Beschikking bewijs van verzekering niet-kentekenplichtige motorrijtuigen

Aan de bestuurders van motorrijtuigen, welke gewoonlijk zijn gestald in:
a. België;
b. Bondsrepubliek Duitsland, met inbegrip van het Land Berlijn;
c. Denemarken;
d. Duitse Democratische Republiek;
e. Finland;
f. Frankrijk en Monaco;
g. Hongarije;
h. Ierland;
i. Italië, San Marino en Vaticaanstad;
j. Luxemburg;
k. Noorwegen;
l. Oostenrijk;
m. Tsjechoslowakije;
n. Verenigd Koninkrijk en Groot-Brittannië en Noord-Ierland, de Kanaal-Ellanden en het eiland Man, met uitzondering van Gibraltar;
o. Zweden;
p. Zwitserland en Liechtenstein wordt, behoudens het bepaalde in artikel 2, ontheffing verleend van de verplichting een bewijs van verzekering bij zich te hebben.

De in artikel 1bedoelde ontheffing geldt niet voor motorrijtuigen, die gewoonlijk zijn gestald in een der in artikel 1genoemde landen en ten aanzien waarvan:
a. in dat land overeenkomstig artikel 4, onder b, van de Richtlijn van de Raad der Europese Gemeenschappen van 24 april 1972 (Pb. E.G. 2 mei 1972, L 103), gewijzigd bij Richtlijn van de Raad van 19 december 1972 (Pb. E.G. L 291 van 28 december 1972, rectificatie in Pb. E.G. L 75 van 23 maart 1973) van de bepalingen van artikel 3 van die Richtlijn is afgeweken, het zij
b. niet voldaan is aan de voorwaarde genoemd in artikel 7, tweede lid, van vorengenoemde Richtlijn.

Zijn beschikking van 10 mei 1974, Directoraat-Generaal van het Verkeer, nr. A-2/V 23266, (Stcrt. 92), wordt ingetrokken.

Deze beschikking wordt in de Nederlandse Staatscourant geplaatst en treedt met ingang van 1 januari 1975 in werking.