ECLI:NL:CRVB:2019:3754

163469 WW Centrale Raad van Beroep Enkelvoudige kamer Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Noord-Holland van 14 april 2016, 14/5338 (aangevallen uitspraak) Partijen: [appellante] te [woonplaats] (appellante) de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv) het college van burgemeester en wethouders van Haarlemmermeer (college) Datum uitspraak: 27 november 2019

Namens appellante heeft mr. N.W. Groenhart hoger beroep ingesteld en aanvullende stuken ingediend. Het Uwv heeft een verweerschrift en een aanvullend stuk ingediend. Het college heeft een zienswijze ingediend. Partijen hebben niet binnen de gestelde termijn verklaard gebruik te willen maken van het recht (nader) ter zitting te worden gehoord, waarna de Raad het onderzoek met toepassing van artikel 8:57, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht heeft gesloten.

1.1. Appellante was werkzaam als administratief medewerkster bij de gemeente Haarlemmermeer. Per 15 maart 2014 is zij ontslagen wegens plichtsverzuim. 1.2. Appellante heeft een uitkering op grond van de Werkloosheidswet (WW) aangevraagd. 1.3. Bij besluit van 24 juni 2014 heeft het Uwv vastgesteld dat appellante per 17 maart 2014 recht heeft op een WW-uitkering en daarbij bepaald dat deze niet tot uitbetaling komt omdat zij verwijtbaar werkloos is. 1.4. Bij besluit van 26 november 2014 (bestreden besluit) heeft het Uwv het bezwaar van appellante tegen het besluit van 24 juni 2014 ongegrond verklaard. 2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep van appellante tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. 3.1. Het ontslagbesluit is in bezwaar en beroep in stand gebleven. Bij uitspraak van 1 november 2018 heeft de Raad, voor zover hier van belang, het ontslagbesluit herroepen. Na de uitspraak van de Raad heeft de gemeente Haarlemmermeer aan appellante achterstallig salaris betaald. 3.2. Appellante heeft bij brief van 6 februari 2019 meegedeeld dat er voor wat betreft het recht op een WW-uitkering geen materieel (proces)belang meer is. Appellante heeft gesteld dat er wel belang is bij een proceskostenveroordeling, waarbij met proceskosten zowel wordt gedoeld op de kosten van beroepsmatige verleende rechtsbijstand in bezwaar, beroep en hoger beroep als op het door appellante betaalde griffierecht in beroep en hoger beroep. Appellante meent dat primair het college en subsidiair het Uwv tot vergoeding van deze kosten veroordeeld dient te worden. 4. De Raad komt tot de volgende beoordeling. 4.1. Volgens vaste rechtspraak van de Raad (uitspraak van 24 november 2010, ECLI:NL:CRVB:2010:BO4946) is voor een ontvankelijk (hoger) beroep vereist dat kan worden gewezen op enig direct tot de rechtsstrijd tussen partijen te herleiden (proces)belang bij een uitspraak. Van voldoende procesbelang is sprake indien het resultaat dat met het beroep wordt nagestreefd, ook daadwerkelijk kan worden bereikt en het realiseren van dat resultaat voor de indiener feitelijke betekenis kan hebben. 4.2. Gelet op de inhoud van de brief van appellante van 6 februari 2019 en van de werkgever van 5 augustus 2019, is het geschil tussen partijen over de in dit geding aan de orde zijnde aanspraak van appellante op een WW-uitkering beëindigd nu partijen hebben meegedeeld over die aanspraak geen geschil meer te hebben. Het procesbelang is daarmee komen te vervallen. 4.3. Zoals de Raad eerder heeft overwogen (uitspraak van 18 januari 2013, ECLI:NL:CRVB:2013:BY9279), kan geen belang worden ontleend aan de door appellante gewenste proceskostenveroordeling. Volgens vaste rechtspraak van de Raad (uitspraak van 23 mei 2012, ECLI:NL:CRVB:2012:BW6811) kan evenmin een procesbelang worden ontleend aan de door appellante verzochte vergoeding van het griffierecht. 4.4. Uit 4.1 tot en met 4.3 volgt dat het hoger beroep niet-ontvankelijk is zodat aan een inhoudelijk oordeel van het geschil niet toegekomen kan worden. 5. Van een tegemoetkomen door het Uwv is geen sprake; aan appellante is geen WW-uitkering betaald en met de erkenning dat er geen geschil meer is, zal er ook geen uitkering worden betaald. Er zijn dan ook geen aanknopingspunten voor een veroordeling in de proceskosten. Evenmin is aanleiding voor vergoeding van het griffierecht.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk. Deze uitspraak is gedaan door H.G. Rottier, in tegenwoordigheid van P. Boer als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 27 november 2019. (getekend) H.G. Rottier (getekend) P. Boer