ECLI:NL:RBMNE:2022:3781

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Strafrecht Zittingsplaats Lelystad Parketnummer: 16.080392-19 (P) Vonnis van de meervoudige kamer van 21 september 2022 in de strafzaak tegen [verdachte] , geboren op [1990] te [geboorteplaats] , wonende aan de [adres] , [woonplaats] , hierna: verdachte. 1ONDERZOEK TER TERECHTZITTING Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 7 september 2022. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering en standpunten van officier van justitie mr. M. Kamper en van hetgeen verdachte en zijn raadsvrouw, mr. J. Veenstra, advocaat te Almere, alsmede de benadeelde partij [slachtoffer] en haar raadsvrouw, mr. N. Wijkman, advocaat te Almere, naar voren hebben gebracht. 2TENLASTELEGGING De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht. De verdenking komt erop neer dat verdachte: Feit 1 in de periode 1 augustus 2011 tot en met 27 februari 2014 in Almere met [slachtoffer] , die in voornoemde periode tussen 12 en 16 jaren oud was, ontuchtige handelingen heeft gepleegd die (mede) bestonden uit het seksueel binnendringen van haar lichaam; Feit 2 in de periode 28 februari 2014 tot en met 30 november 2016 in Almere [slachtoffer] heeft verkracht. 3VOORVRAGEN De dagvaarding is geldig, de rechtbank is bevoegd tot kennisneming van het tenlastegelegde, de officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging van verdachte en er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging. 4WAARDERING VAN HET BEWIJS 4.1 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie acht het onder 1 en 2 tenlastegelegde wettig en overtuigend te bewijzen. 4.2 Het standpunt van de verdediging De raadsvrouw heeft bepleit verdachte partieel vrij te spreken van het onder 1 tenlastegelegde en de onder 1 ten laste gelegde periode te beperken in tijd, in die zin dat deze periode later aanvangt. Daarnaast is bepleit verdachte vrij te spreken van het onder 2 tenlastegelegde om reden dat niet bewezen kan worden dat verdachte [slachtoffer] heeft gedwongen tot het hebben van geslachtsgemeenschap. 4.3

Bewijsmiddelen De hierna weergegeven bewijsmiddelen worden steeds gebruikt tot het bewijs van het feit of de feiten, waarop zij blijkens hun inhoud uitdrukkelijk betrekking hebben. Sommige onderdelen van de bewijsmiddelen hebben niet betrekking op beide feiten, maar op één feit.

Een proces-verbaal van aangifte met bijlage van 7 maart 2018, met daarin de verklaring van [slachtoffer] , voor zover hier van belang en zakelijk weergegeven: V: Waar wil je aangifte van doen, in enkele woorden? A: Van het feit dat hij, [verdachte] , seks met mij heeft gehad toen ik minderjarig was en hij ouder en dat ik er later niet meer onderuit kon. Ik bedoel met er niet onderuit komen de chantage. V: In welke periode heeft dat feit plaatsgevonden? A: Vanaf dat ik 13 jaar was. Totdat ik 18 jaar was. De laatste keer was in de periode tussen eind 2016 en begin 2017. V: Waar hebben die feiten plaatsgevonden? A: Bij mij thuis , [adres] te [woonplaats] en in zijn huis bij de [adres] te [woonplaats] . Ook bij de tennisbaan, [naam] , het is in de [wijk] te [plaats] . Al vrij snel vertelde hij zijn problemen van thuis. Dat zijn moeder zei dat hij uit huis moest en hij vertelde dat hij geen vrienden had. Ik wilde hem daarin steunen omdat hij geen vrienden had. Zo zijn we contact blijven houden. Daar mee heeft hij mijn vertrouwen gewonnen. Ik was 13 jaar en hij was 21 jaar. We stuurden allebei foto's naar elkaar. V: Heb je ook filmpjes van jezelf gestuurd? A: Ja. Filmpjes dat ik mezelf vinger, dat ik een deo bus in mijn vagina stopt. Hij vroeg of ik filmpje wilde maken. (…) Mijn lichaam naakt in de spiegel. Close up van mijn vagina. Mijn borsten. Dat ik mijn vingers in mijn vagina heb en dat ik mijn vingers bij mijn klit heb. De deo bus in mijn vagina. Mijn gezicht, mijn hele lichaam. Hij wilde graag mijn hoofd erbij zien. Ik vertrouwde hem en dat is de reden dat ik mijn hoofd en lichaam op de foto zette. Ik dacht dat we vrienden waren. Hij voelde voor mij als een broer. In het begin vond ik het raar en hij bleef er over door gaan. V: Tijdens het informatieve gesprek heb je verteld dat je nooit hebt durven zeggen tegen hem dat je het niet wilde, hoe kwam dat? A: Ik wilde hem niet kwetsen. Ik wilde niet laten over komen dat ik hem niet vertrouwde. Ik voelde me wel een beetje verplicht om het wel te doen omdat hij zei dat het normaal was. V: Tijdens het informatieve gesprek heb je verteld dat je de dingen deed omdat je hem vertrouwde en dat het normaal was. Wanneer ben je tot de conclusie gekomen dat het "niet normaal" was? A: Omdat het alleen maar over seks ging en vrij weinig over andere dingen. Dat ik heel vaak het eigenlijk niet wilde en dat ik het uiteindelijk toch maar deed. We hadden ook heel vaak ruzies. Hij werd geobsedeerd als er een andere jongen naar me keek. Ik weet niet hoe oud ik was toen ik het niet normaal meer was. Ik heb wel een mail wanneer er een omkeer was maar daarna heb ik weer toe gegeven. V: Vertel eens hoe het seksuele gedeelte tussen jullie begon? A: Het begon met een knuffel. Vervolgens werd dat steeds meer uitgebreid naar een kus. Daarna was het elkaar in ondergoed zien. Eerst alleen mijn onderbroek laten zien. Knuffelen in bed. Daar ging steeds meer de kleding uit. Vervolgens ging hij met zijn hand op mijn hand en dan vingeren. Dan per ongeluk het met zijn vinger doen. Dat was nog op mijn onderbroek. Daarna deed hij het zelf doet op mijn onderbroek. Mijn BH zat los tijdens het knuffelen en mijn tepel kwam er uit en hij zei doe maar je bh uit want ik heb het toch al gezien. Zijn hand op mijn hand en dan op zijn piemel aan de voorkant van zijn onderbroek. Vervolgens gebeurde het zonder onderbroek aan. Hij ging mij vingeren en ik heb hem afgetrokken. Zijn piemel vast houden en dan zijn piemel heen en weer bewegen. Ik heb hem ook gepijpt. Pijpen is mijn mond over zijn piemel. Tussen het gebeuren van zijn hand met het vingeren en toen ging hij mij per ongeluk zoenen. Het seks begon dat hij op mijn verjaardag zijn piemel in mijn vagina stopte. Dat was zijn cadeautje. Dat was voor mijn 14e verjaardag. A: Ik ben gewoon helemaal ingepalmd door hem. Hij deed zich vaak zo zielig voor. Ik had zoveel medelijden met hem en hij had geen vrienden. Hij was ook heel aardig en een lieve jongen. Ik zei ook wel tegen hem dat ik van hem hield. Hij heeft me helemaal ingepalmd. Ik was nog heel jong en was er nog niet aan