zij voorafgaand aan de terugreis samen op de luchthaven van Dubai twee Rolex horloges hebben gekocht met contant geld en dat zij samen terug zijn gevlogen naar Amsterdam, alwaar is geconstateerd dat zij beiden contant geld (biljetten van € 500,00) bij zich hadden en beiden een Rolex horloge om de pols droegen. Op basis hiervan is het hof van oordeel dat sprake is van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en [medeverdachte], zodat medeplegen zal worden bewezenverklaard. Het hof acht dan ook – met uitzondering van het Hermès horloge type Kelly – wettig en overtuigend bewezen hetgeen de verdachte onder 1 ten laste is gelegd. Feit 2: medeplegen van overtreding van de Algemene douanewet Juridisch kader Volgens artikel 139, eerste lid, van het Douanewetboek van de Unie moeten goederen die in het douanegebied van de Unie worden gebracht, onmiddellijk bij aankomst bij de douane worden aangebracht. Dit geldt voor luchtreizigers die goederen invoeren waarvan de totale waarde meer dan € 430,00 per persoon bedraagt (artikel 41 Verordening (EG) nr. 1186/2009 jo. artikel 7, eerste lid, van Richtlijn 2007/74/EG). Artikel 10:1, eerste lid, aanhef en onder d, van de Algemene Douanewet stelt strafbaar het in strijd met artikel 139, eerste lid, van het Douanewetboek van de Unie niet of niet tijdig bij de inspecteur aanbrengen van binnengebrachte goederen. Toepassing en medeplegen De verdachte en [medeverdachte] zijn op 28 mei 2019 samen vanuit Dubai naar Nederland gereisd. Op Schiphol droeg [medeverdachte] een Rolex horloge type Oyster Perpetual Datejust model [nummer 2] om haar pols en de verdachte droeg een horloge van hetzelfde merk, model [nummer 1] om haar pols. De waarde van deze Rolex horloges bedroeg elk meer dan het vrijgestelde bedrag van € 430,00 per persoon. De verdachte en [medeverdachte] moesten deze goederen aanbrengen bij de inspecteur toen zij deze goederen het douanegebied binnenbrachten. Door te kiezen voor de groene doorgang, hebben zij dit nagelaten. De twee Rolex horloges zijn in één aankoop door de verdachte en [medeverdachte] vlak voor hun vertrek uit Dubai aangekocht en geen van hen heeft (een van) deze horloges bij de inspecteur aangebracht. Deze omstandigheden wijzen op een gezamenlijke uitvoering van het delict waarbij zij nauw en bewust hebben samengewerkt. Het hof is dan ook van oordeel dat de verdachte deze gedraging met [medeverdachte] heeft medegepleegd.

Het hof: Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht. Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan. Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij. Verklaart het onder 1 en 2 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar. Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 4 (vier) weken. Bepaalt dat de gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt. Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 30 (dertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 15 (vijftien) dagen hechtenis. Verklaart verbeurd de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten: 1000 EUR (ibg. 28-5-2019) 1 STK Horloge (omschrijving: Rolex, chassisnr: model [nummer 1]). Gelast de teruggave aan de verdachte van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: 1 STK Horloge (omschrijving: Hermes, chassisnr: [nummer 3]). Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. H.A. Stalenhoef, mr. A.P.M. van Rijn en mr. M. Koek, in tegenwoordigheid van mr. N.M. Simons, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 28 november 2024. De jongste raadsheer is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.

=== […] Een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (AMB-001B). Een overzichtsproces-verbaal van 30 maart 2021, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (OPV). Een proces-verbaal fiscaal van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-002A) (inclusief bijlage). Een proces-verbaal fiscaal van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-002B) (inclusief bijlagen). Een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-001A). Geschrift, zijnde een kennisgeving van inbeslagneming op 28 mei 2019. Een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-001A). Een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-001A). Geschrift, zijnde een kennisgeving van inbeslagneming op 28 mei 2019. Uit de wijze waarop dit bedrag is samengesteld, leidt het hof af dat de Rolex horloges zijn aangekocht voor (omgerekend) ongeveer € 10.000,00 per stuk (OPV). Een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-001A) en een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (AMB-001B). Een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-001A). Een proces-verbaal van bevindingen inzake bankrekeningnummer [rekeningnummer 1] ten name van [medeverdachte] van 19 maart 2021, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (AMB-005). Een proces-verbaal van bevindingen inzake bankrekeningnummer [rekeningnummer 2] ten name van [verdachte] van 19 maart 2021, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (AMB-006).

afdeling strafrecht parketnummer: 23-001857-22 datum uitspraak: 28 november 2024 TEGENSPRAAK Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Holland van 4 juli 2022 in de strafzaak onder parketnummer 15-129854-19 tegen: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1999, adres: [adres]. Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 14 november 2024. Tegen voormeld vonnis is namens de verdachte hoger beroep ingesteld. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en de raadsvrouw naar voren hebben gebracht. Tenlastelegging Aan de verdachte is tenlastegelegd dat: 1.zij op of omstreeks 28 mei 2019, te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met één of meer ander(en), althans alleen, (een) voorwerp(en) (te weten: (contante) geldbedragen van 5.360 euro en/of 1.000,- euro en/of drie horloges (merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 1], en/of merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 2], en/of merk Hermès, type Kelly) heeft verworven, voorhanden gehad, overgedragen en/of omgezet en/of van voornoemd(e) voorwerp(en) (te weten die geldbedragen van 5.360 euro en/of 1.000 euro en/of die horloges), gebruik heeft gemaakt en/of de werkelijke aard en/of de herkomst en/of de vindplaats en/of de vervreemding en/of de verplaatsing heeft verborgen en/of verhuld en/of heeft verborgen en/of verhuld wie de rechthebbende was en/of wie dit/deze voorwerp(en) voorhanden had, terwijl zij wist(en), althans redelijkerwijs had(den) moeten vermoeden, dat dit/deze voorwerp(en) - onmiddellijk of middellijk - (mede) afkomstig was/waren uit enig (eigen) misdrijf; 2. zij op of omstreeks 28 mei 2019, te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met één of meer ander(en), althans alleen, één of meer goederen, te weten twee horloges (merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 1], en/of merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 2]), in strijd met de artikelen 40 en 41 van het Communautair Douanewetboek niet heeft aangebracht bij de inspecteur, zulks terwijl zij, verdachte en/of haar mededader(s), het feit heeft/hebben begaan (al dan niet) met het oogmerk om de rechten bij invoer die ter zake van genoemde goederen waren verschuldigd, te ontduiken en/of de ontduiking daarvan te bevorderen. Het hof zal de zinsnede in feit 2 ‘in strijd met de artikelen 40 en 41 van het Communautair Douanewetboek’ verbeterd lezen en vervangen door ‘in strijd met artikel 139, eerste lid, van het Douanewetboek van de Unie’. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad. Vonnis waarvan beroep Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat daarvan slechts aantekening is gedaan ingevolge artikel 378a van het Wetboek van Strafvordering. Standpunten van partijen De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat feit 1 en feit 2 wettig en overtuigend kunnen worden bewezen. De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte van feit 1 en feit 2 moet worden vrijgesproken. Wat betreft feit 1 kan primair niet worden bewezen dat de voorwerpen (geldbedragen en horloges) afkomstig zijn uit enig misdrijf. De verdachte heeft een concrete, min of meer verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring afgelegd over de herkomst van de aangetroffen voorwerpen. Subsidiair – indien het hof bewezen acht dat de voorwerpen afkomstig zijn uit enig misdrijf – kan niet worden bewezen dat de verdachte wetenschap had van de criminele herkomst van de voorwerpen; enkel schuldwitwassen kan dan worden bewezen. Wat betreft feit 2 kan niet worden bewezen dat de verdachte (voorwaardelijk) opzet had op het niet aanbrengen van de binnengebrachte goederen (twee Rolex horloges) bij de inspecteur, laat staan dat zij dit feit heeft begaan met het oogmerk de rechten bij invoer die ter zake van de goederen zijn verschuldigd, te ontduiken. De verdachte is vanaf haar twaalfde jaar niet meer naar school geweest. Bewijsoverweging

