Overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Suriname betreffende de wederzijdse erkenning en de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen en authentieke akten in burgerlijke zaken

1. De Overeenkomst is van toepassing op:
a. rechterlijke beslissingen in burgerlijke zaken, daaronder begrepen wettelijke onderhoudsvorderingen, ongeacht de aard van het gerecht, waarvoor de zaken dienen, en ongeacht de nationaliteit van partijen;
b. authentieke akten en gerechtelijke schikkingen in burgerlijke zaken.
2. De Overeenkomst is niet van toepassing op:
a. de staat en de bevoegdheid van natuurlijke personen, het huwelijksgoederenrecht en erfrecht;
b. het faillissement, het akkoord en de surséance van betaling;
c. de arbitrage;
d. beslissingen, waarbij de schuldenaar is veroordeeld tot betaling van een dwangsom aan de schuldeiser voor het geval hij zijn verplichtingen tot het verrichten of nalaten van een handeling niet nakomt, tenzij het beloop van de verbeurde dwangsom door een nadere beslissing van het gerecht, dat de beslissing heeft gegeven, is vastgesteld;
e. de sociale zekerheid;
f. beslissingen die in een strafrechtelijk geding zijn gegeven over vorderingen voortvloeiende uit een burgerrechtelijke rechtsbetrekking.

1. Een in het Koninkrijk der Nederlanden of in de Republiek Suriname door een gerecht gegeven beslissing wordt in het andere land overeenkomstig de bepalingen van deze Overeenkomst erkend en tenuitvoergelegd indien:
a. tegen de beslissing in het land van herkomst geen gewoon rechtsmiddel meer kan worden aangewend; niettemin worden beslissingen uitvoerbaar bij voorraad en voorlopige maatregelen, ook al staat daartegen nog een gewoon rechtsmiddel open, tenuitvoergelegd indien soortgelijke beslissingen of maatregelen in het land, waar de tenuitvoerlegging wordt verzocht, kunnen worden gegeven en tenuitvoergelegd;
b. de beslissing is gegeven door een gerecht dat als bevoegd wordt beschouwd in de zin van deze Overeenkomst.
2. Onder beslissing in de zin van deze Overeenkomst wordt verstaan elke door een gerecht in het Koninkrijk der Nederlanden of in de Republiek Suriname gegeven beslissing, ongeacht de daaraan gegeven benaming zoals vonnis, beschikking, rechterlijk dwangbevel of arrest.

1. In de zin van deze Overeenkomst zijn de volgende gerechten bevoegd tot het geven van beslissingen:
a. het gerecht van het land, op het grondgebied waarvan de verweerder ten tijde van het aanhangig maken van de zaak woonplaats of gewone verblijfplaats had;
b. het gerecht, welks bevoegdheid de verweerder hetzij uitdrukkelijk, hetzij door op de zaak zelf ten gronde in te gaan zonder een voorbehoud te maken ten aanzien van zijn bevoegdheid, heeft erkend;
c. het gerecht van het land, op het grondgebied waarvan de verweerder ten tijde van het aanhangig maken van de zaak een filiaal, een agentschap, een inrichting van handel of van industrie of enige andere vestiging had, ten aanzien van geschillen betreffende werkzaamheden van dat filiaal, dat agentschap, die inrichting van handel of van industrie of die vestiging;
d. het gerecht van het land, op het grondgebied waarvan een onroerend goed is gelegen, ten aanzien van geschillen betreffende bezit of eigendom, huur en verhuur, pacht en verpachting van dat onroerend goed.
2. Daarenboven is het gerecht van het land van herkomst bevoegd in de zin van deze Overeenkomst, wanneer de persoon tegen wie de erkenning of de tenuitvoerlegging wordt verzocht eiser was in de zaak voor het gerecht van het land van herkomst en dat gerecht hem in het ongelijk heeft gesteld.

De erkenning of de tenuitvoerlegging van een beslissing kan slechts worden geweigerd, indien de erkenning of de tenuitvoerlegging kennelijk onverenigbaar is met de openbare orde van het aangezochte land.

1. Onverminderd het bepaalde in artikel 4 erkent in het geval van een bij verstek gegeven beslissing het gerecht, waaraan de erkenning of de tenuitvoerlegging wordt verzocht, de beslissing slechts indien vaststaat dat het stuk, dat het geding inleidt, overeenkomstig het recht van het land van herkomst is medegedeeld of betekend aan de partij tegen wie het verstek werd verleend en aan die partij een termijn was gelaten die, de omstandigheden van het geval in aanmerking nemende, voldoende was voor het voeren van verweer.
2. Eveneens onverminderd het bepaalde in artikel 4 kan een gerecht een uitspraak tot erkenning of tenuitvoerlegging van een bij verstek gegeven beslissing weigeren indien hem niet is gebleken, dat in het land van herkomst van deze beslissing al het nodige is gedaan om te bewerkstelligen dat het stuk, dat het geding inleidt, de verweerder in feite heeft bereikt alsmede dat aan de verweerder voldoende tijd is gelaten om zijn verweer te kunnen voeren.

1. Onverminderd het bepaalde in de artikelen 3 en 4, gaat het gerecht van het aangezochte land in geen geval over tot een onderzoek naar de juistheid van de in het land van herkomst gegeven beslissing.
2. Bij toetsing van de bevoegdheid van het gerecht van het land van herkomst is het gerecht van het aangezochte land gebonden aan de feitelijke overwegingen op grond waarvan dat gerecht zijn bevoegdheid heeft aangenomen, tenzij de beslissing bij verstek is gegeven.