toe. Ik had überhaupt nog nooit over seks dingen gepraat. Hij bracht me zover dat ik het allemaal deed. Ik heb het nooit door gehad. V: Wat vond jij de ergste keer? A: Wanneer ik het deed terwijl het tegen mijn zin was en dat ik daar duidelijk in was geweest . V: Wanneer was dat dan? A: In een later stadium. Volgens mij toen ik 17 of 18 jaar was. V: Vertel eens? A: Ik ging naar hem toe met geen goed gevoel. Ik wist wat er ging gebeuren en ik wist dat ik het niet wilde. Ik wilde niet met hem zoenen. Hij wilde dat wel. De handelingen waren niet prettig. Ik zei tegen hem dat ik niet wilde zoenen. Dat was bij hem thuis op zijn slaapkamer in zijn bed. V: Hoe kom je dan in zijn bed als je er al geen goed gevoel bij had? A: Er was een afspraak dat ik seks met hem moest hebben. V: Want? A: Omdat hij het anders aan mijn ouders zou gaan vertellen. V: Terug naar de ergste keer en je lag in zijn bed? A: De afspraak was dat ik wel moest zoenen. Dat wilde ik niet maar dat was de afspraak en daar moest ik me aan houden. Ik heb gezoend en daarna het voorspel. Vingeren, pijpen en aftrekken. Daarna hebben we seks gehad. V: Hoe ging het verder? A: We hadden seks. Ik weet niet meer of hij in mij is klaar gekomen of op mijn lichaam. We gingen het schoonmaken in de badkamer. Ik mijn vagina en hij zijn piemel. Daarna ben ik weer terug naar school gegaan. V: Wat maakte dit dan de ergste keer? A: Omdat het om een afspraak was. Daarvoor waren er ook erge keren want toen huilde ik bij de seks. Nu moest ik me aan de regels houden. Ik mocht niet huilen. Ik was bang dat hij aan het zoeken was naar een klein foutje zodat hij het wel kon vertellen. Daarom vind ik dit de ergste keer. V: Je vertelde dat je wel eens gehuild heb tijdens de seks vertel eens? A: Omdat ik het niet meer wilde en dat ik er geen gevoel meer bij had. [verdachte] zei dat het gevoel weer terug zou komen. Ik huilde als hij zijn piemel in mijn vagina deed. Uiteindelijk zag hij dat ik huilde. Volgens mij bemerkte hij het achteraf en niet tijdens. Achteraf vroeg hij dan waarom ik huilde. Ik zei dat ik me er niet goed bij voelde, dat ik geen gevoel er bij had en dat ik me kut voelde. Hij reageerde gekwetst. V: Tijdens het informatieve gesprek heb je ook verteld over een dreiging met zelfmoord, vertel daar eens over? A: Toen ik er mee wilde stoppen omdat ik het geen normale situatie vond.

Bij het bepalen van de straf en de strafmaat heeft de rechtbank rekening gehouden met de aard en de ernst van de bewezen verklaarde feiten, de omstandigheden waaronder deze feiten zijn begaan en de persoon van verdachte, zoals ter terechtzitting is gebleken. Daarbij heeft de rechtbank in het bijzonder het volgende overwogen. Verdachte heeft toen het slachtoffer [slachtoffer] nog een kind van dertien jaar oud was, haar vertrouwen gewonnen, en op een dusdanige manier op haar ingepraat dat zij zich – hoewel zij daar nog niet klaar voor was en niet wilde – bezig ging houden met seksuele activiteiten. Hij liet haar seksuele foto’s en filmpjes van zichzelf toesturen, waarbij zij onder meer een fles deodorant bij zichzelf moest inbrengen. Verdachte heeft gedurende meerdere jaren seksuele handelingen met haar gepleegd die mede bestonden uit het binnendringen van haar lichaam. Deze handelingen hebben voortgeduurd tot haar meerderjarigheid. Verdachte was gedurende deze gehele periode meerderjarig en heeft misbruik gemaakt van het psychisch overwicht dat hij ten gevolge van dit leeftijdsverschil op het slachtoffer had. Verdachte had, als meerderjarige man, zijn verantwoordelijkheid moeten kennen en het slachtoffer tegen zichzelf in bescherming moeten nemen, in plaats van haar aanjagen tot seksueel gedrag dat bestond uit zijn eigen fantasieën. Verdachte had er rekening mee moeten houden dat het slachtoffer, net als iedere dertienjarige, nog een kind was dat kwetsbaar is op het gebied van seksualiteit, zodat het gedrag van verdachte op een bepaald moment tot (ernstige) psychologische problemen bij haar kan leiden. Minderjarigen dienen hiertegen beschermd te worden. Toen het slachtoffer meerderjarig werd en wilde stoppen met de seksuele relatie heeft verdachte bovendien dwang uitgeoefend door te dreigen met zelfmoord en publicatie van foto’s en/of films van haar. Het slachtoffer had hierdoor tegen haar zin in seks met verdachte. De bedreigingen en de seks hebben er uiteindelijk zelfs toe geleid dat het slachtoffer een overeenkomst met verdachte heeft gesloten op basis waarvan zij nog allemaal seksuele handelingen met hem moest verrichten, in de hoop dat zij er daarna van verlost zou zijn. Het is uiteindelijk gestopt toen verdachte een vriendin kreeg, al is hij zelfs toen nog doorgegaan met het dreigen van het slachtoffer en daarbij eisen dat zij seksuele films van zichzelf zou toesturen. De rechtbank rekent verdachte zwaar aan dat hij zich hierin niet heeft bekommerd om de schadelijke gevolgen van zijn handelen voor het slachtoffer. Hij heeft kennelijk alleen oog gehad voor de bevrediging van zijn eigen lustgevoelens. Verdachte heeft ook later geen verantwoordelijkheid genomen voor zijn daden en heeft geen berouw getoond naar het slachtoffer. In tegendeel, hij heeft tijdens het onderzoek op de terechtzitting aangegeven zichzelf als het slachtoffer te zien. Verdachte heeft met zijn handelen grove inbreuk gemaakt op de lichamelijke en geestelijke integriteit van het minderjarige slachtoffer. Uit de slachtofferverklaring van [slachtoffer] volgt dat zij als gevolg van het handelen van verdachte psychische klachten heeft opgelopen, bestaande uit een posttraumatisch stresssyndroom, waarvan zij tot op de dag van vandaag last heeft en waarvoor zij ook nog altijd wordt behandeld. Uit de getuigenverklaring van haar huidige vriend blijkt ook wat het voor een invloed heeft gehad op de manier waarop zij met seks omging. De rechtbank heeft kennis genomen van een verdachte betreffend uittreksel justitiële documentatie van 25 juli 2022 waaruit volgt dat hij niet eerder met justitie in aanraking is geweest. De rechtbank heeft voorts rekening gehouden met een adviesrapport van 7 december 2020 van Reclassering Nederland te Lelystad, opgemaakt door reclasseringswerker M. Vogelpoel. De rechtbank is van oordeel dat in verband met een juiste normhandhaving niet kan worden volstaan met het opleggen van een andersoortige of geringere straf dan een straf die vrijheidsbeneming meebrengt. De rechtbank acht een gedeeltelijk onvoorwaardelijke vrijheidsstraf noodzakelijk, omdat