ECLI:NL:CRVB:2017:1746

16/1090 AW, 16/7115 AW, 17/1682 AW, 17/1683 AW Datum uitspraak: 11 mei 2017 Centrale Raad van Beroep Enkelvoudige kamer Uitspraak op de hoger beroepen tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 7 januari 2016, 14/5570 (aangevallen uitspraak) Partijen: [Betrokkene] te [woonplaats] (betrokkene) de korpschef van politie (korpschef)

Namens betrokkene heeft mr. H. Oosting hoger beroep ingesteld. Ook de korpschef heeft hoger beroep ingesteld. De korpschef heeft een verweerschrift ingediend. Voorts heeft de korpschef nadere besluiten van 30 maart 2016 en 18 juli 2016 ingezonden. Partijen hebben toestemming gegeven een onderzoek ter zitting achterwege te laten, waarna het onderzoek is gesloten.

1. Voor een meer uitgebreide weergave van de van belang zijnde feiten en omstandigheden wordt verwezen naar de aangevallen uitspraak. De Raad volstaat met het volgende. 1.1. Betrokkene was aangesteld als politieambtenaar in de voormalige politieregio [naam voormalige politieregio] , thans de Eenheid [naam eenheid] . 1.2. Als uitwerking van het Akkoord Arbeidsvoorwaarden sector politie 2005-2007 hebben de Minister van Veiligheid en Justitie en de politievakorganisaties op 9 september 2010 overeenstemming bereikt over de tweede tranche van de landelijk te harmoniseren arbeidsvoorwaarden politie (HAP II). Deze afspraken zijn vastgelegd in de op 1 november 2010 in werking getreden circulaire Harmonisatie arbeidsvoorwaarden politie tweede tranche (Stcrt. 2010, 19782; circulaire). 1.3. Een onderdeel van de harmonisatieafspraken is het in bijlage 6 van de circulaire opgenomen ‘Loopbaanbeleid van assistent A tot en met senior in de GGP’. In die bijlage zijn de afspraken vastgelegd over de mogelijkheden tot doorstroming (bevordering) van ambtenaren binnen de GGP naar een volgend niveau of volgende functie. Voor de bevordering van generalist GGP (schaal 7) naar senior GGP (schaal 8) is als vereiste gesteld dat sprake is van ‘vakmanschap blijkend uit een recente beoordeling boven de norm met daarin opgenomen verwachte geschiktheid voor senior GGP’. 1.4. Bij de voormalige politieregio [naam voormalige politieregio] is het criterium van een beoordeling “boven de norm” zodanig ingevuld dat 80% van de beoordeelde competenties de score uitstekend (4) moeten hebben. De bevordering is bedoeld voor politieambtenaren die bovenmatig functioneren. Daarbij is aansluiting gezocht bij het beleid ten aanzien van het bevorderen bij excellerend presteren. Een medewerker kon op basis van dit beleid eerder bevorderd worden indien zijn functioneren als uitmuntend en voortreffelijk te kwalificeren was. In het Regionaal Management Team van het voormalige korps [naam voormalige politieregio] is de norm van 80% uitstekend na overleg met de ondernemingsraad vastgesteld. Er is voor een percentage gekozen, omdat meerdere functies met een verschillend aantal competenties op grond van het loopbaanbeleid HAP II voor bevordering in aanmerking kwamen. 1.5. Bij besluit van 27 november 2013 heeft de korpschef een beoordeling van het functioneren van betrokkene vastgesteld over de periode van 1 januari 2012 tot en met 31 december 2012. De korpschef heeft bij de vaststelling de in de conceptbeoordeling gegeven score 4 (uitstekend) op de competentie ‘organiseren van het werk’ gewijzigd in score 3. Ter toelichting heeft de korpschef opgemerkt dat de tekst bij deze competentie gelijk is aan de tekst bij het functioneringsgesprek van 29 oktober 2012, waarbij een score 3 is toegekend. In de tekst heeft de korpschef toegevoegd dat het organiseren van het werk ruim voldoende is. 1.6. Bij besluit van 16 december 2013 heeft de korpschef het verzoek van betrokkene om bevordering naar de functie van senior GGP afgewezen. Daaraan is ten grondslag gelegd dat de beoordeling niet voldoet aan de norm van 80% uitstekend. 1.7. Bij besluit van 8 juli 2014 (bestreden besluit) heeft de korpschef de bezwaren tegen de besluiten van 27 november 2013 en 16 december 2013 ongegrond verklaard. 2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep, voor zover gericht tegen de handhaving van het besluit van 27 november 2013, ongegrond verklaard. De rechtbank heeft het beroep, voor zover gericht tegen de handhaving van het besluit van 16 december 2013, gegrond verklaard, het bestreden besluit in zoverre vernietigd, het bezwaar tegen het besluit van 16 december 2013 gegrond verklaard, het besluit van 16 december 2013 herroepen en de korpschef opgedragen om betrokkene te bevorderen naar de functie van senior GGP. Hiertoe heeft de rechtbank, kort samengevat, het volgende overwogen. De korpschef heeft de grenzen van zijn beoordelingsruimte overschreden met het standpunt dat onder het vereiste van een beoordeling “boven de norm” moet worden verstaan een beoordeling waarbij het geheel van de functievervulling voor 80% met uitstekend (4) is gewaardeerd. Bij het ontbreken van een eindscore is van een beoordeling “boven de norm” in beginsel sprake als op alle competenties in ieder geval een 3 (voldoende) wordt gescoord en als op meer dan de helft van de competenties hoger dan een 3 wordt gescoord. Dat is hier het geval. 3. Het hoger beroep van betrokkene richt zich tegen het oordeel van de rechtbank over de beoordeling. Het hoger beroep van de korpschef richt zich tegen het oordeel van de rechtbank over de bevordering. 4. Bij besluit van 30 maart 2016 heeft de korpschef, ter uitvoering van de aangevallen uitspraak, betrokkene met ingang van 15 januari 2012 voorwaardelijk bevorderd naar de functie van senior GGP. De bevordering is voorwaardelijk in verband met het hoger beroep van de korpschef. Bij besluit van 18 juli 2016 heeft de korpschef, naar aanleiding van een uitspraak van de Raad van 19 mei 2016, ECLI:NL:CRVB:2016:1852, het besluit van 30 maart 2016 ingetrokken. 5. De Raad komt tot de volgende beoordeling. 5.1. De besluiten van 30 maart 2016 en 18 juli 2016 worden op de voet van de artikelen 6:19 en 6:24 van de Algemene wet bestuursrecht in de beoordeling betrokken.