Op 28 mei 2019, omstreeks 06.15 uur, werd op de luchthaven Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, door de Douane bij de groene doorgang een controle uitgevoerd. Bij het passeren van de groene douanedoorgang werden de verdachte en [medeverdachte], met bagage, aangesproken. Met de keuze voor de groene doorgang gaven zij er blijk van niets ten invoer te hebben aan te geven. Naast deze douanedoorgang hangt een informatiebord waarop is vermeld wanneer aangifte dient te worden gedaan. Tijdens de controle van de handbagage werden hierin twee horloge-dozen van Rolex aangetroffen waar de horloges uit waren gehaald. De verdachte en [medeverdachte] droegen allebei een herenhorloge van het merk Rolex. Op de vraag over de aanschaf van de Rolex horloges werd een factuur getoond met datum 27 mei 2019. [medeverdachte] heeft het Rolex horloge dat om haar pols zat niet aangebracht bij de inspecteur, terwijl hiervoor een bedrag van € 2.416,38 aan belasting moest worden betaald, hetgeen niet is voldaan. De verdachte heeft het Rolex horloge dat om haar pols zat ook niet aangebracht bij de inspecteur, terwijl hiervoor een bedrag van € 2.025,53 aan belasting moest worden betaald, hetgeen evenmin is voldaan. Op de boardingpass van de verdachte en [medeverdachte] stond vlucht [vlucht] van Dubai naar Amsterdam vermeld. Het horloge dat [medeverdachte] droeg, betrof een Rolex Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 2]. In de portemonnee van [medeverdachte] zat een totaalbedrag van € 5.360,00. Dit bedrag bestond uit 10 biljetten van € 500,00, 1 biljet van € 200,00, 2 biljetten van € 50,00, 1 biljet van € 20,00 en 4 biljetten van € 10,00. Het horloge dat de verdachte droeg, betrof een Rolex Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 1]. In de portemonnee van de verdachte zat een totaalbedrag van € 1.000,00, bestaande uit twee biljetten van € 500,00. Op de door de verdachte en [medeverdachte] overhandigde factuur stond dat op 27 mei 2019, op de luchthaven van Dubai, door [medeverdachte] twee Rolex horloges waren gekocht voor een totaalbedrag van € 22.104,53 in contanten. De verdachte en [medeverdachte] hebben verklaard dat zij deze horloges samen op de luchthaven hebben gekocht. De bankrekening van de verdachte en [medeverdachte] zijn over de periode van 1 augustus 2018 tot en met 1 augustus 2019 onderzocht. Op de bankrekening met het rekeningnummer [rekeningnummer 1] ten name van [medeverdachte] zijn twee bronnen van inkomen bekend, namelijk bijstandsuitkeringen en toeslagen. [medeverdachte] heeft in de opgevraagde periode een totaalbedrag ter hoogte van € 7.509,71 aan bijstandsuitkering ontvangen en een totaalbedrag van € 7.534,00 aan toeslagen. Ook is er € 2.097,82 aan kinderbijslag uitgekeerd. Op de bankrekening met het rekeningnummer [rekeningnummer 2] ten name van de verdachte zijn twee bronnen van inkomen bekend, namelijk contante stortingen en toeslagen. In de opgevraagde periode is een totaalbedrag van € 3.310,00 aan contant geld gestort en is een totaalbedrag van € 1.172,00 overgeboekt aan toeslagen.