de aard en de ernst van het bewezen en strafbaar verklaarde door een lichtere strafrechtelijke afdoening van de zaak miskend zouden worden. De rechtbank is daarbij van oordeel dat de door de officier van justitie geformuleerde strafeis onvoldoende recht doet aan de aard en ernst van het bewezen en strafbaar verklaarde en zal daarom een hogere straf opleggen dan door de officier van justitie is gevorderd. Aan het voorwaardelijke strafdeel zullen als bijzondere voorwaarden worden verbonden een contactverbod met het slachtoffer [slachtoffer] en een meldplicht bij de reclassering. Voorts zal als bijzondere voorwaarde worden bepaald dat verdachte zich onder behandeling zal (blijven) stellen van Praktijk Ayuda of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering. Daarbij geldt dat deze behandeling (anders dan tot nu toe) dient te zijn gericht op de positie van verdachte als dader. Redelijke termijn van berechting De rechtbank ziet aanleiding het volgende te overwegen met betrekking tot het recht op berechting binnen een redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Blijkens vaste jurisprudentie bedraagt de redelijke termijn van berechting een periode van 24 maanden. De termijn waarbinnen de berechting van verdachte heeft plaatsgevonden is aangevangen op 26 februari 2019. Dat is de datum waarop verdachte door de politie is verhoord, aan welke handeling hij in redelijkheid de verwachting heeft kunnen ontlenen dat het Openbaar Ministerie een strafrechtelijke vervolging tegen hem zou instellen. De termijn eindigt met het wijzen van dit vonnis op 21 september 2022. Hieruit volgt dat de termijn waarbinnen verdachte is berecht in totaal bijna 43 maanden bedraagt. Het voorgaande betekent dat sprake is van een aanzienlijke overschrijding van de redelijke termijn van berechting met bijna 19 maanden. De rechtbank zal met deze schending rekening houden in die zin dat zij bij het bepalen van de strafmaat niet zal uitgaan van een gevangenisstraf voor de duur van 36 maanden maar in dit specifieke geval voor de duur van 24 maanden. Alles overwegende is de rechtbank van oordeel dat een gevangenisstraf van 24 maanden, waarvan een gedeelte van 6 maanden voorwaardelijk, passend en geboden is. Aan het voorwaardelijk deel van de gevangenisstraf zullen voorwaarden worden verbonden zoals hiervoor is overwogen. 9BENADEELDE PARTIJ 9.1 De vordering [slachtoffer] heeft zich als benadeelde partij in het geding gevoegd en vordert een bedrag van € 12.146,18.

Immateriële schade De benadeelde partij [slachtoffer] heeft ten gevolge van het handelen van verdachte meermalen ontuchtige handelingen moeten ondergaan en is meermalen door verdachte verkracht. Daarmee staat naar het oordeel van de rechtbank vast dat de benadeelde partij door dit (onrechtmatig) handelen van verdachte is aangetast in haar persoon en immateriële schade heeft geleden. De rechtbank stelt deze schade naar billijkheid vast op € 10.000,00 en zal dit bedrag toewijzen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 27 februari 2014 tot de dag van volledige betaling. Materiële schade De gestelde schade betreffende het eigen risico van de ziektekostenverzekering en kosten van behandelingen van (in totaal) € 1.146,18 is door de benadeelde partij onderbouwd en door de verdediging niet betwist. De rechtbank zal dit bedrag toewijzen, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente vanaf 1 augustus 2021 tot de dag van volledige betaling. De gestelde schade over 2022 betreft toekomstige schade waarvan de omvang is geschat en niet onderbouwd, zodat deze schade zonder nader onderzoek niet kan worden vastgesteld. De rechtbank zal de benadeelde partij in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren en bepalen dat de vordering voor dit deel slechts bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht. Schadevergoedingsmaatregel Als extra waarborg voor betaling zal de rechtbank ten behoeve van [slachtoffer] aan verdachte de verplichting opleggen tot betaling aan de Staat van het bedrag van in totaal € 11.146,18 aan materiële en immateriële schade, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente vanaf 1 augustus 2021 over het bedrag van € 1.146,18 aan materiële schade en vanaf 27 februari 2014 over het bedrag van € 10.000,00 aan immateriële schade. Als door verdachte niet wordt betaald, zal deze verplichting worden aangevuld met 90 dagen gijzeling, waarbij toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft. De betaling die is gedaan aan de Staat wordt op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer] in mindering gebracht. Dit geldt andersom ook indien betaling is gedaan aan [slachtoffer] Proceskosten Verdachte zal ook worden veroordeeld in de kosten die [slachtoffer] heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken. Deze kosten worden tot op dit moment begroot op nihil. 10TOEPASSELIJKE WETTELIJKE VOORSCHRIFTEN

De rechtbank: Bewezenverklaring - verklaart het onder 1 en 2 tenlastegelegde bewezen zoals hiervoor in rubriek 5 is vermeld; - verklaart het onder 1 en 2 meer of anders tenlastegelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij; Strafbaarheid - verklaart het onder 1 en 2 bewezenverklaarde strafbaar en kwalificeert dit zoals hiervoor in rubriek 6 is vermeld; - verklaart verdachte strafbaar; Oplegging straf - veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 24 (vierentwintig) maanden; - bepaalt dat van de gevangenisstraf een gedeelte van 6 (zes) maanden niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders gelast op grond van het feit dat verdachte de hierna te melden algemene en/of bijzondere voorwaarden niet heeft nageleefd; - stelt daarbij een proeftijd van 2 (twee) jaren vast; - als voorwaarden gelden dat verdachte: * zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit; * ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verleent aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt; * medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zo lang als de reclassering dit noodzakelijk acht, daaronder begrepen; - stelt als bijzondere voorwaarden dat verdachte gedurende de proeftijd: * op geen enkele wijze – direct of indirect – contact zal opnemen, zoeken of hebben met [slachtoffer] , geboren op [1998] , zolang het Openbaar Ministerie dit noodzakelijk acht; * zich binnen 3 werkdagen na het onherroepelijk worden van dit vonnis (tussen 09.00 en 12.00 uur) zal melden bij Reclassering Nederland op het adres De Meent 4, 8224 