1. Een beslissing wordt voorzien van het verlof tot tenuitvoerlegging, wanneer zij in het land van herkomst vatbaar is voor tenuitvoerlegging. Desalniettemin kan het gerecht van het aangezochte land zijn uitspraak tot het verlenen van het verlof tot tenuitvoerlegging aanhouden indien tegen de beslissing een gewoon rechtsmiddel is aangewend.
2. Het verzoek ter verkrijging van het verlof tot tenuitvoerlegging kan door iedere belanghebbende partij worden gedaan en wordt gericht tot:
a. voor wat betreft het Koninkrijk der Nederlanden (Nederland): de rechtbank van het arrondissement waar de wederpartij van de verzoeker woonplaats heeft of de rechtbank van het arrondissement waar de tenuitvoerlegging wordt verlangd;
b. voor wat betreft de Republiek Suriname: de kantonrechter waar de wederpartij van de verzoeker woonplaats heeft of waar de tenuitvoerlegging wordt verlangd.

1. De partij, die de erkenning inroept of de tenuitvoerlegging verlangt, moet de volgende documenten overleggen:
a. een volledig en authentiek afschrift van de beslissing;
b. in het geval van een bij verstek gegeven beslissing: het origineel of een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van de documenten aan de hand waarvan kan worden vastgesteld, dat het stuk hetwelk het geding inleidt op de in het land van herkomst voorgeschreven wijze aan de niet verschenen partij was medegedeeld of betekend;
c. enig document waaruit kan worden vastgesteld dat de beslissing voldoet aan de voorwaarde van artikel 2, eerste lid, onder a., en waaruit blijkt dat de beslissing in het land van herkomst vatbaar is voor tenuitvoerlegging.
2. Indien de aangezochte autoriteit uit de inhoud van de beslissing niet kan nagaan of aan de door de Overeenkomst gestelde voorwaarden is voldaan, kan zij de overlegging van andere daartoe noodzakelijke bescheiden verlangen.
3. Geen enkele legalisatie of soortgelijke formaliteit mag worden geëist.
4. Wanneer bij de beslissing over verschillende punten van de eis afzonderlijk uitspraak is gedaan, kan de erkenning of tenuitvoerlegging voor een of meer onderdelen van de beslissing worden verleend.

Onverminderd de bepalingen van deze Overeenkomst wordt de procedure ter verkrijging van het verlof tot tenuitvoerlegging geregeld door het recht van het land waar de tenuitvoerlegging moet plaatshebben.

De erkenning of de tenuitvoerlegging van een veroordeling in de proceskosten kan slechts krachtens deze Overeenkomst worden verleend, indien de Overeenkomst van toepassing is op de beslissing over de hoofdvordering.

1. De partij die in het land van herkomst toestemming had verkregen om kosteloos of tegen verminderd tarief te procederen, behoudt, onder de door het recht van het aangezochte land gestelde voorwaarden, dit recht in elke procedure ter verkrijging in dat land van de erkenning of de tenuitvoerlegging van de beslissing, mits zij een document overlegt waaruit die toestemming blijkt.
2. De partij, die in het aangezochte land de tenuitvoerlegging vraagt van een in het land van herkomst gegeven beslissing, kan geen enkele zekerheid, onder welke benaming ook, worden opgelegd wegens de hoedanigheid van vreemdeling dan wel wegens het ontbreken van een woon- of verblijfplaats in het eerstgenoemde land.

1. Authentieke akten, verleden in het Koninkrijk der Nederlanden of in de Republiek Suriname, worden als in kracht van gewijsde gegane rechterlijke beslissingen tenuitvoergelegd overeenkomstig het bepaalde in deze Overeenkomst, voorzover zij in het land van herkomst voor tenuitvoerlegging vatbaar zijn.
2. Gerechtelijke schikkingen, welke in de loop van een geding tot stand zijn gekomen, en die uitvoerbaar zijn in het land van herkomst, zijn op dezelfde voet als de authentieke akten uitvoerbaar in het aangezochte land.
3. Artikel 4 is in beide gevallen van overeenkomstige toepassing.

Deze Overeenkomst maakt geen inbreuk op andere verdragen betreffende de erkenning en de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen in burgerlijke zaken en authentieke akten, waarbij het Koninkrijk der Nederlanden of de Republiek Suriname reeds partij is.

1. De vonnissen, bevelen en grossen van authentieke akten welke in burgerlijke zaken zijn uitgesproken, gegeven of tot stand gekomen vóór of op 24 november 1975, blijven op de voet van artikel 40 van het Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden in elk van de beide Staten voor tenuitvoerlegging vatbaar.
2. Deze Overeenkomst is van toepassing op rechterlijke beslissingen, authentieke akten en gerechtelijke schikkingen in burgerlijke zaken als in artikel 1 bedoeld, welke zijn tot stand gekomen na 24 november 1975.

1. Wat het Koninkrijk der Nederlanden betreft, zal deze Overeenkomst alleen gelden voor het in Europa gelegen grondgebied van het Koninkrijk.
2. De toepassing van de Overeenkomst kan worden uitgebreid tot het grondgebied van de Nederlandse Antillen door middel van een notawisseling tussen de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van de Republiek Suriname.
3. Met inachtneming van het bepaalde in artikel 16, tweede lid, kunnen de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van de Republiek Suriname de toepassing van de Overeenkomst op de Nederlandse Antillen, bedoeld in het tweede lid van dit artikel, beëindigen.

1. De onderhavige Overeenkomst treedt in werking nadat de Overeenkomstsluitende Partijen elkaar schriftelijk hebben medegedeeld, dat in hun landen aan de terzake geldende constitutionele vereisten is voldaan.
2. Elk van beide Partijen kan deze Overeenkomst te allen tijde opzeggen, welke opzegging geschiedt door daarvan schriftelijk mededeling te doen aan de andere Partij. Zij krijgt rechtskracht zes maanden nadat zij is medegedeeld.