Feit 1: medeplegen van witwassen Witwashandeling Het hof is van oordeel dat kan worden bewezen dat de verdachte op 28 mei 2019 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, tezamen in vereniging met de medeverdachte [medeverdachte], de geldbedragen van € 5.360,00 en € 1.000,00 evenals de twee Rolex horloges type Oyster Perpetual Datejust (model [nummer 1] en model [nummer 2]) voorhanden heeft gehad. De verdachte en [medeverdachte] droegen deze geldbedragen en horloges immers bij zich. Daarnaast is in de ruimbagage van de verdachte ook het horloge van het merk Hermès, type Kelly, aangetroffen en kan worden vastgesteld dat zij ook dat horloge voorhanden heeft gehad. Afkomstig uit enig misdrijf en wetenschap Het hof moet vervolgens de vraag beantwoorden of bewezen kan worden dat het geldbedrag van in totaal € 6.360,00, de twee Rolex horloges en het Hermès horloge (mede) afkomstig zijn uit enig misdrijf. In deze zaak is geen sprake van direct bewijs dat (een van) deze voorwerpen afkomstig is/zijn uit een concreet gronddelict. Dat de voorwerpen afkomstig zijn uit “enig misdrijf” kan niettemin worden bewezen als het op grond van de vastgestelde feiten en omstandigheden niet anders kan zijn dan dat het voorwerp afkomstig is uit enig misdrijf. Naar het oordeel van het hof zijn in deze zaak de volgende witwastypologieën van toepassing: (i) het fysiek vervoeren van grote bedragen in contanten brengt een aanzienlijk veiligheidsrisico met zich; (ii) de transactie waarbij twee Rolex horloges zijn aangekocht staat niet in verhouding tot de inkomsten van de verdachte en [medeverdachte] (hun inkomsten tezamen bestaan enkel uit een bijstandsuitkering, toeslagen en contant gestort geld van beperkte omvang); (iii) het voorhanden hebben van grote hoeveelheden contant geld, zonder noodzaak daartoe op grond van bedrijf of beroep (de verdachte en [medeverdachte] hebben beiden geen werk). Het is een feit van algemene bekendheid dat diverse vormen van criminaliteit gepaard gaan met grote hoeveelheden contant geld in doorgaans grote coupures, terwijl coupures van € 500,00 in het normale Nederlandse betalingsverkeer zelden worden gebruikt (de verdachte en [medeverdachte] hadden allebei dergelijke coupures voorhanden). Uit deze omstandigheden tezamen volgt dat sprake is van een gerechtvaardigd vermoeden van witwassen. Dat betekent dat van de verdachte een concrete, min of meer verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring mag worden verlangd dat het geldbedrag van in totaal € 6.360,00, de twee Rolex horloges en het Hermès horloge niet van misdrijf afkomstig zijn. De verdachte heeft verklaard dat zij en haar moeder [medeverdachte] geld cadeau hadden gekregen van twee mannen in Dubai, genaamd [naam 1] en [naam 2], en dat zij hiervan samen met haar moeder de twee Rolex horloges heeft gekocht en dat zijzelf na deze aankoop een bedrag van € 1.000,00 over had. Deze verklaring acht het hof onvoldoende concreet, niet verifieerbaar en op voorhand hoogst onwaarschijnlijk. De verklaring is niet verifieerbaar, omdat de verdachte en [medeverdachte] – behalve de voornamen [naam 2] en [naam 1] – geen informatie hebben verschaft over contactgegevens van (een van) deze mannen op basis waarvan hun identiteit kan worden achterhaald. Het hof vindt het bovendien op voorhand hoogst onwaarschijnlijk dat twee mannen een groot geldbedrag (contant) schenken aan twee voor hen tot dan toe onbekende vrouwen. Het aldus door de verdachte geboden tegenwicht tegen de verdenking van witwassen geeft onvoldoende aanleiding tot een nader onderzoek door het openbaar ministerie. Er is daarom geen andere conclusie mogelijk dan dat de tenlastegelegde twee Rolex horloges en het geldbedrag van € 6.360,00 onmiddellijk of middellijk uit enig misdrijf afkomstig zijn. Uit hetgeen hiervoor is overwogen, volgt eveneens dat de verdachte en [medeverdachte] dit wisten. De verdachte heeft verder verklaard dat het Hermès horloge een verjaardagscadeau is dat zij op 27 februari 2019 heeft gekregen van [naam 3], woonachtig in [plaats]. Het hof is van oordeel dat de verdachte daarmee een concrete, verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring heeft gegeven dat het voorwerp niet van misdrijf afkomstig is en dat het openbaar ministerie nader onderzoek naar die verklaring had kunnen verrichten. Nu een nader onderzoek naar de verklaring van de verdachte door het openbaar ministerie achterwege is gebleven, kan niet worden geoordeeld dat het niet anders kan zijn dan dat het ten laste gelegde Hermès horloge uit enig misdrijf afkomstig is. Dit betekent dat niet is bewezen dat de verdachte het Hermès horloge heeft witgewassen, zodat zij hiervan (partieel) moet worden vrijgesproken. Medeplegen Het hof is van oordeel dat bewezen is dat de verdachte de geldbedragen van € 5.360,00 en € 1.000,00 evenals de twee Rolex horloges tezamen en in vereniging met [medeverdachte] heeft witgewassen. Op basis van het dossier en de verklaringen van de verdachte en [medeverdachte] kan worden vastgesteld dat zij samen naar Dubai zijn gevlogen, dat zij voorafgaand aan de terugreis samen op de luchthaven van Dubai twee Rolex horloges hebben gekocht met contant geld en dat zij samen terug zijn gevlogen naar Amsterdam, alwaar is geconstateerd dat zij beiden contant geld (biljetten van € 500,00) bij zich hadden en beiden een Rolex horloge om de pols droegen. Op basis hiervan is het hof van oordeel dat sprake is van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en [medeverdachte], zodat medeplegen zal worden bewezenverklaard. Het hof acht dan ook – met uitzondering van het Hermès horloge type Kelly – wettig en overtuigend bewezen hetgeen de verdachte onder 1 ten laste is gelegd. Feit 2: medeplegen van overtreding van de Algemene douanewet Juridisch kader Volgens artikel 139, eerste lid, van het Douanewetboek van de Unie moeten goederen die in het douanegebied van de Unie worden gebracht, onmiddellijk bij aankomst bij de douane worden aangebracht. Dit geldt voor luchtreizigers die goederen invoeren waarvan de totale waarde meer dan € 430,00 per persoon bedraagt (artikel 41 Verordening (EG) nr. 1186/2009 jo. artikel 7, eerste lid, van Richtlijn 2007/74/EG). Artikel 10:1, eerste lid, aanhef en onder d, van de Algemene Douanewet stelt strafbaar het in strijd met artikel 139, eerste lid, van het Douanewetboek van de Unie niet of niet tijdig bij de inspecteur aanbrengen van binnengebrachte goederen. Toepassing en medeplegen De verdachte en [medeverdachte] zijn op 28 mei 2019 samen vanuit Dubai naar Nederland gereisd. Op Schiphol droeg [medeverdachte] een Rolex horloge type Oyster Perpetual Datejust model [nummer 2] om haar pols en de verdachte droeg een horloge van hetzelfde merk, model [nummer 1] om haar pols. De waarde van deze Rolex horloges bedroeg elk meer dan het vrijgestelde bedrag van € 430,00 per persoon. De verdachte en [medeverdachte] moesten deze goederen aanbrengen bij de inspecteur toen zij deze goederen het douanegebied binnenbrachten. Door te kiezen voor de groene doorgang, hebben zij dit nagelaten. De twee Rolex horloges zijn in één aankoop door de verdachte en [medeverdachte] vlak voor hun vertrek uit Dubai aangekocht en geen van hen heeft (een van) deze horloges bij de inspecteur aangebracht. Deze omstandigheden wijzen op een gezamenlijke uitvoering van het delict waarbij zij nauw en bewust hebben samengewerkt. Het hof is dan ook van oordeel dat de verdachte deze gedraging met [medeverdachte] heeft medegepleegd.

Het hof: Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht. Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan. Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij. Verklaart het onder 1 en 2 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar. Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 4 (vier) weken. Bepaalt dat de gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt. Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 30 (dertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 15 (vijftien) dagen hechtenis. Verklaart verbeurd de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten: 1000 EUR (ibg. 28-5-2019) 1 STK Horloge (omschrijving: Rolex, chassisnr: model [nummer 1]). Gelast de teruggave aan de verdachte van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: 1 STK Horloge (omschrijving: Hermes, chassisnr: [nummer 3]). Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. H.A. Stalenhoef, mr. A.P.M. van Rijn en mr. M. Koek, in tegenwoordigheid van mr. N.M. Simons, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 28 november 2024. De jongste raadsheer is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.

=== […] Een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (AMB-001B). Een overzichtsproces-verbaal van 30 maart 2021, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (OPV). Een proces-verbaal fiscaal van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-002A) (inclusief bijlage). Een proces-verbaal fiscaal van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-002B) (inclusief bijlagen). Een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-001A). Geschrift, zijnde een kennisgeving van inbeslagneming op 28 mei 2019. Een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-001A). Een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-001A). Geschrift, zijnde een kennisgeving van inbeslagneming op 28 mei 2019. Uit de wijze waarop dit bedrag is samengesteld, leidt het hof af dat de Rolex horloges zijn aangekocht voor (omgerekend) ongeveer € 10.000,00 per stuk (OPV). Een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-001A) en een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (AMB-001B). Een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-001A). Een proces-verbaal van bevindingen inzake bankrekeningnummer [rekeningnummer 1] ten name van [medeverdachte] van 19 maart 2021, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (AMB-005). Een proces-verbaal van bevindingen inzake bankrekeningnummer [rekeningnummer 2] ten name van [verdachte] van 19 maart 2021, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (AMB-006).

