Inhoudsopgave

16 artikelen

Algemeen

Art. 1 Art. 2 Art. 3 Art. 4

Wijziging van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering

Art. 5

Wijziging van het Burgerlijk Wetboek

Art. 6

Uitvoering en handhaving

Art. 7 Art. 8 Art. 9 Art. 10 Art. 11

Slotbepalingen

Art. 12 Art. 12a Art. 13 Art. 14 Art. 15

BWBR0025996 16 artikelen

Uitvoeringswet UNESCO-verdrag 1970 inzake onrechtmatige invoer, uitvoer of eigendomsoverdracht van cultuurgoederen

Hoofdstuk 1

Algemeen

Artikel 1

In deze wet wordt verstaan onder:
a. Onze Minister: Onze Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.
b. Verdrag: op 14 november 1970 te Parijs tot stand gekomen Overeenkomst inzake de middelen om onrechtmatige invoer, uitvoer of eigendomsoverdracht te verbieden en te verhinderen (Trb. 1972, nr. 50 en Trb. 1983, nr. 66);
c. verdragsstaat: staat die het Verdrag heeft bekrachtigd;
d. cultuurgoederen: goederen die om godsdienstige of wereldlijke redenen door elke Staat zijn aangewezen als belangrijk voor de oudheidkunde, de prehistorie, de geschiedenis, de letterkunde, de kunst of de wetenschap en derhalve van wezenlijk belang zijn voor zijn cultureel erfgoed en die behoren tot de in artikel 1 van het Verdrag opgesomde categorieën.

Artikel 2

Als cultuurgoederen voor Nederland worden aangewezen:
a. de beschermde voorwerpen bedoeld in artikel 1 onder a van de Wet tot behoud van cultuurbezit;
b. de roerende zaken bedoeld in artikel 14a van de Wet tot behoud van cultuurbezit.

Artikel 3

Het is verboden cultuurgoederen binnen Nederland te brengen die:
a. buiten het grondgebied van een verdragsstaat zijn gebracht met schending van de bepalingen welke in overeenstemming met de doelstellingen van het verdrag door die verdragsstaat zijn vastgesteld ter zake van de uitvoer van cultuurgoederen uit die verdragsstaat of ter zake van eigendomsoverdracht van cultuurgoederen; dan wel
b. in een verdragsstaat zijn ontvreemd.

Artikel 4

Van cultuurgoederen die in strijd met het verbod, bedoeld in artikel 3, binnen Nederland zijn gebracht, kan met inachtneming van de artikelen 1011a tot en met 1011d van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvorderingteruggave worden gevorderd door de verdragsstaat waaruit die goederen afkomstig zijn of door de rechthebbende op die goederen.

Hoofdstuk 2

Wijziging van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering

Artikel 5

Wijzigt het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.

Hoofdstuk 3

Wijziging van het Burgerlijk Wetboek

Artikel 6

Wijzigt het Burgerlijk Wetboek Boek 3.

Hoofdstuk 4

Uitvoering en handhaving

Artikel 7

Onze Minister verricht hetgeen in aanmerking komt ter uitvoering van de artikelen 2, 5, 6, 7, 9, 10, 13 onder a, b en d en 14 van het Verdrag, behoudens voor zover het betreft het in artikel 10 onder a van het Verdrag bedoelde opleggen aan antiekhandelaren van regels, waarvan de overtreding strafbaar is. Bij ministeriële regeling kunnen in verband met die uitvoering nadere regels worden gesteld.

Artikel 8

Met het toezicht op de naleving van het bij deze wet bepaalde en met het daartoe nodige onderzoek zijn belast de inspecteur, bedoeld in artikel 1, onder f, van de Wet tot behoud van cultuurbezit, en de ambtenaren, bedoeld in artikel 15, eerste lid, van die wet.

Artikel 9

De in artikel 8bedoelde ambtenaren zijn bevoegd:
a. met medeneming van de nodige apparatuur, een woning binnen te treden zonder toestemming van de bewoner;
b. te vorderen dat de bewoner hun de cultuurgoederen die in de woning aanwezig zijn, toont;
c. ruimten en voorwerpen te verzegelen, voor zover dat voor de uitoefening van de in artikel 5:17 van de Algemene wet bestuursrecht bedoelde bevoegdheid redelijkerwijs noodzakelijk is;
d. zonodig met behulp van de sterke arm de bevoegdheid, bedoeld in artikel 5:17 van de Algemene wet bestuursrecht uit te oefenen.

Artikel 10

1. Onze Minister kan een cultuurgoed ten aanzien waarvan een redelijk vermoeden bestaat dat daarmee het verbod van artikel 3is overtreden, in bewaring nemen voor de tijd die onze Minister nodig acht om de verdragsstaat waaruit het cultuurgoed afkomstig is, in staat te stellen op dit cultuurgoed beslag te doen leggen, welke tijd niet langer dan twaalf weken mag bedragen.
2. Onze Minister stelt zijn beslissing voorafgaande aan de inbewaringneming op schrift en maakt degene onder wie zich het cultuurgoed bevindt en zo mogelijk ook de bezitter, met de inbewaringneming bekend. De schriftelijke beslissing is een beschikking. Indien de situatie zo spoedeisend is dat onze Minister de inbewaringneming niet tevoren op schrift kan stellen, zorgt hij zo spoedig mogelijk voor opschriftstelling en bekendmaking.
3. De inbewaringneming kan éénmaal voor ten hoogste twaalf weken worden verlengd. Het tweede lid is van overeenkomstige toepassing.
4. De inbewaringneming eindigt, doordat op het cultuurgoed in opdracht van de staat waaruit het afkomstig is, beslag wordt gelegd, of de tijd waarvoor de inbewaringneming geldt, ongebruikt is verstreken.

Artikel 11

Vervallen

Hoofdstuk 5