BWBR0050016
Artikel 1
Beleidsregel bijzondere tandheelkunde instellingen
In deze beleidsregel wordt, tenzij anders vermeld, verstaan onder:
Instelling voor bijzondere tandheelkunde: Een instelling voor bijzondere tandheelkunde is een instelling die zich kenmerkt
door een samenwerkingsverband van gedifferentieerde mondzorgverleners met specifieke
deskundigheden, vaardigheden, kennis en faciliteiten respectievelijk ondersteuning
dat consultatie, diagnostiek en behandeling verleent aan patiënten met bijzondere
tandheelkundige problematiek. De te behandelen patiënten kennen een zodanige problematiek
dat de hulp redelijkerwijs niet (volledig) kan worden geboden in de huis- of eerstelijns
verwijspraktijk (horizontale verwijzing waarbij de huistandarts de hoofdbehandelaar
blijft).
De aard van de specifieke problematiek vereist veelal een multidisciplinaire aanpak
en kan zijn gelegen in de tandheelkundig-technische moeilijkheidsgraad en/of in de
problemen van lichamelijke en/of verstandelijke aard van de te behandelen patiënt.
Een instelling voor bijzondere tandheelkunde moet voldoen aan een aantal vereisten.
Hiervoor sluit de NZa onverkort aan bij het door Cobijt/ZN opgestelde document ‘Erkenningscriteria
instellingen voor bijzondere tandheelkunde’.1 De toets of een instelling voldoet aan de gestelde erkenningscriteria wordt door
de instelling voor bijzondere tandheelkunde met de betreffende (representerende) zorgverzekeraar(s)
vastgesteld.
Tarieven bijzondere tandheelkunde: Instellingen voor bijzondere tandheelkunde die voldoen aan de daarvoor gestelde erkenningscriteriakunnen
een individueel vast tijdstarief verkrijgen op grond van een verzoek dat is ingediend
samen met de twee representerende zorgverzekeraars. De hoogte van dit tarief wordt
door de NZa getoetst aan het hiervoor geldende toetsingskader bijzondere tandheelkunde.
Instellingen voor bijzondere tandheelkunde die voldoen aan de daarvoor gestelde erkenningscriteria
maar die geen individueel vast tijdstarief verkregen hebben, kunnen voor de geleverde
bijzondere tandheelkunde een ‘collectief maximum tijdstarief’ in rekening brengen.
De hoogte van dit tarief wordt door de NZa jaarlijks vastgesteld.
Tandtechniek en overige kosten: In de hierboven genoemde tarieven zijn niet begrepen de kosten voor:
– tandtechniek;
– extra-orale voorzieningen;
– implantaatkosten;
– het maken en beoordelen van (röntgen)foto’s;
– intraveneuze sedatie en algehele anesthesie.
Zie hierna onder artikel 5.D voor de wijze waarop deze kosten in rekening kunnen worden gebracht.
Instelling voor bijzondere tandheelkunde: Een instelling voor bijzondere tandheelkunde is een instelling die zich kenmerkt
door een samenwerkingsverband van gedifferentieerde mondzorgverleners met specifieke
deskundigheden, vaardigheden, kennis en faciliteiten respectievelijk ondersteuning
dat consultatie, diagnostiek en behandeling verleent aan patiënten met bijzondere
tandheelkundige problematiek. De te behandelen patiënten kennen een zodanige problematiek
dat de hulp redelijkerwijs niet (volledig) kan worden geboden in de huis- of eerstelijns
verwijspraktijk (horizontale verwijzing waarbij de huistandarts de hoofdbehandelaar
blijft).
De aard van de specifieke problematiek vereist veelal een multidisciplinaire aanpak
en kan zijn gelegen in de tandheelkundig-technische moeilijkheidsgraad en/of in de
problemen van lichamelijke en/of verstandelijke aard van de te behandelen patiënt.
Een instelling voor bijzondere tandheelkunde moet voldoen aan een aantal vereisten.
Hiervoor sluit de NZa onverkort aan bij het door Cobijt/ZN opgestelde document ‘Erkenningscriteria
instellingen voor bijzondere tandheelkunde’.1 De toets of een instelling voldoet aan de gestelde erkenningscriteria wordt door
de instelling voor bijzondere tandheelkunde met de betreffende (representerende) zorgverzekeraar(s)
vastgesteld.
Tarieven bijzondere tandheelkunde: Instellingen voor bijzondere tandheelkunde die voldoen aan de daarvoor gestelde erkenningscriteriakunnen
een individueel vast tijdstarief verkrijgen op grond van een verzoek dat is ingediend
samen met de twee representerende zorgverzekeraars. De hoogte van dit tarief wordt
door de NZa getoetst aan het hiervoor geldende toetsingskader bijzondere tandheelkunde.
Instellingen voor bijzondere tandheelkunde die voldoen aan de daarvoor gestelde erkenningscriteria
maar die geen individueel vast tijdstarief verkregen hebben, kunnen voor de geleverde
bijzondere tandheelkunde een ‘collectief maximum tijdstarief’ in rekening brengen.
De hoogte van dit tarief wordt door de NZa jaarlijks vastgesteld.
Tandtechniek en overige kosten: In de hierboven genoemde tarieven zijn niet begrepen de kosten voor:
– tandtechniek;
– extra-orale voorzieningen;
– implantaatkosten;
– het maken en beoordelen van (röntgen)foto’s;
– intraveneuze sedatie en algehele anesthesie.
Zie hierna onder artikel 5.D voor de wijze waarop deze kosten in rekening kunnen worden gebracht.