afdeling strafrecht parketnummer: 23-001857-22 datum uitspraak: 28 november 2024 TEGENSPRAAK Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Holland van 4 juli 2022 in de strafzaak onder parketnummer 15-129854-19 tegen: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1999, adres: [adres]. Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 14 november 2024. Tegen voormeld vonnis is namens de verdachte hoger beroep ingesteld. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en de raadsvrouw naar voren hebben gebracht. Tenlastelegging Aan de verdachte is tenlastegelegd dat: 1.zij op of omstreeks 28 mei 2019, te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met één of meer ander(en), althans alleen, (een) voorwerp(en) (te weten: (contante) geldbedragen van 5.360 euro en/of 1.000,- euro en/of drie horloges (merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 1], en/of merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 2], en/of merk Hermès, type Kelly) heeft verworven, voorhanden gehad, overgedragen en/of omgezet en/of van voornoemd(e) voorwerp(en) (te weten die geldbedragen van 5.360 euro en/of 1.000 euro en/of die horloges), gebruik heeft gemaakt en/of de werkelijke aard en/of de herkomst en/of de vindplaats en/of de vervreemding en/of de verplaatsing heeft verborgen en/of verhuld en/of heeft verborgen en/of verhuld wie de rechthebbende was en/of wie dit/deze voorwerp(en) voorhanden had, terwijl zij wist(en), althans redelijkerwijs had(den) moeten vermoeden, dat dit/deze voorwerp(en) - onmiddellijk of middellijk - (mede) afkomstig was/waren uit enig (eigen) misdrijf; 2. zij op of omstreeks 28 mei 2019, te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met één of meer ander(en), althans alleen, één of meer goederen, te weten twee horloges (merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 1], en/of merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 2]), in strijd met de artikelen 40 en 41 van het Communautair Douanewetboek niet heeft aangebracht bij de inspecteur, zulks terwijl zij, verdachte en/of haar mededader(s), het feit heeft/hebben begaan (al dan niet) met het oogmerk om de rechten bij invoer die ter zake van genoemde goederen waren verschuldigd, te ontduiken en/of de ontduiking daarvan te bevorderen. Het hof zal de zinsnede in feit 2 ‘in strijd met de artikelen 40 en 41 van het Communautair Douanewetboek’ verbeterd lezen en vervangen door ‘in strijd met artikel 139, eerste lid, van het Douanewetboek van de Unie’. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad. Vonnis waarvan beroep Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat daarvan slechts aantekening is gedaan ingevolge artikel 378a van het Wetboek van Strafvordering. Standpunten van partijen De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat feit 1 en feit 2 wettig en overtuigend kunnen worden bewezen. De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte van feit 1 en feit 2 moet worden vrijgesproken. Wat betreft feit 1 kan primair niet worden bewezen dat de voorwerpen (geldbedragen en horloges) afkomstig zijn uit enig misdrijf. De verdachte heeft een concrete, min of meer verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring afgelegd over de herkomst van de aangetroffen voorwerpen. Subsidiair – indien het hof bewezen acht dat de voorwerpen afkomstig zijn uit enig misdrijf – kan niet worden bewezen dat de verdachte wetenschap had van de criminele herkomst van de voorwerpen; enkel schuldwitwassen kan dan worden bewezen. Wat betreft feit 2 kan niet worden bewezen dat de verdachte (voorwaardelijk) opzet had op het niet aanbrengen van de binnengebrachte goederen (twee Rolex horloges) bij de inspecteur, laat staan dat zij dit feit heeft begaan met het oogmerk de rechten bij invoer die ter zake van de goederen zijn verschuldigd, te ontduiken. De verdachte is vanaf haar twaalfde jaar niet meer naar school geweest. Bewijsoverweging

Op 28 mei 2019, omstreeks 06.15 uur, werd op de luchthaven Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, door de Douane bij de groene doorgang een controle uitgevoerd. Bij het passeren van de groene douanedoorgang werden de verdachte en [medeverdachte], met bagage, aangesproken. Met de keuze voor de groene doorgang gaven zij er blijk van niets ten invoer te hebben aan te geven. Naast deze douanedoorgang hangt een informatiebord waarop is vermeld wanneer aangifte dient te worden gedaan. Tijdens de controle van de handbagage werden hierin twee horloge-dozen van Rolex aangetroffen waar de horloges uit waren gehaald. De verdachte en [medeverdachte] droegen allebei een herenhorloge van het merk Rolex. Op de vraag over de aanschaf van de Rolex horloges werd een factuur getoond met datum 27 mei 2019. [medeverdachte] heeft het Rolex horloge dat om haar pols zat niet aangebracht bij de inspecteur, terwijl hiervoor een bedrag van € 2.416,38 aan belasting moest worden betaald, hetgeen niet is voldaan. De verdachte heeft het Rolex horloge dat om haar pols zat ook niet aangebracht bij de inspecteur, terwijl hiervoor een bedrag van € 2.025,53 aan belasting moest worden betaald, hetgeen evenmin is voldaan. Op de boardingpass van de verdachte en [medeverdachte] stond vlucht [vlucht] van Dubai naar Amsterdam vermeld. Het horloge dat [medeverdachte] droeg, betrof een Rolex Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 2]. In de portemonnee van [medeverdachte] zat een totaalbedrag van € 5.360,00. Dit bedrag bestond uit 10 biljetten van € 500,00, 1 biljet van € 200,00, 2 biljetten van € 50,00, 1 biljet van € 20,00 en 4 biljetten van € 10,00. Het horloge dat de verdachte droeg, betrof een Rolex Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 1]. In de portemonnee van de verdachte zat een totaalbedrag van € 1.000,00, bestaande uit twee biljetten van € 500,00. Op de door de verdachte en [medeverdachte] overhandigde factuur stond dat op 27 mei 2019, op de luchthaven van Dubai, door [medeverdachte] twee Rolex horloges waren gekocht voor een totaalbedrag van € 22.104,53 in contanten. De verdachte en [medeverdachte] hebben verklaard dat zij deze horloges samen op de luchthaven hebben gekocht. De bankrekening van de verdachte en [medeverdachte] zijn over de periode van 1 augustus 2018 tot en met 1 augustus 2019 onderzocht. Op de bankrekening met het rekeningnummer [rekeningnummer 1] ten name van [medeverdachte] zijn twee bronnen van inkomen bekend, namelijk bijstandsuitkeringen en toeslagen. [medeverdachte] heeft in de opgevraagde periode een totaalbedrag ter hoogte van € 7.509,71 aan bijstandsuitkering ontvangen en een totaalbedrag van € 7.534,00 aan toeslagen. Ook is er € 2.097,82 aan kinderbijslag uitgekeerd. Op de bankrekening met het rekeningnummer [rekeningnummer 2] ten name van de verdachte zijn twee bronnen van inkomen bekend, namelijk contante stortingen en toeslagen. In de opgevraagde periode is een totaalbedrag van € 3.310,00 aan contant geld gestort en is een totaalbedrag van € 1.172,00 overgeboekt aan toeslagen.