BR Lelystad, zo frequent en zolang de reclassering dit noodzakelijk acht; * zich onder behandeling blijft stellen van Praktijk Ayuda of een soortgelijke zorgverlener (te bepalen door de reclassering), op de tijden en plaatsen als door of namens die zorgverlener aan te geven, teneinde zich te laten behandelen zolang de reclassering dit noodzakelijk acht. Daarbij geldt dat deze behandeling dient te zijn gericht op de positie van verdachte als dader; - waarbij de reclassering opdracht wordt gegeven als bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden. De politie houdt toezicht op het contactverbod. Benadeelde partij - wijst de vordering van [slachtoffer] toe tot een bedrag van € 11.146,18 (€ 10.000,00 vergoeding voor immateriële schade en € 1.146,18 voor materiële schade); - veroordeelt verdachte tot betaling aan [slachtoffer] van het toegewezen bedrag van € 11.146,18, vermeerderd met de wettelijke rente gerekend vanaf 1 augustus 2021 over het bedrag van € 1.146,18 aan materiële schade en vanaf 27 februari 2014 over het bedrag van € 10.000,00 aan immateriële schade, tot de dag van volledige betaling; - verklaart [slachtoffer] voor wat betreft het meer of anders gevorderde niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de vordering voor dat deel kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter; - veroordeelt verdachte in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil; - legt verdachte de verplichting op ten behoeve van [slachtoffer] aan de Staat € 11.146,18 te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente gerekend vanaf 1 augustus 2021 over het bedrag van € 1.146,18 aan materiële schade en vanaf 27 februari 2014 over het bedrag van € 10.000,00 aan immateriële schade tot de dag van volledige betaling, bij niet betaling aan te vullen met 90 dagen gijzeling; - bepaalt dat verdachte van zijn verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd indien hij op een van de hiervoor beschreven manieren de schade aan de benadeelde partij [slachtoffer] dan wel aan de Staat heeft vergoed. Dit vonnis is gewezen door mr. M.C. Danel, voorzitter, mr. A.W.M. van Hoof en mr. H.B.W. Beekman, rechters, in tegenwoordigheid van mr. F.R. Horst, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van 21 september 2022. Mr. Danel is buiten staat het vonnis te ondertekenen.

Hij zei toen dat het ging zin meer had om te leven. Dat hij zichzelf wat aan zou doen. Hij zei vaarwel en succes met je leven verder. Dit staat ook in de mails. De volgende dag kreeg ik een appje van zijn nummer en daar stond in dat [verdachte] in het ziekenhuis lag en dat zijn maag was leeg gepompt. Dat kwam dan af van zijn moeder. Ik weet niet meer hoe oud ik toen was. Het was meer halverwege tot het einde. Daarna zijn er nog seksuele handelingen geweest, we zijn verder gegaan. Ik wilde niet dat hij zelfmoord zou gaan plegen. Ik wilde dat niet op mijn geweten hebben en hij zei dat hij aan zich zelf zou gaan werken. V: Kun je nog eens uitleggen waarom het doorging toen je ouder werd, want uiteindelijk heeft het tot je 18e jaar geduurd als ik het goed heb. Waardoor heb je het niet kunnen laten stoppen? A: Ik was bang dat hij het mijn ouders zou vertellen. Dat er foto's of filmpjes op internet zou komen. Dat heeft hij wel eens gezegd tijdens de ruzie. En vanwege dat hij zelfmoord ging plegen. Elke keer als er iets was en dat ik wilde stoppen dan kwam hij met zelfmoord plegen of ouders appen of foto's door sturen. Een proces-verbaal van bevindingen informatief gesprek zeden van 7 februari 2018, met daarin de verklaring van [slachtoffer] , voor zover hier van belang en zakelijk weergegeven: Het begon toen ik 13 jaar was. Ik volgde een tenniskamp en hij was daar als leider. Hij was aardig tegen mij. Hij vertelde dat hij vroeger veel gepest is en dat hij thuis bij zijn ouders het niet goed had dat hij op straat werd gezet. Zijn levensproblemen stortte hij bij mij uit. Ik wilde hem steunen en hem helpen. Hij zei dat hij geen vrienden had. Het voelde voor mij dat ik zijn vriend moest zijn. Hij vroeg of ik me zelf wel eens had gevingerd. Ik was toen 13 jaar. Er waren nog meer vragen maar dat weet ik niet meer. Ik was daar nog niet aan toe om in die wereld geplaatst te worden. Ik dacht uiteindelijk, ik geef maar antwoord en ga er maar in mee. Hij deed alsof het normaal was. Ik heb hem geschreven dat ik nog niet gevingerd had en dat ik daar nog geen behoefte aan had. Hij zei dan dat het normaal was voor een meisje van mijn leeftijd. Hij praatte op mij in. Ik ben het gaan doen. Mijzelf vingeren. Ik deed het omdat ik hem vertrouwde en dat het normaal was. Ik mocht hem niet teleurstellen omdat hij al zoveel had meegemaakt. Dat speelde bij mij al die tijd. Tot eind 2016 heb ik seksueel contact met hem gehad en de foto's. Ik wilde dat hij niet meer depressief was. Mijn gevoel was dat ik er voor hem moest zijn en dat hij dan geen zelfmoord zou plegen want daar heeft hij mee gedreigd. Ik kon dat niet laten gebeuren. Hij dreigde daar mee toen ik zei dat ik er mee wilde stoppen. Dat staat in de mail. Ik weet niet meer hoe oud ik was. Behalve op het einde want toen ging hij dreigen dat hij mijn ouders het zou vertellen of mijn foto's zou verspreiden als ik geen seks wilde. Ik wilde niet dat mijn ouders er achter kwamen dat ik al seks had. Ik dacht dat ik het zelf wel aan kon. Mijn hele leven draaide om hem. Als ik naar en schoolfeestje ging dan was er ruzie. Als iemand anders naar mij keek bij tennis dan kregen we ruzie. Ik moest het goed maken met seks als wij ruzie hadden. Ik was zo erg in zijn wereld en ik kon het voor mijzelf niet hem loslaten omdat ik zijn enige vriend was. Ik dacht dat hij het niet aan kon om geen vriend meer te hebben en ik dacht dat ik die last wel kon dragen. Ik voelde me zelf liever rot, dan dat hij zich rot voelde. V: Wat was de reden dat het doorging toen jij ouder werd? A: Dat hij het tegen mijn ouders zou vertellen of mijn foto's zou verspreiden en dat hij dreigde met zelfmoord. Ik had pijn tijdens de seks. Hij deed daar niets mee want we moesten gewoon seks hebben. Ik kreeg pijn toen ik voor mezelf had besloten dat ik echt niet meer wilde. Ik weet niet meer wanneer dat moment was. Een proces-verbaal van verhoor getuige van de rechter-commissaris van 1 juli 2021, waarin [slachtoffer] verklaart, voor zover hier van belang en zakelijk weergegeven: Op enig moment is er een soort van contract opgesteld dat u ook aan de politie heeft overhandigd. Weet u