Beschikking toelating kredietverzekeringsmaatschappijen

1. Aan in Nederland gevestigde kredietverzekeringsmaatschappijen wordt op hun verzoek door de Minister van Financiën toestemming gegeven om verzekeringen of garanties - afgesloten ten behoeve van hier te lande gevestigde ondernemingen - ter dekking van aan het handels- en dienstenverkeer met het buitenland verbonden risico's tegen betaling van premies bij de Staat te herverzekeren.
2. De toestemming wordt verleend indien de volgende voorwaarden zijn vervuld:
a. de deskundigheid en ervaring van één of meer personen, die het dagelijks beleid van de maatschappij bepalen of mede bepalen, is, naar het oordeel van de Minister, voldoende te achten in verband met de uitoefening van het bedrijf van kredietverzekeringsmaatschappij, en
b. de Minister is, op grond van de voornemens en/of de antecedenten van één of meer personen, die het beleid van de maatschappij bepalen of mede bepalen, van oordeel dat de belangen van de Staat voldoende gewaarborgd zijn, en
c. het eigen vermogen van de maatschappij is, naar het oordeel van de Minister, voldoende, en
d. verlening is niet in strijd met het algemeen belang.
3. Aan de toestemming worden voorwaarden verbonden. De voorwaarden worden vastgesteld in een overeenkomst tussen de Staat en de betrokken kredietverzekeringsmaatschappij. Van de voorwaarden maken in elk geval deel uit de "algemene voorwaarden toelating kredietverzekeringsmaatschappijen", als opgenomen in bijlage I.
Tevens geldt als voorwaarde dat de desbetreffende kredietverzekeringsmaatschappij de standaardovereenkomst toepast, die is opgenomen in bijlage II, in de gevallen die zijn omschreven in artikel 1 van die bijlage.
Daarnaast geldt als voorwaarde dat de desbetreffende kredietverzekeringsmaatschappij transacties betreffende de uitvoer van goederen of diensten naar landen buiten de Europese Gemeenschap welke contant worden betaald of door afnemers- of leverancierskrediet worden gefinancierd, dekt in overeenstemming met de bepalingen in de bijlage bij Richtlijn (EG) 98/29van de Raad van de Europese Unie van 7 mei 1998 betreffende de harmonisatie van de voornaamste bepalingen inzake de exportkredietverzekering op middellange en lange termijn (PbEG L 148) en in overeenstemming met de uitvoeringsbesluiten, bedoeld in artikel 3 van die Richtlijn, in de gevallen die vallen binnen het toepassingsgebied van de Richtlijn zoals omschreven in artikel 1 van de Richtlijn en onverminderd de kennisgevingsverplichtingen welke voortvloeien uit hoofdstuk IV van bedoelde bijlage.
4. Een kredietverzekeringsmaatschappij, waaraan de in lid 1 bedoelde toestemming is verleend, wordt in deze regeling verder aangeduid als "toegelaten kredietverzekeringsmaatschappij". De toelating van een kredietverzekeringsmaatschappij wordt gepubliceerd in de Nederlandse Staatscourant.
5. De toestemming kan worden ingetrokken wanneer
a. de deskundigheid van één of meer personen die het dagelijks beleid van de maatschappij bepalen of mede bepalen, naar het oordeel van de Minister, niet langer voldoende is te achten in verband met de uitoefening van het bedrijf van verzekeringsmaatschappij, of
b. de Minister, op grond van de voornemens en/of antecedenten van één of meer personen, die het beleid van de maatschappij bepalen of mede bepalen, van oordeel is dat de belangen van de Staat niet langer voldoende gewaarborgd zijn, of
c. het eigen vermogen van de maatschappij naar het oordeel van de Minister niet langer voldoende is, of
d. de maatschappij de voorwaarden van toelating op ernstige wijze heeft overtreden, of
e. intrekking noodzakelijk is in het algemeen belang.
6. Tenzij anders overeengekomen komt het commerciële risico voor rekening van de kredietverzekeringsmaatschappijen en van hun particuliere herverzekeraars. De ondernemingen dienen als regel een deel van de ter dekking aangeboden risico's als eigen risico te behouden.

Ondernemingen, welke verzekeringen of garanties met herverzekering bij de Staat bij een kredietverzekeringsmaatschappij wensen af te sluiten, moeten zich daartoe wenden tot een der toegelaten kredietverzekeringsmaatschappijen. De verzekeringen en garanties zullen tussen de ondernemingen en de verzekeringsmaatschappijen worden afgesloten en vastgelegd in door de laatste uitgereikte polissen of garantiebrieven.