Feit 1: medeplegen van witwassen Witwashandeling Het hof is van oordeel dat kan worden bewezen dat de verdachte op 28 mei 2019 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, tezamen in vereniging met de medeverdachte [medeverdachte], de geldbedragen van € 5.360,00 en € 1.000,00 evenals de twee Rolex horloges type Oyster Perpetual Datejust (model [nummer 1] en model [nummer 2]) voorhanden heeft gehad. De verdachte en [medeverdachte] droegen deze geldbedragen en horloges immers bij zich. Daarnaast is in de ruimbagage van de verdachte ook het horloge van het merk Hermès, type Kelly, aangetroffen en kan worden vastgesteld dat zij ook dat horloge voorhanden heeft gehad. Afkomstig uit enig misdrijf en wetenschap Het hof moet vervolgens de vraag beantwoorden of bewezen kan worden dat het geldbedrag van in totaal € 6.360,00, de twee Rolex horloges en het Hermès horloge (mede) afkomstig zijn uit enig misdrijf. In deze zaak is geen sprake van direct bewijs dat (een van) deze voorwerpen afkomstig is/zijn uit een concreet gronddelict. Dat de voorwerpen afkomstig zijn uit “enig misdrijf” kan niettemin worden bewezen als het op grond van de vastgestelde feiten en omstandigheden niet anders kan zijn dan dat het voorwerp afkomstig is uit enig misdrijf. Naar het oordeel van het hof zijn in deze zaak de volgende witwastypologieën van toepassing: (i) het fysiek vervoeren van grote bedragen in contanten brengt een aanzienlijk veiligheidsrisico met zich; (ii) de transactie waarbij twee Rolex horloges zijn aangekocht staat niet in verhouding tot de inkomsten van de verdachte en [medeverdachte] (hun inkomsten tezamen bestaan enkel uit een bijstandsuitkering, toeslagen en contant gestort geld van beperkte omvang); (iii) het voorhanden hebben van grote hoeveelheden contant geld, zonder noodzaak daartoe op grond van bedrijf of beroep (de verdachte en [medeverdachte] hebben beiden geen werk). Het is een feit van algemene bekendheid dat diverse vormen van criminaliteit gepaard gaan met grote hoeveelheden contant geld in doorgaans grote coupures, terwijl coupures van € 500,00 in het normale Nederlandse betalingsverkeer zelden worden gebruikt (de verdachte en [medeverdachte] hadden allebei dergelijke coupures voorhanden). Uit deze omstandigheden tezamen volgt dat sprake is van een gerechtvaardigd vermoeden van witwassen. Dat betekent dat van de verdachte een concrete, min of meer verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring mag worden verlangd dat het geldbedrag van in totaal € 6.360,00, de twee Rolex horloges en het Hermès horloge niet van misdrijf afkomstig zijn. De verdachte heeft verklaard dat zij en haar moeder [medeverdachte] geld cadeau hadden gekregen van twee mannen in Dubai, genaamd [naam 1] en [naam 2], en dat zij hiervan samen met haar moeder de twee Rolex horloges heeft gekocht en dat zijzelf na deze aankoop een bedrag van € 1.000,00 over had. Deze verklaring acht het hof onvoldoende concreet, niet verifieerbaar en op voorhand hoogst onwaarschijnlijk. De verklaring is niet verifieerbaar, omdat de verdachte en [medeverdachte] – behalve de voornamen [naam 2] en [naam 1] – geen informatie hebben verschaft over contactgegevens van (een van) deze mannen op basis waarvan hun identiteit kan worden achterhaald. Het hof vindt het bovendien op voorhand hoogst onwaarschijnlijk dat twee mannen een groot geldbedrag (contant) schenken aan twee voor hen tot dan toe onbekende vrouwen. Het aldus door de verdachte geboden tegenwicht tegen de verdenking van witwassen geeft onvoldoende aanleiding tot een nader onderzoek door het openbaar ministerie. Er is daarom geen andere conclusie mogelijk dan dat de tenlastegelegde twee Rolex horloges en het geldbedrag van € 6.360,00 onmiddellijk of middellijk uit enig misdrijf afkomstig zijn. Uit hetgeen hiervoor is overwogen, volgt eveneens dat de verdachte en [medeverdachte] dit wisten. De verdachte heeft verder verklaard dat het Hermès horloge een verjaardagscadeau is dat zij op 27 februari 2019 heeft gekregen van [naam 3], woonachtig in [plaats]. Het hof is van oordeel dat de verdachte daarmee een concrete, verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring heeft gegeven dat het voorwerp niet van misdrijf afkomstig is en dat het openbaar ministerie nader onderzoek naar die verklaring had kunnen verrichten. Nu een nader onderzoek naar de verklaring van de verdachte door het openbaar ministerie achterwege is gebleven, kan niet worden geoordeeld dat het niet anders kan zijn dan dat het ten laste gelegde Hermès horloge uit enig misdrijf afkomstig is. Dit betekent dat niet is bewezen dat de verdachte het Hermès horloge heeft witgewassen, zodat zij hiervan (partieel) moet worden vrijgesproken. Medeplegen Het hof is van oordeel dat bewezen is dat de verdachte de geldbedragen van € 5.360,00 en € 1.000,00 evenals de twee Rolex horloges tezamen en in vereniging met [medeverdachte] heeft witgewassen. Op basis van het dossier en de verklaringen van de verdachte en [medeverdachte] kan worden vastgesteld dat zij samen naar Dubai zijn gevlogen, dat zij voorafgaand aan de terugreis samen op de luchthaven van Dubai twee Rolex horloges hebben gekocht met contant geld en dat zij samen terug zijn gevlogen naar Amsterdam, alwaar is geconstateerd dat zij beiden contant geld (biljetten van € 500,00) bij zich hadden en beiden een Rolex horloge om de pols droegen. Op basis hiervan is het hof van oordeel dat sprake is van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en [medeverdachte], zodat medeplegen zal worden bewezenverklaard. Het hof acht dan ook – met uitzondering van het Hermès horloge type Kelly – wettig en overtuigend bewezen hetgeen de verdachte onder 1 ten laste is gelegd. Feit 2: medeplegen van overtreding van de Algemene douanewet Juridisch kader Volgens artikel 139, eerste lid, van het Douanewetboek van de Unie moeten goederen die in het douanegebied van de Unie worden gebracht, onmiddellijk bij aankomst bij de douane worden aangebracht. Dit geldt voor luchtreizigers die goederen invoeren waarvan de totale waarde meer dan € 430,00 per persoon bedraagt (artikel 41 Verordening (EG) nr. 1186/2009 jo. artikel 7, eerste lid, van Richtlijn 2007/74/EG). Artikel 10:1, eerste lid, aanhef en onder d, van de Algemene Douanewet stelt strafbaar het in strijd met artikel 139, eerste lid, van het Douanewetboek van de Unie niet of niet tijdig bij de inspecteur aanbrengen van binnengebrachte goederen. Toepassing en medeplegen De verdachte en [medeverdachte] zijn op 28 mei 2019 samen vanuit Dubai naar Nederland gereisd. Op Schiphol droeg [medeverdachte] een Rolex horloge type Oyster Perpetual Datejust model [nummer 2] om haar pols en de verdachte droeg een horloge van hetzelfde merk, model [nummer 1] om haar pols. De waarde van deze Rolex horloges bedroeg elk meer dan het vrijgestelde bedrag van € 430,00 per persoon. De verdachte en [medeverdachte] moesten deze goederen aanbrengen bij de inspecteur toen zij deze goederen het douanegebied binnenbrachten. Door te kiezen voor de groene doorgang, hebben zij dit nagelaten. De twee Rolex horloges zijn in één aankoop door de verdachte en [medeverdachte] vlak voor hun vertrek uit Dubai aangekocht en geen van hen heeft (een van) deze horloges bij de inspecteur aangebracht. Deze omstandigheden wijzen op een gezamenlijke uitvoering van het delict waarbij zij nauw en bewust hebben samengewerkt. Het hof is dan ook van oordeel dat de verdachte deze gedraging met [medeverdachte] heeft medegepleegd.