nog wanneer dat contract is opgesteld? Dat durf ik niet te zeggen, maar de datum van de mail stond erbij. Het contract was op de mail gestuurd, dus de datum staat daarbij. Op wiens initiatief was dat? Mijn initiatief. Is er nog onderhandeld over 'voorwaarden’? Jazeker. Hij wilde meer, ik wilde minder. Ik had bepaalde dingen die ik erger vond en minder erg, dus daarin heb ik geprobeerd het voor mij zo ‘fijn’ mogelijk te houden, (opmerking rechter-commissaris: bij het woord ‘fijn' maakt de getuige met twee vingers in de lucht aanhalingstekens.) Werden er vaker 'contractuele' afspraken over de mail tussen jullie vastgelegd? Uit mijn hoofd zijn er twee geweest. Hij vond dat ik mij niet aan de eerste afspraak had gehouden en zou alles vertellen en online gooien, de foto’s en filmpjes. Ik heb uiteindelijk voor elkaar gekregen een nieuw contract op te stellen, wat eigenlijk nog heftiger was, in de hoop toch van hem af te kunnen komen. Ik heb gelezen dat u heeft verklaard dat [verdachte] op enig moment heeft gedreigd met het versturen van naaktfoto's. Wat zei hij daarover? Dat als ik het contract niet af had gemaakt, dat hij het dan zou verspreiden over de tennisbaan en het online zou gooien op een sekswebsite. Wanneer was dat? Tussen mijn 16e en 18e. De verklaring van verdachte tijdens de terechtzitting van 7 september 2022, voor zover hier van belang en zakelijk weergegeven: Het klopt dat ik seks heb gehad met [slachtoffer] . Dat is begonnen voordat zij de leeftijd van zestien jaar had bereikt, en geëindigd op haar achttiende. De seksuele handelingen zoals die zijn omschreven onder feit 1 van de tenlastelegging hebben wij allemaal verricht voor haar zestiende. Behalve de anale seks, dat ontken ik. Ik heb tegenover [slachtoffer] wel eens gedreigd met het plegen van zelfmoord, terwijl ik dat niet echt van plan was. Bij het proces-verbaal van bevindingen van verbalisant [verbalisant 1] van 5 juli 2018 zijn als bijlage verschillende (e-mail)conversaties gevoegd. Een afschrift van een e-mail van 1 januari 2013 met de tekst: Subject: Re: RE: Fr=m: [email adres] @live.nl Date: T=e, 1 Jan 2013 02:13:01 +0100 To: [email adres] @hotmail.com Heb ik niet meer, Met je geile lieve niet zo strakke sexy ramkutje!! :$ waar veel lekkers m=e kan gebeuren! Alles hard willer:$ Een schriftelijk bescheid, te weten een rapport van [verbalisant 2] , recherche assistent, van 8 maart 2019 waarin onderzoek is weergegeven naar whatsapp- en e-mailberichten tussen [slachtoffer] en [verdachte] .

Bijlage: de tenlastelegging Aan verdachte wordt ten laste gelegd dat hij: 1 op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode 1 augustus 2011 tot en met 27 februari 2014 te Almere, met [slachtoffer] , geboren op [1998] , die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren had bereikt, buiten echt, een of meer ontuchtige handelingen heeft gepleegd, die bestonden uit of mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die [slachtoffer] , immers heeft hij, verdachte, (telkens) - zich laten aftrekken door die [slachtoffer] , althans heeft hij die [slachtoffer] haar hand om zijn, verdachtes, penis gebracht en/of (vervolgens) (heen en weer) laten bewegen en/of - zijn penis laten aanraken door die [slachtoffer] met haar mond en/of zijn penis in de mond van die [slachtoffer] gestopt/gehouden en/of zich door die [slachtoffer] laten pijpen en/of - zijn vinger(s) in de vagina van die [slachtoffer] gebracht en/of gehouden en/of - zijn penis in de vagina van die [slachtoffer] geduwd en/of gebracht en/of gehouden en/of (heen en weer) bewogen en/of - zijn vinger in de anus en/of tussen de billen van die [slachtoffer] geduwd en/of gebracht en/of gehouden; 2op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 28 februari 2014 tot en met 30 november 2016 te Almere, door feitelijkheden en bedreiging met feitelijkheden [slachtoffer] heeft gedwongen tot het ondergaan van handelingen die bestonden uit of mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die [slachtoffer] , immers heeft hij, verdachte, (telkens) - zich laten aftrekken door die [slachtoffer] , althans de hand van die [slachtoffer] om zijn, verdachtes, penis heeft gebracht en/of (vervolgens) (heen en weer) laten bewegen en/of - zijn penis in de mond van die [slachtoffer] gebracht en/of zich door die [slachtoffer] laten pijpen en/of - zijn vinger(s) in de vagina van die [slachtoffer] gebracht en/of gehouden en/of - zijn penis in de vagina van die [slachtoffer] geduwd en/of gebracht en/of gehouden en/of (heen en weer) bewogen en/of - zijn vinger in de anus en/of tussen de billen van die [slachtoffer] geduwd en/of gebracht en/of gehouden en bestaande dat geweld en/of die andere feitelijkhe(i)d(en) en/of die bedreiging met geweld of die andere feitelijkhe(i)d(en) hierin dat hij, verdachte, - met zijn leeftijd een groot fysiek en psychisch overwicht had op een minderjarig meisje en bewust was van dit leeftijdsverschil en/of - misbruik heeft gemaakt van de afhankelijke en ondergeschikte positie waarin die [slachtoffer] ten opzichte van hem als tennisleraar verkeerde en/of - die [slachtoffer] de woorden heeft toegevoegd dat hij, verdachte, zelfmoord zou plegen en/of dat hij het leven niet meer zag zitten, als die [slachtoffer] het seksuele contact zou stopzetten, althans woorden van gelijke dreigende aard en/of strekking en/of - heeft gedreigd naaktfoto’s en naaktfilms van die [slachtoffer] op internet te zetten en/of naar haar ouders te sturen en/of - (zodoende) voor die [slachtoffer] een bedreigende/beangstigende situatie heeft doen ontstaan. Wanneer hierna wordt verwezen naar paginanummers betreffen dit pagina’s van op ambtseed of ambtsbelofte opgemaakte processen-verbaal of van daarbij gevoegde bijlagen. Deze processen-verbaal zijn als bijlagen opgenomen bij het in de wettelijke vorm opgemaakte proces-verbaal van relaas van 27 maart 2019, nummer 2018017291, opgemaakt door politie Midden-Nederland, Team Zeden Flevoland, doorgenummerd 1 tot en met 254. Tenzij anders vermeld, zijn dit processen-verbaal in de wettelijke vorm opgemaakt door daartoe bevoegde opsporingsambtenaren. Pagina’s 20-49. Pagina 21. Pagina 22. Pagina 23. Pagina 24. Pagina 25. Pagina 26. Pagina 27 Pagina 28. Pagina’s 6-11. Pagina 7. Pagina 8. Pagina 9. Proces-verbaal van verhoor getuige van de R-C, pagina 6. Proces-verbaal van verhoor getuige van de R-C, pagina 7. Pagina 57. Pagina 81. Pagina 161. Pagina 105. Pagina’s 17 en 18. Pagina 14. Pagina 112. Pagina 13.