5.2. Betrokkene komt op tegen de score 3 (voldoende) op de competentie ‘organiseren van het werk’. Hij heeft aangevoerd dat een score 4 had moeten worden gegeven. 5.3. Indien een ambtenaar opkomt tegen de op een onderdeel van een beoordeling gegeven score van een voldoende niveau, ligt het volgens vaste rechtspraak van de Raad (uitspraak van 5 januari 2017, ECLI:NL:CRVB:2017:90) op zijn weg om aannemelijk te maken dat de op dit onderdeel gegeven waardering niet op voldoende gronden berust. 5.4. De Raad is met de rechtbank van oordeel dat de toelichting op de score van de competentie ‘organiseren van het werk’ duidelijk maakt dat deze competentie bij betrokkene zonder meer voldoende is ontwikkeld, maar niet dwingt tot de conclusie dat betrokkene op dit punt uitstekend functioneert. Dat de leidinggevende op basis van diezelfde toelichting een andere mening is toegedaan, betekent niet dat de korpschef niet in redelijkheid met score 3 heeft kunnen volstaan. 5.5. Uit 5.3 en 5.4 volgt dat het hoger beroep van betrokkene niet slaagt. De bevordering 5.6. De korpschef heeft in hoger beroep aangevoerd dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat de voormalige politieregio [naam voormalige politieregio] een onjuiste invulling heeft gegeven aan het criterium van een beoordeling “boven de norm”. 5.7. Onder verwijzing naar de uitspraken van 30 juli 2015 (ECLI:NL:CRVB:2015:2551 en ECLI:NL:CRVB:2015:2552) en 19 mei 2016 (ECLI:NL:CRVB:2016:1850) is de Raad van oordeel dat de beheerders van de voormalige politiekorpsen de bevoegdheid toekwam een nadere invulling te geven aan het begrip “boven de norm” en dat met de in de voormalige politieregio [naam voormalige politieregio] daaraan gegeven invulling in de vorm van een rekenkundig criterium - ten minste 80% van de competenties met de score uitstekend (4) - binnen de grenzen van een redelijke beleidsbepaling is gebleven. 5.8. Vaststaat dat betrokkene, gelet op deze invulling van het begrip “boven de norm”, niet aan deze voorwaarde voor bevordering heeft voldaan. Dit zou overigens niet anders zijn geweest als betrokkene ten aanzien van de door hem gewenste score 4 voor de competentie ‘organiseren van werk’ zou zijn gevolgd. 5.9. Uit 5.7 en 5.8 volgt dat het hoger beroep van de korpschef slaagt.

5.10. De aangevallen uitspraak wordt vernietigd en het beroep tegen het bestreden besluit wordt alsnog in zijn geheel ongegrond verklaard. Dit brengt tevens mee dat de grondslag aan de besluiten van 30 maart 2016 en 18 juli 2016 komt te ontvallen. De Raad zal deze besluiten vernietigen. 6. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.

De Centrale Raad van Beroep - vernietigt de aangevallen uitspraak;- verklaart het beroep tegen het besluit van 8 juli 2014 ongegrond; - vernietigt de besluiten van 30 maart 2016 en 18 juli 2016. Deze uitspraak is gedaan door E.J.M. Heijs, in tegenwoordigheid van P.W.J. Hospel als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 11 mei 2017. (getekend) E.J.M. Heijs (getekend) P.W.J. Hospel HD