Het hof: Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht. Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan. Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij. Verklaart het onder 1 en 2 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar. Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 4 (vier) weken. Bepaalt dat de gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt. Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 30 (dertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 15 (vijftien) dagen hechtenis. Verklaart verbeurd de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten: 1000 EUR (ibg. 28-5-2019) 1 STK Horloge (omschrijving: Rolex, chassisnr: model [nummer 1]). Gelast de teruggave aan de verdachte van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: 1 STK Horloge (omschrijving: Hermes, chassisnr: [nummer 3]). Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. H.A. Stalenhoef, mr. A.P.M. van Rijn en mr. M. Koek, in tegenwoordigheid van mr. N.M. Simons, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 28 november 2024. De jongste raadsheer is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.

=== […] Een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (AMB-001B). Een overzichtsproces-verbaal van 30 maart 2021, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (OPV). Een proces-verbaal fiscaal van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-002A) (inclusief bijlage). Een proces-verbaal fiscaal van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-002B) (inclusief bijlagen). Een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-001A). Geschrift, zijnde een kennisgeving van inbeslagneming op 28 mei 2019. Een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-001A). Een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-001A). Geschrift, zijnde een kennisgeving van inbeslagneming op 28 mei 2019. Uit de wijze waarop dit bedrag is samengesteld, leidt het hof af dat de Rolex horloges zijn aangekocht voor (omgerekend) ongeveer € 10.000,00 per stuk (OPV). Een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-001A) en een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (AMB-001B). Een proces-verbaal van bevindingen en overdracht van 28 mei 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (AMB-001A). Een proces-verbaal van bevindingen inzake bankrekeningnummer [rekeningnummer 1] ten name van [medeverdachte] van 19 maart 2021, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (AMB-005). Een proces-verbaal van bevindingen inzake bankrekeningnummer [rekeningnummer 2] ten name van [verdachte] van 19 maart 2021, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (AMB-006).

Oogmerk Het verweer van de raadsvrouw dat niet kan worden bewezen dat de verdachte het feit heeft begaan met het oogmerk de rechten bij invoer die ter zake van de goederen waren verschuldigd te ontduiken, wordt verworpen. Het hof acht inzake feit 1 bewezen dat de twee Rolex horloges van misdrijf afkomstig zijn en dat de verdachte en [medeverdachte] dit wisten. Daaruit volgt dat zij deze horloges voor de bevoegde autoriteiten verborgen wilden houden, hetgeen impliceert dat zij de goederen niet ten invoer wilden aanbrengen om de verschuldigde invoerrechten te voldoen. Het hof hecht geen geloof aan de verklaring van de verdachte en [medeverdachte] dat zij niet wisten dat zij de Rolex horloges moesten aangeven bij de inspecteur. Het hof acht dan ook wettig en overtuigend bewezen hetgeen de verdachte onder 2 ten laste is gelegd. Bewezenverklaring Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat: 1.zij op 28 mei 2019 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, tezamen en in vereniging met een ander, voorwerpen te weten: contante geldbedragen van 5.360 euro en 1.000 euro en horloges (merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 1], en merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 2]) voorhanden heeft gehad, terwijl zij wisten dat deze voorwerpen – onmiddellijk of middellijk – afkomstig waren uit enig misdrijf; 2. zij op 28 mei 2019 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, tezamen en in vereniging met een ander, goederen, te weten twee horloges (merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 1], en merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 2]), in strijd met artikel 139, eerste lid, van het Douanewetboek van de Unie niet heeft aangebracht bij de inspecteur, zulks terwijl zij, verdachte en haar mededader, het feit hebben begaan met het oogmerk om de rechten bij invoer die ter zake van genoemde goederen waren verschuldigd, te ontduiken. Hetgeen onder 1 en 2 meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken. Strafbaarheid van het bewezenverklaarde Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is. Het onder 1 bewezenverklaarde levert op: medeplegen van witwassen. Het onder 2 bewezenverklaarde levert op: medeplegen van binnengebrachte goederen in strijd met artikel 139, eerste lid, van het Douanewetboek van de Unie niet of niet tijdig bij de inspecteur aanbrengen, terwijl het feit wordt begaan met het oogmerk de rechten bij invoer die ter zake van de goederen zijn verschuldigd, te ontduiken. Strafbaarheid van de verdachte De verdachte is strafbaar, omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde uitsluit. Oplegging van straffen De politierechter heeft de verdachte voor het in eerste aanleg onder 1 en 2 bewezenverklaarde veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 2 weken met een proeftijd van 2 jaren en een taakstraf voor de duur van 50 uren subsidiair 25 dagen hechtenis. De inbeslaggenomen goederen, een geldbedrag van € 1.000,00 en twee horloges (Rolex en Hermès), zijn verbeurd verklaard. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het onder 1 en 2 tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 2 weken met een proeftijd van 2 jaren en een taakstraf voor de duur van 40 uren subsidiair 20 dagen hechtenis. De raadsvrouw heeft verzocht om, indien het hof tot een bewezenverklaring komt, te volstaan met de oplegging van een geheel voorwaardelijke straf en niet daarnaast nog een taakstraf op te leggen – hoewel de verdachte wel in staat is een taakstraf te verrichten. De raadsvrouw heeft hiertoe aangevoerd dat rekening moet worden gehouden met de omstandigheid dat de verdachte ten tijde van de tenlastegelegde feiten weliswaar 19 jaar oud was maar niet als een volwassene functioneerde en daarom het jeugdstrafrecht moet worden toegepast. De verdachte is verstandelijk beperkt, hoort stemmen in haar hoofd, kampt met angstklachten en was zwanger toen zij werd aangehouden. Ook heeft de raadsvrouw gewezen op de forse overschrijding van de redelijke termijn. Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straffen bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gelet op de persoon en de draagkracht van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen. De verdachte heeft zich, tezamen en in vereniging met haar moeder, schuldig gemaakt aan het witwassen van een geldbedrag van (in totaal) € 6.360,00 en twee Rolex horloges die tezamen een totale waarde vertegenwoordigen van € 22.104,53. Witwassen vormt een ernstige bedreiging van de legale economie en tast de integriteit van het financiële - en economische verkeer aan. Geld dat wordt verdiend door het plegen van strafbare feiten maakt onderdeel uit van het zwartgeldcircuit en kan een ontwrichtende werking hebben op de samenleving. Daarnaast heeft de verdachte, tezamen en in vereniging met haar moeder, diezelfde twee Rolex horloges niet aangebracht bij de inspecteur toen zij deze goederen binnen het douanegebied van de Unie bracht om de verschuldigde invoerrechten te ontduiken. Dit zijn ernstige strafbare feiten en het hof rekent dit de verdachte ook aan. De verdachte was op bewezenverklaarde pleegdatum 20 jaar oud en dus meerderjarig. Dat brengt mee dat in beginsel het volwassenenstrafrecht wordt toegepast. Op grond van het bepaalde in artikel 77c, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht (Sr) kan de rechter de bepalingen van het jeugdstrafrecht toepassen, indien hij daartoe grond vindt in de persoonlijkheid van de verdachte of de omstandigheden waaronder het feit is begaan. Ter terechtzitting van 14 november 2024 heeft de raadsvrouw een stuk van Pro Persona geestelijke gezondheidszorg inzake de verdachte overgelegd (zonder datum). Hierin staat dat de verdachte tot haar 13e jaar speciaal basisonderwijs heeft gehad, vermoedelijk analfabeet en verstandelijk beperkt is. De verdachte is wantrouwend ingesteld, is vroeger veel gepest en heeft sociale angstklachten en vermijdingsgedrag ontwikkeld. Het hof ziet hierin, anders dan de raadsvrouw, echter geen aanleiding van de hoofdregel af te wijken dat op haar het volwassenstrafrecht wordt toegepast. Het hof zal de verdachte derhalve berechten overeenkomstig het volwassenstrafrecht. Het hof neemt bij het opleggen van de straffen niet alleen de waarde van het witgewassen geldbedrag en de waarde van de horloges in aanmerking, maar ook de ontduiking van de invoerrechten. Strafverzwarend is dat de verdachte feit 1 en feit 2 tezamen en in vereniging met haar moeder heeft gepleegd en dat zij blijkens het uittreksel Justitiële Documentatie van 28 oktober 2024 eerder met politie en justitie in aanraking is gekomen. Ter terechtzitting in hoger beroep heeft zij geen inzicht in het laakbare van haar handelen getoond. Het hof is van oordeel dat daarom een voorwaardelijke gevangenisstraf in combinatie met een taakstraf een passende sanctie is. Redelijke termijn Het hof stelt voorop dat elke verdachte recht heeft op een behandeling van zijn zaak binnen een redelijke termijn.