Hierin staat het volgende bericht geciteerd: 16 februari 2013 Mail [slachtoffer] - [verdachte] (08.13 uur); “Je bent echt heel lief! Heel veel knuffels en kusjees! Veel plezier als je wat gaat doen!! Sterkte!! Jij bent al de aller aller aller beste!! Om mij hoef je geen zorgen te maken!! Zwanger kan sws echt niet!! Kuss hou zo veeel van jou he! Wauw!! Echt kei kei kei veel! knuffeellaa Bij het proces-verbaal van bevindingen van 5 juli 2018 zit een e-mail van 21 juni 2016 van [slachtoffer] aan zichzelf met als bijlage een screenshot van een whatsapp gesprek met [verdachte] met de tekst: De afspraak is: [verdachte] krijgt pijp met alles erop en eraan, daardoor gaat [verdachte] niet appen naar ouders en niet dreigen. Appt [verdachte] of dreigd hij. Dan krijgt [slachtoffer] 250 euro. Of 200 euro als slikken niet gelukt is. Dit zal [verdachte] zonder moeilijk doen gelijk geven wanneer de afspraak wordt geschonden. Bij het proces-verbaal van bevindingen informatief gesprek zeden van 7 februari 2018 is als bijlage 2 een afschrift van een e-mail gesprek gevoegd tussen [verdachte] en [slachtoffer] : Als bijlage 1 is bij voornoemd proces-verbaal van bevindingen informatief gesprek van 7 februari 2018 een afschrift van een e-mailbericht opgenomen: Op 23 november 2016 om 20:23 heeft [email adres] @live.nl> het volgende geschreven: Oke je blokt! Ben fotos doorsturen naar tennismensen en ouders appen! Succes Bij voornoemd proces-verbaal van bevindingen van 5 juli 2018 is als bijlage een afschrift van een e-mailbericht opgenomen met de tekst: Op 23 november 2016 om 01:22 heeft [email adres] @live.nl> het volgende geschreven: Kapot raar dat je nog omn23.20'op facebook zit. Druk met job he!! Bah!! Ben appen. En ook fotos als je niet unblokt. Echt walgelijk hoe je liegt! Eigenschuld Bij het proces-verbaal van bevindingen informatief gesprek zeden van 7 februari 2018 is als bijlage 1 een afschrift van een e-mail conversatie gevoegd tussen [verdachte] en [slachtoffer] : Bewijsoverwegingen Op basis van de gebruikte bewijsmiddelen stelt de rechtbank de volgende feiten en omstandigheden vast: - Verdachte was begeleider op een tenniskamp waar hij aangeefster leerde kennen, die deelneemster was. Aangeefster was 13 jaar oud en verdachte 21 jaar oud. - Verdachte en aangeefster hebben contact gehouden, waarbij verdachte over zijn problemen en eenzaamheid vertelde. Aangeefster voelde medelijden en voelde zich verantwoordelijk voor verdachte. - Verdachte begon tegen aangeefster over seks te praten. Hoewel aangeefster hier nog niet mee bezig was en nog niet klaar voor was, is zij zich op aandringen van verdachte gaan vingeren en heeft seksuele foto’s en video’s van zichzelf naar verdachte verstuurd. Aangeefster wilde verdachte niet teleurstellen, en voelde zich verplicht. - Verdachte en aangeefster zijn vanaf 2012 seksuele handelingen bij elkaar gaan verrichten. Bij wijze van cadeau voor haar 14e verjaardag heeft verdachte aangeefster op 28 februari 2012 voor het eerst gepenetreerd. - Verdachte en aangeefster hadden een (geheime) seksuele relatie, waarbij ook over en weer seksuele foto’s en filmpjes werden verstuurd. Op een gegeven moment kwam aangeefster tot de conclusie dat het niet normaal was, en dat zij vaak dingen deed die zij eigenlijk niet wilde. Verdachte huilde wel eens bij de seks omdat zij er geen goed gevoel meer bij had. - In 2015 heeft aangeefster de relatie met verdachte proberen te beëindigen, waarna verdachte dreigde dan zelfmoord te zullen plegen. - In 2016 ging verdachte dreigen dat als aangeefster geen seks wilde, hij naar haar ouders zou appen en foto’s naar hen en naar mensen van de tennisvereniging door zou sturen. Ook dreigde verdachte de foto’s en video’s op internet te plaatsen. - Aangeefster en verdachte hebben in 2016 via whatsapp en e-mail afspraken gemaakt op basis waarvan aangeefster seksuele handelingen moest verrichten, en verdachte zou stoppen met dreigen en haar ouders niet zou appen. - Aangeefster heeft in augustus 2016 het initiatief genomen om een overeenkomst te sluiten met verdachte op basis waarvan zij nog acht keer seks met verdachte moet hebben, waarna zij het zonder gevolgen mag beëindigen. Verdachte mag daarna met niks meer dreigen en niets aan haar ouders vertellen. Verdachte heeft (onder meer) als extra voorwaarde bij de overeenkomst gevoegd dat aangeefster tijdens of na de seks niet mag huilen. - Aangeefster heeft in haar aangifte verklaard dat zij tegen haar zin in seks met verdachte heeft gehad naar aanleiding van een afspraak. Zij moest met verdachte zoenen en aan voorspel doen. Daarna hebben ze gevingerd, gepijpt en gepenetreerd. Aangeefster moest zich aan regels houden en mocht niet huilen. Feit 1 Bij de politie heeft verdachte ontkend dat hij seksuele handelingen met aangeefster heeft verricht voordat zij 16 jaar oud was. Tijdens de zitting is verdachte daarop teruggekomen en heeft hij bekend dat hij ontuchtige/seksuele handelingen met aangeefster heeft gepleegd terwijl zij 15 jaar oud was. De rechtbank komt echter tot een bewezen verklaarde periode voor feit 1 van 1 januari 2012 tot en met 27 februari 2014. De reden daarvoor is dat de rechtbank uitgaat van de juistheid van de verklaring van aangeefster. Zij heeft aangegeven dat zij op 28 februari 2012 voor het eerst door verdachte is gepenetreerd en dat daarvoor al andere seksuele handelingen hebben plaatsgevonden. Dat tussen verdachte en aangeefster al voor haar 15e jaar seksuele handelingen plaatsvonden wordt ook ondersteund door e-mails uit het dossier van begin 2013. De rechtbank zal verdachte vrijspreken van het ten