ECLI:NL:CRVB:2010:BM8539

09/2465 AOW

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

U I T S P R A A K

op het hoger beroep van:

[appellante] wonende te [woonplaats] (hierna: appellante),

tegen de uitspraak van de rechtbank ’s-Gravenhage van 23 maart 2009, 08/2832

(hierna: aangevallen uitspraak),

in het geding tussen:

appellante

en

de Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank (hierna: Svb).

Datum uitspraak: 9 juni 2010

I. PROCESVERLOOP

Namens appellante heeft haar echtgenoot, [naam echtgenoot], hoger beroep ingesteld.

De Svb heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 28 april 2010. Namens appellante is verschenen haar echtgenoot, Zwiers. De Svb heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. N. Zuidersma-Hovers.

II. OVERWEGINGEN

1.1. Appellante heeft op 14 december 2007 een aanvraag gedaan tot “Inkoop vrijwillige verzekering AOW”. Hierbij heeft zij aangegeven sinds 20 december 1997 in Nederland te wonen.

1.2. Bij besluit van 18 januari 2008 heeft de Svb appellante medegedeeld dat zij niet bevoegd is deel te nemen aan de vrijwillige verzekering AOW, omdat zij zich niet binnen één jaar na de aanvang van de verplichte verzekering - in casu vastgesteld op 31 december 1997 - heeft aangemeld hiervoor.

1.3. In bezwaar benadrukt appellante dat de Svb nalatig is geweest in het verstrekken van informatie over de mogelijkheid van vrijwillige verzekering, in eerste instantie bij binnenkomst in Nederland en vervolgens bij de wijziging van de termijn van aanmelding van één naar vijf jaar.

1.4. Bij besluit op bezwaar van 6 maart 2008 (hierna: bestreden besluit) heeft de Svb dit bezwaar ongegrond verklaard. Hierbij heeft de Svb overwogen dat appellante zich niet heeft gemeld binnen één jaar na aanvang van de verplichte verzekering en ook niet binnen vijf jaar, de termijn voor aanmelding sinds 1 januari 2001. Onbekendheid met regelgeving is geen reden deze termijnoverschrijding verschoonbaar te achten. De vraag of appellante voldoende is geïnformeerd is in dit verband niet van belang, nu het initiatief tot aanmelding voor de vrijwillige verzekering moet uitgaan van degene die aan deze verzekering wil deelnemen.

2. De rechtbank heeft in de aangevallen uitspraak het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Daarbij heeft de rechtbank overwogen - kort samengevat - dat onbekendheid met regelgeving geen reden is de overschrijding van de aanmeldingstermijn verschoonbaar te achten. Ook was de rechtbank van oordeel dat er geen sprake was van schending van artikel 1 van het Eerste Protocol bij het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens (hierna: EP), artikel 14 van het EVRM en artikel 26 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (hierna: IVBPR). Ten slotte heeft de rechtbank geoordeeld dat de Svb terecht kon besluiten af te zien van het houden van een hoorzitting in bezwaar.

3. In hoger beroep heeft appellante in grote lijnen haar standpunten herhaald.

4. De Raad overweegt als volgt.

4.1. In geding is de vraag of de Svb terecht heeft geweigerd appellante in staat te stellen zich over de periode tussen haar 15e verjaardag en de aanvang van haar verplichte verzekering voor de AOW vrijwillig te verzekeren.

4.2. Niet in geding is dat appellante zich niet heeft aangemeld binnen de daarvoor vastgestelde termijn van, ten tijde van haar aankomst in Nederland, één jaar, dan wel vijf jaar zoals geldt sinds 1 januari 2001. Slechts als geoordeeld moet worden dat deze overschrijding van de aanmeldingstermijn verschoonbaar is kan appellante nog tot de inkoop vrijwillige verzekering AOW worden toegelaten.

4.3. De Raad heeft niet tot het oordeel kunnen komen dat de overschrijding van de aanmeldingstermijn verschoonbaar is. De stelling van appellante dat de Svb dermate te kort is geschoten in het verstrekken van (de juiste) informatie dat de termijnoverschrijding daarom verschoonbaar is kan de Raad niet volgen. Zoals door de Svb terecht is opgemerkt bestond er voor de Svb geen plicht personen die in Nederland kwamen wonen te wijzen op de mogelijkheid van vrijwillige verzekering. Daarnaast was de Svb niet op de hoogte van de binnenkomst in Nederland van appellante, en kon en hoefde hij dat ook niet te zijn. De vraag of de IND op de hoogte was van het mogelijk langdurig verblijf van appellante in Nederland en de intenties bij binnenkomst is in dit verband niet relevant. Het is in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van degene die in Nederland komt wonen zich te oriënteren op de mogelijkheden, eventueel met de hulp van derden. De verwijzing ter zitting naar de uitspraak van de Raad van 24 februari 2010 (LJN BL6401) leidt de Raad niet tot een ander oordeel. Dat de Svb in voorkomende gevallen informatie kan - en in sommige situaties, in het kader van een zorgvuldig onderzoek, moet - opvragen bij andere bestuursorganen maakt niet dat de Svb gehouden is bij de IND informatie te vragen over iedereen die mogelijk voor langere tijd in Nederland komt wonen. Uit de stukken blijkt niet dat appellante zich bij de Svb heeft gemeld, eerder dan in 2007, met een vraag over de mogelijkheid tot deelname aan de vrijwillige verzekering.

4.4. Namens appellante is ter zitting van de Raad aangevoerd dat de Svb beleid heeft ontwikkeld waarin rekening wordt gehouden met onder andere de vraag in hoeverre betrokkene een verwijt kan worden gemaakt en in hoeverre de Svb een verwijt treft. Dit beleid betreft echter de situatie van herziening van een uitkering en geldt niet voor de toepassing van de dwingendrechtelijke bepaling van artikel 39 (oud) van de AOW.

4.5. Evenmin als de rechtbank acht de Raad sprake van schending van artikel 1 van het EP. De Raad maakt de overweging van de rechtbank daarover tot de zijne.

4.6. Ook kan naar het oordeel van de Raad niet gesproken worden van een ongerechtvaardigd onderscheid als bedoeld in artikel 14 van het EVRM en artikel 26 van het IVBPR. Voor iedereen die Nederland binnenkomt na de 15e verjaardag geldt in beginsel dat er een aantal niet voor de AOW verzekerde jaren zullen zijn. Dat een deel van deze personen, om redenen die in hun risicosfeer liggen, zich niet of niet tijdig melden voor deelname aan de vrijwillige verzekering maakt niet dat zij ongelijk behandeld worden ten opzichte van personen die zich wel (tijdig) melden.

4.7. Tot slot is de Raad van oordeel dat de Svb tot het oordeel kon komen dat een hoorzitting achterwege kon blijven. Zoals de Raad heeft geoordeeld in de uitspraak van 9 januari 2002 (LJN AE0176) kan van het horen in bezwaar worden afgezien in een situatie waarin uit het bezwaarschrift reeds aanstonds blijkt dat de bezwaren ongegrond zijn en er redelijkerwijs over die conclusie geen twijfel mogelijk is.

5. Dit alles leidt tot de conclusie dat de aangevallen uitspraak voor bevestiging in aanmerking komt.

6. De Raad acht geen termen aanwezig toepassing te geven aan artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.

III. BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep;

Recht doende:

Bevestigt de aangevallen uitspraak.

Deze uitspraak is gedaan door H.J. de Mooij, in tegenwoordigheid van J. Waasdorp als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 9 juni 2010.

(get.) H.J. de Mooij.

(get.) J. Waasdorp.

KR