Besluit stimuleringsuitkering

Bij de berekening van de stimuleringsuitkering wordt een periode waarin de persoon, die op grond van Hoofdstuk II recht heeft op een stimuleringsuitkering, geen arbeid verricht gelijkgesteld met een periode waarin arbeid is verricht, indien betrokkene gedurende de periode waarin hij geen arbeid verricht:
a. een uitkering ontvangt op grond van de Werkloosheidswet (Stb. 1987, 93) en werkloos is uitsluitend als gevolg van vorst, sneeuwval, hoog water of andere buitengewone natuurlijke omstandigheden, voorzover deze uitkeringsperiode niet langer duurt dan vier weken;
b. een uitkering ontvangt op grond van de Ziektewet (Stb. 1987, 88), dan wel tijdens ziekte recht heeft op doorbetaling van het loon, voorzover deze uitkeringsperiode dan wel deze periode van loondoorbetaling niet langer duurt dan vier weken.

1. Bij het bepalen van de duur van de uitkeringsperiode bedoeld in artikel 1, onderdeel a, worden perioden waarover betrokkene recht heeft op een uitkering krachtens de werkloosheidswet onder de voorwaarde bedoeld in dat artikel, samengeteld, indien zij elkaar met een onderbreking van minder dan vier weken opvolgen.
2. Bij het bepalen van de duur van de uitkeringsperiode en de periode van loondoorbetaling bedoeld in artikel 1, onderdeel b, worden perioden waarover ziekengeld wordt uitgekeerd dan wel loon wordt betaald, samengeteld, indien zij elkaar met een onderbreking van minder dan vier weken opvolgen.

Deze regeling treedt in werking met ingang van de tweede dag na de dagtekening van de Staatscourant waarin zij wordt geplaatst en werkt terug tot 1 februari 1992.
Deze regeling zal met de toelichting in de Staatscourant worden geplaatst.