Oogmerk Het verweer van de raadsvrouw dat niet kan worden bewezen dat de verdachte het feit heeft begaan met het oogmerk de rechten bij invoer die ter zake van de goederen waren verschuldigd te ontduiken, wordt verworpen. Het hof acht inzake feit 1 bewezen dat de twee Rolex horloges van misdrijf afkomstig zijn en dat de verdachte en [medeverdachte] dit wisten. Daaruit volgt dat zij deze horloges voor de bevoegde autoriteiten verborgen wilden houden, hetgeen impliceert dat zij de goederen niet ten invoer wilden aanbrengen om de verschuldigde invoerrechten te voldoen. Het hof hecht geen geloof aan de verklaring van de verdachte en [medeverdachte] dat zij niet wisten dat zij de Rolex horloges moesten aangeven bij de inspecteur. Het hof acht dan ook wettig en overtuigend bewezen hetgeen de verdachte onder 2 ten laste is gelegd. Bewezenverklaring Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat: 1.zij op 28 mei 2019 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, tezamen en in vereniging met een ander, voorwerpen te weten: contante geldbedragen van 5.360 euro en 1.000 euro en horloges (merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 1], en merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 2]) voorhanden heeft gehad, terwijl zij wisten dat deze voorwerpen – onmiddellijk of middellijk – afkomstig waren uit enig misdrijf; 2. zij op 28 mei 2019 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, tezamen en in vereniging met een ander, goederen, te weten twee horloges (merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 1], en merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 2]), in strijd met artikel 139, eerste lid, van het Douanewetboek van de Unie niet heeft aangebracht bij de inspecteur, zulks terwijl zij, verdachte en haar mededader, het feit hebben begaan met het oogmerk om de rechten bij invoer die ter zake van genoemde goederen waren verschuldigd, te ontduiken. Hetgeen onder 1 en 2 meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken. Strafbaarheid van het bewezenverklaarde Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is. Het onder 1 bewezenverklaarde levert op: medeplegen van witwassen. Het onder 2 bewezenverklaarde levert op: medeplegen van binnengebrachte goederen in strijd met artikel 139, eerste lid, van het Douanewetboek van de Unie niet of niet tijdig bij de inspecteur aanbrengen, terwijl het feit wordt begaan met het oogmerk de rechten bij invoer die ter zake van de goederen zijn verschuldigd, te ontduiken. Strafbaarheid van de verdachte De verdachte is strafbaar, omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde uitsluit. Oplegging van straffen De politierechter heeft de verdachte voor het in eerste aanleg onder 1 en 2 bewezenverklaarde veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 2 weken met een proeftijd van 2 jaren en een taakstraf voor de duur van 50 uren subsidiair 25 dagen hechtenis. De inbeslaggenomen goederen, een geldbedrag van € 1.000,00 en twee horloges (Rolex en Hermès), zijn verbeurd verklaard. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het onder 1 en 2 tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 2 weken met een proeftijd van 2 jaren en een taakstraf voor de duur van 40 uren subsidiair 20 dagen hechtenis. De raadsvrouw heeft verzocht om, indien het hof tot een bewezenverklaring komt, te volstaan met de oplegging van een geheel voorwaardelijke straf en niet daarnaast nog een taakstraf op te leggen – hoewel de verdachte wel in staat is een taakstraf te verrichten. De raadsvrouw heeft hiertoe aangevoerd dat rekening moet worden gehouden met de omstandigheid dat de verdachte ten tijde van de tenlastegelegde feiten weliswaar 19 jaar oud was maar niet als een volwassene functioneerde en daarom het jeugdstrafrecht moet worden toegepast. De verdachte is verstandelijk beperkt, hoort stemmen in haar hoofd, kampt met angstklachten en was zwanger toen zij werd aangehouden. Ook heeft de raadsvrouw gewezen op de forse overschrijding van de redelijke termijn. Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straffen bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gelet op de persoon en de draagkracht van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen. De verdachte heeft zich, tezamen en in vereniging met haar moeder, schuldig gemaakt aan het witwassen van een geldbedrag van (in totaal) € 6.360,00 en twee Rolex horloges die tezamen een totale waarde vertegenwoordigen van € 22.104,53. Witwassen vormt een ernstige bedreiging van de legale economie en tast de integriteit van het financiële - en economische verkeer aan. Geld dat wordt verdiend door het plegen van strafbare feiten maakt onderdeel uit van het zwartgeldcircuit en kan een ontwrichtende werking hebben op de samenleving. Daarnaast heeft de verdachte, tezamen en in vereniging met haar moeder, diezelfde twee Rolex horloges niet aangebracht bij de inspecteur toen zij deze goederen binnen het douanegebied van de Unie bracht om de verschuldigde invoerrechten te ontduiken. Dit zijn ernstige strafbare feiten en het hof rekent dit de verdachte ook aan. De verdachte was op bewezenverklaarde pleegdatum 20 jaar oud en dus meerderjarig. Dat brengt mee dat in beginsel het volwassenenstrafrecht wordt toegepast. Op grond van het bepaalde in artikel 77c, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht (Sr) kan de rechter de bepalingen van het jeugdstrafrecht toepassen, indien hij daartoe grond vindt in de persoonlijkheid van de verdachte of de omstandigheden waaronder het feit is begaan. Ter terechtzitting van 14 november 2024 heeft de raadsvrouw een stuk van Pro Persona geestelijke gezondheidszorg inzake de verdachte overgelegd (zonder datum). Hierin staat dat de verdachte tot haar 13e jaar speciaal basisonderwijs heeft gehad, vermoedelijk analfabeet en verstandelijk beperkt is. De verdachte is wantrouwend ingesteld, is vroeger veel gepest en heeft sociale angstklachten en vermijdingsgedrag ontwikkeld. Het hof ziet hierin, anders dan de raadsvrouw, echter geen aanleiding van de hoofdregel af te wijken dat op haar het volwassenstrafrecht wordt toegepast. Het hof zal de verdachte derhalve berechten overeenkomstig het volwassenstrafrecht. Het hof neemt bij het opleggen van de straffen niet alleen de waarde van het witgewassen geldbedrag en de waarde van de horloges in aanmerking, maar ook de ontduiking van de invoerrechten. Strafverzwarend is dat de verdachte feit 1 en feit 2 tezamen en in vereniging met haar moeder heeft gepleegd en dat zij blijkens het uittreksel Justitiële Documentatie van 28 oktober 2024 eerder met politie en justitie in aanraking is gekomen. Ter terechtzitting in hoger beroep heeft zij geen inzicht in het laakbare van haar handelen getoond. Het hof is van oordeel dat daarom een voorwaardelijke gevangenisstraf in combinatie met een taakstraf een passende sanctie is. Redelijke termijn Het hof stelt voorop dat elke verdachte recht heeft op een behandeling van zijn zaak binnen een redelijke termijn.