laste gelegde onderdeel anale seks. Hoewel de rechtbank uitgaat van de verklaringen van aangeefster (die op diverse onderdelen worden ondersteund door andere stukken uit het dossier) wordt uit de verklaring van aangeefster niet duidelijk wanneer die handelingen hebben plaatsgevonden, zodat de rechtbank niet kan vaststellen of dit binnen de ten laste gelegde periode is gebeurd. Feit 2 De vraag die de rechtbank moet beantwoorden is of verdachte aangeefster in de periode van 28 februari 2014 tot en met 30 november 2016 door middel van de ten laste gelegde feitelijkheden heeft gedwongen tot het ondergaan van seksuele handelingen, die mede bestonden uit het binnendringen van haar lichaam. De feitelijkheden zouden, kort gezegd, hebben bestaan uit: Fysiek en psychisch overwicht; Misbruik van de positie als tennisleraar; Dreigen met zelfmoord als aangeefster het seksuele contact zou stopzetten; Dreigen naaktfoto’s en naaktfilms van aangeefster op internet te zetten en/of naar haar ouders te sturen. Ad. a. Fysiek en psychisch overwicht en c. Dreigen met zelfmoord. Voorop gesteld wordt dat feiten en omstandigheden die voorafgaand aan de ten laste gelegde periode hebben plaatsgevonden kunnen bijdragen aan de in de ten laste gelegde periode aanwezige dwangsituatie (vgl. ECLI:NL:HR:2012:494). De rechtbank stelt vast dat de seksuele relatie tussen verdachte en aangeefster is begonnen toen aangeefster nog een kind van 13 jaar oud was. Zij is ingepalmd door verdachte en had medelijden met hem; zij moest voor hem zorgen en mocht hem niet teleurstellen.

Hoewel zij gezien haar jonge leeftijd nog niet met seks bezig was, is zij dat op aandringen van verdachte gaan doen. De relatie tussen verdachte en aangeefster draaide, zoals aangeefster verklaarde, voornamelijk om seks. Door de situatie die is ontstaan vanaf het veertiende levensjaar van aangeefster en het tweeëntwintigste levensjaar van verdachte, bevond zij zich ook in de ten laste gelegde periode nog in een zodanige situatie ten opzichte van verdachte, dat er uit de feitelijke verhoudingen een overwicht voortvloeide en aangeefster dusdanige psychische druk voelde dat zij naar redelijke verwachting de (voornamelijk op seks gebaseerde) relatie niet durfde en kon beëindigen, en zich derhalve niet goed tegen de seksuele handelingen heeft kunnen verzetten. Dat volgt mede uit de verklaringen van aangeefster dat zij op een gegeven moment doorkreeg dat de relatie tussen haar en verdachte niet normaal was, maar dat zij zo erg in zijn wereld was dat zij hem niet kon loslaten, omdat zij zijn enige vriend was. Zij voelde zichzelf liever rot, dan dat hij zich rot voelde. Haar gevoel was dat zij er voor hem moest zijn en dat hij dan geen zelfmoord zou plegen, waar hij mee dreigde. Aangeefster kon dat niet laten gebeuren, en ging daarom door met de relatie met verdachte en daarmee de seks waardoor die relatie werd beheerst. Dit maakt dat er gedurende de ten laste gelegde periode, door het psychische overwicht van verdachte, er momenten zijn geweest dat aangeefster tegen haar zin seks heeft gehad met verdachte (hoewel dit niet iedere keer hoeft te zijn geweest). Aangeefster heeft aangegeven dat zij ook heeft gehuild tijdens seks omdat zij niet meer wilde, en er geen goed gevoel meer bij had. Verdachte zei dan dat het gevoel weer terug zou komen. Verdachte heeft door zijn wijze van handelen tegenover aangeefster, op zijn minst genomen de aanmerkelijke kans aanvaard dat seks die hij met aangeefster had tegen haar wil geschiedde. Ad. b. Positie als tennisleraar. De rechtbank acht niet bewezen dat verdachte misbruik heeft gemaakt van de afhankelijke en ondergeschikte positie waarin aangeefster ten opzichte van hem als tennisleraar verkeerde, omdat op basis van het dossier niet is komen vast te staan dat verdachte de tennisleraar van aangeefster was. Ad. d. Dreigen foto’s en/of video’s op internet te plaatsen en/of naar de ouders van aangeefster te versturen. Aangeefster heeft verklaard dat verdachte in 2016 regelmatig heeft gedreigd om foto’s van haar door te sturen aan haar ouders en/of naar mensen van de tennisvereniging of deze via internet te verspreiden. De rechtbank stelt vast dat verdachte in het bezit was van naaktfoto’s en -video’s van aangeefster, en dat berichtenverkeer tussen aangeefster en verdachte ondersteunt dat verdachte dreigde foto’s te versturen. Bij de rechter-commissaris heeft aangeefster verklaard dat zij tweemaal contractuele afspraken met verdachte heeft gemaakt, waarbij zij seksuele handelingen moest verrichten. Verdachte vond dat aangeefster zich niet aan de eerste afspraak had gehouden en zou alles vertellen en online gooien, de foto’s en filmpjes. Naar aanleiding daarvan heeft zij uiteindelijk het initiatief genomen om een nieuw contract op te stellen, wat eigenlijk nog heftiger was, in de hoop toch van hem af te kunnen komen. Uit een e-mail van 12 augustus 2016 tussen verdachte en aangeefster blijkt van een ‘contract’ op basis waarvan aangeefster seks moest hebben met verdachte. Aangeefster heeft het initiatief hiertoe genomen en verdachte heeft aanvullende voorwaarden gesteld. In die betreffende e-mail is als voorwaarde opgenomen dat verdachte na afloop ‘met niks [mag] dreigen en never ouders vertellen’. Er wordt daarin niet concreet gesproken over doorsturen van foto’s en video’s naar ouders of op internet (zoals is tenlastegelegd). Echter, nu aangeefster bij de rechter-commissaris heeft verklaard dat de reden voor het aangaan van dit ‘contract’ was dat verdachte dreigde met het sturen van de foto’s aan haar ouders of het verspreiden via internet, acht de rechtbank bewezen dat dit een onderdeel van de afspraken was. En dat aangeefster zich mede daardoor gedwongen voelde de seksafspraken met verdachte aan te gaan. Dit wordt ondersteund door de berichten die verdachte later op 23 november 2016 naar aangeefster heeft gestuurd, en waar hij het dreigement van de ouders appen vaak lijkt te koppelen aan het sturen van foto’s, te weten: ‘Ben appen. En ook fotos als je niet unblokt.’ en ‘Oke je blokt! Ben fotos doorsturen naar tennismensen en ouders appen!’ Aangeefster heeft voorts verklaard dat zij naar aanleiding van die afspraken met verdachte tegen haar zin seks met hem heeft gehad. Concluderend komt de rechtbank tot het oordeel dat door middel van de hierboven besproken feitelijkheden, die in onderling verband en samenhang worden beschouwd, verdachte een dusdanige dwang heeft uitgeoefend op aangeefster dat zij daardoor tegen haar wil werd gedwongen tot seks. Verdachte heeft hiertoe ook opzet gehad.

Zodoende acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte aangeefster in de ten laste gelegde periode meerdere malen heeft verkracht. Net als bij feit 1 zal de rechtbank verdachte bij feit 2 ook vrijspreken van het ten laste gelegde onderdeel anale seks, omdat de rechtbank niet kan vaststellen of dit binnen de ten laste gelegde periode is gebeurd. 5BEWEZENVERKLARING De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte: Feit 1 op tijdstippen in de periode 1 januari 2012 tot en met 27 februari 2014 te Almere met [slachtoffer] , geboren op [1998] , die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren had bereikt, buiten echt ontuchtige handelingen heeft gepleegd die mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die [slachtoffer] , immers heeft hij, verdachte - zich laten aftrekken door die [slachtoffer] , althans heeft hij die [slachtoffer] haar hand om zijn, verdachtes, penis gebracht en (vervolgens) heen en weer laten bewegen en - zijn penis laten aanraken door die [slachtoffer] met haar mond en/of zijn penis in de mond van die [slachtoffer] gestopt/gehouden en/of zich door die [slachtoffer] laten pijpen en - zijn vinger(s) in de vagina van die [slachtoffer] gebracht en/of gehouden en - zijn penis in de vagina van die [slachtoffer] gebracht en/of gehouden en/of heen en weer bewogen; Feit 2 op tijdstippen in de periode van 28 februari 2014 tot en met 30 november 2016 te Almere, door feitelijkheden en bedreiging met feitelijkheden [slachtoffer] heeft gedwongen tot het ondergaan van handelingen die mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die [slachtoffer] , immers heeft hij, verdachte - zich laten aftrekken door die [slachtoffer] , althans de hand van die [slachtoffer] om zijn, verdachtes, penis gebracht en (vervolgens) heen en weer laten bewegen en - zijn penis in de mond van die [slachtoffer] gebracht en/of zich door die [slachtoffer] laten pijpen en - zijn vinger(s) in de vagina van die [slachtoffer] gebracht en/of gehouden en - zijn penis in de vagina van die [slachtoffer] gebracht en/of gehouden en/of heen en weer bewogen en bestaande die feitelijkheden en die bedreiging met feitelijkheden hierin dat hij, verdachte - met zijn leeftijd een psychisch overwicht had op een minderjarig meisje en bewust was van dit leeftijdsverschil en - die [slachtoffer] de woorden heeft toegevoegd dat hij, verdachte, zelfmoord zou plegen en dat hij het leven niet meer zag zitten als die [slachtoffer] het seksuele contact zou stopzetten, althans woorden van gelijke dreigende aard en/of strekking en - heeft gedreigd naaktfoto’s en naaktfilms van die [slachtoffer] op internet te zetten en/of naar haar ouders te sturen en - zodoende voor die [slachtoffer] een bedreigende/beangstigende situatie heeft doen ontstaan. Voor zover in het bewezen verklaarde deel van de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad. Hetgeen onder 1 en 2 meer of anders is tenlastegelegd is niet bewezen. Verdachte wordt hiervan vrijgesproken. 6STRAFBAARHEID VAN DE FEITEN Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezen verklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is. Het bewezen verklaarde levert volgens de wet de volgende strafbare feiten op: Feit 1 met iemand, die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren heeft bereikt, buiten echt, ontuchtige handelingen plegen die mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, meermalen gepleegd; Feit 2 Verkrachting, meermalen gepleegd. 7STRAFBAARHEID VAN VERDACHTE Er is geen omstandigheid gebleken of aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar. 8OPLEGGING VAN STRAF 8.1 De vordering van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd verdachte ter zake van het door de officier van justitie bewezen geachte te veroordelen tot een gevangenisstraf van 18 maanden, waarvan een gedeelte van 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren, met als (bijzondere) voorwaarden: - een meldplicht bij Reclassering Nederland in Lelystad; - een ambulante behandeling door Ayuda of een soortgelijke zorgverlener; - een contactverbod met aangeefster [slachtoffer] . 8.2 Het standpunt van de verdediging De raadsvrouw heeft, gelet op de bepleitte partiële vrijspraak van feit 1 en integrale vrijspraak van feit 2, bepleit om aan verdachte een geheel voorwaardelijke straf op te leggen en daaraan (alleen) algemene voorwaarden te verbinden. De raadsvrouw heeft verzocht om geen bijzondere voorwaarden op te leggen, maar indien de rechtbank toch een meldplicht bij de reclassering en/of een ambulante behandeling geboden acht, dan zal verdachte zich aan die voorwaarden houden. 8.3