De behandeling van de verzekeringsaanvraag en van een eventuele schaderegeling geschiedt door de betrokken verzekeringsmaatschappij met inachtneming van de in de voorwaarden van toelating gestelde voorwaarden.

Kredietverzekeringsmaatschappijen die zijn aangewezen krachtens de beschikking van 26 april 1961, nr. A1/5592 worden geacht te zijn toegelaten in de zin van artikel 1. De bestaande voorwaarden blijven van kracht totdat deze zullen zijn omgezet in een overeenkomst als bedoeld in artikel 1.

De beschikking van de Minister van Financiën van 26 april 1961 nr. A1/5592 (Ned. Stcrt. 30 mei 1961), zoals sindsdien gewijzigd laatstelijk bij besluit van 25 juni 1975, nr. A 75/13426 wordt hierbij ingetrokken.
Deze beschikking wordt gepubliceerd in de Nederlandsche Staatscourant en treedt in werking op 1 juli 1983.

1. De behandeling van schadegevallen en dreigende schaden, welke geheel of gedeeltelijk voor rekening van de Staat (kunnen) komen geschiedt door Verzekeraar.
2. Verzekeraar kan tot een nader overeen te komen bedrag zonder voorafgaand overleg met de Staat of met DNB de volgende maatregelen nemen:
a. het nemen van incasso-maatregelen;
b. het treffen van een betalingsregeling met een debiteur en/of garant;
c. het sluiten van een akkoord met een debiteur en/of garant.
3. Verzekeraar doet voorstellen van DNB over maatregelen die het bedrag, als bedoeld in het tweede lid van dit artikel, te boven gaan.
4. Verzekeraar is belast met het afsluiten en uitvoeren van bilaterale consolidatie-overeenkomsten.

1. De behandeling van schadeclaims geschiedt door Verzekeraar.
2. Verzekeraar doet voorstellen aan DNB met betrekking tot de afwikkeling van schades, tenzij partijen anders overeenkomen.
3. De Minister kan het ten laste van de Staat komende deel van enige schadevergoeding rechtstreeks aan de verzekerde uitbetalen, voorzover nog geen uitbetaling door Verzekeraar heeft plaatsgevonden. De Staat zal daardoor gekweten zijn van de ten aanzien van de betrokken verzekering door hem als herverzekeraar aangegane verplichtingen, mits ook Verzekeraar daardoor van zijn verplichtingen voor dat deel uit hoofde van de desbetreffende polis is gekweten.
4. Alle kosten ter vermindering van schaden en kosten van de schaderegeling, voorzover deze buiten het bedrijf van Verzekeraar zijn gemaakt buitenlandse reis- en verblijfkosten daarin begrepen - zijn voor rekening van de Staat met dien verstande dat Verzekeraar, indien hij in het verlies deelneemt, pro rata in deze kosten participeert.
5. De Staat en Verzekeraar zullen de kosten van een proces tengevolge van een afwijzing van een schadevergoeding, voorzover deze voor rekening van Verzekeraar komen, verdelen naar verhouding tot ieders aandeel in het risico, waarvan de verzekering tot het instellen van de vordering in rechte aanleiding heeft gegeven.
6. Indien het proces, als bedoeld in het vijfde lid van dit artikel, het gevolg is van een afwijzing door de Minister van een voorstel tot schadevergoeding van Verzekeraar, dan zullen de proceskosten onverdeeld ten laste van de Staat komen. In het geval, dat het vonnis in kracht van gewijsde is gegaan door berusting daarin door Verzekeraar, zal de Staat niet verplicht zijn tot betaling van de kosten of van zijn aandeel, indien deze berusting niet door DNB is goedgekeurd.

1. Verzekeraar ontvangt voor de ten behoeve van de Staat gemaakte kosten een vergoeding.
2. Partijen zullen in onderling overleg algemene regels opstellen, waaruit de hoogte van die vergoeding wordt afgeleid.

De Staat is bevoegd om na overleg met Verzekeraar aanwijzingen te geven ter uitwerking of verduidelijking van het tussen partijen overeengekomene. Zodanige aanwijzingen mogen aan Verzekeraar geen nieuwe verplichtingen opleggen.