Oogmerk Het verweer van de raadsvrouw dat niet kan worden bewezen dat de verdachte het feit heeft begaan met het oogmerk de rechten bij invoer die ter zake van de goederen waren verschuldigd te ontduiken, wordt verworpen. Het hof acht inzake feit 1 bewezen dat de twee Rolex horloges van misdrijf afkomstig zijn en dat de verdachte en [medeverdachte] dit wisten. Daaruit volgt dat zij deze horloges voor de bevoegde autoriteiten verborgen wilden houden, hetgeen impliceert dat zij de goederen niet ten invoer wilden aanbrengen om de verschuldigde invoerrechten te voldoen. Het hof hecht geen geloof aan de verklaring van de verdachte en [medeverdachte] dat zij niet wisten dat zij de Rolex horloges moesten aangeven bij de inspecteur. Het hof acht dan ook wettig en overtuigend bewezen hetgeen de verdachte onder 2 ten laste is gelegd. Bewezenverklaring Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat: 1.zij op 28 mei 2019 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, tezamen en in vereniging met een ander, voorwerpen te weten: contante geldbedragen van 5.360 euro en 1.000 euro en horloges (merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 1], en merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 2]) voorhanden heeft gehad, terwijl zij wisten dat deze voorwerpen – onmiddellijk of middellijk – afkomstig waren uit enig misdrijf; 2. zij op 28 mei 2019 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, tezamen en in vereniging met een ander, goederen, te weten twee horloges (merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 1], en merk Rolex, type Oyster Perpetual Datejust, model [nummer 2]), in strijd met artikel 139, eerste lid, van het Douanewetboek van de Unie niet heeft aangebracht bij de inspecteur, zulks terwijl zij, verdachte en haar mededader, het feit hebben begaan met het oogmerk om de rechten bij invoer die ter zake van genoemde goederen waren verschuldigd, te ontduiken. Hetgeen onder 1 en 2 meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken. Strafbaarheid van het bewezenverklaarde Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is. Het onder 1 bewezenverklaarde levert op: medeplegen van witwassen. Het onder 2 bewezenverklaarde levert op: medeplegen van binnengebrachte goederen in strijd met artikel 139, eerste lid, van het Douanewetboek van de Unie niet of niet tijdig bij de inspecteur aanbrengen, terwijl het feit wordt begaan met het oogmerk de rechten bij invoer die ter zake van de goederen zijn verschuldigd, te ontduiken. Strafbaarheid van de verdachte De verdachte is strafbaar, omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde uitsluit. Oplegging van straffen De politierechter heeft de verdachte voor het in eerste aanleg onder 1 en 2 bewezenverklaarde veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 2 weken met een proeftijd van 2 jaren en een taakstraf voor de duur van 50 uren subsidiair 25 dagen hechtenis. De inbeslaggenomen goederen, een geldbedrag van € 1.000,00 en twee horloges (Rolex en Hermès), zijn verbeurd verklaard. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het onder 1 en 2 tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 2 weken met een proeftijd van 2 jaren en een taakstraf voor de duur van 40 uren subsidiair 20 dagen hechtenis. De raadsvrouw heeft verzocht om, indien het hof tot een bewezenverklaring komt, te volstaan met de oplegging van een geheel voorwaardelijke straf en niet daarnaast nog een taakstraf op te leggen – hoewel de verdachte wel in staat is een taakstraf te verrichten. De raadsvrouw heeft hiertoe aangevoerd dat rekening moet worden gehouden met de omstandigheid dat de verdachte ten tijde van de tenlastegelegde feiten weliswaar 19 jaar oud was maar niet als een volwassene functioneerde en daarom het jeugdstrafrecht moet worden toegepast. De verdachte is verstandelijk beperkt, hoort stemmen in haar hoofd, kampt met angstklachten en was zwanger toen zij werd aangehouden. Ook heeft de raadsvrouw gewezen op de forse overschrijding van de redelijke termijn. Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straffen bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gelet op de persoon en de draagkracht van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen. De verdachte heeft zich, tezamen en in vereniging met haar moeder, schuldig gemaakt aan het witwassen van een geldbedrag van (in totaal) € 6.360,00 en twee Rolex horloges die tezamen een totale waarde vertegenwoordigen van € 22.104,53. Witwassen vormt een ernstige bedreiging van de legale economie en tast de integriteit van het financiële - en economische verkeer aan. Geld dat wordt verdiend door het plegen van strafbare feiten maakt onderdeel uit van het zwartgeldcircuit en kan een ontwrichtende werking hebben op de samenleving. Daarnaast heeft de verdachte, tezamen en in vereniging met haar moeder, diezelfde twee Rolex horloges niet aangebracht bij de inspecteur toen zij deze goederen binnen het douanegebied van de Unie bracht om de verschuldigde invoerrechten te ontduiken. Dit zijn ernstige strafbare feiten en het hof rekent dit de verdachte ook aan. De verdachte was op bewezenverklaarde pleegdatum 20 jaar oud en dus meerderjarig. Dat brengt mee dat in beginsel het volwassenenstrafrecht wordt toegepast. Op grond van het bepaalde in artikel 77c, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht (Sr) kan de rechter de bepalingen van het jeugdstrafrecht toepassen, indien hij daartoe grond vindt in de persoonlijkheid van de verdachte of de omstandigheden waaronder het feit is begaan. Ter terechtzitting van 14 november 2024 heeft de raadsvrouw een stuk van Pro Persona geestelijke gezondheidszorg inzake de verdachte overgelegd (zonder datum). Hierin staat dat de verdachte tot haar 13e jaar speciaal basisonderwijs heeft gehad, vermoedelijk analfabeet en verstandelijk beperkt is. De verdachte is wantrouwend ingesteld, is vroeger veel gepest en heeft sociale angstklachten en vermijdingsgedrag ontwikkeld. Het hof ziet hierin, anders dan de raadsvrouw, echter geen aanleiding van de hoofdregel af te wijken dat op haar het volwassenstrafrecht wordt toegepast. Het hof zal de verdachte derhalve berechten overeenkomstig het volwassenstrafrecht. Het hof neemt bij het opleggen van de straffen niet alleen de waarde van het witgewassen geldbedrag en de waarde van de horloges in aanmerking, maar ook de ontduiking van de invoerrechten. Strafverzwarend is dat de verdachte feit 1 en feit 2 tezamen en in vereniging met haar moeder heeft gepleegd en dat zij blijkens het uittreksel Justitiële Documentatie van 28 oktober 2024 eerder met politie en justitie in aanraking is gekomen. Ter terechtzitting in hoger beroep heeft zij geen inzicht in het laakbare van haar handelen getoond. Het hof is van oordeel dat daarom een voorwaardelijke gevangenisstraf in combinatie met een taakstraf een passende sanctie is. Redelijke termijn Het hof stelt voorop dat elke verdachte recht heeft op een behandeling van zijn zaak binnen een redelijke termijn.