ECLI:NL:CRVB:1991:ZB4510

AW 1988/653 Centrale Raad van Beroep Datum uitspraak: 31 januari 1991 Uitspraak in het geding tussen: de Staatssecretaris van Defensie, eiser, en S, wonende te A, gedaagde. I. Ontstaan en loop van het geding Bij besluit van 5 augustus 1987 heeft eiser gedaagde ontheven van zijn functie van bedrijfsmaatschappelijk werker bij de afdeling Burgerpersoneelszaken Ministerie van de Directie burgerpersoneel van het ministerie van Defensie. Het Ambtenarengerecht te ”s-Gravenhage heeft dit besluit bij uitspraak van 11 november 1988, nr. AW 1987/1422, nietig verklaard. Eiser is van die uitspraak in hoger beroep gekomen. Het geding is behandeld ter terechtzitting van 10 januari 1991. Eiser heeft zich daar doen vertegenwoordigen door W.G.A. van der Wansem, hoofd van de afdeling Personeelszaken Centrale Organisatie van het ministerie van Defensie. Gedaagde is in persoon verschenen met bijstand van Mr. J. Pen, advocaat te Amsterdam, als zijn raadsman. II. Motivering Gedaagde was sinds 1 juli 1984 werkzaam als bedrijfsmaatschappelijk werker bij de directie Burgerpersoneelszaken van het ministerie van Defensie. Tot 1 april 1987 werkte hij voor de afdeling Burgerpersoneelszaken Koninklijke marine te Den Haag. In die periode heeft hij tevens, in afnemende mate, de functie van bedrijfsmaatschappelijk werker bij de Rijkswerf te Den Helder waargenomen. Per 1 april 1987 (effectief per 13 april 1987) is gedaagde overgeplaatst naar de afdeling Burgerpersoneelszaken ministerie te Den Haag. Bij het bestreden besluit heeft eiser gedaagde ontheven van zijn functie met de bedoeling hem zo spoedig mogelijk in goed overleg onder eisers gezagsbereik te herplaatsen in een andere functie van bedrijfsmaatschappelijk werker. Mede als gevolg van gedaagdes ziekmelding en onbereikbaarheid heeft het geruime tijd geduurd voor eiser concrete herplaatsingsstappen heeft ondernomen. Eerst eind 1988/begin 1989 heeft eiser gedaagde - na enige gesprekken waarbij hem enkele keuzemogelijkheden voor wat betreft functies van bedrijfsmaatschappelijk werker in diverse standplaatsen waren voorgelegd - verplaatst naar Arnhem, waar hij, zodra de Rijks Bedrijfsveiligheids- en Bedrijfsgezondheidsdienst hem arbeidsgeschikt verklaard zou hebben, zijn werkzaamheden zou hebben kunnen aanvangen. Toen gedaagde echter, hoewel hij de functie in Arnhem op zichzelf passend achtte, tegen deze plaatsing beroep instelde omdat hij in zijn functie in Den Haag wenste terug te keren, heeft eiser dit herplaatsingsbesluit ingetrokken en ervoor gekozen de afloop van het onderhavige twistgeding af te wachten. Nu gedaagdes herplaatsing aldus, bijna drieeneenhalf jaar na de ontheffing, nog steeds niet is gerealiseerd, moet het bestreden besluit, ofschoon ooit bedoeld als de eerste stap van een overplaatsing in de zin van art. 57, tweede lid, van het Algemeen Rijksambtenarenreglement (ARAR), naar ”s Raads oordeel worden gekwalificeerd als een ontheffing sec. De Raad heeft al vaker overwogen dat het ARAR - in tegenstelling tot sommige andere rechtspositieregelingen en afgezien van een bijzonder geval als geregeld in art. 16 ARAR - de figuur van de ontheffing uit de functie sec niet kent. Dit brengt mee dat het bestreden besluit wegens strijd met het ARAR voor nietigverklaring in aanmerking komt. De Raad acht het geraden om, zij het in een overweging ten overvloede, alle getuige- en partijverklaringen overziende, ten aanzien van het materiele punt van geschil op te merken dat genoegzaam aannemelijk is dat gedaagde in de korte tijd, dat hij bij de afdeling Burgerpersoneel ministerie heeft gewerkt, zich met name met betrekking tot de afluisterkwestie en de ongewenste intimiteiten, hoe goed bedoeld wellicht ook, heeft gedragen op een wijze die een vruchtbare vervulling van de functie van bedrijfsmaatschappelijk werker bij die afdeling ernstig bemoeilijkte, en wel in zodanige mate dat eiser zich in redelijkheid op het standpunt kon stellen dat een wegplaatsing van gedaagde in het belang van de dienst noodzakelijk w